Veiligheid en plezier lopen voorop

Vrijdagmiddag half drie in zorgcentrum de Veldspaat. Plotseling klinkt er vrolijke muziek uit de geluidsinstallatie: popmuziek uit de jaren zestig. In het atrium, de grote zaal van het centrum zitten al verschillende bewoners klaar voor het maandelijkse muziekspektakel en omdat de muziek door het hele gebouw te horen is, loopt de zaal snel vol met nog meer enthousiaste ouderen. Jan en Greetje Vijftien jaar geleden woonde de moeder van Jan in de Veldspaat en tijdens één van de bezoekjes kwamen hij en zijn vrouw Greetje in gesprek met een activiteitenbegeleidster die daar werkte en weleens een plaatje draaide. “Toen ze hoorde dat wij een behoorlijke collectie singletjes hadden en zo nu en dan wel een muziekmiddag wilden verzorgen, werd ze helemaal enthousiast. Sinds die tijd zijn we elke maand een middag in de Veldspaat en draaien we continue plaatjes uit de jaren zestig: Elvis Presley, Roy Orbison, de Beatles, maar ook Nederlandstalige muziek van bijvoorbeeld Johnny Jordaan.” Enthousiast publiek Als ze naar de Veldspaat gaan, gaat er een kleine stereo platenspeler mee die Jan dan aansluit op de apparatuur van het zorgcentrum. In de week voorafgaand aan het optreden worden de platen uitgezocht. Jan is niet een diskjockey die de muziek aan elkaar praat. “Nee, dat is zonde van de tijd,” meent Jan, “want zolang ik praat kan er geen muziek gedraaid worden.” Het publiek is elke keer weer enthousiast. En terwijl Jan aan de draaitafel zit, maakt Greetje een dansje met één of meerdere bewoners en die vinden het allemaal geweldig. En het kan zo maar gebeuren dat een bewoner, nadat een bekend lied is gedraaid tegen Greetje zegt:  “Mevrouw, wat kunt u mooi zingen!” Andere zorgcentra Jan en Greetje hebben in de afgelopen jaren ook een paar keer een muziekmiddag verzorgd in andere zorgcentra. Ook daar waren de bewoners en begeleiders erg enthousiast en vroegen hen om nog een keer terug te komen. Maar er kwam helaas geen nieuwe uitnodiging. Vermoedelijk heeft de coronapandemie hierin een rol gespeeld en is men voorzichtiger geworden met het organiseren van dit soort bijeenkomsten. Wederzijdse voldoening Op één van de muziekmiddagen kwam er een bewoner naar Jan toe en vertelde hem dat hij zelf ooit zendpiraat was geweest in Hoogkerk, met de zendnaam “Calimero”. Nu wilde het geval dat Jan een plaatje van de zendpiraat in zijn collectie had en op de achterkant stond een lied waarin deze man bezongen werd. Dat plaatje draaide Jan en de middag voor deze man kon niet meer stuk. Later kwam zijn dochter bij Jan om hem te zeggen dat hij haar vader een onvergetelijke middag had bezorgd. Maar Jan reageerde: “Nou, mevrouw, uw vader heeft mìj een prachtige middag gegeven.“ Een gratis optreden De muziekmiddag die Jan en Greetje verzorgen kost niets. Een kopje koffie is voldoende. Zo is het bieden van deze vorm van amusement ook een mooi voorbeeld van vrijwilligerswerk. En wie nog wat kan missen: Jan spaart nog steeds singletjes! Jan is te bereiken via loena@telfort.nl tekst: Jan de Koning

Bij @ease zijn jongeren welkom om te komen praten. De vrijwilligers bieden een luisterend oor. Hilde Althuis is daar eentje van en is het helemaal eens met het speciale concept. Een luisterend oor ‘Het werkt heel goed om alleen maar te luisteren, hoewel je soms wel op je handen moet gaan zitten om geen advies te geven, want dat is niet de bedoeling. En daar hebben de meeste jongeren die bij ons komen ook helemaal geen behoefte aan,’ vertelt Hilde. ‘Maar als er wel iets heftigs aan de hand is mogen we altijd de aan ons verbonden psychiater of de andere professionals vragen om advies. Maar dat gebeurt niet vaak. Wel bespreken we de gesprekken met de jongeren altijd na met de professional.’ Gehoord worden is soms al genoeg ‘We vragen wel van de vrijwilligers dat ze een tweedaagse training volgen maar dat is voor de meesten geen enkel probleem,’ aldus Hilde. ‘De jongeren willen gewoon hun ei kwijt en dat lucht op, gewoon praten met leeftijdgenoten, want de vrijwilligers zijn doorgaans ook jongeren. Hoewel de meesten wel een studie volgen in de sociale sector.’ Zo volgt Hilde zelf een studie Social Work aan de Hanzehogeschool. ‘Iets in de praktijk doen wat aansluit bij je studie is alleen maar verrijkend.’ Hilde is er zelf via een oriënterende stage tijdens haar studie bijgekomen, ze zocht wel iets wat haar aansprak en dat was dit. En ze vindt het nog steeds heel erg leuk en motiverend. Zo leuk dat ze dit na haar studie ook nog wil blijven doen. Want veel tijd kost het niet. Altijd in duo’s werken ‘We werken altijd met zijn tweeën en dat geeft veel steun en is niet bedreigend voor de jongeren. De jongeren hoeven van ons ook niets, alleen maar praten. Wij zorgen ervoor dat ze zich op hun gemak voelen = @ease. Natuurlijk vragen we wel of ze tips willen of advies en dan komt soms wel een hulpvraag. Maar het lijkt meer op een vriendengesprek, daar kun je toch ook vaak je problemen bespreken zonder dat je hulp vraagt?’ stelt Hilde terecht vast. ‘Het is dus heel laagdrempelig.’ We love to listen Een mooie slogan! De onderwerpen variëren van stress, eenzaamheid, depressie, onzekerheid, drugsgebruik, een onveilige thuissituatie, seksueel anders geaard zijn of iets anders. ‘Maar veel toch over eenzaamheid en niet op je plek zitten. ‘Alles moet tegenwoordig perfect zijn en daar hebben veel jongeren moeite mee. Ook al zitten ze op een leuke studentenvereniging of opleiding, dan kun je je daar toch niet thuis voelen, de druk is tegenwoordig gewoon heel groot.’ Chatten kan ook Ook van de chatfunctie die ze hebben wordt veel gebruik gemaakt. ‘Die wordt landelijk bemand dus er is altijd wel iemand die kan antwoorden, en dat doen wij ook als we geen live gesprekken hebben. En alles is anoniem! Via chatten komen wel meer vragen binnen over stress, drugs en suïcidaliteit. Dat laatste vragen we overigens ook altijd, of ze daar over nadenken, ook in de live gesprekken,’ maar we komen pas in actie als de jongeren dat zelf willen,’ benadrukt Hilde. Kortom, heel dankbaar werk! Enthousiast? Volg ze op Instagram: @ease_groningen tekst en beeld: Annete Doornbosch

Zijn leven staat nu bijna helemaal in het teken van vrijwilligerswerk. Ruim tien jaar geleden kon hij het zich veroorloven te stoppen met werken en sindsdien is hij volop betrokken bij de activiteiten in de wijk waar hij ook woont: Vinkhuizen. We hebben het over Mennie Oosterhuis, 64 jaar. Volkstuinen De meeste tijd, zeker in de periode tussen maart en oktober, brengt Mennie door op het volkstuinencomplex aan de noordkant van de wijk. Het is het grootste hobbytuinengebied van Groningen en Mennie is voorzitter van de vereniging. Er zijn maar liefst 271 tuinen op het complex en hij heeft er zeker in de zomermaanden bijna een dagtaak aan om het één en ander in goede banen te leiden. Omdat de vereniging op dit moment geen secretaris heeft, doet hij ook nog het werk dat bij deze functie hoort. Naast het leiden van de vergaderingen van het bestuur en de diverse teams houdt Mennie zich bezig met de verhuur van de tuinen en zo af en toe lopen er ook stagiaires van de Van Lieflandschool rond die hij begeleidt. Soms moet hij optreden bij kleine conflicten tussen huurders van een volkstuin.. Maar hij doet het allemaal met heel veel plezier. “Ik heb met mezelf afgesproken dat het wel leuk moet blijven”, zegt Mennie.  En dat hij het nog steeds leuk vindt blijkt wel uit zijn enthousiaste verhaal. Coördinator groen Ook in de wijkvereniging is Mennie erg actief. Hij is coördinator groen. Dat betekent dat hij initiatieven neemt om de wijk groener te maken. Zo nodig neemt hij contact op met de gemeente en dient hij plannen in. Eén van de projecten is inmiddels al geslaagd: het realiseren van een klein plantsoen bij het winkelcentrum. “Maar de voorwaarde bij dit project is wel dat we het zelf moeten onderhouden.” Andere ideeën zijn de aanleg van smalle geveltuinen en daarvan zijn er ook al een paar klaar. Daarnaast is Mennie namens de wijkvereniging contactpersoon voor de ontwikkeling van het Westpark, een ecologisch park dat grenst aan verschillende stadswijken aan de westkant van Groningen. “Ook heel interessant om daarin mee te denken!” Wijkklimaatambassadeur Op initiatief van de gemeente werd in 2022 een pilot gestart voor het aanstellen van klimaatambassadeurs in de verschillende wijken. Namens Vinkhuizen nam Mennie die rol op zich. Om niet teveel overhoop te halen werd nadrukkelijk gekozen voor vergroening. Vinkhuizen is één van de wijken in Groningen met de meeste versteende tuinen en Mennie roept onder andere via de wijkkrant de mensen op hun tuinen weer meer groen te maken, maar het resultaat is nog maar heel mager. De pilot is inmiddels gestopt, maar Mennie heeft nog steeds contact met enkele andere ambassadeurs voor het uitwisselen van ideeën en ervaringen. Tenslotte is Mennie ook nog actief als mantelzorger. Hij woont bij zijn moeder en zij wordt bij het klimmen van de jaren steeds afhankelijker. Maar Mennie verzorgt haar met toewijding. Vrijwilligers gevraagd Net als bij veel andere organisaties is er ook in Vinkhuizen grote behoefte aan vrijwilligers. Mensen zoals Mennie, die al hun tijd in dit werk steken, zullen wellicht niet gauw te vinden zijn, maar zijn enthousiasme werkt aanstekelijk. Binnen de wijk Vinkhuizen zijn op dit moment diverse openstaande vacatures voor vrijwilligerswerk. tekst en beeld: Jan de Koning