Welkom bij link050

Joost van Buren en Reinard Blaauw vormen samen met drie andere bestuursleden en een stagiair het bestuur van de Bewonersorganisatie Oosterparkwijk (BO). Beiden zijn betrokken geraakt bij de BO via de wijkkrant. “Ik kwam in de coronaperiode een oproep tegen en het leek me leuk om ook betrokken te raken bij de vereniging”, vertelt Reinard. “Inmiddels ben ik bijna vijf jaar penningmeester van de BO.” Rond diezelfde tijd kwam ook Joost in de wijk wonen. “Ik heb leuke buren en goede contacten in de wijk. Het leek me leuk om ook iets terug te doen voor mijn buurt. Ik ben nu vier jaar actief bij de BO waarvan twee jaar als voorzitter.” Terwijl het voor veel verenigingen moeilijk is om jongere mensen aan te trekken, is het bestuur van de BO juist vrij jong. “Daar is denk ik geen specifieke reden voor”, zegt Joost. “We vinden bestuursleden door in gesprek te gaan met actieve bewoners en onze eigen contacten. Zo kijken we of de BO ook iets voor hen is. Ik raakte jong bij de vereniging betrokken en via mij zijn er weer mensen uit mijn kring betrokken geraakt.” Dat er veel mensen uit dezelfde bevolkingsgroepen in het bestuur zitten is niet per se een probleem, maar toch houdt het bestuur de ogen op voor wijkbewoners uit andere groepen die misschien betrokken willen raken. “Het team is eigenlijk al best divers, maar het kan altijd nóg beter. Op het moment zijn we wel met veel mannen, en veel mensen met fulltime banen. Als er wijkbewoners met een uitkering of gepensioneerden betrokken raken bij de BO kunnen we de bewoners breder vertegenwoordigen.” Die wijkbewoners komen de bestuursleden op allerlei verschillende plekken tegen. Dat kan bijvoorbeeld via het repair café, of mensen uit hun eigen kring. Maar de bestuursleden komen ook mensen uit de wijk tegen via de activiteiten van de BO. “Bij de aanleg van de natuurtuin zijn we in het park gaan staan”, vertelt Reinard. “Daar zijn we mensen gaan vragen wat zij zelf graag willen zien. Via dat soort acties spreken we ook met betrokken wijkbewoners.” “We proberen sowieso aan te moedigen dat bewoners contact met elkaar hebben”, gaat Reinard verder. “In deze tijd zijn mensen steeds meer bezig met hun eigen wereld en hun telefoon. Ik denk dat het juist belangrijk is dat mensen elkaar begroeten op straat.” Voor Reinard zelf heeft zijn betrokkenheid bij de BO ook voor meer contact binnen de wijk gezorgd. “Als bestuurslid ontmoet je veel mensen. Ik heb er echt vrienden bijgekregen dankzij deze functie.”

Het jaar 2026 is door de Verenigde Naties uitgeroepen tot het Internationale jaar van de vrijwilliger. Om dit te vieren brengt de Groningse fotograaf Henk Kuipers voor link050 in beeld wat voor vrijwilligerswerk er allemaal wordt gedaan in de gemeente Groningen en wie de mensen zijn die zich zo inzetten voor de gemeenschap. Een van de taken van Dierenambulance Groningen is gewonde en zieke dieren helpen. Ook is er een registratie van verloren en gevonden dieren, zodat een dier herenigd kan worden met de eigenaar. Dierenambulance Groningen is een vereniging met 3000 leden, die een jaarlijkse bijdrage betalen om het werk mogelijk te maken. Dat werk wordt gedaan door 56 vrijwilligers. Een van die vrijwilligers is Sam Douwes. Hij houdt van dieren in het algemeen en van vogels in het bijzonder. Bij deze 'uitvlieger', een piepjong koolmeesje, kijkt hij of er iets gebroken is en of het vogeltje iets wil eten of drinken.

Voor veel nieuwkomers biedt vrijwilligerswerk de kans om te beginnen met hun inburgering voor ze in Nederland mogen werken. Door zich vrijwillig in te zetten kunnen ze kennis maken met de Nederlandse taal en cultuur, zichzelf blijven ontwikkelen en een netwerk opbouwen. Dat deed ook Muhanad. In Syrië behaalde hij een bachelor Rechten aan de Universiteit van Damascus en was hij aansluitend begonnen met een prestigieus studieprogramma in Marketing en Management aan dezelfde universiteit. Maar in 2015 moest hij samen met zijn broer Maan uit Syrië vertrekken en kwamen ze allebei naar Nederland. Na een jaar in verschillende AZC’s te hebben doorgebracht kreeg hij een woning toegewezen in Haren. Zijn universitaire diploma kon in Nederland niet gewaardeerd worden en is hier dus niet geldig. Desondanks heeft Muhanad zijn weg gevonden en raakte hij onder andere via vrijwilligerswerk al snel betrokken bij de buurt. Niet lang nadat hij in Haren kwam wonen raakte hij betrokken bij vrijwilligerswerk, vertelt Muhanad. “Yvonne van Koken en Kletsen benaderde ons en nodigde ons uit voor het diner dat ze met Koken en Kletsen organiseert. Zo gingen Maan en ik daar samen eten.” Koken en Kletsen Multicultureel werd in 2013 opgericht door Yvonne Swiers. Met dit project brengt ze samen met een groep vrijwilligers mensen uit Haren bij elkaar door samen te eten en elkaar echt te ontmoeten. Iedere keer kookt een vrijwillige kok uit een ander land een traditionele maaltijd, bijvoorbeeld uit Turkije, Guinee, Syrië, Sierra Leone of Irak. “Nadat we naar het diner van Koken en Kletsen waren geweest ben ik daar ook vrijwilliger geworden”, gaat Muhanad verder. “Ik help met opruimen, schoonmaken en het weer wegzetten van de stoelen. En ik ga bij mensen aan tafel zitten om ze met elkaar in contact te brengen.” Terwijl Muhanad lessen Nederlands volgde bij het Talencentrum van de Rijksuniversiteit kwam hij in contact met Evert Sulman, het hoofd van de Kwartiermakers. “Evert benaderde me namens Groningen Verwelkomt voor een project dat verschillende mensen met elkaar in contact bracht en eenzaamheid voorkomt. Internationale studenten, nieuwkomers en Nederlanders gingen bijvoorbeeld met elkaar eten en konden elkaar zo ontmoeten en een netwerk opbouwen.” Toen de coronacrisis uitbrak moest er helaas gezocht worden naar andere manieren om elkaar te ontmoeten. “Eerst organiseerden we online ontmoetingen, maar na een tijdje bedacht Evert dat we ook een-op-een wandelingen konden organiseren. Daarom ging ik voor Groningen Verwelkomt op zoek naar mensen met dezelfde interesses. Die konden we dan aan elkaar koppelen zodat ze samen konden gaan wandelen.” Inmiddels is hij gestopt met zijn functie bij Groningen Verwelkomt, maar is nog steeds actief bij Koken en Kletsen. Daarnaast schiet Muhanad af en toe te hulp bij het WIJ-team in Haren. “Ik help daar af en toe als tolk bij Syrische mensen die nog niet zo goed Nederlands spreken. Maar dat is voor mij niet echt vrijwilligerswerk. Ik help gewoon als ik er tijd voor heb.” Al die vrijwillige inzet heeft hem de afgelopen jaren ook veel opgeleverd. “Door vrijwilligerswerk te doen heb ik veel sociale vaardigheden kunnen ontwikkelen en veel geleerd over de Nederlandse cultuur. Ik heb veel contact met de andere vrijwilligers van Koken & Kletsen, maar ook met veel mensen die daar komen als gasten. Zo kom ik veel aardige en empathische mensen tegen die altijd aan anderen denken. Ik vind het altijd fijn om met dat soort mensen te zijn.” Muhanad blijkt zelf ook zo’n empatisch persoon te zijn die graag voor anderen klaarstaat. Dat blijkt niet alleen uit het vrijwilligerswerk dat hij doet, maar ook uit hoe hij zich ontwikkelt op zijn baan bij de Facility Support op de Rijksuniversiteit. “Tijdens mijn werk heb ik ontdekt dat ik goed kan samenwerken en anderen kan begeleiden. Daar wil ik in de toekomst nog meer mee gaan doen.” Dit artikel is ook verschenen in het Magazine Nieuwkomers van de gemeente Groningen. Wil je deze nieuwsbrief ook enkele keren per jaar digitaal ontvangen? Mail dan naar nieuwkomers@groningen.nl .