Een luisterend oor voor jongeren

In zijn jonge jaren wilde hij coupeur worden maar hij werd treinmachinist. Nu hij met pensioen is, is zijn jongensdroom toch nog een beetje werkelijkheid geworden. Harm Thie Als jongeman ontwierp Harm al kleding en hij was dan ook vast van plan om coupeur te worden. Maar toen hij uit militaire dienst kwam, waren de meest confectiefabrieken verdwenen en moest hij zich op een ander beroep oriënteren. Dat hij daarna 42 jaar als machinist zou werken, had hij zelf nooit gedacht. Maar hij heeft intens genoten van al die jaren op de bok van een trein. Machinist én kleermaker Bij het spoor wisten zijn collega’s vrij snel dat Harm handig was met naald en draad en het kwam regelmatig voor dat een collega aan hem vroeg of hij een broek voor hem wilde verstellen. Ook zijn werkgever wist hem te vinden en gaf hem opdrachten om uniformen te repareren. Pensioen Zes jaar geleden ging Harm met pensioen. In de jaren bij het spoor fietste hij vanuit Bedum altijd naar zijn werk op het Hoofdstation in Groningen. En op één van die fietstochten ontdekte hij het pand aan de Oosterhamriklaan, waar Studio Draadkracht was gevestigd. “Ik aarzelde niet en stapte het bedrijf binnen en bood me aan om er na mijn pensionering als vrijwilliger aan de slag te gaan.” Studio Draadkracht Studio Draadkracht is een textielwerkplaats en naaiatelier waar iedereen zelfstandig of onder begeleiding aan de slag kan gaan met naaien, haken, breien en dergelijke. “Dit concept sprak mij erg aan en toen de coronapandemie voorbij was, meldde ik me aan en kon ik direct aan het werk.” Genieten Harm is in Studio Draadkracht helemaal in zijn element. Op zijn vaste donderdagmiddag is hij bezig met kledingreparaties, maar hij is ook actief in het naaicafé. Dan begeleidt hij mensen die wat handiger willen worden met textiel en vertelt hen wat ze met de verschillende machines die in het bedrijf staan kunnen doen. Verder is Harm ook bij het onderhoud van de inventaris betrokken. Zo heeft hij onder meer een draaibaar paneel voor de etalage gemaakt. Workshops “Soms geef ik een workshop buitenshuis. Zo waren we onlangs in het Forum. Dan laten we belangstellenden zien wat we doen en geven we een demonstratie van de machines die we bezitten.” Daadkracht met Draadkracht Eén van de projecten binnen het bedrijf is Daadkracht met Draadkracht, waarin men een plek biedt aan vrouwen die behoefte hebben aan verbinding en sociale activiteiten. “Eén van de wensen is om een dergelijk project ook voor mannen te starten waar ik dan de begeleiding zou moeten doen.” Motivatie Harm is een enthousiaste vrijwilliger. “Ik vind het geweldig dat ik mijn hobby in het werk bij Draadkracht kan combineren. “Ik fiets hier elke keer met plezier naartoe en het werk geeft me veel voldoening. Vooral als ik zie dat ik andere mensen kan helpen en een beetje gelukkiger kan maken.” Naast het werk bij Draadkracht doet Harm op zondagmiddag ook nog vrijwilligerswerk in het restaurant van ’s Heeren Loo in Bedum, een organisatie voor mensen met een verstandelijke beperking. tekst en beeld: Jan de Koning Ook geïnteresseerd in vrijwilligerswerk bij Studio Draadkracht? Bekijk hier de vacature voor een Begeleider sociaal project Daadkracht met Draadkracht .

Ze werken allebei als vrijwilliger bij de stichting zaVie (zorg en aandacht voor iedereen), een collectieve belangenorganisatie in de provincie Groningen die zich inzet voor groepen inwoners die net iets meer zorg, aandacht en ondersteuning kunnen gebruiken. Met Kimberley en Bart heb ik een interview over hun werkzaamheden bij de stichting. Kimberley doet via Whatsapp mee aan het gesprek. Zoals de meeste medewerkers bij zaVie hebben Kimberley en Bart zelf ervaren wat het is om een tijdje wat minder mee te kunnen komen. Bart Bart, één van de oudere vrijwilligers, werkte jaren op de sociale werkplaats en toen hij daar uitviel zocht hij naar zinvol vrijwilligerswerk. Dat vond dat hij bij de werkgroep WAO&Psyche van het GGz Belangenplatform Groningen, één van de voorlopers van zaVie. Hij bekwaamde zich verder in de wet- en regelgeving voor mensen die een beroep konden doen op de WAO en toen de stichting zaVie in het leven werd geroepen, werd hij daar vrijwilliger. Kimberley Kimberley, één van de jongste vrijwiligers bij zaVie, werkte een aantal jaren als persoonlijk begeleider in de gehandicaptenzorg. Maar dat werk werd haar te zwaar en ze moest een poosje afstand nemen. Toen ze weer een beetje was opgeknapt, leek het haar verstandig eerst wat vrijwilligerswerk te gaan doen. Werkzaamheden Vrijwilligers bij zaVie kunnen aan de slag in verschillende projectgroepen. Kimberley heeft gekozen voor de projectgroep die zich bezighoudt met Stigma. Deze organiseert tenminste twee keer per jaar een bijeenkomst - Stigma Café - voor belangstellenden, bijvoorbeeld over zelfacceptatie. De werkgroep nodigt daarvoor enkele (ervarings)deskundigen uit. Deze bijeenkomsten voorzien duidelijk in een behoefte. PR-groep en lokale versterking Daarnaast zit Kimberley in de PR-groep en is daar onder meer verantwoordelijk voor het schrijven van de vacatures. Ook Bart maakt deel uit van deze groep. Hij vindt het een uitdaging de stichting goed op de kaart te zetten in de provincie. Daarnaast zit hij in de werkgroep Lokale Versterking. Deze heeft een manifest opgesteld waarin staat wat belangrijk is voor mensen met een beperking. Daarover gaat de projectgroep in gesprek met gemeenten. Daarnaast zit Bart in de projectgroep Themamiddagen, die bijeenkomsten organiseert in Stad en Ommeland. Binnenkort bijvoorbeeld over het omgaan met “Levend verlies”. Enthousiasme Zowel Bart als Kimberley genieten van hun werk bij zaVie. “Ik wil straks een opleiding gaan doen aan de Hanzehogeschool en met het werk bij deze stichting krijg ik al veel informatie mee”, vertelt Kimberley. “Ik merk dat ik in het jaar dat ik er nu vrijwilliger ben al veel heb geleerd. Ik was erg afwachtend en ik neem nu veel meer initiatief.” Ook Bart is enthousiast. “Ik vind het fijn om mijn ervaring en kennis in te kunnen zetten en zinvol bezig te zijn en te zien dat zaVie iets voor de samenleving kan betekenen en dat ik daaraan kan bijdragen.” Samenwerking Een ander punt waar beiden enthousiast over zijn is de samenwerking binnen de organisatie. De motivatie en behulpzaamheid bij zaVie werken aanstekelijk. “Ik merk,” zegt Kimberley, “dat deze paar uurtjes vrijwilligerswerk mij sterker hebben gemaakt. Ik krijg energie van dit werk en ik kan mijn grenzen beter aangeven.” Ook Bart zou mensen die zelf op zoek zijn naar een zinvolle invulling van hun tijd willen adviseren eens contact op te nemen met zaVie. “Ik geniet vooral ook van de afwisseling binnen dit werk.” tekst en beeld: Jan de Koning Ook geïnteresseerd in vrijwilligerswerk bij zaVie? Er staan o.a. vacatures open voor een algemeen bestuurslid , een notulist , medewerkers in de PR of belangenbehartiging , medewerkers voor de werkgroep Themadagen , de werkgroep Toegankelijkheid en de werkgroep Lokale versterking , een Organisator bijeenkomsten , een gastvrouw/heer en een Voorzitter projectgroep .

Caroline Bekhof is één van de vijf werkbegeleiders bij De Kindertelefoon, locatie Groningen. Ze begeleidt en traint de vrijwilligers bij De Kindertelefoon. “Vrijwilligers moeten zonder oordeel kunnen luisteren en gerichte vragen kunnen stellen zonder een oplossing voor het kind te bedenken. Het kind helpt eigenlijk zichzelf. Daarbij moet je je wel goed in het kind kunnen inleven. Hier is veel aandacht voor in onze basistraining,” legt Caroline uit. Niet beslissen voor het kind “Tijdens het selectiegesprek wordt dan ook gekeken of jouw kwaliteiten passen binnen de kwaliteiten die bij De Kindertelefoon worden gezocht. De basishouding is om goed te luisteren, met het kind mee te denken, maar het niet over te nemen. “Wij helpen het kind om zichzelf te helpen, want na ons eenmalig anonieme gesprek moet het kind hier zelf mee verder kunnen. Dit doen we door veel vragen te stellen. En soms informatie te geven als daar behoefte aan is. Bijvoorbeeld waar je meer informatie vindt over een bepaald onderwerp” vertelt Caroline. “Natuurlijk zijn we in het gesprek ook op zoek naar de vraag achter de vraag”. Zelfredzaamheid Onze visie is dat kinderen zelfredzaam zijn, zelf in staat zijn om aan de slag te gaan na een gesprek met ons. Wij proberen het kind in zijn of haar kracht te zetten. Elke vrijwilliger wordt daarop getraind. Elk gesprek is in vertrouwen. Bij zwaardere problematiek kunnen wij doorverwijzen naar professionele hulp, als het kind dit zelf wil.” Aanbod Kinderen hebben eenmalig contact via de telefoon of chat. Voor sommige kinderen is er behoefte aan meer contact, dat kan bij de terugkomchat. Kinderen hoeven dan niet steeds het hele verhaal opnieuw te vertellen. Daarnaast is er voor jongeren die graag peer-to-peer contact willen een jongerenchat. Vrijwilligers kunnen hier worden ingezet nadat ze veel ervaring hebben opgedaan en een training hiervoor hebben gevolgd.“ Ook tijd voor grapjes Per dag voert De Kindertelefoon gemiddeld 1.000 gesprekken. De Kindertelefoon is overigens een landelijke organisatie en er zijn vijf locaties in Nederland: Groningen, Nijmegen, Tilburg, Amsterdam en Utrecht. “Ook worden er wel grapjes gemaakt, pranks in jargon, maar dat hoort erbij. Wij vinden het belangrijk dat elk kind zich welkom voelt om over alles te praten. Kinderen zijn gewoon heel nieuwsgierig en dat hoort er ook bij.” In totaal zijn er landelijk zo’n 700 vrijwilligers werkzaam bij De Kindertelefoon waar kinderen elke dag gratis en anoniem kunnen bellen of chatten, ook op zon- en feestdagen. Naast reguliere vrijwilligers is De Kindertelefoon ook opzoek naar jongerenchatvrijwilligers. Dit zijn jongeren tussen de 16 en 18 jaar oud die een luisterend oor bieden aan leeftijdsgenoten. “Hier zijn we nog niet zolang mee begonnen. We zitten nog volop in dat opbouwproces,” sluit Caroline af. Respect voor de vrijwilligers van De Kindertelefoon! tekst en beeld: Annette Doornbosch Wil je ook een bijdrage leveren als vrijwilliger bij De Kindertefoon? Bekijk hier de vacature voor Jongerenchatvrijwilliger en een Algemene medewerker .