“Als het je past, is dit het mooiste werk wat er is.”

“Ik heb, samen met mijn team Vrijwilligersmanagement wel honderd mensen aangenomen in de acht jaar dat ik als vrijwilliger bij het Rode Kruis werkte. Het is ontzettend leuk om te doen, want je krijgt ze in alle soorten en maten aan tafel en het zijn vaak heel gemotiveerde mensen die prachtige verhalen hebben. Het is het allermooiste als mensen met een glimlach weggaan en je ze ziet denken ‘yes, ik ga hiermee aan de slag.’” Enthousiast en bevlogen Ella Bos, coördinator Vrijwilligersmanagement bij het Rode Kruis, praat enthousiast en bevlogen over haar vrijwilligerswerk voor het Rode Kruis. Ze vertelt ook dat de volgende dag haar laatste werkdag is. “Het is goed dat er af en toe nieuwe mensen zijn om het stokje over te nemen, die met een frisse blik naar de organisatie kunnen kijken” zegt ze. Mooi organisatie Ella ging op zoek naar vrijwilligerswerk toen ze haar baan verloor vanwege een reorganisatie. “Ik heb een gesprekje gehad met Slachtofferhulp maar twijfelde want dat ging erg over de uitvoering en ik ben altijd manager geweest en ben meer van het beleid. Ik vind dat je blij moet worden van vrijwilligerswerk en ben gaan kijken naar wat ik een mooie organisatie vond en kwam zo bij het Rode Kruis terecht. Ik vond daar een vacature die ik leuk vond en dat was het opzetten van een team dat selectie gesprekken met nieuwe vrijwilligers deed en meedenkt over het vrijwilligersbeleid. Ik heb dat team opgebouwd tot wat het nu is. Het is echt een heel mooi team geworden met hele goede mensen die betrokken zijn, goed gemotiveerd en professioneel, alles wat ik graag wou.” Het team Ella heeft het team van onderaf opgebouwd. “Je krijgt hier veel ruimte en vertrouwen om je ideeën uit te werken, dat is het leuke van het Rode Kruis.” Het team waar ze leiding aan geeft heeft twee pijlers: de ene houdt zich vooral bezig met vrijwilligersbeleid, wat is het profiel van onze vrijwilliger, hoe ziet die er in de toekomst uit, waar werken we aan verbeteringen van het vrijwilligersbeleid. De andere poot doet vooral de werving en selectie van de hulpverleners. “Zij kijken of iemand goed gemotiveerd is, of iemand past bij het Rode Kruis en zich aan de gedragscode kan houden, of het iemand is die zich kan inzetten op momenten dat het spannend is.” Ella is trots op haar team, “Groningen is het enige district dat zo’n team heeft, dus dat is wel bijzonder.” Buddy’s en evaluatiegesprekken Vrijwilligers worden goed begeleid. Het team heeft een buddy-systeem opgezet waardoor nieuwe vrijwilligers de eerste maanden worden begeleid door een buddy, zodat ze zich meer thuis gaan voelen. Er zijn evaluatiegesprekken na drie maanden en als een vrijwilliger ermee stopt proberen ze er een ambassadeur van te maken. Dus iemand die anderen enthousiast maakt voor vrijwilligerswerk voor het Rode Kruis. Op de 400 vrijwilligers zijn acht betaalde krachten, ook landelijk is dit de verhouding. Als ik naar Ella luister klinkt het Rode Kruis als een hele professionele organisatie en Ella beaamt dat “Ik was er zelf ook wel een beetje verbaasd over hoe professioneel het Rode Kruis is.” Diversiteit en Inclusie Ella gaat dus afscheid nemen van het Rode Kruis, maar er is nog een zaak waar ze nog een tijdje bij betrokken blijft. Ella: “Eén van de beleidszaken waar we dit jaar mee zijn begonnen is diversiteit en inclusie. Ik hoop dat meer mensen van diverse culturen achtergronden als vrijwilliger bij het Rode Kruis aan de slag willen gaan. Daarvoor heb ik een werkgroep opgezet en daar blijf ik nog een tijdje lid van. In het najaar organiseren we een dag over dit onderwerp.” Naast haar functie als Coördinator Vrijwilligersbeleid heeft ze ook nog altijd extra dingen voor het Rode Kruis gedaan. “Maar” haast ze zich te zeggen “dat hoeft mijn opvolger niet te doen, ik heb altijd veel dingen leuk gevonden, dat is een beetje mijn probleem.” De opvolger En wat kan haar opvolger verwachten? Ella: “Het is een baan die veel zelfstandigheid van je vraagt en je moet het leuk vinden om initiatief te nemen, een proactieve houden is belangrijk. Als je begint raad ik je aan om rustig de tijd te nemen en je te oriënteren. Er zijn altijd mensen die je kunnen begeleiden en je krijgt hele leuke collega’s in een mooie organisatie.” Ben je geïnteresseerd in het vrijwilligers werk en heeft haar enthousiasme je nieuwsgierig gemaakt naar wat voor vrijwilligerswerk je  allemaal nog meer kunt doen bij het Rode Kruis dan vind je op deze plek alle andere vacatures op een rijtje  Tekst: Jeanet Verveer Beeld boven: Ella Bos, uit een fototentoonstelling van Humanitair Oorlogsrecht 'Stories of us'  (2018)  

Niko Fokkelman is een druk bezet persoon. Hij moet zijn tijd bewaken want hij is behalve chauffeur voor de rolstoelbus ook wandelcoach en maakt hij mooie tiffany glas in lood werken. Het balletje is gaan rollen Niko is alweer 10 jaar vrijwilliger voor de rolstoelbus van Zorggroep Groningen, locatie Maartenshof. Hij haalt de ouderen van de afdelingen op, begeleidt ze in de bus en rijdt dan bijvoorbeeld naar het tuincentrum of een andere leuke plek. Hij is bij het Maartenshof terecht gekomen via zijn tante, die op één van de afdelingen van Maartenshof verbleef. ‘’Ze vroegen of ik een keer mee wou met de ouderen op pad. En zo is het balletje gaan rollen. Ik kreeg eerst uitleg over hoe bijvoorbeeld de (rol)stoelen in de bus moeten en heb een kort proefritje gereden. Het inwerken van nieuwe chauffeurs is een taak die ik inmiddels op me heb genomen.'' Plek voor 8 passagiers Zorggroep Groningen biedt specialistische verpleeghuis- en revalidatiezorg voor ouderen met complexe gezondheidsproblemen. Niko zegt hierover: ‘’Laatst waren we naar de Hornbach geweest en dan zitten er twee bewoners in de rolstoel en één loopt gewoon mee. Het verschilt een beetje hoeveel mensen er mee gaan, maar er is plek voor maximaal acht passagiers. De afdeling benadert mij meestal via de app of belt mij van tevoren op of ik een bepaalde datum kan rijden, soms kort van tevoren, soms enkelen weken. Als ze mij benaderen, probeer ik altijd tijd te maken. Het gaat meestal om één of twee ritjes per maand. December is dan weer wat drukker, veel mensen willen dan vaak even naar Tuinland.’’ Het voelt als een uitje De blije gezichten van de bewoners die genieten van het ritje en het dagje weg, geven hem veel voldoening. Niko: ‘’Ik geniet dan mee en heb ook een leuke tijd. Soms zijn we de hele dag weg, afhankelijk wat de afdeling wil en hoe laat we terug moeten zijn. Plekken waar ik veel kom zijn bijvoorbeeld Lauwersoog of Termunterzijl. Voor we kunnen rijden is het even veel werk om iedereen in de bus te krijgen, het zweet staat me dan op de rug bij wijze van spreken. Maar het voelt al met al voor mij ook als een uitje.’’ Stukje sociaal werk ‘’Ook leuk aan het werk is dat je echt wat opbouwt met de mensen, als je vaker met een afdeling op pad gaat. De ene persoon zegt weinig, met een ander heb je soms hele verhalen. Het is ook een stukje sociaal werk. Soms overlijdt een bewoner, dat vind ik dan toch wel jammer. Dan probeer ik vaak wel even naar de afscheidsdienst te gaan.’’ Iemands handen zijn Wat ook bijzonder is dat hij, los van het chauffeur zijn, een paar keer is mee geweest naar Lourdes als zorgvrijwilliger. Hij duwde de mensen in de rolstoel, maar hielp bijvoorbeeld ook met het eten en drinken of bij het wassen. Hij zegt hierover: ‘’Je bent voor een deel ook hun handen. Zo was er een man die speciaal een beeldje met twee handen had gekocht voor mij. Voor hem was ik die week echt zijn handen. Dat raakt mij dan wel, je bent toch intensief samen zo’n week.’’ Sociaal en geduldig De locaties van Zorggroep Groningen zijn op zoek naar een extra vrijwillige chauffeur voor de rolstoelbus. Volgens Niko zou de nieuwe vrijwilliger in ieder geval spontaan en liefdevol met de mensen moeten omgaan. ‘’ Het zou prettig zijn als de persoon het personeel wat kan ontlasten en een sociale insteek heeft. Je kunt jong of oud zijn, maar als je niet sociaal bent, dan werkt het niet. Dat moet een beetje in je zitten."

Kinderen kunnen ontzettend fanatiek zijn in het bouwen van hutten, dan moet er nog een verdieping op of gordijntjes voor de ramen, het huis moet een naam krijgen enzovoort, enzovoort, kinderen zijn creatief is de ervaring. Maar een beetje toezicht kan geen kwaad. Dus ben jij degene die de spijkers telt, hamers uitdeelt, ruzietjes sust en ideeën heeft voor een workshop dan ben je van harte welkom als vrijwilliger bij de Spijker en Spelweek in Beijum deze zomer. Voor de 15 e keer De Spijker en Spelweek in Beijum is van dinsdag 28 augustus tot en met vrijdag 1 september in het Trefpunt aan de Beijumerweg. Ze zoeken nog 25 vrijwilligers. Samen met een aantal vaste krachten zijn er dan 40 begeleiders op zo’n 100 kinderen. De week is altijd een succes en ze weten waar ze aan beginnen want ze doen dit al voor de 15 e keer. Betrokken inwoners Ricardo, beheerder van het Trefpunt waar de hutten gebouwd gaan worden vertelt dat het altijd nog gelukt is om genoeg vrijwilligers te vinden. “De meesten vrijwilligers zijn betrokken bewoners uit de wijk zelf en we proberen ook de ouders van deelnemende kinderen te interesseren om als vrijwilliger mee te doen. We hebben mensen nodig die de groepjes begeleiden en mensen die gereedschap uitdelen, verf uitdelen, dat soort zaken. Een ouderengroep in Beijum vindt het leuk om ontbijt en lunch voor de kinderen klaar te maken. We hebben ook fruit dat geschild en gesneden uitgedeeld gaat worden dus wat dat betreft zijn er verschillende dingen die je als vrijwilliger kunt doen.” Middeleeuwen De organisatie van de week moet nog op gang komen maar Ricardo weet al wel te vertellen dat het thema ‘De Middeleeuwen’ zal zijn. Dus er zullen schilden en zwaarden gemaakt worden en misschien komt er wel en echte ridder langs. Hij heeft het ook over iets met uilen maar helaas kon de valkenshow niet doorgaan omdat het te duur is. Maar dat zegt wel iets over de ambitie er leuke interessante week van te maken. Er zijn workshops en als je als vrijwilliger met een idee komt om iets leuks te doen met de kinderen dan is dat zeer welkom. Natuurlijk zijn er kinderen die niets anders willen dan alle dagen aan hun hut timmeren, maar zo te horen wordt het een heel diverse en creatieve week. Tekst en beeld: Jeanet verveer