Navigatie overslaan
link050 Home
  • Besturenloket
  • Bedrijven
  • Workshops
Account aanmakenLog in

Contact

  • Herestraat 100, 9711 LM Groningen, Nederland
  • info@link050.nl
  • 050 – 3051 900

link050

  • Voor vrijwilligers
  • Voor organisaties
  • Voor bedrijven
  • Veelgestelde vragen
  • Over ons
  • Openingstijden

Doe mee

  • Vacatures / trainingen
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Cookies

Powered by Deedmob tools ·
Door op "Accepteren" te klikken, gaat u akkoord met het opslaan van cookies op uw apparaat om de sitenavigatie te verbeteren en het sitegebruik te analyseren. Voor meer informatie, bekijk onze Privacyverklaring.

Post | juni 2023 | Vrijwilligersverhalen | 3 min lezen

Tijd te kort

Door

Johnno Bosma

Niko Fokkelman is een druk bezet persoon. Hij moet zijn tijd bewaken want hij is behalve chauffeur voor de rolstoelbus ook wandelcoach en maakt hij mooie tiffany glas in lood werken.

Het balletje is gaan rollen

Niko is alweer 10 jaar vrijwilliger voor de rolstoelbus van Zorggroep Groningen, locatie Maartenshof. Hij haalt de ouderen van de afdelingen op, begeleidt ze in de bus en rijdt dan bijvoorbeeld naar het tuincentrum of een andere leuke plek. Hij is bij het Maartenshof terecht gekomen via zijn tante, die op één van de afdelingen van Maartenshof verbleef. ‘’Ze vroegen of ik een keer mee wou met de ouderen op pad. En zo is het balletje gaan rollen. Ik kreeg eerst uitleg over hoe bijvoorbeeld de (rol)stoelen in de bus moeten en heb een kort proefritje gereden. Het inwerken van nieuwe chauffeurs is een taak die ik inmiddels op me heb genomen.''

Plek voor 8 passagiers

Zorggroep Groningen biedt specialistische verpleeghuis- en revalidatiezorg voor ouderen met complexe gezondheidsproblemen. Niko zegt hierover: ‘’Laatst waren we naar de Hornbach geweest en dan zitten er twee bewoners in de rolstoel en één loopt gewoon mee. Het verschilt een beetje hoeveel mensen er mee gaan, maar er is plek voor maximaal acht passagiers. De afdeling benadert mij meestal via de app of belt mij van tevoren op of ik een bepaalde datum kan rijden, soms kort van tevoren, soms enkelen weken. Als ze mij benaderen, probeer ik altijd tijd te maken. Het gaat meestal om één of twee ritjes per maand. December is dan weer wat drukker, veel mensen willen dan vaak even naar Tuinland.’’

Het voelt als een uitje

De blije gezichten van de bewoners die genieten van het ritje en het dagje weg, geven hem veel voldoening. Niko: ‘’Ik geniet dan mee en heb ook een leuke tijd. Soms zijn we de hele dag weg, afhankelijk wat de afdeling wil en hoe laat we terug moeten zijn. Plekken waar ik veel kom zijn bijvoorbeeld Lauwersoog of Termunterzijl. Voor we kunnen rijden is het even veel werk om iedereen in de bus te krijgen, het zweet staat me dan op de rug bij wijze van spreken. Maar het voelt al met al voor mij ook als een uitje.’’

Stukje sociaal werk

‘’Ook leuk aan het werk is dat je echt wat opbouwt met de mensen, als je vaker met een afdeling op pad gaat. De ene persoon zegt weinig, met een ander heb je soms hele verhalen. Het is ook een stukje sociaal werk. Soms overlijdt een bewoner, dat vind ik dan toch wel jammer. Dan probeer ik vaak wel even naar de afscheidsdienst te gaan.’’

Iemands handen zijn

Wat ook bijzonder is dat hij, los van het chauffeur zijn, een paar keer is mee geweest naar Lourdes als zorgvrijwilliger. Hij duwde de mensen in de rolstoel, maar hielp bijvoorbeeld ook met het eten en drinken of bij het wassen. Hij zegt hierover: ‘’Je bent voor een deel ook hun handen. Zo was er een man die speciaal een beeldje met twee handen had gekocht voor mij. Voor hem was ik die week echt zijn handen. Dat raakt mij dan wel, je bent toch intensief samen zo’n week.’’

Sociaal en geduldig

De locaties van Zorggroep Groningen zijn op zoek naar een extra vrijwillige chauffeur voor de rolstoelbus. Volgens Niko zou de nieuwe vrijwilliger in ieder geval spontaan en liefdevol met de mensen moeten omgaan. ‘’ Het zou prettig zijn als de persoon het personeel wat kan ontlasten en een sociale insteek heeft. Je kunt jong of oud zijn, maar als je niet sociaal bent, dan werkt het niet. Dat moet een beetje in je zitten."

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts

Vrijwilligerswerk voor de creatieveling!

| Vrijwilligersverhalen

Wat ooit het clubhuis van een scoutinggroep was, heeft in de afgelopen twee jaar een ware metamorfose ondergaan. Was het gebouwtje eerder wat aan het zicht onttrokken door de begroeiing, nu staat het in volle glorie en uitnodigend aan het begin van de Concourslaan in het Stadspark. Spark Astrid Rijken, initiatiefnemer van het pand, heeft de afgelopen twee jaar samen met vrienden en enkele vrijwilligers hard gewerkt om het gebouw de uitstraling te geven die het nu heeft. Er is ook nagedacht over een naam voor het gebouw en men vond de naam Spark wel heel toepasselijk. Het staat in het S(tads)park en het woord roept iets sprankelends op dat precies past bij wat deze organisatie wil zijn. Verbouwing Het pand is volledig opnieuw aangekleed. Naast een mooie ontmoetingsruimte is er een grote studio ingericht, geschikt voor onder andere yogalessen of dans. Naast een ruime keuken en een grote tuin biedt Spark een perfecte plek voor verschillende creatieve activiteiten en evenementen. Onlangs werd er al een kleurrijk festival op het terrein gehouden dat veel belangstelling trok. Wat wil Spark zijn? Astrid vertelt enthousiast: “Spark is een fijn ontmoetingscentrum waar muziek, beweging en creativiteit samenkomen. Het is een plek die sprankelt van energie en waar mensen graag bij elkaar komen.” Afrikassi In het pand is ook een kleine boetiek met de naam Afrikassi. Astrid heeft een speciale band met Afrika. Ze heeft er gewoond en ze reist er nog steeds vaak doorheen. Afrikassi maakt van de kleurrijkste Afrikaanse stoffen unieke creaties zoals originele kleding en handgemaakte woonaccessoires. De kleurrijke invloed van Afrikassi is in het pand ook goed zichtbaar. Mireille Sinds enkele weken is Mireille vrijwilliger bij Spark. Mireille wil graag onderzoeken welk werk nu bij haar past door te doen wat ze leuk vindt en ze wil met dit vrijwilligerswerk weer in het werkritme komen.  Mireille voelde zich vanaf het begin dat ze hier binnenkwam direct op haar plek. “Ik heb een passie voor dansen en ik houd van creatief bezig zijn. De sfeer hier is fantastisch, het is veelzijdig en gezellig en de creativiteit en de energie spatten eraf.” Wat kan een vrijwilliger doen? Spark is vanaf april weer enkele dagen in de week open. Mireille is in de uren dat ze aanwezig is bezig met het klaarzetten van de ruimten voor de verschillende activiteiten. Verder zet ze haar kwaliteiten in als gastvrouw en helpt ze met het schenken van de koffie en thee en het verzorgen van een eenvoudige lunch. Ze wil de komende weken vooral met initiatieven komen om Spark op de sociale media nog meer zichtbaar te maken. “Iedere vrijwilliger die een paar uur in de week creatief bezig wil zijn kan hier uit de voeten: samen activiteiten realiseren, aan de slag in de keuken of de handen uit de mouwen steken in de moestuin. Bovendien zijn er genoeg klussen voor de liefhebber om aan te pakken. Nieuwe activiteiten en helpende handen zijn welkom, want Spark wil zich graag ontwikkelen tot hét feel-good centrum van Groningen. Tekst en beeld: Jan de Koning
Lees meer

Stichting Studiebollen helpt kinderen die in de knel zitten

| Vrijwilligersverhalen

Stichting Studiebollen bestaat zo’n twee jaar. Jacqueline was op bezoek bij de voedselbank waar het boek van de voormalige directeur van de voedselbank werd gepresenteerd. De directeur vertelde dat de opbrengst zou gaan naar een nieuwe stichting die zich zou gaan richten op kinderen die in armoede opgroeien. Financiële zelfstandigheid “Ik wilde wel bestuurslid worden van die nieuw op te richten stichting, dus ik ben daar ter plekke in gesprek gegaan met de directeur. Ik heb hem geholpen met beleid voor die stichting maar helaas overleed hij tijdens dat proces,” vervolgt Jacqueline. “Ik vertelde hem dat het volgens mij niet zoveel zin had om gewoon geld te geven, daar worden kinderen en ouders maar passief van. Je kunt ze beter duurzaam helpen, door ze op weg te helpen naar financiële en sociale zelfstandigheid, dus geen hospitalisering, want dat werkt niet actief en duurzaam.” Jacqueline is ervan overtuigd dat dat veel beter werkt. “Ik heb de doelgroep inmiddels verbreed naar kinderen in de knel. Als kinderen en jongeren een bijbaantje hebben krijgen ze daarmee niet alleen zelfstandigheid maar ook een eigen netwerk. En het kind doet het zelf en leert met geld om te gaan.” Dichte deur “Veel zorg loopt vast bij de voordeur want ouders zijn de baas en houden vaak de deur dicht. Er komen al veel hulpverleners langs die hen niet altijd kunnen helpen. Soms speelt er meer dan armoede, zoals huiselijk geweld of incest. En daar kunnen kinderen meestal niets mee doen want waar moeten ze heen met hun problemen?” vraagt Jacqueline zich af. Jij aan zet Daar wil zij graag mee helpen. Ze zoekt mensen die in een team met haar willen werken. “Ik denk aan gastlessen op scholen en verenigingen. Ook wil ik graag meer aan PR en communicatie doen middels bijvoorbeeld een website. En ik ben van plan een ‘Jij aan zet’ dag te organiseren voor kinderen in de knel.” Ze heeft veel ervaring met het organiseren van bijeenkomsten tijdens haar vorige baan. Jacqueline heeft al contact met veel organisaties maar heeft nog geen team om haar te helpen. “Je hoeft geen bestuurslid te worden als je maar kunt helpen, want dat is het belangrijkste. Ook wil ik graag sparren met gelijkgestemden hoe we ons doel kunnen bereiken.” Geld is geen probleem, ze heeft voldoende financiën gekregen om haar doel te bereiken Kwartiermaker Eigenlijk is Jacqueline een kwartiermaker, dus wie wil haar helpen dit verder te brengen? “Wat ik nodig heb is een team dat mij wil helpen en om mee te sparren hoe we dit moeten doen. Ik heb al veel contacten met allerlei organisaties en die vinden het allemaal prachtig wat ik wil gaan doen. Maar nu heb ik gewoon mensen nodig die daadwerkelijk willen helpen.” Dus wie wil en kan haar helpen? Bekijk de vacatures en contactgegevens onderaan deze pagina. Tekst en beeld: Annette Doornbosch
Lees meer

Klein maar fijn

| Vrijwilligersverhalen

Met drie seniorenelftallen is het één van de kleinste voetbalclubs in Groningen. De thuisbasis is te vinden op sportpark Kardinge. DIO-Groningen werd in 1971 opgericht als DIO Oosterhogebrug. Op een trapveldje in deze woonwijk werden de eerste wedstrijden gespeeld, maar spoedig kon de club terecht op sportpark Van Starkenborgh. Door opheffing van dit park werd de vereniging 26 jaar geleden gedwongen te verhuizen naar Kardinge. Daar heeft ze inmiddels een geheel eigen plaats ingenomen en is ze mede-eigenaar van het riante clubgebouw op dit terrein. Leden Elke vereniging heeft vrijwilligers nodig. Alleen al bij de drie voetbalteams zijn in totaal zes vrijwilligers betrokken. Naast het sportieve gebeuren moeten er binnen een sportvereniging ook andere werkzaamheden worden verricht, zoals het onderhoud en de schoonmaak. De meeste clubs vragen van hun leden om zich ook aan te melden voor dit soort activiteiten en dat gebeurt ook bij DIO. De leden organiseren meestal de toernooien en assisteren bijvoorbeeld tijdens een klussendag. Ook de bestuursleden draaien mee in het rooster van de vrijwilligers. Zaterdags staat de vicevoorzitter, Rob Wensink, achter de bar en op twee andere dagdelen doen de bestuursleden Jelle en Gert dienst. Maar toch blijft er ook nog ander werk liggen en daarvoor probeert de vereniging andere vrijwilligers aan te trekken. Djibril Gysja Al langere tijd loopt Djibril Gysja rond op de club. Djibril komt oorspronkelijk uit Guinee, maar woont inmiddels al 25 jaar in Nederland. Het lukte de vereniging een paar jaar geleden om een participatiebaan voor een periode van twee jaar voor hem te regelen, maar zijn gezondheid maakte het hem onmogelijk om betaald werk te krijgen. Nu is Djibril vrijwilliger bij DIO en hij is heel blij met dit werk, vooral met de sociale contacten op de club. Djibril is in ieder geval tijdens de wedstrijddagen aanwezig en doet dan alle voorkomende lichte werkzaamheden. Maar ook op andere dagen van de week verricht hij hand- en spandiensten voor de club. Andere activiteiten Bij DIO vinden naast het voetbal ook andere activiteiten plaats. Zo is er een wandelclub actief en in de zomermaanden speelt een cricketclub op één van de velden, die kleedruimte huurt bij DIO. Op vrijdagmorgen gebruikt een klaverjasclub de kantine en omdat de deelnemers ook graag een hapje en een drankje willen, staat er een vrijwilliger achter de bar. Zo vervult deze kleine, gastvrije vereniging ook een functie in de wijk. Marjo Niemann Uiteraard moet de vereniging ook bestuurd worden. Eén van de bestuursleden is Marjo Niemann. Marjo is al sinds de oprichting bij de club betrokken. Zij doet het secretariaat en regelt allerlei lopende zaken. De meeste dagen van de week is ze op het terrein te vinden en ze geniet er nog steeds van. Marjo houdt zich bezig met de vrijwilligers bij de vereniging en ze zou het fijn vinden als er een paar bij komen, bijvoorbeeld voor de was en de kantine. Martin Koeman Helaas heeft DIO geen jeugdteams meer. Na corona is in overleg met FC Lewenborg besloten dat deze vereniging de jeugd opvangt. Bovendien vertrokken getalenteerde leden al gauw naar de buurvereniging GVAV-Rapiditas. Toch heeft DIO ook bekende voetballers binnen haar gelederen gehad. Zo speelde Theo Keukens, die ooit bij FC Groningen voetbalde, een paar jaar voor de club en Martin Koeman was in het begin van de tachtiger jaren speler/trainer. Voor zo’n club wil je toch graag wat doen? Tekst en beekd: Jan de Koning
Lees meer