Stichting Studiebollen helpt kinderen die in de knel zitten

Dat zegt Noelia Luciano Peña, werkzaam bij de vrijwilligersvacaturebank in de Herestraat 100, in hartje Stad. Hier staat de deur open voor iedereen die vrijwilligerswerk of een participatiebaan zoekt in onze gemeente. En nu zoeken ze zelf ook iemand: een Stadjer die goed met computers kan omgaan èn van gezelligheid houdt. Vrijwilligerswerk in de schijnwerpers Het nieuws over vrijwilligerswerk wordt, behalve op de eigen website, op verschillende kanalen gepubliceerd, zoals Facebook, Instagram en LinkedIn. Er verschijnt elke maand een top-tien van vacatures en link050 promoot interviews die geschreven zijn door de redactie van link050. De rol van content creator in het geheel is vooral om de vacatureteksten mooi te herschrijven en op de verschillende media te plaatsen. Noelia geeft een voorbeeld van dit ‘herschrijven’: ‘Je zegt dan dat jullie een lekker bakkie gaan doen in plaats van dat je koffie gaat zetten. Het moet een beetje levendig zijn!’ ‘Het werk is niet moeilijk, wel belangrijk’ Ik hoor meerdere voor mij nieuwe woorden. Noelia heeft het bijvoorbeeld over het ontwerpprogramma CANVA en het mailingprogramma La Posta. ‘Het is geen probleem als je die programma’s nog niet tot in de puntjes beheerst’, zegt Noelia: ‘Ik werk je in en je kunt me altijd om advies vragen. Het is natuurlijk fijn als je al met computers overweg kunt, maar je kunt bij ons ook heel veel nieuwe dingen leren.’ Om die reden wil het team graag dat je op kantoor komt werken; dan is er veel meer contact en overleg dan wanneer je thuis zit. Deadlines halen De opmaak van de teksten, Noelia noemt dit de ‘template’, is al klaar. Je bewerkt ze, zoals in het voorbeeld over de koffie. Je plaatst ze op internet, in buurtkranten, in de nieuwsbrief. En: je haalt de deadlines! Dat klinkt zwaarder dan het is: buurtkranten hebben namelijk allemaal een andere verschijningsdatum. Het is dus niet zo dat je op dezelfde dag een tekst klaar moet hebben voor de wijkkrant van Lewenborg én die Oosterpark én het Centrum. En zoals al eerder gezegd: je doet het niet alleen. Wat krijg je ervoor terug? Als vrijwilliger werk je ongeveer 8 uur per week; verdeeld over 2 of 3 dagen. Je leert in een gezellige sfeer nieuwe mensen kennen, je vergroot je vaardigheden, je levert een bijdrage aan het op de kaart zetten van vrijwilligerswerk. Het geeft voldoening dat het resultaat van je werk tastbaar is: er hangen affiches, ook hier voor het raam van het pand, de verhalen staan in wijkkranten en op social media. Oh ja, nóg een nieuw woord:  het resultaat van je werk hangt letterlijk in de etalage bij link050 en heet ‘Narrow Casting’. Dit is een scherm waar niet alleen de wisselende actuele zaken van link050 op staan, als vacatures of de gratis cursussen voor vrijwilligers, maar ook informatie over bijvoorbeeld Noorderzon of het Bevrijdingsfestival. Tekst: Magda Bootsma Foto: De vrijwilligerscentrale link050

Vrijdagmiddag half drie in zorgcentrum de Veldspaat. Plotseling klinkt er vrolijke muziek uit de geluidsinstallatie: popmuziek uit de jaren zestig. In het atrium, de grote zaal van het centrum zitten al verschillende bewoners klaar voor het maandelijkse muziekspektakel en omdat de muziek door het hele gebouw te horen is, loopt de zaal snel vol met nog meer enthousiaste ouderen. Jan en Greetje Vijftien jaar geleden woonde de moeder van Jan in de Veldspaat en tijdens één van de bezoekjes kwamen hij en zijn vrouw Greetje in gesprek met een activiteitenbegeleidster die daar werkte en weleens een plaatje draaide. “Toen ze hoorde dat wij een behoorlijke collectie singletjes hadden en zo nu en dan wel een muziekmiddag wilden verzorgen, werd ze helemaal enthousiast. Sinds die tijd zijn we elke maand een middag in de Veldspaat en draaien we continue plaatjes uit de jaren zestig: Elvis Presley, Roy Orbison, de Beatles, maar ook Nederlandstalige muziek van bijvoorbeeld Johnny Jordaan.” Enthousiast publiek Als ze naar de Veldspaat gaan, gaat er een kleine stereo platenspeler mee die Jan dan aansluit op de apparatuur van het zorgcentrum. In de week voorafgaand aan het optreden worden de platen uitgezocht. Jan is niet een diskjockey die de muziek aan elkaar praat. “Nee, dat is zonde van de tijd,” meent Jan, “want zolang ik praat kan er geen muziek gedraaid worden.” Het publiek is elke keer weer enthousiast. En terwijl Jan aan de draaitafel zit, maakt Greetje een dansje met één of meerdere bewoners en die vinden het allemaal geweldig. En het kan zo maar gebeuren dat een bewoner, nadat een bekend lied is gedraaid tegen Greetje zegt:  “Mevrouw, wat kunt u mooi zingen!” Andere zorgcentra Jan en Greetje hebben in de afgelopen jaren ook een paar keer een muziekmiddag verzorgd in andere zorgcentra. Ook daar waren de bewoners en begeleiders erg enthousiast en vroegen hen om nog een keer terug te komen. Maar er kwam helaas geen nieuwe uitnodiging. Vermoedelijk heeft de coronapandemie hierin een rol gespeeld en is men voorzichtiger geworden met het organiseren van dit soort bijeenkomsten. Wederzijdse voldoening Op één van de muziekmiddagen kwam er een bewoner naar Jan toe en vertelde hem dat hij zelf ooit zendpiraat was geweest in Hoogkerk, met de zendnaam “Calimero”. Nu wilde het geval dat Jan een plaatje van de zendpiraat in zijn collectie had en op de achterkant stond een lied waarin deze man bezongen werd. Dat plaatje draaide Jan en de middag voor deze man kon niet meer stuk. Later kwam zijn dochter bij Jan om hem te zeggen dat hij haar vader een onvergetelijke middag had bezorgd. Maar Jan reageerde: “Nou, mevrouw, uw vader heeft mìj een prachtige middag gegeven.“ Een gratis optreden De muziekmiddag die Jan en Greetje verzorgen kost niets. Een kopje koffie is voldoende. Zo is het bieden van deze vorm van amusement ook een mooi voorbeeld van vrijwilligerswerk. En wie nog wat kan missen: Jan spaart nog steeds singletjes! Jan is te bereiken via loena@telfort.nl tekst: Jan de Koning

Bij @ease zijn jongeren welkom om te komen praten. De vrijwilligers bieden een luisterend oor. Hilde Althuis is daar eentje van en is het helemaal eens met het speciale concept. Een luisterend oor ‘Het werkt heel goed om alleen maar te luisteren, hoewel je soms wel op je handen moet gaan zitten om geen advies te geven, want dat is niet de bedoeling. En daar hebben de meeste jongeren die bij ons komen ook helemaal geen behoefte aan,’ vertelt Hilde. ‘Maar als er wel iets heftigs aan de hand is mogen we altijd de aan ons verbonden psychiater of de andere professionals vragen om advies. Maar dat gebeurt niet vaak. Wel bespreken we de gesprekken met de jongeren altijd na met de professional.’ Gehoord worden is soms al genoeg ‘We vragen wel van de vrijwilligers dat ze een tweedaagse training volgen maar dat is voor de meesten geen enkel probleem,’ aldus Hilde. ‘De jongeren willen gewoon hun ei kwijt en dat lucht op, gewoon praten met leeftijdgenoten, want de vrijwilligers zijn doorgaans ook jongeren. Hoewel de meesten wel een studie volgen in de sociale sector.’ Zo volgt Hilde zelf een studie Social Work aan de Hanzehogeschool. ‘Iets in de praktijk doen wat aansluit bij je studie is alleen maar verrijkend.’ Hilde is er zelf via een oriënterende stage tijdens haar studie bijgekomen, ze zocht wel iets wat haar aansprak en dat was dit. En ze vindt het nog steeds heel erg leuk en motiverend. Zo leuk dat ze dit na haar studie ook nog wil blijven doen. Want veel tijd kost het niet. Altijd in duo’s werken ‘We werken altijd met zijn tweeën en dat geeft veel steun en is niet bedreigend voor de jongeren. De jongeren hoeven van ons ook niets, alleen maar praten. Wij zorgen ervoor dat ze zich op hun gemak voelen = @ease. Natuurlijk vragen we wel of ze tips willen of advies en dan komt soms wel een hulpvraag. Maar het lijkt meer op een vriendengesprek, daar kun je toch ook vaak je problemen bespreken zonder dat je hulp vraagt?’ stelt Hilde terecht vast. ‘Het is dus heel laagdrempelig.’ We love to listen Een mooie slogan! De onderwerpen variëren van stress, eenzaamheid, depressie, onzekerheid, drugsgebruik, een onveilige thuissituatie, seksueel anders geaard zijn of iets anders. ‘Maar veel toch over eenzaamheid en niet op je plek zitten. ‘Alles moet tegenwoordig perfect zijn en daar hebben veel jongeren moeite mee. Ook al zitten ze op een leuke studentenvereniging of opleiding, dan kun je je daar toch niet thuis voelen, de druk is tegenwoordig gewoon heel groot.’ Chatten kan ook Ook van de chatfunctie die ze hebben wordt veel gebruik gemaakt. ‘Die wordt landelijk bemand dus er is altijd wel iemand die kan antwoorden, en dat doen wij ook als we geen live gesprekken hebben. En alles is anoniem! Via chatten komen wel meer vragen binnen over stress, drugs en suïcidaliteit. Dat laatste vragen we overigens ook altijd, of ze daar over nadenken, ook in de live gesprekken,’ maar we komen pas in actie als de jongeren dat zelf willen,’ benadrukt Hilde. Kortom, heel dankbaar werk! Enthousiast? Volg ze op Instagram: @ease_groningen tekst en beeld: Annete Doornbosch