Vrijwilligerswerk voor de creatieveling!

Niko Fokkelman is een druk bezet persoon. Hij moet zijn tijd bewaken want hij is behalve chauffeur voor de rolstoelbus ook wandelcoach en maakt hij mooie tiffany glas in lood werken. Het balletje is gaan rollen Niko is alweer 10 jaar vrijwilliger voor de rolstoelbus van Zorggroep Groningen, locatie Maartenshof. Hij haalt de ouderen van de afdelingen op, begeleidt ze in de bus en rijdt dan bijvoorbeeld naar het tuincentrum of een andere leuke plek. Hij is bij het Maartenshof terecht gekomen via zijn tante, die op één van de afdelingen van Maartenshof verbleef. ‘’Ze vroegen of ik een keer mee wou met de ouderen op pad. En zo is het balletje gaan rollen. Ik kreeg eerst uitleg over hoe bijvoorbeeld de (rol)stoelen in de bus moeten en heb een kort proefritje gereden. Het inwerken van nieuwe chauffeurs is een taak die ik inmiddels op me heb genomen.'' Plek voor 8 passagiers Zorggroep Groningen biedt specialistische verpleeghuis- en revalidatiezorg voor ouderen met complexe gezondheidsproblemen. Niko zegt hierover: ‘’Laatst waren we naar de Hornbach geweest en dan zitten er twee bewoners in de rolstoel en één loopt gewoon mee. Het verschilt een beetje hoeveel mensen er mee gaan, maar er is plek voor maximaal acht passagiers. De afdeling benadert mij meestal via de app of belt mij van tevoren op of ik een bepaalde datum kan rijden, soms kort van tevoren, soms enkelen weken. Als ze mij benaderen, probeer ik altijd tijd te maken. Het gaat meestal om één of twee ritjes per maand. December is dan weer wat drukker, veel mensen willen dan vaak even naar Tuinland.’’ Het voelt als een uitje De blije gezichten van de bewoners die genieten van het ritje en het dagje weg, geven hem veel voldoening. Niko: ‘’Ik geniet dan mee en heb ook een leuke tijd. Soms zijn we de hele dag weg, afhankelijk wat de afdeling wil en hoe laat we terug moeten zijn. Plekken waar ik veel kom zijn bijvoorbeeld Lauwersoog of Termunterzijl. Voor we kunnen rijden is het even veel werk om iedereen in de bus te krijgen, het zweet staat me dan op de rug bij wijze van spreken. Maar het voelt al met al voor mij ook als een uitje.’’ Stukje sociaal werk ‘’Ook leuk aan het werk is dat je echt wat opbouwt met de mensen, als je vaker met een afdeling op pad gaat. De ene persoon zegt weinig, met een ander heb je soms hele verhalen. Het is ook een stukje sociaal werk. Soms overlijdt een bewoner, dat vind ik dan toch wel jammer. Dan probeer ik vaak wel even naar de afscheidsdienst te gaan.’’ Iemands handen zijn Wat ook bijzonder is dat hij, los van het chauffeur zijn, een paar keer is mee geweest naar Lourdes als zorgvrijwilliger. Hij duwde de mensen in de rolstoel, maar hielp bijvoorbeeld ook met het eten en drinken of bij het wassen. Hij zegt hierover: ‘’Je bent voor een deel ook hun handen. Zo was er een man die speciaal een beeldje met twee handen had gekocht voor mij. Voor hem was ik die week echt zijn handen. Dat raakt mij dan wel, je bent toch intensief samen zo’n week.’’ Sociaal en geduldig De locaties van Zorggroep Groningen zijn op zoek naar een extra vrijwillige chauffeur voor de rolstoelbus. Volgens Niko zou de nieuwe vrijwilliger in ieder geval spontaan en liefdevol met de mensen moeten omgaan. ‘’ Het zou prettig zijn als de persoon het personeel wat kan ontlasten en een sociale insteek heeft. Je kunt jong of oud zijn, maar als je niet sociaal bent, dan werkt het niet. Dat moet een beetje in je zitten."

Kinderen kunnen ontzettend fanatiek zijn in het bouwen van hutten, dan moet er nog een verdieping op of gordijntjes voor de ramen, het huis moet een naam krijgen enzovoort, enzovoort, kinderen zijn creatief is de ervaring. Maar een beetje toezicht kan geen kwaad. Dus ben jij degene die de spijkers telt, hamers uitdeelt, ruzietjes sust en ideeën heeft voor een workshop dan ben je van harte welkom als vrijwilliger bij de Spijker en Spelweek in Beijum deze zomer. Voor de 15 e keer De Spijker en Spelweek in Beijum is van dinsdag 28 augustus tot en met vrijdag 1 september in het Trefpunt aan de Beijumerweg. Ze zoeken nog 25 vrijwilligers. Samen met een aantal vaste krachten zijn er dan 40 begeleiders op zo’n 100 kinderen. De week is altijd een succes en ze weten waar ze aan beginnen want ze doen dit al voor de 15 e keer. Betrokken inwoners Ricardo, beheerder van het Trefpunt waar de hutten gebouwd gaan worden vertelt dat het altijd nog gelukt is om genoeg vrijwilligers te vinden. “De meesten vrijwilligers zijn betrokken bewoners uit de wijk zelf en we proberen ook de ouders van deelnemende kinderen te interesseren om als vrijwilliger mee te doen. We hebben mensen nodig die de groepjes begeleiden en mensen die gereedschap uitdelen, verf uitdelen, dat soort zaken. Een ouderengroep in Beijum vindt het leuk om ontbijt en lunch voor de kinderen klaar te maken. We hebben ook fruit dat geschild en gesneden uitgedeeld gaat worden dus wat dat betreft zijn er verschillende dingen die je als vrijwilliger kunt doen.” Middeleeuwen De organisatie van de week moet nog op gang komen maar Ricardo weet al wel te vertellen dat het thema ‘De Middeleeuwen’ zal zijn. Dus er zullen schilden en zwaarden gemaakt worden en misschien komt er wel en echte ridder langs. Hij heeft het ook over iets met uilen maar helaas kon de valkenshow niet doorgaan omdat het te duur is. Maar dat zegt wel iets over de ambitie er leuke interessante week van te maken. Er zijn workshops en als je als vrijwilliger met een idee komt om iets leuks te doen met de kinderen dan is dat zeer welkom. Natuurlijk zijn er kinderen die niets anders willen dan alle dagen aan hun hut timmeren, maar zo te horen wordt het een heel diverse en creatieve week. Tekst en beeld: Jeanet verveer

In april zat bovengenoemde workshop van Ontwikkellink, gegeven door NLP-trainer en -coach Anita Schelling, heel snel vol; daarom werd de ochtend over dit boeiende onderwerp nogmaals aangeboden. Als opwarmertje en als opstap naar de theorie achter het onderwerp ligt er een grote hoeveelheid groene en oranje kaartjes voor ons klaar. Onmiddellijk denk ik: ‘Oh, groen is goed en oranje is fout.’ Maar zo ongenuanceerd ligt het nou ook weer niet. Eigenschappen en valkuilen Aan de ‘bovenkant’ van de kaartjes, d.w.z. de kant die wij als deelnemers direct kunnen lezen, staan eigenschappen. Op de groene kaartjes staan onze kwaliteiten. Op de oranje kaartjes staan eigenschappen waar je soms last van kunt hebben: je valkuilen. Van elke kleur pakken we twee kaartjes: ‘Denk er niet te lang over na; pak de kaartjes die direct voor jou in het oog springen.’ We mogen de kaartjes nog niet omdraaien; dat doen we pas als we weer op onze plek zitten en om de beurt vertellen welke kaartjes we hebben gekozen. Als we ze omdraaien lezen we de naam van het menstype dat bij de eigenschap/kwaliteit hoort. Voor alle duidelijkheid: je bent natuurlijk nooit ‘slechts één’ type mens. Je bent altijd een mix van meerdere eigenschappen, waarvan sommige voor jezelf en je omgeving heel fijn zijn en andere wat minder. Bijvoorbeeld: ‘Uit je vel springen’ past bij De Verdrager; die heeft zich (te?) lang stil gehouden en dan opeens is het bingo, waardoor een ander zich afvraagt wat er aan de hand is. Het gaat dan dus niet alleen over dat specifieke moment, maar over meerdere dingen die De Verdrager heeft opgespaard ‘We dragen allemaal maskers om te overleven’ Het werken met maskers en karakterstructuren is ontwikkeld door Wilhelm Reich, een tijdgenoot van Sigmund Freud. Volgens de theorie van Reich c.s. zoekt elk mens naar een uitweg om iets verdrietigs of engs nooit weer mee te hoeven maken. De leeftijd waarop je een nare ervaring hebt, is (mede-)bepalend voor de strategieën die je ontwikkelt om dit in de toekomst te voorkomen. Een voorbeeld: veel kleuters willen later met Papa of Mama trouwen; als blijkt dat dat niet kan, voelen ze zich verraden en gaan als reactie op hun teleurstelling lekker stoer doen: ‘Dit gebeurt me nooit meer.’ Anita zelf geeft een – voor mij althans - grappig voorbeeld van perfectionistisch gedrag: ‘Alles moet gaan zoals het hoort en ik moet me gedragen zoals het hoort, dus dat de beamer een beetje scheef staat en ik hem niet recht kan krijgen, dat is best wel erg.’ Ik had niet eens gezíen dat het ding scheef stond, en ik was niet de enige. Pas toen Anita erover begon, zag ik ‘t. En ik vond het totaal niet storend! Hoe ziet jouw masker eruit? We krijgen van Anita een onbeschilderd wit masker. Alle kleuren verf zijn aanwezig om ons eigen masker een eigen gezicht te geven. Het masker staat voor hoe je je nú voelt; met welke kleuren en welke trucs laat je jezelf aan de buitenwereld zien? Dit masker is geen vaststaand gegeven: je kunt voor elke situatie een ander masker dragen, en het masker dat je vandaag schildert hoeft niet het masker van morgen te zijn! Enne…. Je bent nu volwassen, dus misschien kun je de regie nu zelf overnemen. Met maskers ben je al mooi, zonder maskers nog mooier! Ontwikkellink biedt regelmatig nieuwe -voor vrijwilligers gratis- cursussen, workshops en trainingen aan en het is heel goed mogelijk dat Anita deze cursus in de toekomst nog een keer geeft. Houd de website in de gaten . Tekst:  Magda Bootsma Beeld:  Anita Schelling