Navigatie overslaan
link050 Home
  • Besturenloket
  • Bedrijven
  • Workshops
Account aanmakenLog in

Contact

  • Herestraat 100, 9711 LM Groningen, Nederland
  • info@link050.nl
  • 050 – 3051 900

link050

  • Voor vrijwilligers
  • Voor organisaties
  • Voor bedrijven
  • Veelgestelde vragen
  • Over ons
  • Openingstijden

Doe mee

  • Vacatures / trainingen
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Cookies

Powered by Deedmob tools ·
Door op "Accepteren" te klikken, gaat u akkoord met het opslaan van cookies op uw apparaat om de sitenavigatie te verbeteren en het sitegebruik te analyseren. Voor meer informatie, bekijk onze Privacyverklaring.

Post | maart 2023 | Vrijwilligersverhalen | 2 min lezen

Samen solidair met ouderen

Door

Johnno Bosma

Twee meiden, Sara van 22 en Sofie 19 jaar. Samen zijn ze één keer per week als vrijwilliger een middagje bij de dagbestedingsplek van verpleeghuis Blauwbörgje. Hier worden activiteiten georganiseerd voor ouderen. Sofie en Sara drinken thee met ze, doen een spelletje rummikub of mens-erger-je niet, of dammen met iemand. Sara heeft ook een keer geschilderd onder leiding van een voormalig docent van Minerva. Na afloop gaan Sara en Sophie gezellig samen de stad in, kletsen wat, winkelen of drinken koffie ergens. Zoals meiden dat nou eenmaal doen.

Win-win

Maar voor Sofie is dit een stage opdracht van de Hanzehogeschool en voor Sara is het een onderdompeling in de Nederlandse cultuur en taal. Dat noem je een win-win situatie. Sofie doet Social Work bij de Hanzehogeschool en wil later graag in de zorg gaan werken. Zij vindt het UMCG een interessante plek om te gaan werken en toevallig zou Sara daar ook wel terecht willen komen. Zij zit in de internationale schakelklas, gaat volgend jaar naar MBO4 en denkt erover tandartsassistent te worden, liefst in het UMCG dus. Solidair Groningen&Drenthe, de organisatie die deze dames met elkaar matchte heeft dus prima werk geleverd. Als je ze zo bij elkaar ziet zitten dan maakt het eigenlijk niet uit dat de een uit Afghanistan en de ander uit Nederland komt.

Verschillende culturen

Ze vinden het leuk om elkaars cultuur te leren kennen en praten daar ook over. Als je ze vraagt wat ze dan over elkaar hebben geleerd dan moeten ze wel hard nadenken. Uiteindelijk vertellen ze al giechelend dat ze het net nog over een groot verschil tussen Nederland en Afghanistan hadden. In Nederland betalen de meisjes voor zichzelf en in Afghanistan betaalt de man alles. Na wat heen en weer gepraat zegt Sara dat het 80-20 is, dus de man betaalt 80% en de vrouw de rest. Dus dat valt misschien toch wel mee. Sara die in Kabul rechten studeerde is blij met haar maatje. Haar Nederlands  is verrassend goed hoewel ze nog maar anderhalf jaar in Nederland is. Mede dankzij Sofie natuurlijk.

Friend4friend

Het mooie van dit project friend4friend van Solidair Groningen&Drenthe is dat je samen iets gaat doen. Daardoor leer je elkaar op een ontspannen manier kennen. Voor de nieuweling in Nederland is het een kans om van dichtbij iets te leren van de taal, de gewoontes en cultuur van een vreemd land en om nieuwe vaardigheden op te doen.  Het vrijwilligerswerk past bij je interesse of opleiding. Sara en Sofie hadden beiden gevraagd om iemand van hun eigen leeftijd en interesses. Ze zijn bij Blauwbörgje terechtgekomen omdat Sara liever niet iets met kinderen deed. Meermaals zegt ze dat ze de oudere mensen met wie ze nu omgaat echt heel erg aardig vindt. Voor Sofie is Sara niet het enige maatje, ze heeft ook een maatje uit Eritrea met wie ze ook vier uur per week optrekt. Het Friend4friend project maakt mensen dus enthousiast om verbinding met iemand uit een ander land aan te gaan.

Ook maatje worden? Hier vind je de vacature van Solidair Groningen&Drenthe voor het friend4friend project.

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts

"Ik droom van een eigen timmerbedrijf"

| Vrijwilligersverhalen

Dit artikel verscheen eerder in ons thema magazine over nieuwkomers . De 39 jarige Syriër Ehsan Kamel besloot ruim drie jaar geleden zijn land te ontvluchten en hij vroeg asiel aan in Nederland. Hij kreeg een plek in een asielzoekerscentrum in Groningen. Enige tijd later kwamen ook zijn vrouw en hun twee kinderen naar ons land en na verloop van tijd konden ze een woning krijgen in de stad. Inmiddels is in het gezin opnieuw een baby geboren en zitten de oudste twee kinderen op de basisschool. Vrijwilligerswerk Ehsan was nog niet zo lang in ons land toen hij op zoek ging naar werk. Zijn contactpersoon bij de gemeente Groningen begeleidde hem daarin en wees hem op de mogelijkheid van vrijwilligerswerk. Dat kennen ze in Syrië helemaal niet, maar hij nam het werk bij een kledingbank met beide handen aan. Ehsan wilde de vrijwilligersbaan graag hebben, want, zo vertelde hij: “Ik wil graag met mensen in contact komen en zo gauw mogelijk de Nederlandse taal leren.” Hij besefte dat hij in Nederland meer mogelijkheden zou hebben als hij de taal van dit land zou spreken. Zodra het hem was toegestaan, meldde hij zich ook aan voor de inburgeringscursus en afgelopen jaar werd hij toegelaten. Ook zijn vrouw heeft zich inmiddels ingeschreven om aan de cursus te beginnen. Mamamini In de afgelopen jaren bezocht Ehsan regelmatig kringloopwinkels in Groningen en zo kwam hij ook bij Mamamini in de wijk Helpman. Hier zag hij nieuwe kansen en op de website van het bedrijf vond hij een sollicitatieformulier dat hij invulde en opstuurde. Niet lang daarna werd hij aangenomen als vrijwilliger. Vier maanden geleden is Ehsan bij dit bedrijf begonnen. Op maandag- en vrijdagmorgen is hij in het pand aan de Helper Oostsingel te vinden en hij houdt zich vooral bezig met het kleingoed dat binnenkomt. Hij sorteert en prijst de spullen en vervolgens geeft hij ze een plek in de winkel. Hij werkt in een groepje van ongeveer vijf personen en het werk bevalt hem uitstekend. Het principe van een kringloopwinkel spreekt Ehsan erg aan: mensen die het financieel niet zo ruim hebben tegemoetkomen door een aanbod van gebruikte artikelen. “Ik prijs de goederen dan ook nooit zo hoog,” zegt hij met een glimlach. Motivatie Wat Ehsan vooral erg belangrijk vindt is het leggen van contacten. Hij heeft daar niet zo heel veel moeite mee, want hij is een betrokken, sociale man. Daarnaast heeft hij ontdekt dat het samenwerken ook heel goed is voor het aanleren van de taal. Hij verplicht zichzelf dan ook zo veel mogelijk Nederlands te praten op zijn werk. Dat hij bij Mamamini ook een vrijwilligersvergoeding krijgt vindt hij fijn, maar dat was niet zijn belangrijkste motief om hier te solliciteren. De andere dagen van de week gaat Ehsan naar school. Tijdens de lessen, die hij samen met ongeveer twintig andere nieuwkomers volgt, ligt de nadruk op het ontwikkelen van taalvaardigheden. Ehsan kan zich in de korte tijd dat hij de lessen nu volgt al heel goed in de Nederlandse taal uit drukken. Zodra hij examen gedaan heeft, hoopt Ehsan een opleiding te kunnen gaan volgen aan het Noorderpoortcollege. De Nederlandse samenleving Ehsan en zijn gezin genieten van hun verblijf in Nederland: de mensen zijn vriendelijk en het voelt hier heel veilig. Natuurlijk denkt hij vaak aan Syrië. Zijn ouders wonen er en ook nog veel andere familieleden. En hij maakt zich zorgen om hun veiligheid. Toen Ehsan nog in Syrië woonde was hij timmerman. En hij hoopt door zijn opleiding ooit te kunnen starten met een eigen timmerbedrijf in Nederland. “Ik zal er alles aan doen om die droom werkelijkheid te laten worden.” Aan initiatief en doorzettingsvermogen ontbreekt het hem in ieder geval niet. Tekst: Jan de Koning Beeld: Dominique Krauts
Lees meer

Maggie’s Center Groningen: een oase van rust en centrum voor ondersteuning

| Vrijwilligersverhalen

Bij binnenkomst bij Maggie’s valt mijn mond open van verbazing. Wat een mooi gebouw, aangenaam ingerichte ruimtes en wat een prettige sfeer! De grote ontvangstruimte is heel licht, met zitjes en een grote leestafel, een mooie frisse keuken en met uitzicht op de spreek-, rust- en activiteitenruimtes. En vele buitenzitjes rondom! De vrijwilligers Ineke en Fleur staan mij trots en vrolijk op te wachten. Ik heb met Ineke afgesproken om meer te weten te komen over het vrijwilligerswerk in Maggie’s en over Ineke zelf. Fleur en Ineke bij de ontvangst Brede ondersteuning en hulp Maggie’s Center Groningen bestaat ruim 1 jaar en Ineke werkt er sinds april. Ineke vertelt dat Maggie’s open is voor iedereen geraakt door kanker: de patiënt, de ex-patiënt, de familie en naasten. Mensen kunnen in Maggie’s koffiedrinken, tot rust komen, lotgenoten ontmoeten of praten met de kankersupportspecialisten. Die kijken samen met de bezoeker waar zij ondersteuning bij wensen en wat het beste bij hun vraag past. Het is mogelijk om individuele gesprekken te voeren met verschillende professionals, mee te doen met gespreksgroepen, workshops te volgen zoals schilderen, fotografie, herstellende yoga of mee te doen met een wandelgroep. Ook komen patiënten uitrusten tussen de bestralingen door. “Het is hier huiselijk en veilig”, zegt Ineke. De gastvrouw/heer in Maggie’s Vrijwiligers werken in de rol van gastvrouw/heer. Ineke licht haar werk toe. “Als gastvrouw ben je degene die de mensen als eerste zien als ze binnenkomen. We willen zorgen voor een warme ontvangst. We maken binnen 30 seconden contact, heten de mensen welkom en vertellen wie we zijn. We zorgen ervoor dat mensen zich gezien voelen. We vragen wat we voor hen kunnen betekenen. Soms willen ze een rustige plek vinden of informatie halen of steun vinden of hebben ze een concrete vraag. We brengen ze dan met aanwezige professionals in contact. Ook zorgen we ervoor dat alles netjes is, spullen aangevuld worden en dat mensen wat te drinken krijgen. We helpen ook bij het klaarzetten van de spullen voor de workshops.” Drijfveer “Waarom heb je voor dit vrijwilligerswerk gekozen?”, vraag ik Ineke. “Ik ben met betaald werken gestopt, maar wilde nog wel wat blijven doen. Ik heb een achtergrond als manager in de acute zorg en ik woon hier vlakbij. Bij mijn man was kanker gediagnosticeerd. Toen was er nog geen Maggie’s waar je terecht kon voor psychosociale hulp. Als vrijwilliger wil ik nu bijdragen aan Maggie’s omdat ik vanuit onszelf weet en hier ook zie dat het in een behoefte voorziet.” “Ook vind ik het fijn dat ik weer bij een club hoor, collega’s heb en bijdraag aan iets waardevols en dat ik het zelf ook leuk heb. Je moet wel een beetje van mensen houden en ertegen kunnen dat de mensen ziek of verdrietig zijn. Soms is het wel confronterend in de zin van het besef dat kanker mensen overkomt en je weet dat het leven dan helemaal op de kop staat. Wat me ook aantrekt is dat het onvoorspelbaar is wat er de middag gaat gebeuren, wie je aantreft en hoe je diegene het beste kan steunen.” Teamwerk “Ik vind dat de organisatie goed met de vrijwilligers omgaat. Ik voel me echt onderdeel van het Maggie’s team en dat we samen voor het werk en de goede resultaten staan. Als je begint met dit werk, word je goed ingewerkt in hoe de organisatie werkt, wat Maggie’s wil bereiken en wat er van je verwacht wordt. Bij iedere dienst vindt er een overdracht plaats en we hebben een gezamenlijke appgroep voor allerlei zaken. Ik heb het erg naar mijn zin bij Maggie’s.” Ook vrijwilliger worden bij Maggie’s? Op het moment is Maggie’s op zoek naar een enthousiaste gastheer/gastvrouw . Tekst en beeld: Yvon van der Laan
Lees meer

Iedereen mag hier ongestoord zichzelf zijn

| Vrijwilligersverhalen

Bij Stichting Ongestoord draait alles om het bieden van een veilige en ondersteunende omgeving voor mensen met mentale problematiek. Justin van Lierop is één van de vrijwilligers die zich inzetten voor deze missie. Hij werkt al 1,5 jaar bij de stichting en heeft een belangrijke rol als strategieontwikkelaar en adviseur van het bestuur. Een Veilige Haven voor Iedereen Stichting Ongestoord biedt een plek waar mensen zichzelf kunnen zijn, zonder oordeel of stigma. Justin vertelt: “Het uitgangspunt is dat iemand meer is dan een ziekte of diagnose. Wij zijn er voor de mensen die over wat anders willen praten dan hun problematiek, maar wel moeite ervaren in het contact met anderen, vanwege stigma en dergelijke. Wij bieden geen zorg of hulp, maar juist een plek waar iemand gewoon mag zijn. ” Justin heeft de missie en visie van de stichting helpen vormgeven. Hij gelooft sterk in het verminderen van stigma en het bevorderen van positieve beeldvorming rondom mentale gezondheid. Door samen te werken met andere organisaties en te netwerken, probeert hij de impact van de stichting te vergroten en duurzame verbindingen te leggen. De stichting organiseert verschillende activiteiten, zoals open middagen waar mensen hun ervaringen kunnen delen en steun kunnen vinden bij elkaar, inloop-huisfeesten en de "Levende Bieb”.  In de “Levende Bieb” wordt één op één een gesprek aangegaan door een vrijwilliger of bezoeker met iemand of een instelling die meer wil weten over een bepaalde problematiek.” Justins ervaringen en motivatie Justins eigen ervaringen met mentale problematiek hebben hem gemotiveerd om bij de stichting te gaan werken. Na een lange weg van medicatie en therapieën, vond Justin bij Stichting Ongestoord een plek waar hij zijn talenten kan inzetten en anderen kan helpen. “Allereerst vind ik het erg fijn dat ik weer wat ben gaan doen. Ik leer er veel van, ben een stuk beter geworden in het netwerken. Het is erg leuk om allerlei andere organisaties te ontmoeten. Het geeft me een goede reden om de deur uit te gaan. Omdat ik zelf ook uit de doelgroep kom, voelt het goed om op mijn manier hier een steentje aan bij te dragen. Naar mijn mening heeft deze organisatie anderen een hoop te bieden.” Ontwikkeling website Nieuw is de website voor jongeren, die nog in doorontwikkeling is. Het bedrijf Mett heeft een prijs uitgereikt voor vrijwilligersorganisaties aan Stichting Ongestoord. Mett bouwt en onderhoudt voor vijf jaar deze website. Met de website wil de stichting wat meer jongere bezoekers bereiken. Uit een door Justin georganiseerd behoefteonderzoek is gebleken dat jongeren interesse hebben in ervaringsverhalen van andere jongeren. “Via en op de website willen we jongeren zelf ervaringsverhalen laten vertellen in de vorm van een blog of eenmalig verhaal.” Iedereen in de organisatie telt mee Het is hier een platte organisatie zegt Justin. “Wat leuk is aan deze organisatie, is dat je altijd welkom bent om je mening te geven of een idee te opperen. Wat je functie ook is. Iedereen is evenveel waard en belangrijk. Er is geen hiërarchie, je wordt gewaardeerd voor jouw talenten. Dat bevalt me hier heel erg.” Alle hulp is welkom, veel vacatures Als mensen geïnteresseerd zijn, zijn ze van harte welkom. Er zijn vacatures voor een bestuurslid , sponsor- en fondsenwervers , een contentschrijver voor de website en voor een gastheer/-vrouw die de inloopmiddag begeleidt. De meeste haast ligt bij het werven van een bestuurslid. Maar als iemand een andere rol wil vervullen of ideeën heeft, dan is die ook altijd welkom!” Meer weten of contact? Kijk op www.stichtingongestoord.nl of mail voor vrijwilligerswerk naar stichtingongestoord@gmail.com Tekst: Yvon van der Laan Beeld: Stichting Ongestoord
Lees meer