Refurbishing in Euvelgunne

Gisteravond (13 februari) waren zo’n 20 mensen met elkaar in gesprek over burgerinitiatieven. Wat een geslaagde avond was dat! Want hoewel het programma klaar was om halftien stonden mensen na tienen nog na te praten en uit te wisselen. Henk Kinds van Katalys bracht aan het begin van de avond al veel energie met zich mee door te vertellen hoe hij aankeek tegen Burgerinitiatieven. De grote kracht van burgerinitiatieven zit volgens hem in de overtuiging en de wil waarmee mensen hun initiatief vormgeven, het feit dat ze het samen doen -en hij wees erop hoe belangrijk het is dat de groep die het opstart en gaande houdt zo divers mogelijk is (qua leeftijd, sociale achtergrond). Dat het initiatief ook echt impact maakt, iets teweeg brengt en veranderd is een belangrijk factor van succes. Over knelpunten, succesfactoren en meer Het grootste deel van de avond gingen we met elkaar in gesprek over knelpunten en succesfactoren, over de toekomst en zaken (positief of negatief) die initiatiefnemers niet verwacht hadden bij het opstarten van hun initiatief. De aanwezigen rouleerden langs tafels waar deze gesprekspunten aan de orde werden gesteld, zodat ze zoveel mogelijk verschillende mensen ontmoetten en hun eigen burgerinitiatief telkens van een andere kant konden belichten. De geplande 10 minuten per tafel/onderwerp bleek vaak te weinig want iedereen werd wel getriggerd door het onderwerp en was nieuwsgierig naar andermans ervaring. Wees eigenwijs! Aan het eind van de avond brachten we alles samen en het was mooi te zien dat de zaal zich herkende in een aantal punten: Wees eigenwijs, zorg ervoor dat je onafhankelijk blijft van gemeente/instanties, want het is jouw initiatief, houd het in eigen hand. Een lange adem hebben belangrijk, en soms mislukt of verdwijnt een initiatief maar daar is niets mis mee want degenen die ermee waren begonnen hebben daar zeker van geleerd en zijn er door gegroeid. Regelgeving en bemoeienis van overheden kan een knelpunt zijn omdat het soms dwars staat op wat een bewoners willen bereiken, wat altijd jammer is omdat, zoals iemand het formuleerde, het plan dan platgeslagen wordt. Het leuke van burgerinitiatieven, hoorden we,  is dat er soms zoveel reacties komen, mensen mee gaan doen en dat er onverwacht zoveel gezelligheid van komt. Er was veel idealisme in de zaal, de mensen wilden echt iets bereiken  - precies wat Henk Kinds noemde als voorwaarde om een initiatief te laten slagen. Om een paar voorbeelden te noemen van wat ze wilden bereiken: dat meer mensen hun eigen apparaten gaan repareren, het gebied LeRoy nog eens 50 jaar blijft bestaan, meer mensen mee gaan doen met Parkrun op zaterdag in het Stadpark, In Selwerd/Paddepoel meer mensen bereikt gaan worden die ondersteuning nodig hebben, dat de betrokkenheid in de wijk groeit en mensen in hun kracht komen te staan en dat wooninitiatieven ondanks veel tegenwind toch de kop op blijven steken.

Een grote man met een zachtaardige uitdrukking lacht me vriendelijk toe wanneer ik het kantoor van Stichting WelMobiel binnenstap. Hessel Boersma (69) werkt sinds 2021 als chauffeur bij de stichting. De naam zegt het eigenlijk al, door deze organisatie kunnen ouderen en mensen die minder mobiel zijn, toch de deur uit en op plekken komen waar steeds minder bussen rijden. Het werkt als volgt. In de verschillende wijken staat een elektrische auto gereed. Alle chauffeurs hebben een speciale app waarmee ze kunnen zien welke ritten er zijn gepland, en wanneer deze plaatsvinden. Zo staat er in Hoogkerk ook een auto gereed. Voor Hessel heel handig want hij loopt zo vanuit zijn huis naar de auto. Omdat er nog niet in alle wijken een auto gereed staat, moeten sommige chauffeurs vanuit hun huis eerst een stukje fietsen naar de plek van de auto. Bij de auto aangekomen, wordt de deur geopend en gesloten met dezelfde slimme app. Dit werkt heel goed, want chauffeurs hoeven nu onderling geen sleutels meer uit te wisselen. Hessel geniet zichtbaar van zijn werk. Als hij praat, is duidelijk waarom dit werk goed bij hem past. Hij vraagt of ik het televisieprogramma ‘Taxi’ ken, waarin Joris Linssen hetzelfde werk doet als Hessel, namelijk mensen van A naar B brengen. De interactie met deze mensen is waar het Hessel om gaat. Het zijn gewone mensen met alledaagse verhalen en toch is het bijzonder als iemand iets persoonlijks deelt wat hem of haar bezighoudt. Soms is enkel luisteren al genoeg en is dat net wat iemand nodig heeft. De bestemming van de passagiers kan ook erg verschillen. Van het bezoeken van een vriend of vriendin, boodschappen doen in het winkelcentrum, tot een bezoek aan het ziekenhuis. Dat laatste kunnen ingrijpende bezoeken zijn. Voor mensen die dan thuiskomen in een leeg huis, “de muren praten immers niet terug,” aldus Hessel, kan een vriendelijk gesprek met de chauffeur heel veel verschil maken. Er werken totaal zo’n 40 chauffeurs en 7 personen op kantoor bij de stichting. Het zijn vrijwilligers maar ook mensen met een participatiebaan. Nieuwe collega’s worden zorgvuldig ingewerkt. Dat doen de chauffeurs met elkaar. Ze rijden eerst mee en wanneer ze er aan toe zijn, verzorgen ze zelf ritten. “Je moet natuurlijk wel van autorijden houden,” grapt Hessel. Maar je moet ook vertrouwd kunnen rijden, geïnteresseerd zijn in je medemens en een luisterend oor kunnen bieden. Hessel werkt 2 dagdelen à 4 uur. Dat past hem goed omdat hij ook tijd wil overhouden om andere dingen te doen. Met zijn vrouw of met de kleinkinderen. Op het werk organiseert hij trouwens ook activiteiten. Samen met collega’s organiseert hij ieder jaar een leuke activiteit voor het hele team. Als chauffeur ben je natuurlijk altijd op pad en tref je je collega’s niet vaak. Juist daarom is het belangrijk elkaar ook op een andere manier te zien. En een gezellige pubquiz of met z’n allen bowlen leent zich daar goed voor. Tekst & foto: Esther Halma

In de Rivierenbuurt in het gebouw waar vroeger het Talmahuis was, is tegenwoordig het Multifunctioneel Centrum (MFC) De Stroming gehuisvest. Dit wijkcentrum biedt tal van creatieve activiteiten, zoals een biljart- en een spelletjesmiddag en een avondje bridgen. Op werkdagen kun je er terecht voor een lunch, en op donderdag zelfs voor een warme maaltijd. Inez Grondhuis Inez heeft een jarenlange horeca-ervaring in Groningen en Amsterdam, vooral op het gebied van management. Toen ze nog niet zo lang geleden met pensioen ging, wilde ze haar expertise graag blijven inzetten vanuit de gedachte: “Ik heb de maatschappij nog wel wat te bieden.”  Daarom doet ze ook vrijwilligerswerk in de keuken van een zorginstelling. Toen kwam ze de oproep tegen voor een hobbykok bij De Stroming. Structuur aanbrengen Inez heeft zich het afgelopen jaar vooral toegelegd op het aanbrengen van structuur in de keuken. Daar was naar haar overtuiging behoefte aan en ze hoort binnen het bedrijf dat haar initiatieven gewaardeerd worden. Inez: “Wat ik hier probeer neer te zetten moet voor iedereen herhaalbaar en uitvoerbaar zijn, iedereen moet het kunnen nadoen.” Nu zou Inez wel wat meer variatie willen aanbrengen in het menu. Dat geldt niet alleen voor de warme maaltijd maar ook voor de lunch. “De gasten zijn hier gauw tevreden, een stamppotmaaltijd, een pasta of snert zijn favoriet. Maar soms ben ik wat ondeugend en kom ik onverwacht met iets nieuws. Zo heb ik vandaag heb ik een Thaise bonensoep gemaakt en de gasten vonden het heerlijk.” Nieuwe keuken Maar een meer gevarieerd menu is alleen mogelijk als de keuken vernieuwd wordt. “Gelukkig wordt de keuken binnenkort aangepakt. Er komt bijvoorbeeld een nieuwe afzuiginstallatie. Het moet ook. Je moet meegaan met je tijd en de hygiënevoorschriften zijn er niet voor niets. Ik moet er niet aan denken dat mensen die hier de maaltijd gebruiken ziek worden omdat wij ons niet aan de regels hebben gehouden.” Inez merkt dat haar inbreng al resultaten geeft en dat stemt haar positief voor de toekomst. Wat moet een hobby-kok doen? In De Stroming komen elke donderdag ongeveer 50 mensen op de warme maaltijd af: buurtbewoners, kantoorpersoneel, maar ook studenten. Om iedereen tegelijk een goed gerecht te kunnen serveren, moet de kok strak plannen. Boodschappen moeten op tijd worden gedaan, en soms vraagt de maaltijd al om voorbereiding op een eerder moment. Inez: “Het zou mooi zijn als hier een kook-fanaat met veel know-how zou solliciteren. Dat zou de kwaliteit van ons diner enorm kunnen verhogen. En natuurlijk krijgt de nieuwe vrijwilliger alle steun van de andere medewerkers!” Verbinden Samen eten is erg waardevol. Het verbindt mensen. Het is een sociaal gebeuren en als het eten dan ook nog heel lekker is, is dat mooi meegenomen. Inez: “En zelfs als het eten niet smaakt, is er tenminste nog iets om over te klagen, en dat werkt ook verbindend,” zo zegt Inez lachend aan het einde van ons gesprek. Een hobbykok gevraagd Het centrum is al langere tijd op zoek naar een goede hobbykok. Een jaar geleden solliciteerde Inez Grondhuis op deze vacature, maar in de afgelopen periode heeft zij een andere invulling aan haar taak binnen De Stroming gegeven, zodat deze functie nog steeds niet is ingevuld. Tekst & foto: Jan de Koning