Navigatie overslaan
link050 Home
  • Besturenloket
  • Bedrijven
  • Workshops
Account aanmakenLog in

Contact

  • Herestraat 100, 9711 LM Groningen, Nederland
  • info@link050.nl
  • 050 – 3051 900

link050

  • Voor vrijwilligers
  • Voor organisaties
  • Voor bedrijven
  • Veelgestelde vragen
  • Over ons
  • Openingstijden

Doe mee

  • Vacatures / trainingen
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Cookies

Powered by Deedmob tools ·
Door op "Accepteren" te klikken, gaat u akkoord met het opslaan van cookies op uw apparaat om de sitenavigatie te verbeteren en het sitegebruik te analyseren. Voor meer informatie, bekijk onze Privacyverklaring.

Post | oktober 2025 | Vrijwilligersverhalen | 2 min lezen

Samen naar buiten en ontdekken!

Door

Johnno Bosma

‘Wat zie je, wat hoor je, wat ruik je en wat proef je.’ Als het aan Lianne van den Brand ligt, zou elk kind op deze manier uitgedaagd moeten worden. Zo ontdekken jonge kinderen van alles over natuur en wat er allemaal leeft en groeit. Deze verwondering kan er later voor zorgen dat ze zich bewuster zijn van hun omgeving en er op een goede manier mee om willen gaan. Lianne is vrijwilliger bij de werkgroep Natuurkids. Deze werkgroep is een van de 7 werkgroepen van IVN Haren/Groningen. Andere zijn bijvoorbeeld insecten en meer, stadsecologie en wilde planten tuinen. Als jong meisje is Lianne al met de natuur begaan. Ze was altijd buiten, zat bij de scouting en zette zich in voor de natuur. Toen ze zelf kinderen kreeg, wilde ze hen ook de liefde voor natuur meegeven, door planten en dieren te observeren en ze te leren hoe bijzonder en mooi de natuur in elkaar zit.

Tegelijkertijd wilde ze ook graag iets doen om nog meer kinderen enthousiast te maken en is ze via IVN, een natuurgidsopleiding gaan doen. Daar leerde ze ze veel over natuur maar ook hoe je activiteiten organiseert en begeleidt. Bij Natuurkids bedenken ze ieder jaar met elkaar, een zestal activiteiten. Sommige zijn vast prik, zoals Uilenballen pluizen, Slootjesdag en vleermuizen spotten. Ook wordt er samengewerkt met andere organisaties zoals de Zoogdiervereniging of het NDE (Natuur Duurzaamheid Educatie) in Stadspark Groningen. De verschillende activiteiten zijn over het jaar verdeeld en vinden plaats op een inspirerende plek in Haren, de stad Groningen en Ten Boer. De werkgroep bedenkt alles zelf, welke locatie, wat ze gaan doen en wie ze er bij betrekken. Ook worden ze geregeld gevraagd om aan te sluiten bij een natuurevenement. Zo waren de Natuurkids aanwezig op het mini natuurfestival tijdens de week van de biodiversiteit in het Stadspark.

Lianne vertelt over een zeer succesvolle terugkerende activiteit, het uilenballen pluizen. Dit kan natuurlijk niet zonder uilenballen, een opgezette uil, Petri-schaaltjes en pincetten. En dan maar pluizen. In de ballen komen kinderen van alles tegen, veel muizenbotjes, haren van zoogdieren en ook schedels van kleine vogels. Door de botjes op een papier te leggen, komen kinderen (en ouders) er achter met welk dier ze te maken hebben. Lianne merkt vaak dat kinderen al heel veel weten en door het stellen van de juiste vragen, vertellen ze eigenlijk zelf het verhaal. Dat is het allerleukste. En ze komen altijd samen met een ouder/verzorger, waardoor de beleving en het gesprek thuis verder kunnen gaan.

Aantrekkelijk is ook dat iedereen mee kan doen en deelname gratis is. Bij de werkgroep Natuurkids staat een vacature open voor een vrijwilliger. Ben jij net zo enthousiast als Lianne over natuur en heb je een drive om kinderen te leren hoe leuk en spannend natuur in hun eigen omgeving kan zijn? Neem dan contact op met de afdeling IVN Haren/Groningen. Lianne kan het iedereen aanraden. Je leert er veel van, en qua tijdsbesteding valt het ook erg mee. En het is ook nog eens heel gezellig met elkaar.

Tekst: Esther Halma
Foto: Lianne van den Brand

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts

Film: De Wachter komt op stoom

| Vrijwilligersverhalen

Vlakbij het Zuidlaardermeer staat een prachtige gerestaureerde molen, gebouwd rond het midden van de 19 e eeuw. Deze olie-, koren- en specerijenmolen maakt deel uit van het museum De Wachter dat op hetzelfde terrein te vinden is. Je vindt er een klompenmakerij, een smederij, een houtzagerij en een tentoonstellingszaal met talloze oude gebruiksvoorwerpen. Twee bestuursleden Het museum wordt helemaal gerund door vrijwilligers. Bijna 200 mensen dragen bij aan de instandhouding van De Wachter. Antje van Timmeren en Jan Jansen vertellen er meer over. Antje is er al ruim 15 jaar vrijwilliger, eerst onder meer als rondleider. Tegenwoordig heeft ze een bestuursfunctie en de meeste tijd besteedt ze aan de groepsreserveringen. Jan Jansen is sinds enkele jaren betrokken bij De Wachter en tegenwoordig voorzitter van het bestuur. Hij begeleidt de vrijwilligers bij allerlei werkzaamheden in het museum en netwerken is een belangrijk onderdeel van zijn functie. De basis is stoom Aanvankelijk werkte de molen op windkracht, later werd stoom de belangrijkste energiebron. In De Wachter draait heel veel op stoom, niet alleen in de molen, maar ook bij de rondvaartboot en het treintje die bij het museum horen. Jansen is één van de kapiteins op het rader-stoombootje dat in de zomermaanden diverse rondvaarten op het Zuidlaardermeer verzorgt. Soorten vrijwilligerswerk Binnen het museum zijn allerlei mensen aan de slag. In de zomermaanden, als het museum geopend is voor het publiek, zijn er rondleiders, suppoosten en medewerkers in de horeca actief en uiteraard verschillende ambachtslieden die de apparaten in het museum bedienen. In de wintermaanden is er veel werk in het onderhoud van het machinepark en dan zijn voornamelijk de deskundigen aanwezig. “Het is tegenwoordig verdraaid lastig om de juiste ambachtslieden te krijgen in het museum. De huidige vrijwilligers worden er niet jonger op en zullen te zijner tijd moeten worden afgelost”, vertelt Jansen. “Zo hebben we dringend behoefte aan bakkers voor onze ambachtelijke bakkerij.” Leerplek Om ook de nieuwe generatie, die veel minder opgroeit met techniek, vertrouwd te maken met de oude ambachten, wordt binnenkort een leerplek in het museum gecreëerd. In een nieuw ingerichte ruimte komen enkele stoommachines waar jongeren het vak kunnen leren. Zo hoopt De Wachter ook een nieuwe groep vrijwilligers aan zich te binden. Wat wordt van de vrijwilliger verwacht? Rondleiders gaan met een groep het museum door en kunnen in algemene zin iets vertellen over wat er te zien is. Op de verschillende afdelingen vertellen de ambachtslieden zelf waar ze mee bezig zijn. Op verschillende plekken in De Wachter zitten ook suppoosten. Zij vertellen wat er zoal op hun afdeling te beleven is. In de horeca werken vrijwilligers in de winkel van de bakkerij of in het restaurant van De Wachter. Vrijwilligersvergoeding Vrijwilligers kunnen tijdens hun dienst gratis gebruik maken van de lunch en van koffie en thee en aan het begin van het seizoen krijgen ze een tegoedbon waarmee ze bijvoorbeeld brood kunnen kopen in de bakkerij van De Wachter. Motivatie “Mensen die hier vrijwilliger willen worden moeten het leuk vinden om met mensen om te gaan. Ik geniet zelf van de samenwerking en de gezellige sfeer in dit team. Het werk geeft me erg veel voldoening, vooral als ik merk dat bezoekers met een tevreden gevoel naar huis gaan,” sluit Antje het gesprek af. Met zo’n prachtig museum kan dat ook bijna niet anders. Tekst en beeld: Jan de Koning Film: Bart Nieuwold Ook geïnteresseerd in een functie bij De Wachter? Bekijk hier de vacature voor gastheer/-vrouw en een vrijwilliger die het leuk vindt om de handen uit de mouwen de steken .
Lees meer

Gastouders gezocht voor tijdelijke opvang van honden

| Vrijwilligersverhalen

Herplaatsing 4EverHome biedt hulp wanneer je – om welke reden dan ook – afstand moet doen van je geliefde hond, maar ze helpen je ook als je een huisdier wilt adopteren. Zij gaan op zoek naar een optimale match. Ik spreek met Astrid, die samen met Hetty, Mariette en Natasja het bestuur vormt van de stichting. Astrid rijdt het hele land door, maar vooral midden Nederland. Geen katten meer, alleen honden Even een kanttekening, ze zijn gestopt met katten. “Daar zitten de asielen vol mee”, vertelt Astrid. “En die zijn moeilijk plaatsbaar vanwege het grote aanbod.” Nederlandse honden “We accepteren alleen honden binnen Nederland, buitenlanders kunnen ook als ze hier al lang wonen. We willen heel zorgvuldig zijn dus we vragen aan de eigenaren om het medisch dossier. Bij aanmelding gaan we altijd op bezoek, we observeren de hond, wandelen er even mee en we vragen naar eventuele gedragsproblemen. Ook gaan we bij de adoptant op bezoek.” "Een ‘Groningse’ hond kan dan zomaar een match hebben met een Limburgs gezin”, vertelt Astrid enthousiast. “Adoptanten krijgen sowieso een proefperiode van vier weken, maar dankzij onze zorgvuldige procedure gaat het negen van de tien keer goed en is iedereen tevreden. Maar soms blijkt iemand toch allergisch te zijn.” Tekort aan gastgezinnen Gastgezinnen zijn altijd tijdelijk. Het is een soort noodopvang, daarna wordt een vast gezin of alleenstaande gezocht. Vrijwilligers die de huisbezoeken doen zijn ook heel erg welkom. “De meesten hebben er een baan bij of zijn gepensioneerd, we zoeken altijd mensen in de omgeving, met maximaal drie kwartier rijafstand. De inzet van tijd is moeilijk te voorspellen want dat hangt af van de vraag en het aanbod.” Ze zijn begonnen met Beagles. Maar het kunnen ook andere rassen zijn. “Iedereen is welkom, we zoeken vooral een gezellige omgeving. En we hebben een gedragstherapeut die altijd, gratis of tegen gereduceerd tarief, kan helpen bij eventuele problemen. Of je in een huis met een tuin woont of in een appartement, het maakt niet uit. Als je maar wandelt!” Want dat hebben honden nodig, want een hond slaapt 14 uur per dag maar de andere uren willen ze wel aandacht en er samen op uit! Geen hoog-risico honden “We bestaan nu bijna 7 jaar. We nemen geen hoog-risico honden aan, zoals pitbulls. We zouden het liefst een eigen centrum hebben waarin we de honden kunnen opvangen, dat is de gedroomde wens.” Donaties zijn dus altijd welkom. Overigens worden ze wel gesteund door Dierenlot en hebben ze een door de belastingdienst goedgekeurde ANBI status. En een hond afstaan kost niets, aan de adoptanten wordt wel een bedrag gevraagd van 225 euro, maar pas als je de hond wilt houden. De vrijwilligers, momenteel zo’n 32, komen 2x per jaar bij elkaar, tijdens een gezellige bijeenkomst om bij te kletsen. En er is een appgroep, om van elkaar op de hoogte te blijven. Tekst: Annette Doornbosch Wil je gastgezin worden, of vrijwilliger? Bekijk hier de vacature of meld je dan aan via email: info@herplaatsing4everhome.nl
Lees meer

Vrijwilligerswerk voor de creatieveling!

| Vrijwilligersverhalen

Wat ooit het clubhuis van een scoutinggroep was, heeft in de afgelopen twee jaar een ware metamorfose ondergaan. Was het gebouwtje eerder wat aan het zicht onttrokken door de begroeiing, nu staat het in volle glorie en uitnodigend aan het begin van de Concourslaan in het Stadspark. Spark Astrid Rijken, initiatiefnemer van het pand, heeft de afgelopen twee jaar samen met vrienden en enkele vrijwilligers hard gewerkt om het gebouw de uitstraling te geven die het nu heeft. Er is ook nagedacht over een naam voor het gebouw en men vond de naam Spark wel heel toepasselijk. Het staat in het S(tads)park en het woord roept iets sprankelends op dat precies past bij wat deze organisatie wil zijn. Verbouwing Het pand is volledig opnieuw aangekleed. Naast een mooie ontmoetingsruimte is er een grote studio ingericht, geschikt voor onder andere yogalessen of dans. Naast een ruime keuken en een grote tuin biedt Spark een perfecte plek voor verschillende creatieve activiteiten en evenementen. Onlangs werd er al een kleurrijk festival op het terrein gehouden dat veel belangstelling trok. Wat wil Spark zijn? Astrid vertelt enthousiast: “Spark is een fijn ontmoetingscentrum waar muziek, beweging en creativiteit samenkomen. Het is een plek die sprankelt van energie en waar mensen graag bij elkaar komen.” Afrikassi In het pand is ook een kleine boetiek met de naam Afrikassi. Astrid heeft een speciale band met Afrika. Ze heeft er gewoond en ze reist er nog steeds vaak doorheen. Afrikassi maakt van de kleurrijkste Afrikaanse stoffen unieke creaties zoals originele kleding en handgemaakte woonaccessoires. De kleurrijke invloed van Afrikassi is in het pand ook goed zichtbaar. Mireille Sinds enkele weken is Mireille vrijwilliger bij Spark. Mireille wil graag onderzoeken welk werk nu bij haar past door te doen wat ze leuk vindt en ze wil met dit vrijwilligerswerk weer in het werkritme komen.  Mireille voelde zich vanaf het begin dat ze hier binnenkwam direct op haar plek. “Ik heb een passie voor dansen en ik houd van creatief bezig zijn. De sfeer hier is fantastisch, het is veelzijdig en gezellig en de creativiteit en de energie spatten eraf.” Wat kan een vrijwilliger doen? Spark is vanaf april weer enkele dagen in de week open. Mireille is in de uren dat ze aanwezig is bezig met het klaarzetten van de ruimten voor de verschillende activiteiten. Verder zet ze haar kwaliteiten in als gastvrouw en helpt ze met het schenken van de koffie en thee en het verzorgen van een eenvoudige lunch. Ze wil de komende weken vooral met initiatieven komen om Spark op de sociale media nog meer zichtbaar te maken. “Iedere vrijwilliger die een paar uur in de week creatief bezig wil zijn kan hier uit de voeten: samen activiteiten realiseren, aan de slag in de keuken of de handen uit de mouwen steken in de moestuin. Bovendien zijn er genoeg klussen voor de liefhebber om aan te pakken. Nieuwe activiteiten en helpende handen zijn welkom, want Spark wil zich graag ontwikkelen tot hét feel-good centrum van Groningen. Tekst en beeld: Jan de Koning
Lees meer