Over Rood

Als je Innersdijk (woonzorg voor ouderen) in Ten boer binnenloopt waan je je in een Parijs café, de lampjes, de tafeltjes met de rode kleedjes, de schitterende foto’s aan de muur maken het tot een fijne plek om te zijn. Bewoner H. zit er wel eens met zijn maatje Robby koffie te drinken. H. is niet het eerste maatje van Robby en hij vertelt er graag over. Voetbal en formule 1 “In mijn vorige woonplaats had ik ook een maatje. Ik had destijds naast mijn werk – ik had een reclamebureau- contact met een meneer in een zorgcentrum voor dementerenden. Hij was de enige man in het gezelschap en bovendien jonger dan de rest dus hij liep daar een beetje verloren rond. We keken samen naar voetbal of formule 1 races. Hij had ook een eigen bedrijf gehad dus we deelden een interesse. Soms gingen we op duofiets ergens heen of wandelden we in de omgeving.” Creatief in contact “Toen ik anderhalf jaar geleden in Ten Boer kwam wonen, vlak naast Innersdijk dacht ik ‘waarom zou ik hier ook niet vrijwilligerswerk gaan doen’. Dus nu ben ik maatje van H. die Parkinson heeft. Hij is niet dementerend maar praat wel heel moeilijk en is bijna niet te verstaan. Meestal heb ik snel door wat hij zegt maar soms versta ik hem niet. Helemaal in het begin hebben we afgesproken dat ik het eerlijk zeg als ik hem niet kan verstaan. Op zo’n moment laten we het even gaan en doen wat anders. Desondanks blijft het lastig want misschien vroeg hij alleen maar of ik hem zijn vest even wilde geven. Gelukkig zijn we allebei creatief in het vinden van oplossingen.” Oude Blues platen “We doen vaak samen een spelletje, tekenen of schilderen samen of draaien oude blues platen waar H. graag naar luistert of drinken koffie in de brasserie van Innersdijk. Hij vindt het fijn om even niet op zijn kamer te zijn. Als het mooi weer is gaan we meestal op pad met de duofiets en halen we samen een gebakje of een visje in het dorp. We plannen nooit van tevoren wat we gaan doen, dan blijft het voor ons beide een verrassing.” Koken voor een groep “Naast mijn bezoekjes bij H. kook ik ook twee keer per week voor een groep dementerende bewoners van Innersdijk. Ze kunnen niet echt meehelpen, maar ik snij de groentes en schil de aardappelen bij hun aan tafel zodat ze er een beetje bij betrokken worden. Als ze zien wat ik doe en de geur opsnuiven krijgen ze vanzelf trek in eten en dat is fijn om te zien.” Opleiding in de zorg “Ik doe dit vrijwilligerswerk ook omdat ik wilde ontdekken of werken in de zorg wat voor mij was. En ja het past bij mij.  Ik heb gemerkt dat het erg dankbaar werk is en bovendien is er veel vraag naar. Ik begin nu aan de opleiding tot zorg assistent, daar zit een dienstverband aan vast en ik kan er verder in groeien. Als ik aan de opleiding begin zou ik helaas het koken met de groep moeten opgeven maar H. blijf ik wel zien, want dat kan ook in het weekend.” Wil jij ook werken bij zorggroep Groningen locatie innersdijk/Bloemhof? Kijk dan hier voor de actuele openstaande vacatures. Tekst: Jeanet Verveer Beeld: Robby, voor zijn Tiny House vlak bij Innersdijk

Op een plek aan de Drentsche Aa waar ruim honderd jaar geleden een boomkwekerij zat, verrijst nu het Kennis- en Inspiratiecentrum Voedselbossen Noord-Nederland. Tweelingzussen Madeleine en Marlies startten hier in 2018 met een klein groepje vrijwilligers, inmiddels uitgegroeid tot meer dan 50 mensen. Eén van hen is Bé Bulthuis, door wie we – helaas in de stromende regen – hartelijk worden ontvangen met een beker hete thee en zelfgemaakte crackers van boerenkool, lindeblad en eeuwig moes. Wat is het Voedselbos? Gezonde schone lucht, gezonde onbespoten voeding, gezonde beweging in een natuurlijke omgeving; dat zijn belangrijke kenmerken van het Voedselbos. In het zelfvoorzienende ecosysteem wordt een grote variatie aan natuurlijk voedsel geproduceerd. Het bos draagt bij aan de natuurontwikkeling en biodiversiteit en zal na 7 tot 10 jaar per hectare een gezin van 4 personen van voedsel kunnen voorzien. Van assurantie naar ecologie Bé is zijn hele leven al natuurliefhebber en voorstander van gezond leven. Toen een arts hem bijvoorbeeld vanwege zijn te hoge glucose medicatie wilde voorschrijven, dacht hij: ‘ Ik ga het eerst zelf proberen, gewoon door veel te wandelen en gezond te eten.’ En ja, het lukte! Zelf noemt hij het ‘puur toeval’ dat hij, na zijn pensionering als assurantieadviseur, in de plaatselijke krant de aankondiging van een Open Dag in het Voedselbos zag staan. Hij ging erheen, hij keek en luisterde, en het was direct duidelijk: dit werd zijn nieuwe werk. Zeker drie dagen in de week is hij hier te vinden. Want hier kan hij met zijn collega’s vanuit hun gedeelde idealen over een schonere en eerlijker wereld aan de slag. https://youtu.be/k4VefRAh2y0 Nieuwe collega’s gezocht! Op z’n Gronings gezegd: ‘T’is een beste put waark!’ Met andere woorden: er moet nog heel wat gebeuren. Idealisten die niet bang zijn om de handen uit de mouwen te steken zijn dus van harte welkom! Maar er zijn niet alleen mensen nodig voor de aanleg van de tuinen en de bouw van het educatief centrum, dat volgens planning volgend jaar gerealiseerd zal worden. Ook vrijwilligers die in het groen willen werken zijn van harte welkom, of die heerlijke soep kunnen maken voor de lunches, of die vanaf eind maart 2023 rondwandelingen willen begeleiden… noem maar op! Film: Bart Nieuwold Tekst: Magda Bootsma

Zaterdag 12 maart, de fietspaden zijn onbegaanbaar want bobbelig van ijs en sneeuw. Dus dat is lopen of met de auto, al zie je een enkele dappere fietser. Met een strakblauwe lucht en besneeuwde velden is het een schitterende dag voor NLdoet. Met NLdoet zet je je een dagje in als vrijwilliger bij een project of organisatie. Er zijn ruim 6700 activiteiten verspreid door heel Nederland, van verwenmiddagen bij verzorgingstehuizen, opruimklussen, tot  klein onderhoud bij buurthuizen en verenigingen enzovoort. Keus genoeg. Hartstikke leuk Ik kies niet voor een organisatie maar voor een dorp, Garmerwolde. Je fietst er in een kwartiertje naartoe vanuit Beijum of Lewenborg. De dag ervoor had ik een antwoord op mijn aanmelding gehad van Henk Vliem: “Hartstikke leuk dat je aan ons denkt, de klusjes worden verdeeld tijdens de koffie, net wat je wilt: dorpshuis, kerkhof, sportterrein, school, hele dorp etc.” Dat vond ik best ambitieus klinken, zou het hele dorp meehelpen? Flap-over Aangekomen in Dorpshuis de Leeuw aan de Oude Rijksweg zie ik de dorpsgenoten langzaam binnendruppelen. Uiteindelijk zijn het toch wel zo’n 20 mensen, dat betekent dat ongeveer 1 op de 27 dorpelingen meedoet. Ik denk niet dat we dat op nationaal niveau halen. Zo te horen kent iedereen elkaar, in ieder geval van gezicht. Henk heeft op een flap-over de lijst van klussen opgeschreven: kerkhof, kerk, ijsbaan, container, zolder Dorpshuis opruimen, lindes snoeien, hortensia’s knippen en onkruid weghalen, zwerfvuil rapen in het hele dorp, school, Garmerhof. Soep maken voor de lunch staat niet op de lijst maar ik begrijp dat dat er ook bij hoort. Kerkhof en Garmerhof Vanwege de sneeuw komt al snel een streep te staan door het zwerfvuil rapen en de container bij de ijsbaan (met spullen van het dorp ) opruimen. Een paar mensen gaan de zolder opruimen, “Niet allemaal tegelijk want dan lopen we elkaar maar in de weg.” Er wordt even overlegd of het verstandig is om met dit weer de lindes te snoeien, het onkruid komt een andere keer wel. Zonder veel discussie wordt het werk verdeeld: “Wie wil het kerkhof opruimen, er liggen allemaal takken en er is een grote bloembak waar wat in gesnoeid moet worden”. Ik steek mijn vinger op en er zijn nog twee mensen die mee willen doen. Dan is er nog het Garmerhof, een veldje met oude fruitrassen. De 75-jarige Herman Huiskes vertelt wat er moet gebeuren, “ik wilde vandaag de molshopen even gladharken, als iemand wil helpen mag dat en er mag ook wat gesnoeid worden aan de oude fruitbomen, dat kan altijd.” Terugkomdag Wij gaan naar het kerkhof waar we gevallen takken weghalen en ik bijna een doodsmak maak over een met ijs bedekte grafsteen. Het harken maakt ons warm en de zon doet steeds meer sneeuw smelten. Ik praat nog even met Anne die samen met Gerrie de kerk schoonmaakt en dan is het gedaan. Bijna iedereen keert terug naar het dorpshuis om van lekkere warme soep te genieten. De volgende dag krijg ik een mail: er is een terugkomdag in de herfst. Zo doen ze dat in Garmerwolde. Tekst en beeld Jeanet Verveer