Navigatie overslaan
link050 Home
  • Besturenloket
  • Bedrijven
  • Workshops
Account aanmakenLog in

Contact

  • Herestraat 100, 9711 LM Groningen, Nederland
  • info@link050.nl
  • 050 – 3051 900

link050

  • Voor vrijwilligers
  • Voor organisaties
  • Voor bedrijven
  • Veelgestelde vragen
  • Over ons
  • Openingstijden

Doe mee

  • Vacatures / trainingen
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Cookies

Powered by Deedmob tools ·
Door op "Accepteren" te klikken, gaat u akkoord met het opslaan van cookies op uw apparaat om de sitenavigatie te verbeteren en het sitegebruik te analyseren. Voor meer informatie, bekijk onze Privacyverklaring.

Post | maart 2023 | Vrijwilligersverhalen | 2 min lezen

Een carrière switch door maatjeswerk

Door

Johnno Bosma

Als je Innersdijk (woonzorg voor ouderen) in Ten boer binnenloopt waan je je in een Parijs café, de lampjes, de tafeltjes met de rode kleedjes, de schitterende foto’s aan de muur maken het tot een fijne plek om te zijn. Bewoner H. zit er wel eens met zijn maatje Robby koffie te drinken. H. is niet het eerste maatje van Robby en hij vertelt er graag over.

Voetbal en formule 1

“In mijn vorige woonplaats had ik ook een maatje. Ik had destijds naast mijn werk – ik had een reclamebureau- contact met een meneer in een zorgcentrum voor dementerenden. Hij was de enige man in het gezelschap en bovendien jonger dan de rest dus hij liep daar een beetje verloren rond. We keken samen naar voetbal of formule 1 races. Hij had ook een eigen bedrijf gehad dus we deelden een interesse. Soms gingen we op duofiets ergens heen of wandelden we in de omgeving.”

Creatief in contact

“Toen ik anderhalf jaar geleden in Ten Boer kwam wonen, vlak naast Innersdijk dacht ik ‘waarom zou ik hier ook niet vrijwilligerswerk gaan doen’. Dus nu ben ik maatje van H. die Parkinson heeft. Hij is niet dementerend maar praat wel heel moeilijk en is bijna niet te verstaan. Meestal heb ik snel door wat hij zegt maar soms versta ik hem niet. Helemaal in het begin hebben we afgesproken dat ik het eerlijk zeg als ik hem niet kan verstaan. Op zo’n moment laten we het even gaan en doen wat anders. Desondanks blijft het lastig want misschien vroeg hij alleen maar of ik hem zijn vest even wilde geven. Gelukkig zijn we allebei creatief in het vinden van oplossingen.”

Oude Blues platen

“We doen vaak samen een spelletje, tekenen of schilderen samen of draaien oude blues platen waar H. graag naar luistert of drinken koffie in de brasserie van Innersdijk. Hij vindt het fijn om even niet op zijn kamer te zijn. Als het mooi weer is gaan we meestal op pad met de duofiets en halen we samen een gebakje of een visje in het dorp. We plannen nooit van tevoren wat we gaan doen, dan blijft het voor ons beide een verrassing.”

Koken voor een groep

“Naast mijn bezoekjes bij H. kook ik ook twee keer per week voor een groep dementerende bewoners van Innersdijk. Ze kunnen niet echt meehelpen, maar ik snij de groentes en schil de aardappelen bij hun aan tafel zodat ze er een beetje bij betrokken worden. Als ze zien wat ik doe en de geur opsnuiven krijgen ze vanzelf trek in eten en dat is fijn om te zien.”

Opleiding in de zorg

“Ik doe dit vrijwilligerswerk ook omdat ik wilde ontdekken of werken in de zorg wat voor mij was. En ja het past bij mij.  Ik heb gemerkt dat het erg dankbaar werk is en bovendien is er veel vraag naar. Ik begin nu aan de opleiding tot zorg assistent, daar zit een dienstverband aan vast en ik kan er verder in groeien. Als ik aan de opleiding begin zou ik helaas het koken met de groep moeten opgeven maar H. blijf ik wel zien, want dat kan ook in het weekend.”

Wil jij ook werken bij zorggroep Groningen locatie innersdijk/Bloemhof? Kijk dan hier voor de actuele openstaande vacatures.

Tekst: Jeanet Verveer
Beeld: Robby, voor zijn Tiny House vlak bij Innersdijk

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts

Oriëntatie op de arbeidsmarkt voor nieuwkomers

| Vrijwilligersverhalen

Nieuwkomers die moeten inburgeren krijgen onder andere Oriëntatie op de Arbeidsmarkt (ONA). Met ONA leren ze gedurende 4 weken in vogelvlucht het hele proces kennen van hoe een baan te vinden. Vincent assisteert als vrijwilliger de docent op het Alfa-college. “Vandaag heb ik aan iemand uitgelegd wat een uitzendbureau is, want dat kende hij niet.” Wensberoep Vincent werkt vaak 1 op 1 met een student als ze opdrachtjes moeten doen. “Ze moeten bijvoorbeeld twee vacatures zoeken die  passen bij hun ‘wensberoep’ of drie verschillen opnoemen tussen de werkcultuur in Nederland en die van hun thuisland. "Het sollicitatieproces zoals we dat hier kennen verschilt nogal van waar ze vandaan komen. Hier in Nederland zijn we van de regeltjes en formulieren, dat kennen ze niet”, legt Vincent uit. Hij heeft inmiddels al aardig wat mensen meegemaakt sinds hij in september begon. 20 uur in de week Vincent begon als assistent bij ONA maar inmiddels is hij gevraagd om ook te ondersteunen bij lessen Kennis van de Nederlandse Maatschappij (KNM) een ander onderdeel van het inburgeringsexamen. Hij helpt bij Nederlands voor Oekraïners en bij een club Nederlandse kinderen (15-18 jaar) die na de pandemie weer wat sociale vaardigheden willen oefenen (door middel van spellen). Bij elkaar is hij daar ongeveer 20 uur per week aan kwijt. Dat is best veel.  Vincent: “ik blijf  op zoek naar betaald werk maar ondertussen blijf ik dit doen, ik vind het leuk en ik leer hier ook van. Ik hoop ook dat ik iets met deze ervaring kan doen.” Kwaliteiten ontdekken Vincent hoorde via via van dit vrijwilligerswerk en het leek hem wel wat. Hij heeft een bachelor Psychologie maar  de liefde tussen hem en de studie was een beetje over en hij zat al een tijdje thuis. “Ik heb hiervoor wel gewerkt in vakantiebaantjes en zo maar ik wist nooit wat nou bij mij paste, waarvoor ik geschikt zou zijn en ik heb wat last van sociale angst. Hier heb ik geleerd dat ik kennelijk wel met mensen kan werken en dat het helemaal bij me past. Ik ben geduldig en dat helpt als je met mensen werkt, vriendelijkheid is ook belangrijk. Dus ik heb hier ontdekt wat mijn kwaliteiten zijn. Het heeft me geholpen de draad op te pikken en een beetje normaal ritme te krijgen.” Een fijne, veilige atmosfeer De cursisten zijn blij met de cursus, “Er is een fijne en veilige atmosfeer in de klas, er worden grapjes gemaakt en het feit dat hier iemand is die aandacht voor ze heeft en samen met ze door het proces loopt is heel fijn voor ze. Het is dankbaar werk. Het is niet moeilijk, voor ons zijn de dingen die gevraagd worden heel vanzelfsprekend. Morgen is het anders, dan is er een klas KNM waar je iets af moet weten van Nederlandse geschiedenis en cultuur, daar moet ik wel even over nadenken want dat had ik voor het laatst in groep 3.” Tekst en beeld: Jeanet Verveer
Lees meer

Vrijwilligers gezocht voor 22 juni op Roze Zaterdag

| Vrijwilligersverhalen

Binnenkort, 22 juni is het Roze Zaterdag in Groningen. Het wordt een feest waar de hele stad aan meedoet: het begint om 10 uur met een kerkdienst in de Akerk, op de Grote Markt is muziek vanaf 14 uur, er zijn voorstellingen in diverse theaters,  een fototentoonstelling rondom de A-kerk, de Pridewalk start op de Ossenmarkt, er zijn zelfs twee afterparties op twee verschillende plekken in stad, er is een infomarkt achter het museum aan de A, in Het Forum gaat een Drag Queen voorlezen. enz. enz.  Kortom, het is een breed en zeer divers programma. Een drukke en feestelijke dag Roze Zaterdag wordt elk jaar in een andere stad gevierd. Vorig jaar kwamen in Goes ( 40.000 inwoners) ruim 20.000 bezoekers – dat was dus 1 op 2!  In het Groningse geval zou dat betekenen dat  we 100.000 bezoekers kunnen verwachten – maar dat het druk wordt is een ding dat zeker is. Pascal bestuurslid van Stichting Roze Zaterdag: “Wat we willen bereiken is dat het een mooie dag wordt, Dat je je OK mag voelen met wie je bent. We hopen dat iedereen na zo’n feestelijke dag wat vriendelijk en zachter wordt voor de ander en dat mensen elkaar weer accepteren.” Nog 25 vrijwilligers nodig Hij vertelt dat er al 25 vrijwilligers meewerken maar dat ze er nog wel 40 kunnen gebruiken. “Het gaat om het bemannen van de infostands en om artiesten te begeleiden. We hebben iemand nodig die een aanspreekpunt is voor de artiesten, koffie inschenkt, boodschappen rondbrengt, helpt bij het opzetten en afbreken, een veiligheidscoördinator, mensen voor het Awareness Team en gastheren/dames. Zie de vacature op link050 voor meer info.  Het is de bedoeling dat de vrijwilligers in shifts van 4 uur gaan werken. Ervaring is niet echt nodig.” Pascal heeft vorig jaar augustus de Pride georganiseerd. “Dat was hartstikke leuk en dit wordt nog veel groter. Er is een productieteam, er zijn technici, we doen veel aan marketing en communicatie en we huren ook mensen in die dingen voor ons doen want het is te groot om het alleen met het bestuur te doen.” Queer Year “Toen vorig jaar bekend werd dat Groningen Roze Zaterdag mocht organiseren hebben we direct de achterban erbij betrokken. We hebben een presentatie gegeven over Roze Zaterdag en gezegd  ‘wat willen jullie doen?’ Er waren toen veel mensen die iets wilden doen en organiseren en zo is het ontstaan. Omdat er zoveel initiatieven waren hebben we er een Queer Year van gemaakt. Want al die plannen en ideeën pasten niet allemaal op één dag. De aftrap van het Queer Year vond januari plaats tijdens Eurosonic-Noorderslag. We gaan dus na Roze Zaterdag gewoon door met evenementen en dergelijke. Voor iedereen Roze zaterdag zet de queer community centraal. Het is een viering van wie je bent en doorbreekt stigma’s. Maar het is ook een feest voor de hele stad. Want de ervaring leert dat mensen die niet tot de LHBTIQ-gemeenschap horen vrolijk mee-feesten. Het maakt Groningen tot een vrije en inclusieve stad waarin diversiteit wordt gevierd. tekst: Jeanet Verveer beeld: Roze Zaterdag
Lees meer

Statushouders koppelen aan maatjes

| Vrijwilligersverhalen

Xandra Couwenberg is vrijwillig coördinator van Maatschappelijke Begeleiding Vluchtelingen (MBV) bij Humanitas Groningen. Zij koppelt vrijwilligers aan de statushouders. De vrijwilligers helpen mensen om op eigen kracht iets aan hun situatie te veranderen. Ze maken de statushouders  wegwijs in Groningen en kunnen helpen bij het vergroten van het sociale netwerk, maar helpen ook  bij het invullen van formulieren of andere administratieve taken. Vaak duurt het enige tijd totdat de deelnemer kan beginnen met inburgeren. Een maatje van Humanitas kan de deelnemer in de tussentijd helpen met het opbouwen van een sociaal netwerk of het beginnen met leren van de Nederlandse taal. Dankbaar werk “Het betreft statushouders of vergunninghouders, dus vluchtelingen die in Nederland mogen blijven”, legt Xandra uit. Ze zijn al door de procedures heen. “Het is dankbaar werk want de meeste statushouders zijn gemotiveerd en willen graag van alles weten en begrijpen over het leven in Nederland. Bovendien is het voor hun toekomst in Nederland van belang dat ze hier goed inburgeren.” In een leuk team Bij Humanitas Groningen zijn nu zo’n acht vrijwillig coördinatoren actief. “Het is een heel leuk team, waarin ik me gelijk thuis voelde”, vertelt Xandra enthousiast. “Het is een gemengde groep, van jong tot oud en met verschillende culturele achtergronden. We hebben veel aan elkaar. Zo hebben we om de week overleg op de donderdagochtend. Daar worden de lopende zaken besproken, de koppelingen doorgenomen en soms ook collega’s van andere afdelingen van Humanitas Groningen uitgenodigd om te praten over waar we elkaar kunnen aanvullen en helpen, bijvoorbeeld de afdeling Taalondersteuning en ook Thuisin050 van de Gemeente.” Het moet wel klikken “De essentie van ons werk als vrijwillig coördinator is het koppelen van statushouders (de deelnemers) aan vrijwilligers (de maatjes). We kijken dan naar de wensen van zowel de maatjes als de deelnemers. Omdat sociaal contact een belangrijk onderdeel is van de koppeling, zoeken we naar de juiste match. We beginnen altijd met een kennismakingsgesprek met een maatje om te onderzoeken welke deelnemer bij hem of haar past. Er is een lijst met nog te koppelen deelnemers en een systeem waarin de deelnemers geregistreerd staan. Hierin staan gegevens zoals de talen die hij of zij spreekt, de leeftijd, zijn of haar hobby’s maar ook andere aantekeningen die van belang kunnen zijn voor een mogelijke koppeling. De volgende stap is een gesprek met het maatje en de deelnemer samen om te zien of het klikt.” Gezelligheid is ook belangrijk “Het tweewekelijkse overleg van de coördinatoren is behalve nuttig ook gezellig en we gaan ook weleens samen eten. Bovendien hebben we een appgroep waarin we veel bespreken en delen. Hier kun je ook vragen wie er nog iemand ‘in de aanbieding’ heeft. Iedereen vervult z’n rol op z’n eigen manier, in de voor hem of haar beschikbare tijd. Het aantal koppelingen dat iemand onder z’n hoede heeft, verschilt dan ook binnen de groep. Het gaat erom dat je het gevoel hebt dat je een goede match hebt gevonden en daarmee een geslaagde koppeling hebt gedaan, daar doe je het voor,” sluit Xandra glimlachend af. Tekst en foto: Annette Doornbosch
Lees meer