Navigatie overslaan
link050 Home
  • Besturenloket
  • Bedrijven
  • Workshops
Account aanmakenLog in

Contact

  • Herestraat 100, 9711 LM Groningen, Nederland
  • info@link050.nl
  • 050 – 3051 900

link050

  • Voor vrijwilligers
  • Voor organisaties
  • Voor bedrijven
  • Veelgestelde vragen
  • Over ons
  • Openingstijden

Doe mee

  • Vacatures / trainingen
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Cookies

Powered by Deedmob tools
Door op "Accepteren" te klikken, gaat u akkoord met het opslaan van cookies op uw apparaat om de sitenavigatie te verbeteren en het sitegebruik te analyseren. Voor meer informatie, bekijk onze Privacyverklaring.

Post | mei 2024 | Vrijwilligersverhalen | 2 min lezen

Uitdagend vrijwilligerswerk bij Labyrint

Door

Johnno Bosma

In het pittoreske Noordlaren is sinds 2022 een zogenaamde B3-school voor voortgezet onderwijs gevestigd in het dorpshuis de Hoeksteen. Een B3-school is particulier en alle kosten van het onderwijs worden door de ouders zelf betaald. De school heeft op dit moment 35 leerlingen en wil uitgroeien tot maximaal 80 in de leeftijd van 11 tot en met 20 jaar. De school draagt de naam Labyrint. De keuze voor deze naam zegt veel over het onderwijsconcept dat er gehanteerd wordt: de leerlingen worden uitgedaagd en begeleid in hun individuele schoolreis. Op het Labyrint gaan ze ervan uit dat iedereen van nature nieuwsgierig is en wil leren. Daarom krijgen de leerlingen er de ruimte om zelf te ontdekken wat hun interesses en talenten zijn en mogen zij op hun eigen manier leren. In dat proces worden zij begeleid door een aantal ervaren coaches.

Vrijwilligers gevraagd

De onderwijsinspectie constateert in haar rapport over deze school dat de kwaliteit van het onderwijs volledig voldoet aan de wettelijke eisen. Er is de schoolleiding dan ook alles aangelegen om een goed gekwalificeerd schoolteam samen te stellen. En vrijwilligers zijn daarbij zeer welkom.

Edwin Spoelstra

Zo’n vrijwilliger is Edwin Spoelstra. Edwin, een geboren Groninger,  heeft ooit een universitaire studie farmacie afgerond en werkte de laatste jaren in Zevenaar. Door een burn-out werd hij gedwongen zijn baan op te geven en op zoek te gaan naar een nieuwe, bij zijn omstandigheden passende werkkring. In die zoektocht kwam het vrijwilligerswerk op het Labyrint op zijn pad en de wijze waarop hier onderwijs gegeven wordt sprak hem erg aan. Edwin is twee dagdelen vrijwilliger op het Labyrint en hij verzorgt dan de sportlessen.

Locatie

De school heeft ook enkele lokalen bij de ijsbaan in Noordlaren en op het veld ernaast kan Edwin naar hartenlust met zijn leerlingen sportief aan de slag. “Elke dag dat ik op het Labyrint gewerkt heb, ga ik voldaan naar huis, want ik zie hoe verschillende leerlingen hier opbloeien na bijvoorbeeld een hele vervelende basisschoolperiode.”

Onderwijs?

De zoektocht van Edwin naar een nieuwe werkkring gaat ondertussen gewoon door. Maar door de ervaringen die hij op het Labyrint opdoet, vraagt hij zich steeds vaker af of een baan in het onderwijs misschien iets voor hem is. “Maar dan wel graag op een school waar op vergelijkbare wijze de leerling centraal staat.”

Waardering

Wellicht zien we Edwin nog eens terug als tekenleraar. In zijn jonge jaren ontdekte hij dat hij tekenen leuk vond maar van de ontwikkeling van dit talent kwam weinig terecht. “De laatste tijd teken ik weer meer, vooral diverse Groninger stadsgezichten, en ik ontdek dat ik dat steeds leuker ga vinden. Ik krijg ook veel complimenten voor dit werk en ik merk dat ik dat waardering toch wel heel erg belangrijk vind.” Bij het Labyrint zijn ze in ieder geval blij met Edwin en dat doet hem zichtbaar goed. Nieuwe vrijwillige docenten zijn welkom, meer info vind je hier 

tekst en beeld: Jan de Koning

 

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts

Een kringloop voor wie van een uitdaging houdt

| Vrijwilligersverhalen

Als je regelmatig een kringloopwinkel bezoekt, weet je dat elke winkel weer een beetje anders is, net als iedere kringloper. De een komt graag in een zorgvuldig op kleur gesorteerde en overzichtelijke winkel. De ander houdt van wat serieuzer schatgraven tussen een allegaartje van snuisterijen om precies datgene te vinden wat hen een gevoel van kringloopgeluk geeft. Kringloop Fairback aan de Ulgersmaweg valt duidelijk in die laatste categorie. Dat vraagt ook iets van de medewerkers vertellen Marijke en Marga. Samen met hun collega’s Erika en Kassandra, die niks liever doen dan wat orde aanbrengen in de chaos van boeken die zij binnenkrijgen, runnen zij de winkel. Beiden kwamen via hun buurman, die eigenaar is van Fairback, bij deze gezellige winkel terecht. In eerste instantie om tijdelijk te helpen bij het wegwerken van grote stapels boeken, maar daarna waren ze eigenlijk niet meer weg te slaan. Inmiddels zijn zij en hun collega’s specialist geworden op de enorme boekenafdeling van de winkel en willen zij niet meer weg. Beiden vinden het vooral leuk om structuur aan te brengen in de grote hoeveelheid spullen die dagelijks binnen komt. Ook het ontdekken van echte ‘pareltjes’ tussen alle spullen blijkt een leuke sport. Doordat Marijke en Marga als winkelmedewerker ook veel contact hebben met de klanten, weten zij goed waar vraag naar is. Voor vaste klanten worden soms zelfs boeken vastgehouden. Bij Kringloop Fairback werken veel vrijwilligers die elk minimaal 2 dagdelen per week werken. Ze hebben vaak hun eigen “specialiteit”, passend bij de interesse van de persoon. Op dit moment is er vooral behoefte aan mensen die het leuk vinden om met kleding te werken, van CD’s en DVD’s houden, technisch inzicht hebben of sterk genoeg zijn om in de meubelhal te werken, maar ook andere kennis en kunde is van harte welkom! De sfeer binnen Fairback omschrijven de dames als gezellig, gemoedelijk en sociaal. Iedereen helpt elkaar en maakt een praatje met elkaar of de klanten. Kijk hier voor de openstaande vacatures bij Fair Back. Tekst en beeld: Maaike Krijnen
Lees meer

De Spijker- en Spelweek zoekt enthousiaste vrijwilligers

| Vrijwilligersverhalen

In het wijkcentrum Trefpunt in Beijum heb ik een gesprek met Ronald Oostmeijer over de Spel- en Spijkerweek die dit jaar voor de 17 e keer wordt gehouden. In het kantoor waar het interview plaatsvindt zijn de voorbereidingen van de week al goed te zien: allerlei materialen, vooral voor het knutselprogramma, staan in dozen of op stapels gereed voor gebruik. Ronald Oostmeijer Ronald is vanaf zijn 18 e jaar al bestuurlijk betrokken bij het wijkcentrum en samen met twee andere vrijwilligers, Liesbeth Laan en Ricardo Mulder, vormt hij het kernteam dat verantwoordelijk is voor de algehele organisatie van de Spel- en Spijkerweek, die ook dit jaar weer in de laatste vakantieweek in augustus gehouden wordt. Voorbereidingen In de loop van januari zijn de eerste voorbereidingen voor de week gestart. Er zijn subsidies aangevraagd en het werven van vrijwilligers is begonnen. Om de week te kunnen laten doorgaan zijn tenminste vijftig vrijwilligers nodig en gelukkig melden zich elk jaar weer veel dezelfde mensen aan om mee te werken. Met de vrijwilligers die zich beschikbaar hebben gesteld worden tijdens de voorbereiding een aantal avonden georganiseerd om het programma door te spreken, bestellijsten te maken en vooral om kennis met elkaar te maken. In de periode voorafgaande aan de Spel- en Spijkerweek worden met vrijwilligers heel veel pallets en schoon hout bij diverse bedrijven verzameld. Activiteiten De Spel- en Spijkerweek kent verschillende activiteiten. Meestal wordt het programma geopend met een dans onder leiding van een deskundige, de zogenoemde work-out. Daarna gaan de kinderen naar de verschillende onderdelen. Sommigen zijn buiten bezig met het timmeren van allerlei bouwwerken, anderen doen fanatiek mee met diverse sportwedstrijden, weer anderen zijn binnen aan allerlei klusopdrachten bezig. Op elke activiteit wordt een aantal vrijwilligers gezet om de veiligheid te waarborgen en de deelnemers te motiveren. Maaltijden Elke morgen begint met een ontbijt. “Sommigen kinderen komen met een lege maag,” weet Ronald uit ervaring. “En tussen de middag krijgt iedereen een warme maaltijd. Ook voor die activiteit zijn vrijwilligers nodig. Zo zie je dat iedereen wel een passende rol kan krijgen!” Motivatie Ronald hoeft niet meer gemotiveerd te worden voor dit werk. Hij weet hoe belangrijk zo’n week kan zijn voor veel kinderen. Vooral voor die kinderen die helemaal nooit op vakantie kunnen. “Die zien hun vriendjes een paar weken op vakantie gaan en zij blijven thuis. Juist zij genieten van deze week.” Thema Vrijwilligers zijn doorgaans heel enthousiast. Sommigen komen ook met leuke ideeën. Ronald: “In het begin heette de week Bonte Beijum Express. Dan zochten we elke dag een andere activiteit in de wijk. Totdat een vrijwilliger op het idee kwam kinderen te laten timmeren op het speelveld bij het Trefpunt. Toen is ook de naam veranderd in Spel- en Spijkerweek.” Vrijwilligers Aan de vrijwilligers worden geen bijzondere eisen gesteld. Iedereen die het leuk vindt kan zich aanmelden en wordt ingezet.  Mensen kunnen zich voor de hele week aanmelden, maar iemand die een dag- (deel) wil helpen is ook van harte welkom. Een vrijwilliger krijgt € 10 per dag als vergoeding. “Het enige wat we van een vrijwilliger vragen is doorzettingsvermogen,” zegt Ronald. “Als iemand zich heeft aangemeld rekenen we ook op hem of haar. Vrijwilligerswerk is niet vrijblijvend!” Tekst en beeld: Jan de Koning
Lees meer

Vrijwilliger Duo-fiets Woonzorgcentrum Mercator

| Vrijwilligersverhalen

Sarina Veenstra is coördinator activiteitenbegeleiding en ze staat mij bij de deur van het woonzorgcentrum Mercator op te wachten voor het interview. Ik word allerhartelijkst ontvangen. We stappen binnen in de ruime en gezellige hal die ook dienstdoet als activiteitenruimte. Die zit vol met bewoners die ik zie genieten van het optreden van een pianist en een zangeres. Ik val met mijn neus in de boter zo op de dinsdagochtend. Sarina stelt mij voor aan Eric Hofstee. Met Eric ga ik praten over de vrijwilligersvacature Duo-Fiets Bestuurder. Zingeving, plezier en ontspanning “Waarom ben je dit vrijwilligerswerk gaan doen?”, vraag ik aan Eric. “Ik werk al 36 jaar bij de Spoorwegen en wil buiten dit werk om iets anders doen. Voor zingeving en plezier voor mijzelf en voor de mensen met wie ik werk. Ik heb al 15 jaar ergens anders gewerkt als vrijwilliger en sinds 1 jaar doe ik dit vrijwilligerswerk op de duo-fiets.” “Mijn ouders hebben ook in een instelling gewoond. Mijn moeder had dementie en mijn vader had lichamelijke problemen. Ik zag dat er heel veel gedaan werd vanuit de instelling, maar het naar buiten gaan was toch vaak afhankelijk van de familie. Het is belangrijk dat mensen er even uit kunnen, naar buiten kunnen. Het is mooi dat ik dat nu voor deze bewoners kan doen. En ik vind het heerlijk om te fietsen, de wind in de haren te voelen en het geeft mijzelf ook ontspanning.” Meer dan naar alleen naar buiten gaan In het gesprek met Eric blijkt dat hij er wel meer van maakt, dan alleen even naar buiten te gaan. Bij iedere fietsroute die Mercator heeft uitgezet, heeft Eric een verhaal bedacht. Eric: “Ik sta met de bewoners stil bij wat we onderweg zien. Ik vertel iets over de planten, hoe ze heten, wanneer ze in bloei staan. We bekijken de bloemen en plukken soms ook een bloem die de bewoner dan weer thuis in een vaasje in de kamer zet. Ik vertel iets over de vogels die we onderweg tegenkomen. Als iemand de wind wil voelen, pak ik de route langs het kanaal. Vaak pak ik ook de groene route van Kardinge. Daar is van alles te zien. Niet iedereen doet dit zo, maar ik vind dit mooi op deze manier.” Bewoners knappen ervan op Eric merkt dat de bewoners opknappen van de fietstocht en de aandacht. “Er is minder verveling omdat ze naar buiten zijn geweest en er echt even uit zijn geweest. Ze maken wat mee en hebben wat te vertellen als ze weer terugkomen. Ik merk dat mensen het gevoel hebben dat ze weer meedoen. En dat ze meer ontspannen zijn.” De kunst is om er een leuke tijd van te maken Op mijn vraag of je speciale eigenschappen moet hebben om dit vrijwilligerswerk te doen, geeft Eric aan dat hij wil dat de mensen plezier en een leuke tijd hebben. Het zijn veelal mensen met beginnende dementie. “Ik heb vrij snel in de gaten wat handig is om te doen bij verschillende emoties. Rust brengen en uitstralen, verdriet benoemen, iemand uit de stoom van emotie halen en de emotie ombuigen. Je moet een open instelling hebben, niet snel iemand veroordelen, maar onderzoekend zijn naar waarom het gedrag vertoond wordt.” Flexibiliteit Mercator vraagt vrijwilligers op vaste uren, maar het kan ook flexibel. Dat is voor Eric erg prettig, want hij werkt in onregelmatige diensten en is in zijn werk altijd planmatig bezig. Bij dit vrijwilligerswerk wil Eric een vrij gevoel hebben. De instelling heeft een app waarin hij de dag van tevoren aangeeft wanneer hij komt om met bewoners te fietsen. Ideaal, vindt Eric. Ook vrijwilliger worden? Er is nog plek voor nog een vrijwilliger voor de duo-fiets. Geïnteresseerd? Neem dan contact op met Sarina Veenstra via sveenstra@tsn-thuiszorg.nl. Tekst en beeld: Yvon van der Laan
Lees meer