NLdoet in Garmerwolde

In 1911 vloog het eerste vliegtuig in Groningen. Dat was de Helpman 1. Gemaakt in de Biljartfabriek van familie de Schepper in Helpman, toen nog een dorp. Het is dat de financier, groot-industrieel Evert Scholte vond dat Nederland te klein was voor een vliegtuigindustrie. Anders had heel Nederland voortaan aan vliegtuigen gedacht als ze het over Groningen hadden in plaats van aan aardbevingsproblematiek. Verborgen talenten Het is juist deze aardbevingsproblematiek geweest  die de aanzet gaf tot het project waar zo’n 10 behoorlijk fanatieke vrijwilligers al weer een tijdje mee bezig zijn: het bouwen van een exacte replica van de Helpman 1. Initiatiefnemer Herman Kuis komt van het Hoge land, de gasregio waar zoveel ellende is. Hij wil met de replica een rondje om de Martinitoren vliegen, om in plaats van de ellende de verborgen talenten van Groningers te laten zien en aan te zetten tot creatief denken en handelen. Aan het werk Ben en Evert, beiden gepensioneerd, zijn twee van die fanatiekelingen. Ben heeft jaren bij defensie gewerkt als technicus en heeft daarnaast ook bestuurlijke ervaring. Hij is een duizendpoot en hierdoor nauw betrokken bij de opstart van de stichting als sparring partner van Herman Kuis. Hij hield zich zowel bezig met het opstellen van de statuten van de stichting en de aanvraag van een Anbi-status, als met de technische planning van het project. (Het project heeft inmiddels de ANBI-status). Evert is ook ooit begonnen als een technicus, voor zijn pensioen maakte hij data analyses, verder heeft hij een passie voor vissen en vogeltellen en ervaring als bestuurder. Dus veelzijdig zijn deze pensionado’s zeker. Evert heeft ook een passie voor logistiek: welk materiaal moet wanneer aanwezig zijn, waar komt het vandaan  en wat kost het. (Het gehele project gaat waarschijnlijk  3,5 tot 4 ton kosten.) En Ben en Evert willen natuurlijk ook dolgraag met hun vingers aan dat vliegtuig zitten, dus daadwerkelijk meehelpen met bouwen. De uitdaging Ze moeten het doen met een technische schets gekregen van de Groninger archieven, de vele beschikbare foto’s en de originele propeller. Die propeller (in bezit van een achterkleinkind van de Schepper) is het enige dat over is van de Helpman 1 die uiteindelijk gecrasht is (de piloot overleefde het). Dus dat is spannend. In feite is het project één grote uitdaging, ‘Maar’ zoals Evert zegt ‘We gaan dit oplossen en als iemand vraagt ‘hoe dan?’ dan zeggen we ‘Dat weten we niet, maar we gaan het wel oplossen’. De piloot Bij de bouw van het vliegtuig gaat het om het juiste hout en metaal, de soort motor, de verbindingen tussen de onderdelen, bevestigingen, hoe de vleugels bewegen enz. enz. Daarnaast gaat het ook om toestemming om werkelijk te mogen vliegen en dat vraagt om een professionele aanpak. Alles moet getest en gedocumenteerd zijn. Een testpiloot zal gevonden moeten worden die de Helpman 1 kan en wil testvliegen. Dat is nog een uitdaging, want er zijn maar weinig piloten bekend met de benodigde kwalificaties en kennis van dit soort vliegtuigen. Het schaalmodel Inmiddels is er een papieren bouwplaat op A4 formaat van het vliegtuig, gemaakt voor PR-doeleinden. Als lesmateriaal op school kan het de jeugd interesseren voor dit soort Gronings vernuft.  Op dit moment wordt gewerkt aan een schaalmodel van 1:10 met een spanwijdte van ongeveer 1 meter die eveneens een PR-functie krijgt en radiografisch bestuurd kan worden en dus daadwerkelijk gaat vliegen. Het volgende model heeft een gewicht van minder dan 25 kg en een spanwijdte van ongeveer 3,5 meter, (schaal 1 : 3). Dit model wordt aangedreven met een brandstof motor en zal ook radiografisch bestuurd worden. Ben: "Het model is met name bedoeld om het vlieggedrag te bestuderen en te leren welke vliegtechnische aspecten we moeten aanpassen. Met al deze opgedane ervaring gaan we de  laatste versie (replica 1 : 1), de Helpman 1 bouwen." Voor openstaande vacatures klik hier ! Aan ambitie geen gebrek dus! Tekst: Jeanet Verveer Foto’s : Stichting Vliegende Helpman

Maryse studeert Human Resource Management aan de Hanzehogeschool en is ook maatje van Fatima die in een rolstoel zit. “Ik wilde niet alleen met mijn eigen dingen bezig zijn, mijn studie, vriendinnen en werk. Ik ben 25 jaar en het is tijd om uit die bubbel te komen.” Gelijkwaardig In het begin zag ze Fatima zo’n één keer per maand en nu is het bijna elke week, soms twee uurtjes en soms een hele avond. “Dan kijken we een film en kletsen we wat, net zoals ik met mijn vriendinnen doe.” Maryse is een buddy en dat is wat anders dan een begeleider. “We zijn gelijkwaardig, vriendinnen, dat was niet meteen zo want de vertrouwensband moest natuurlijk groeien.” Zelfde leeftijd, zelfde interesses “Ik heb Fatima gevonden via handicap.nl en ik kwam bij haar uit omdat ik iemand zocht van dezelfde leeftijd en met dezelfde interesse.”  Maryse legt uit dat Fatima op zoek is gegaan naar een buddy omdat ze vanwege haar rolstoel weinig vrienden kon maken en daar had ze wel behoefte aan. Ze zocht een vriendin met wie ze iets kon doen wat je met vriendinnen ook doet. Zo gaan ze samen de stad in om te winkelen of ergens koffie te drinken. “Soms gaan we met de bus ergens heen, dat vindt ze eng en dat snap ik wel dus dat doen we samen.” Fatima die bij haar ouders woont wil graag onafhankelijk zijn. Een leerproces Maryse komt meestal bij Fatima thuis, dan ontmoet ze ook Fatima's ouders. Het gezin komt uit Syrië en woont  sinds 2015 in Groningen. “Haar ouders zijn heel open en zorgzaam en ze bieden altijd heel erg lekker eten aan. Soms ben ik ook een beetje het taalmaatje van Fatima en ze vraagt ook veel advies. Eerst vertelde ik haar dan precies wat ze moest doen maar nu laat ik het haar zelf onderzoeken en geef ik alleen een steuntje in de rug. Dat is leuk want het is voor mij ook een leerproces, dus aan alle kanten matched dit heel erg. Ik leer ook dat dingen die voor mij vanzelfsprekend zijn het niet voor haar zijn. Dan ben ik blij dat ik mijn benen kan gebruiken en haar kan ondersteunen zodat ze net zo mobiel is als ik.” 2Fixit Samen werken ze ook voor 2Fixit. In het kader van een Maatschappelijke Diensttijd werken ze samen aan een project met een maatschappelijk belang. Het idee is dat twee personen dit uitvoeren waarvan één (vaak) een fysieke beperking heeft. Ze worden begeleid door een 2Fixit coach  De vraag of ze dat wilden doen kwam vanuit Buddies van Handicap.nl. Fatima wil graag voor andere jonge mensen die moeite hebben met sociaal contact een feest organiseren in Vinkhuizen, de wijk waar ze woont. Want zij nam zelf het initiatief om een maatje te zoeken maar veel jongeren durven dat niet. Ergens in februari of maart moet dat gaan plaats vinden. “We hopen er samen een gemoedelijke avond van te maken”. Tekst en foto: Jeanet Verveer

Fietsen verleer je nooit, zo luidt de Hollandse volkswijsheid. Wie eenmaal zijn stalen ros kan beheersen is vrij om te gaan en staan waar die wil. Dit gevoel wou Saskia graag meegeven aan buitenlandse studenten in de stad Groningen. Fietsfriend is een project opgericht door City Central. City Central heet internationale studenten welkom en maakt ze wegwijs in de stad door ze te koppelen aan lokale bewoners. Een goede manier om de stad te leren kennen is door ze te leren fietsen. En daarvoor deden ze vier jaar geleden een oproep aan Groningers om fietscoach te worden van buitenlandse studenten.  Kletsen en rennen tegelijk Saskia werd gelijk enthousiast toen ze van Fietsvriend hoorde. De combinatie van mensen welkom heten en kennis maken met internationals trok haar erg aan. Mensen voelen zich welkom als ze weten hoe ze zich op de fiets veilig door de stad kunnen bewegen. Ze is ongeveer één uur per week kwijt aan fietslessen geven. In het begin rent ze vaak mee met de fiets, na een tijdje durft ze los te maken en dan is ze apetrots als het een student eindelijk lukt om te fietsen zonder hulp. Behalve meerennen  en aanwijzingen geven is het ook een gezellige aangelegenheid. Ze kletsen veel over elkaars verschillende culturen en vaak hebben studenten veel vragen voor Saskia over de gewoontes en gebruiken in Nederland. Met je voeten plat op de grond Maar hoe leer je nou fietsen? Voor Nederlanders is het zo normaal, wij weten niet beter. De eerste stap, volgens Saskia, is dat je op een een lage fiets zit met je voeten plat op de grond. En dan steppen, daarna jezelf afzetten en uitrollen. Vervolgens loopt de fietscoach naast de student en duwt voorzichtig mee. Dan laat je eerst het stuur los en tenslotte ook het zadel  Het gaat met horten en stoten maar oefening baart kunst zeggen ze. En als het dan eindelijk lukt? Dat je iemand zo’n belangrijke lifeskill kan aanleren is een geweldig gevoel. Als begeleider voel je je dan heel trots. Want als je eenmaal kan fietsen kan je het voor altijd. Helaas bied City central geen fiets cursussen meer aan. Kijk daarom voor fiets cursussen kijk op https://www.jasmijn.info/sportief Tekst  Julia Castro Foto: Nienke Maat