Navigatie overslaan
link050 Home
  • Besturenloket
  • Bedrijven
  • Workshops
Account aanmakenLog in

Contact

  • Herestraat 100, 9711 LM Groningen, Nederland
  • info@link050.nl
  • 050 – 3051 900

link050

  • Voor vrijwilligers
  • Voor organisaties
  • Voor bedrijven
  • Veelgestelde vragen
  • Over ons
  • Openingstijden

Doe mee

  • Vacatures / trainingen
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Cookies

Powered by Deedmob tools ·
Door op "Accepteren" te klikken, gaat u akkoord met het opslaan van cookies op uw apparaat om de sitenavigatie te verbeteren en het sitegebruik te analyseren. Voor meer informatie, bekijk onze Privacyverklaring.

Post | januari 2023 | Vrijwilligersverhalen | 3 min lezen

Vrijwillige Vliegtuigbouwer gevraagd

Door

Johnno Bosma

In 1911 vloog het eerste vliegtuig in Groningen. Dat was de Helpman 1. Gemaakt in de Biljartfabriek van familie de Schepper in Helpman, toen nog een dorp. Het is dat de financier, groot-industrieel Evert Scholte vond dat Nederland te klein was voor een vliegtuigindustrie. Anders had heel Nederland voortaan aan vliegtuigen gedacht als ze het over Groningen hadden in plaats van aan aardbevingsproblematiek.

Verborgen talenten

Het is juist deze aardbevingsproblematiek geweest  die de aanzet gaf tot het project waar zo’n 10 behoorlijk fanatieke vrijwilligers al weer een tijdje mee bezig zijn: het bouwen van een exacte replica van de Helpman 1. Initiatiefnemer Herman Kuis komt van het Hoge land, de gasregio waar zoveel ellende is. Hij wil met de replica een rondje om de Martinitoren vliegen, om in plaats van de ellende de verborgen talenten van Groningers te laten zien en aan te zetten tot creatief denken en handelen.

Aan het werk

Ben en Evert, beiden gepensioneerd, zijn twee van die fanatiekelingen. Ben heeft jaren bij defensie gewerkt als technicus en heeft daarnaast ook bestuurlijke ervaring. Hij is een duizendpoot en hierdoor nauw betrokken bij de opstart van de stichting als sparring partner van Herman Kuis. Hij hield zich zowel bezig met het opstellen van de statuten van de stichting en de aanvraag van een Anbi-status, als met de technische planning van het project. (Het project heeft inmiddels de ANBI-status).

Evert is ook ooit begonnen als een technicus, voor zijn pensioen maakte hij data analyses, verder heeft hij een passie voor vissen en vogeltellen en ervaring als bestuurder. Dus veelzijdig zijn deze pensionado’s zeker. Evert heeft ook een passie voor logistiek: welk materiaal moet wanneer aanwezig zijn, waar komt het vandaan  en wat kost het. (Het gehele project gaat waarschijnlijk  3,5 tot 4 ton kosten.) En Ben en Evert willen natuurlijk ook dolgraag met hun vingers aan dat vliegtuig zitten, dus daadwerkelijk meehelpen met bouwen.

De uitdaging

Ze moeten het doen met een technische schets gekregen van de Groninger archieven, de vele beschikbare foto’s en de originele propeller. Die propeller (in bezit van een achterkleinkind van de Schepper) is het enige dat over is van de Helpman 1 die uiteindelijk gecrasht is (de piloot overleefde het). Dus dat is spannend. In feite is het project één grote uitdaging, ‘Maar’ zoals Evert zegt ‘We gaan dit oplossen en als iemand vraagt ‘hoe dan?’ dan zeggen we ‘Dat weten we niet, maar we gaan het wel oplossen’.

De piloot

Bij de bouw van het vliegtuig gaat het om het juiste hout en metaal, de soort motor, de verbindingen tussen de onderdelen, bevestigingen, hoe de vleugels bewegen enz. enz. Daarnaast gaat het ook om toestemming om werkelijk te mogen vliegen en dat vraagt om een professionele aanpak. Alles moet getest en gedocumenteerd zijn. Een testpiloot zal gevonden moeten worden die de Helpman 1 kan en wil testvliegen. Dat is nog een uitdaging, want er zijn maar weinig piloten bekend met de benodigde kwalificaties en kennis van dit soort vliegtuigen.

Het schaalmodel

Inmiddels is er een papieren bouwplaat op A4 formaat van het vliegtuig, gemaakt voor PR-doeleinden. Als lesmateriaal op school kan het de jeugd interesseren voor dit soort Gronings vernuft.  Op dit moment wordt gewerkt aan een schaalmodel van 1:10 met een spanwijdte van ongeveer 1 meter die eveneens een PR-functie krijgt en radiografisch bestuurd kan worden en dus daadwerkelijk gaat vliegen.

Het volgende model heeft een gewicht van minder dan 25 kg en een spanwijdte van ongeveer 3,5 meter, (schaal 1 : 3). Dit model wordt aangedreven met een brandstof motor en zal ook radiografisch bestuurd worden. Ben: "Het model is met name bedoeld om het vlieggedrag te bestuderen en te leren welke vliegtechnische aspecten we moeten aanpassen. Met al deze opgedane ervaring gaan we de  laatste versie (replica 1 : 1), de Helpman 1 bouwen."

Voor openstaande vacatures klik hier!

Aan ambitie geen gebrek dus!

Tekst: Jeanet Verveer
Foto’s : Stichting Vliegende Helpman

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts

Gasten verwelkomen in de Plutozaal

| Vrijwilligersverhalen

Buurtcentrum Plutozaal is een ontmoetingsplek voor bewoners in de wijk Paddepoel. Het centrum organiseert activiteiten zoals een koffieochtend en een spelletjesmiddag. Ook is de zaal te huren voor bijvoorbeeld workshops, vergaderingen en lezingen. Vrijwilligers Etie Boerma (92) en Carla Lustig (81) zijn al jaren actief om de gasten die afkomen op de activiteiten te verwelkomen en van koffie en thee te voorzien. De rol van de Plutozaal De Plutozaal in Paddepoel is al jaren een plek van ontmoeting. Iedereen die behoefte heeft aan gezelschap is welkom, of je nou jong bent of oud, benadrukt Eti. Ook de mensen die begeleid wonen via Lentis kunnen er terecht voor spelletjes, koffie, cursussen en muziek. Gastvrouwen met hart voor de wijk Etie werkte haar hele leven met mensen en toen ze met pensioen ging greep ze de kans om als gastvrouw aan de slag te gaan bij het Buurtcentrum in Paddepoel. Ze doet dit werk met plezier, omdat ze geniet van het contact en de gezelligheid. Carla is al jaren een vertrouwd gezicht in de zaal. Voor haar is het vanzelfsprekend om iets voor de wijk te betekenen. Niet ingewikkeld, wel waardevol Etie en Carla zijn de gastvrije schakel tussen de zaal en haar bezoekers. Het werk is niet ingewikkeld maar wel waardevol. Etie: “Voorafgaand aan de activiteit maken we de zaal klaar, zetten koffie en thee, en creëren een sfeer waarin mensen zich op hun gemak voelen. Tijdens de activiteiten bieden we een luisterend oor, en na afloop ruimen we op.” Samen plannen Carla: “Elke donderdag bespreken we samen met het bestuur de planning voor de komende week. Op donderdag hebben we standaard een koffieochtend en een spelletjesmiddag. Er wordt fanatiek gesjoeld en de Rummikub komt op tafel. Elke laatste vrijdag van de maand staat in het teken van muziek: dan is er een gezellige muziekavond. Omdat de zaal verhuurd wordt, zijn we ook aanwezig bij vergaderingen of andere bijeenkomsten. In dat geval stemmen we onderling af wie wanneer gastvrouw kan zijn.” Extra gastvrouw Eti en Carla hopen op een extra gastvrouw voor versterking van het team. Eti: “Het zou fijn zijn het werk te kunnen verdelen over meer mensen. We zoeken iemand die zich prettig voelt in een omgeving met verschillende soorten mensen, en die niet schrikt van een beetje flexibiliteit: soms zijn er extra activiteiten of bijeenkomsten waarbij we spontaan inspringen.” Carla vult aan: “We zoeken een betrokken, gastvrije collega die met ons meedenkt en meehelpt om van elke bijeenkomst een warme, goed georganiseerde ervaring te maken.” Een zaal in beweging Op dit moment krijgt de Plutozaal een frisse impuls: er komt een nieuwe bar en een keuken met meer mogelijkheden. Zo blijft het Buurtcentrum van betekenis voor de Paddepoelsters en kunnen nieuwe activiteiten georganiseerd worden. Voor een nieuwe gastvrouw is dat een extra leuke reden om aan te haken: je stapt in een plek die vernieuwt en kansen biedt om iets moois neer te zetten. Tekst en beeld: Esther Compaan
Lees meer

De Wachter komt op stoom

| Vrijwilligersverhalen

Vlakbij het Zuidlaardermeer staat een prachtige gerestaureerde molen, gebouwd rond het midden van de 19 e eeuw. Deze olie-, koren- en specerijenmolen maakt deel uit van het museum De Wachter dat op hetzelfde terrein te vinden is. Je vindt er een klompenmakerij, een smederij, een houtzagerij en een tentoonstellingszaal met talloze oude gebruiksvoorwerpen. Twee bestuursleden Het museum wordt helemaal gerund door vrijwilligers. Bijna 200 mensen dragen bij aan de instandhouding van De Wachter. Antje van Timmeren en Jan Jansen vertellen er meer over. Antje is er al ruim 15 jaar vrijwilliger, eerst onder meer als rondleider. Tegenwoordig heeft ze een bestuursfunctie en de meeste tijd besteedt ze aan de groepsreserveringen. Jan Jansen is sinds enkele jaren betrokken bij De Wachter en tegenwoordig voorzitter van het bestuur. Hij begeleidt de vrijwilligers bij allerlei werkzaamheden in het museum en netwerken is een belangrijk onderdeel van zijn functie. De basis is stoom Aanvankelijk werkte de molen op windkracht, later werd stoom de belangrijkste energiebron. In De Wachter draait heel veel op stoom, niet alleen in de molen, maar ook bij de rondvaartboot en het treintje die bij het museum horen. Jansen is één van de kapiteins op het rader-stoombootje dat in de zomermaanden diverse rondvaarten op het Zuidlaardermeer verzorgt. Soorten vrijwilligerswerk Binnen het museum zijn allerlei mensen aan de slag. In de zomermaanden, als het museum geopend is voor het publiek, zijn er rondleiders, suppoosten en medewerkers in de horeca actief en uiteraard verschillende ambachtslieden die de apparaten in het museum bedienen. In de wintermaanden is er veel werk in het onderhoud van het machinepark en dan zijn voornamelijk de deskundigen aanwezig. “Het is tegenwoordig verdraaid lastig om de juiste ambachtslieden te krijgen in het museum. De huidige vrijwilligers worden er niet jonger op en zullen te zijner tijd moeten worden afgelost”, vertelt Jansen. “Zo hebben we dringend behoefte aan bakkers voor onze ambachtelijke bakkerij.” Leerplek Om ook de nieuwe generatie, die veel minder opgroeit met techniek, vertrouwd te maken met de oude ambachten, wordt binnenkort een leerplek in het museum gecreëerd. In een nieuw ingerichte ruimte komen enkele stoommachines waar jongeren het vak kunnen leren. Zo hoopt De Wachter ook een nieuwe groep vrijwilligers aan zich te binden. Wat wordt van de vrijwilliger verwacht? Rondleiders gaan met een groep het museum door en kunnen in algemene zin iets vertellen over wat er te zien is. Op de verschillende afdelingen vertellen de ambachtslieden zelf waar ze mee bezig zijn. Op verschillende plekken in De Wachter zitten ook suppoosten. Zij vertellen wat er zoal op hun afdeling te beleven is. In de horeca werken vrijwilligers in de winkel van de bakkerij of in het restaurant van De Wachter. Vrijwilligersvergoeding Vrijwilligers kunnen tijdens hun dienst gratis gebruik maken van de lunch en van koffie en thee en aan het begin van het seizoen krijgen ze een tegoedbon waarmee ze bijvoorbeeld brood kunnen kopen in de bakkerij van De Wachter. Motivatie “Mensen die hier vrijwilliger willen worden moeten het leuk vinden om met mensen om te gaan. Ik geniet zelf van de samenwerking en de gezellige sfeer in dit team. Het werk geeft me erg veel voldoening, vooral als ik merk dat bezoekers met een tevreden gevoel naar huis gaan,” sluit Antje het gesprek af. Met zo’n prachtig museum kan dat ook bijna niet anders. Tekst: Jan de Koning
Lees meer

Het Overweeghuis, een overweging waard

| Vrijwilligersverhalen

Ik ontmoet Ruth in een hotel in de stad. De locatie van het Overweeghuis zelf blijft geheim, om de veiligheid van de bewoonsters te beschermen. In dit huis vinden vrouwen die vastlopen in de prostitutie tijdelijk onderdak. Het huis biedt ze rust, veiligheid en de mogelijkheid om te ontdekken hoe ze hun leven een andere richting kunnen geven. Een burgerinitiatief met hart Doordat de tippelzone en de huiskamer voor prostituees in de Bornholmstraat opgeheven werden, verloren de vrouwen een belangrijke plek waar ze terecht konden voor steun. De gemeente, politie en hulpverleningsinstanties raakten het contact met de vrouwen kwijt. Zij maakten zich zorgen over de (straat)prostituees. In gesprek met ervaringsdeskundigen en betrokken inwoners, is een plan bedacht voor een veilige en kleinschalige plek voor 24-uurs opvang. Hieruit is het burgerinitiatief ontstaan dat het Overweeghuis opgericht heeft. Een gewoon huis met een bijzondere betekenis Van buiten oogt het huis als een normale woning in een rustige wijk. Binnen zijn er een woonkamer, keuken, slaapkamers en het heeft een tuin. Vijf vrouwen kunnen hier tegelijk verblijven en er is een extra crisisplek voor spoedopnames. De leeftijden lopen uiteen van jong tot oud. De vrouwen komen uit Groningen, uit andere delen van Nederland en uit het buitenland. Veel van hen zijn onvrijwillig in de prostitutie terecht gekomen, vaak door dwang, misleiding of armoede. Anderen hebben te maken met verslaving, huiselijk geweld of mensenhandel. Voor velen ontbreekt een netwerk of een andere manier van bestaan. Begeleiding vanuit gelijkwaardigheid Er werken twee professionals van het Leger des Heils als hulpverlener. Zij ondersteunen de vrouwen bij het traject om uit de prostitutie te stappen. De kracht van het huis ligt in de gelijkwaardige benadering: de vrouwen bepalen zelf wat zij willen en nodig hebben. Omdat het geen instelling is, maar een burgerinitiatief, wordt het huis gerund door zo’n 40-50 vrijwilligers. Overdag zijn er steeds twee gastvrouwen aanwezig, ’s avonds en ’s nachts een slaapwacht. De rol van vrijwilligers Als vrijwilliger ben je geen hulpverlener. Je bent aanwezig in de huiskamer voor een praatje, een spelletje, kopje thee, samen wat bakken of om met iemand te wandelen. “Geen dag is hetzelfde” zegt Ruth. “Sommige vrouwen willen veel praten, anderen weinig. Soms zijn ze allemaal op hun eigen kamer en ben ik alleen in de woonkamer en soms zijn ze allemaal in de woonkamer. De ene keer is het heel gezellig. De andere keer is er spanning en soms is er ruzie.” Training en ondersteuning Vrijwilligers starten met een basiscursus. Als vrijwilliger ben je verantwoordelijk voor de sfeer: dat het veilig en vriendelijk blijft. Daar moet je op anticiperen. Je leert de do’s en dont’s over het huis en je krijgt inzicht in hoe je kunt werken met afstand en nabijheid. Er worden ook thema-avonden voor de vrijwilligers georganiseerd. Bijvoorbeeld over seksualiteit en transgender-zijn, trauma’s en wat dat met een mens doet, en over soorten drugs. “In het begin vond ik het wel overweldigend” zegt Ruth. “Het voelt heel verantwoordelijk, terwijl je nog niet precies weet hoe je het kunt invullen als vrijwilliger. Maar door de thema-avonden en contacten met andere vrijwilligers leer je ook weer veel. Buiten kantoortijden is er de bereikbaarheidsdienst. Je kunt altijd iemand bellen bij een vraag of een dilemma.” Betekenis en ertoe doen Ruth werd ooit door iemand uit haar kerk gevraagd om mee te doen. “De situatie van deze vrouwen raakte me. Hoe houden ze dit vol, waar halen ze hun kracht vandaan? Vanuit mijn vrouw-zijn wil ik niet dat dit met andere vrouwen gebeurt. Ik wil een positieve bijdrage leveren aan een plek waar ze weer mens kunnen zijn, niet gezien als probleem, maar als persoon. Ik doe dit al vanaf de oprichting en blijf het ook nog wel een tijdje doen.” Tekst: Yvon van der Laan Geïnteresseerd in een vrijwilligersfunctie bij het Overweeghuis? Bekijk hier de vacature voor Gastvrouw of raak betrokken door het draaien van bereikbaarheidsdiensten .
Lees meer