Voedselbos Glimmen: een prachtig project niet ver van Stad

“Door de coronacrisis bouwde ik een grote belastingschuld op en ik heb geen idee hoe ik dit moet gaan terugbetalen” en “Door zakelijke financiële problemen is er beslag gelegd op mijn woning”. Twee citaten van ondernemers die in de afgelopen jaren het hoofd amper boven water hebben kunnen houden. Gelukkig zijn er organisaties in het leven geroepen om mensen met dit soort problemen te helpen de boel weer op orde te krijgen. Sarah Imming Sinds mei van dit jaar is Sarah Imming één van de vrijwilligers van de stichting Over Rood . Dat is zo’n organisatie die ondernemers met schulden wil adviseren en begeleiden. Sarah was samen met haar partner ondernemer van een horecabedrijf. Helaas moesten zij ook de beslissing nemen het bedrijf te verkopen en zich te richten op andere dingen. Sarah besloot de rechtenstudie, waar ze in 2019 mee was begonnen, weer op te pakken. Maar daarnaast wilde ze wel graag betrokken blijven bij het werk van ondernemingen en toen ze de vacature van Over Rood tegenkwam, had ze direct door dat dit werk haar op het lijf was geschreven. Know-how Door de ervaringen die ze met haar eigen bedrijf had gehad, kon ze anderen die in vergelijkbaar vaarwater terecht waren gekomen goed helpen. In hun onderneming had Sarah al veel boekhoudkundige kennis opgedaan en door haar rechtenstudie weet ze inmiddels ook al aardig de weg in de wereld van de regelgeving. Daarnaast is er veel expertise onder de collega’s binnen de organisatie en als medewerker krijg je ook de tip daar goed gebruik van te maken. Bovendien kun je een korte cursus volgen waarin alle aspecten van het proces aan de orde komen. Emotie “Als een klant zich aanmeldt, neem ik eerst telefonisch contact met deze persoon op om me te oriënteren op wat er precies speelt. Meestal vraag ik ook of men de boekhouding wil opsturen. Op basis van deze informatie doen mijn collega’s en ik een intakegesprek en proberen we helder te krijgen wat precies de hulpvraag is. Daarna gaan we met deze persoon aan de slag en adviseren hem bij de route die hij moet lopen. De problematiek is vaak veel omvangrijker dan alleen maar de cijfers en de schulden. Klanten hebben veel vragen en zodra ze merken dat daar eerlijke en geruststellende antwoorden op gegeven worden is er vaak al veel gewonnen. Zo proberen we een vertrouwensband op te bouwen en de emotie eruit te halen!” De verhalen die Sarah hoort zijn soms schrijnend, maar voor haar meestal heel herkenbaar en ze laten haar niet koud. Toch neemt ze de verhalen niet mee naar huis. Motivatie Sarah vertelt enthousiast en heel betrokken over haar vrijwilligerswerk. Met dit baantje is ze helemaal in haar element. “Ik merk ook dat ik best al wel veel weet en mijn eigen expertise goed kwijt kan in dit werk.” Over Rood is een landelijke stichting, maar is in het noorden van het land nog maar weinig vertegenwoordigd. Sarah nodigt dan ook iedereen uit die enige affiniteit met het ondernemerschap heeft, oplossingsgericht kan werken en goed overzicht kan houden, te overwegen om het team in Groningen en omstreken te komen versterken. tekst en beeld: Jan de Koning

De kinderboerderij in het Stadspark van Groningen is al jaren voor veel gezinnen een gewilde bestemming voor een bezoek. De plek waar de boerderij is gelegen is prachtig en de omgeving nodigt uit voor een mooie wandeling. Om deze attractie aantrekkelijk te houden wordt er hard gewerkt en het resultaat mag er zijn. Vrijwillige klussers Naast een aantal betaalde krachten werken er ook enkele vrijwilligers op de boerderij. Eén van hen is Klaas Elzes. Klaas werkte jarenlang bij het Waterbedrijf Groningen en sinds 2019 is hij met pensioen. De afgelopen jaren deed hij spontaan al wat klussen voor de schooltuin in Paddepoel. Deze tuin wordt net als de kinderboerderij beheerd door Natuur- en Duurzaamheid Educatie van de gemeente Groningen. Kippenhok Op het terrein van de schooltuin stond een kippenhok en dat werd een paar jaar geleden verplaatst naar de kinderboerderij. Aan die verhuizing werkte Klaas ook mee en zo maakte hij kennis met de kinderboerderij in het Stadspark. Aangezien er steeds meer aan onderhoud moest worden gedaan, was een extra klusser van harte welkom en Klaas voelde zich er snel thuis en gewaardeerd. Teamwork Klaas is alle woensdagen op de boerderij. Hij werkt dan samen met twee andere enthousiaste vrijwilligers, Jannes en Peter, die er al langer hand- en spandiensten verrichten. Dit drietal verzet veel onderhoudswerk op de woensdag: ze repareren hekken, ze leggen een klinkerpad aan en in coronatijd plaatsten ze nieuwe daken op enkele dierenverblijven. Binnenkort gaan ze aan de slag met de ingang van het terrein, want deze moet rolstoelvriendelijk gemaakt worden. Gezelligheid Klaas geniet van de woensdag op de kinderboerderij en hij maakt op die dag geen andere afspraken. Zelfs zijn familie weet: Klaas is op woensdag niet beschikbaar. Wat hij vooral heel prettig vindt is de samenwerking met zijn collega’s. Ze vullen elkaar mooi aan en in al de jaren dat hij er werkt is er nog geen verkeerd woord gevallen. Een enkele keer werken ze ook samen aan een project voor de schooltuin in Paddepoel. Zo hebben ze daar onder meer een overdekt buitenverblijf gemaakt waarin ook lessen gegeven kunnen worden. Schommels Een leuke en bijzondere opdracht voor het klusteam waren de schommels voor het kippenhok. Uit onderzoek was gebleken dat kippen graag op een schommel zitten en daarom vervaardigden de mannen speciale kippenschommels. Ander vrijwilligerswerk Klaas is naast het klussen op de kinderboerderij ook al jaren een actieve vrijwilliger bij de wijkraad in Paddepoel en de buurt- en huiseigenarenvereniging. Daarnaast is hij ook nog een enthousiaste hobbyfotograaf. Beloning De beloning zit voor Klaas vooral in de waardering die hij ontvangt van de medewerkers op de kinderboerderij en in de plezierige samenwerking met Jannes en Peter. De vrijwilligers krijgen als dank voor hun werkzaamheden een prachtig kerstpakket en samen met de andere werkers op de boerderij wordt er aan het einde van het jaar een hapje gegeten bij de Chinees! tekst en beeld: Jan de Koning

Als je er langs rijdt valt het nauwelijks op: de tijdelijke opvanglocatie voor asielzoekers aan de Peizerweg. De huisvesting ligt wat verscholen achter een aantal bedrijfsgebouwen. In dit centrum worden verschillende activiteiten aangeboden en één daarvan is een cursus Nederlands. Ipe Westerdijk Eén van de docenten is Ipe Westerdijk. Ipe is na een loopbaan als ambtenaar eerder gestopt met werken en “omdat ik vind dat ik niet met pensioen gegaan ben om alleen voor mezelf te leven, ben ik gaan kijken wat ik zou kunnen betekenen voor anderen”, zo vertelt hij. “Ik wilde wel graag werk doen wat bij mij past en toen kwam dit vrijwilligerswerk op mijn pad.” “Taal is mijn ding” Ipe vertelt enthousiast over de lessen die hij verzorgt. Aanvankelijk gaf hij Nederlands aan enkele immigranten die zich voorbereidden op het examen voor taalniveau B1. Op een informatiebijeenkomst van het COA hoorde hij dat er behoefte was aan een docent Nederlands op dít AZC en na een rondleiding door het gebouw besloot hij zich hier aan te melden voor dit werk. “Ik heb wel enkele voorwaarden gesteld,” vertelt Ipe. Eén van zijn eisen was dat hij alleen gemotiveerde leerlingen zou krijgen. En zo begon Ipe een paar maanden geleden aan zijn tweede baantje als vrijwilliger in een rol waar hij zich helemaal thuis voelt. “Taal is mijn ding, ik heb er feeling voor.” Betrokken leerlingen Ipe begeleidt een klein groepje enthousiaste asielzoekers die allemaal hun uiterste best doen om Nederlands te leren spreken omdat ze heel graag in ons land een toekomst willen opbouwen. Tijdens de lessen maakt hij gebruik van het boek “Taalcompleet A2, Nederlands voor anderstaligen”, dat speciaal voor deze groep asielzoekers is geschreven. Hij probeert zijn lessen, van ongeveer twee klokuren, zoveel mogelijk in het Nederlands te laten verlopen. Meer dan alleen taalles Ipe is zich bewust dat er momenteel veel te doen is over het onderwerp asiel. “Maar ik ben heel erg voor gastvrijheid en ik kan goed meevoelen met oorlogsmigranten. Ik zou ook graag, als ik zou moeten vluchten, gastvrij willen worden opgevangen!” Tijdens de lessen komt het onderwerp ook weleens ter sprake en zijn leerlingen vinden dat ze in ons land heel fijn worden opgevangen, maar dat Nederland ook wel wat strenger zou mogen zijn in zijn asielbeleid. Ipe geniet van het contact met zijn leerlingen, maar hij weet dat hij zich niet aan hen moet binden, want ze kunnen ook zomaar weer vertrokken zijn. Voldoening De waardering die Ipe krijgt voor zijn werk in het AZC komt vooral bij zijn leerlingen vandaan. De sfeer tijdens de lessen is heel ontspannen. Er wordt hard gewerkt en de deelnemers maken grote vorderingen. Soms zijn er serieuze gesprekken, maar er wordt ook veel gelachen. Zo kan Ipe ervan genieten dat zijn leerlingen al heel goed zijn in het opschrijven van wat ze horen. Tijdens de warme dagen viel het woord ‘tropisch’ in de les. “Schrijf dat woord eens op het bord”, vroeg Ipe aan één van de deelnemers. Even later stond er ‘tropies’. “Nederlands is echt niet zo gemakkelijk”, zo besluit Ipe ons gesprek. tekst en beeld: Jan de Koning