Nederlands leren aan asielzoekers

Tegenover mij zitten twee gedreven jonge meiden van wie het enthousiasme afstraalt terwijl ze mij het één en ander vertellen over de voorbereidingen van de Groningse Vierdaagse. Ze verheugen zich enorm op de volgende editie van dit evenement. De Groningse 4daagse Jolien en Lisa steken meteen van wal. Het meerdaagse wandelevenement dat vorig jaar voor het eerst plaatsvond, was een groot succes. De wandelaars waren erg tevreden en dat gold zeker ook voor de vele vrijwilligers die erbij betrokken waren. Lisa: “Bijna iedereen wil dit jaar weer meehelpen! En daar zijn we heel blij mee.” “Dat is ook hard nodig, ” vult Jolien aan, “want er doen deze keer veel meer deelnemers mee. Vorig jaar waren er ongeveer 1200 wandelaars, dit jaar mogen er zich 4500 inschrijven.” Dit Groningse evenement lijkt een schot in de roos, want de aanmeldingen stromen binnen. Werving vrijwilligers Het bestuur van de Groningse Vierdaagse heeft een aantal mensen bereid gevonden om hoofdcoördinator te worden. Jolien en Lisa zijn twee van hen. Jolien is verantwoordelijk voor de organisatie van de inschrijving en de start en finish en Lisa heeft de leiding over alle vrijwilligers. “Op dit moment ben ik druk bezig met de werving van vrijwilligers en ik weet pas hoeveel ik echt nodig heb als het definitieve deelnemersaantal bekend is.” De mensen die zich als vrijwilliger aanmelden mogen meteen aangeven welke taken ze zouden willen uitvoeren. “De één wil graag zoveel mogelijk betrokken zijn bij de wandelaars, de ander kiest meer voor een uitvoerende taak, zoals bijvoorbeeld het plaatsen van de borden op de route.” Andere voorbereidingen Voor de hoofdcoördinatoren beginnen de werkzaamheden al vroeg in het jaar. Jolien is nu druk met de logistieke organisatie. “Er moet een goed plan komen voor de inschrijving op de maandag voorafgaande aan de wandeldagen. Er komt nu veel meer bij kijken, nu er zoveel deelnemers zijn. Maar ik ben ook aan het nadenken over de registratie tijdens de dagen en hoe we de uitreiking van de medailles dit jaar gaan doen!” Jolien hoeft het bij de uitvoering niet alleen te doen; ze heeft enkele vrijwilligers van vorig jaar gevraagd om haar te assisteren. “Dat komt helemaal goed. Ik heb er veel plezier in, vooral ook door het enthousiaste reacties van de wandelaars.” Kortlopend vrijwilligerswerk Van de coördinatoren wordt een flinke tijdsinvestering gevraagd in de maanden die aan de Groningse Vierdaagse voorafgaan. Voor de andere vrijwilligers ligt dat heel anders. De meeste zijn bijna alleen in de week dat het evenement plaatsvindt betrokken. Lisa: “Het is de bedoeling de vrijwilligers voor een instructiebijeenkomst uit te nodigen en daarna zien we hen weer tijdens de uitvoering. Sommigen worden ingeschakeld bij de inschrijving en/of bij de start en finish, anderen hebben een taak ergens op de route.” Lisa is al even enthousiast over haar taak als Jolien. “Ik vind het geweldig aan bij de organisatie van dit evenement mee te werken. Vooral de betrokkenheid en het enthousiasme van de vrijwilligers stimuleert mij enorm.” En nu maar wandelen Voordat de wandelaars van start kunnen gaan moet er nog heel wat gebeuren, maar daar schrikken deze beide doorzetters niet voor terug. “Groningen staat door dit wandelevenement toch maar mooi weer een paar dagen in de schijnwerpers en daar werken wij met veel plezier aan mee!” Tekst en beeld: Jan de Koning

“Met een maatje sta je er niet alleen meer voor. Het stukje motivatie dat een maatje kan bieden als je financiële problemen hebt, kan net dat steuntje in de rug zijn dat je nodig hebt,” zo reageerde één van de hulpvragers. Ton van der Heuvel Ik heb er een gesprek over met één van de coördinatoren van stichting Schuldhulpmaatje in Groningen. Ton van de Heuvel is bijna 65 jaar en al voor een deel met pensioen. Sinds een paar jaar is zijn leven in wat rustiger vaarwater gekomen en via de vacaturebank van link050 kwam hij met dit vrijwilligerswerk in contact. Wat doet stichting Schuldhulpmaatje? Stichting Schuldhulpmaatje wil mensen met financiële problemen in een zo vroeg mogelijk stadium bereiken om hen te begeleiden en te ondersteunen. Er melden zich bij de stichting mensen uit allerlei lagen van de bevolking en ook uit verschillende culturen. Ton is blij dat hij in dit werk wat voor mensen kan doen die het moeilijk hebben. Dat motiveert hem. Type hulpvrager De financiële problemen zijn heel divers. Er zijn hulpvragers die nog geen schulden hebben, maar uit onzekerheid hulp zoeken, er zijn mensen met kleine schulden, bijvoorbeeld door een echtscheiding of werkloosheid. In deze groep zitten ook veel jongeren, die nooit geleerd hebben om hun financiën te regelen en al vrij snel in de problemen zijn gekomen. En dan heb je nog een kleine groep met veel schulden. Maatjes Bij de stichting zijn op dit moment 22 maatjes betrokken. Die begeleiden één of twee hulpvragers. Ton: “We hebben een grote groep jongeren maar ook een aantal ouderen als maatje. Het is heel belangrijk de juiste persoon bij een hulpvrager te zoeken. Daarom loopt het eerste contact ook altijd via één van de coördinatoren. Vooral bij mensen met een migratieachtergrond steekt het nauw omdat zij vaak de Nederlandse taal onvoldoende beheersen en in die situaties is het juiste maatje nog belangrijker. Mocht er onverhoopt toch geen klik zijn tussen hulpvrager en maatje, dan zoeken we naar een andere oplossing.” Op dit moment zijn er beduidend meer mannen dan vrouwen als maatje betrokken bij de stichting. Het zou mooi zijn als er zich wat meer vrouwen zouden aanmelden, want de verhouding tussen mannen en vrouwen onder de hulpvragers is ongeveer gelijk. Voorbereiding van de maatjes Als iemand zich heeft aangemeld als maatje volgt een kennismakingsgesprek en als dat gesprek positief is, volgt een driedaagse training. Op deze trainingsdagen worden de maatjes geïnstrueerd over allerlei financiële problemen, over het begeleiden van een hulpvrager en over allerlei ingewikkelde situaties die zich kunnen voordoen in de relationele en psychosociale sfeer; dat laatste omdat schulden vaak niet het enige of zelfs het grootste probleem zijn. Op je handen zitten Tijdens de begeleiding is het de bedoeling dat een maatje de hulpvrager zoveel mogelijk stimuleert en ondersteunt, want als de persoon zelf het initiatief houdt zal hij sneller het probleem oplossen en minder gauw opnieuw in moeilijkheden komen. “Het maatje moet dan ook zoveel mogelijk op zijn handen zitten en de boel niet gaan overnemen en regelen voor de hulpvrager,” aldus Ton. “Daarom is het erg belangrijk dat een hulpvrager vertrouwen krijgt in zijn maatje.” De meeste begeleiders hebben een financieel-administratieve achtergrond en juist door dit vrijwilligerswerk krijgen ze meer inzicht in de breedte van de schuldenproblematiek. Tekst en beeld: Jan de Koning

Sybrand Alle de Groot wilde vroeger architect worden, een creatief beroep waarmee je ook een financieel zeker bestaan op kan bouwen. Hij vertelt dat hij als kind al in de gaten had dat het leven van een kunstenaar ook zwaar kan zijn. Daarom koos hij niet voor een kunstzinnige opleiding maar een studie Bedrijfskunde. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Hij voelde zich erg ongelukkig in de wereld van bedrijfssystemen en kreeg uiteindelijk een burn-out. Het was een kantelpunt in zijn carrière en hij besloot dat hij het anders wilde. Hoe dat er uit kon zien, wist Sybrand Alle toen nog niet. Als jong kind kwam hij al in aanraking met tekenen. Zijn vader werkte als illustrator/cartoonist met Oost-Indische inkt en zodoende ontdekte Sybrand Alle ook het tekenen en ontwikkelde net als zijn vader een liefde voor pen en inkt. Zijn pentekeningen zijn opgebouwd uit honderden lijnen. Het zijn organische en vrije vormen waarin de compositie tot in alle lijnen heel secuur is opgebouwd. Naast zijn bijzondere tekentalent is Sybrand Alle ook muzikaal. Hij speelt verschillende instrumenten, zoals een zelfgebouwde mandoline, en kan ook zingen. Kortom de juiste man voor het initiatief van Vrijdag In de buurt: De Slak. Deze elektrische tuk-tuk toert sinds augustus 2024 door alle wijken van de stad en is bedacht door Azer Mammadov, cultuurcoach Barakat Alsaleh en Vrijdag in de buurt. Een bijzonder initiatief om tegenwicht te bieden aan het hectische bestaan zoals veel mensen dat tegenwoordig ervaren. De Slak is een plek waar je even niks hoeft, waar alles mag en je ook ‘gewoon’ even kunt zitten, voor koffie of een goed gesprek. Samen met Vrijdag heeft Sybrand Alle een plan gemaakt om nog meer met de tuk-tuk te gaan doen. Naast het aansluiten bij bestaande activiteiten en festivals, zoals Noorderzon, de Week van de Mediawijsheid op de basisschool, of een kerstmarkt in de wijk, komt er nu ook een eigen programma met allerlei kunstzinnige experimenten. De tuk-tuk leent zich daar uitstekend voor; het is immers een klein wendbaar autootje dat overal - op elke straathoek of plein in Groningen - een plek kan vinden en door zijn formaat zelfs een gebouw in kan rijden. Wat Sybrand Alle zelf als heel bijzonder ervaart als hij met De Slak aan het toeren is, zijn de mooie ontmoetingen die hij heeft met allerlei mensen. De verrassende reacties die hij krijgt en vooral ook dat hij geraakt wordt door de creativiteit van anderen. Toen hij zelf kunst maakte, ging het over zijn eigen werk en nu ervaart hij het werk van anderen als heel inspirerend. Zoals die keer dat kinderen selfies gingen tekenen tijdens de Week van de Mediawijsheid. Alle nieuwtjes over De Slak of waar mensen De Slak tegen kunnen komen, gaan via Instagram en de nieuwsbrief van Vrijdag. Maar er kan nog wel wat gedaan worden aan specifieke promotie volgens Sybrand Alle. Dus iedereen wie dit ook leuk lijkt kan zich aanmelden bij Vrijdag! Tekst en beeld: Esther Halma