Klussen op de kinderboerderij

Bijna geheel in het groen verscholen ligt het intieme sportpark Stadspark waar de voetbalvereniging met dezelfde naam haar wedstrijden speelt. De club heeft elf seniorenelftallen en ook nog een flink aantal juniorenteams. Die moeten allemaal gebruik maken van het anderhalve veld waar het sportpark over beschikt. Dat betekent dat er op zaterdagen soms al om half negen gestart wordt en dat de laatste wedstijd pas rond acht uur ‘s avonds is afgelopen. Een man met jarenlange ervaring In 2014 fuseerde voetbalclub De Vogels die hier speelde met Gronitas en sindsdien is de naam veranderd in SC Stadspark. “Het is een hele fijne, gezellige club. Ik ben al vanaf mijn tweeëndertigste  bestuurlijk bij de club betrokken,” zo vertelt de bijna 80-jarige Gerhard Nijdam. Pas dit jaar heeft Gerhard zijn bestuurlijk werk aan anderen overgedragen, maar hij is elke morgen nog op het sportpark aanwezig. Eén van zaken die hij nog steeds coördineert is het rooster voor de vrijwilligers. “En hoewel we geen grote vereniging zijn, zijn er toch best veel mensen nodig om aan alles draaiende te houden en dat valt niet mee.” Leden Vaak willen leden naast hun sportieve activiteiten best nog weleens een keer een klus doen op de vereniging, maar ze voelen er niets voor om structureel ingezet te worden. Die trend zie je bij veel sportclubs en omdat er wel het één en ander naast het voetballen moet gebeuren is men druk op zoek naar vrijwilligers. Gerhard: “Gelukkig hebben we al wel een aantal mensen kunnen vinden. Daardoor zijn de bestuurlijke functies ingevuld en ook het onderhoud van het veld en de gebouwen krijgen we gelukkig rond.” Nederlandse taal Het grootste probleem is de bezetting voor de kantine. “Kantine-inkomsten zijn voor een vereniging erg belangrijk en gelukkig wordt er door de leden ook veel gebruik gemaakt van de kantine. Voor het vrijwilligerswerk heb ik ook contact met mensen uit een asielzoekerscentrum, maar het probleem is dat zij vaak de Nederlandse taal nog onvoldoende beheersen, terwijl dat echt wel nodig is om achter de bar te staan. De vrijwilliger werkt vaak alleen in de kantine en treedt dan ook zo af en toe op als gastheer.” Kantinewerkzaamheden Iemand die in de kantine werkt, moet een biertje kunnen tappen, een kroketje of een patatje kunnen bakken en kunnen omgaan met de kassa. Dit soort vaardigheden leert iemand ook gaandeweg. Als afsluiting van de werkzaamheden moet er natuurlijk nog wel worden opgeruimd. Werktijden en een vrijwilligersvergoeding De kantine op het sportpark is voornamelijk in de avonduren open en natuurlijk op de zaterdagen en zondagen als de teams er voetballen. Gerhard: “Het zou al mooi zijn als iemand één of twee dagdelen zou willen komen helpen.” De vrijwilligers krijgen elke maand een kleine vergoeding voor hun werkzaamheden, maar de  belangrijkste beloning zijn de sociale contacten die door dit werk worden opgebouwd. Gerhard is daar heel duidelijk over: “Dit is een warme, betrokken club, waar de derde helft altijd gezellig is!” Kijk hier voor de openstaande vacatures. Tekst en beeld: Jan de Koning

In veel Forumbibliotheken in Groningen ondersteunen taalvrijwilligers van het Taalhuis anderstaligen bij het leren van de Nederlandse taal. Els Loeff is één van die taalvrijwilligers en spreekt elke week af met taalmaatjes in de bibliotheek in de Wijert. Actief in de eigen buurt Els is taalvrijwilliger bij het Taalhuis geworden na haar pensioen, nu drie jaar geleden. “Andere culturen trekken mij aan, vanwege mijn achtergrond in het onderwijs en betrokkenheid bij internationale projecten. Daarom wilde ik graag iets doen met anderstaligen, het liefst in mijn eigen buurt. Dat maakt het extra waardevol.” Als taalvrijwilliger heeft ze inmiddels zes taalmaatjes begeleid. “Het contact is leuk, ik geniet van de gesprekken, het uitwisselen van ideeën en het vergelijken van culturen. Juist die verschillen maken het boeiend.” Het taalmoment Een taalmoment duurt anderhalf uur. Veel anderstaligen kunnen goed lezen en schrijven in hun eigen taal, maar vinden het lastig om in het Nederlands vloeiende zinnen te maken. “Nederlands is geen makkelijke taal, dus het is belangrijk om het te gaan doen . En dat is waar wij als taalvrijwilligers voor zijn, elke week gewoon oefenen.” Els overlegt altijd met het taalmaatje wat ze gaan doen. “Gaan we focussen op lezen, of op zinnen maken? Gaan we een krantenartikel doornemen?” Lachend: “Sommigen zijn heel serieus, en dan moet ik hard werken.” Vorderingen Het is leuk om na verloop van tijd vorderingen te zien. “Ik zij bij sommige deelnemers dat het verhaspelen van zinnen minder wordt, en de zinnen soepeler lopen. Soms wel aarzelend, maar wel gewoon perfect. Een traject kan een jaar tot anderhalf jaar duren. Je krijgt dus ook de kans om een flinke periode met iemand op te trekken. Zo leer je veel van elkaar.” Goed lopende organisatie Els is blij met de ondersteuning van het Taalhuis. “Als vrijwilliger voel ik me echt onderdeel van een professionele organisatie. De taalhuiscoördinator doet een voorintake met nieuwe deelnemers en kent zo hun achtergrond en taalniveau. Vervolgens vraagt ze wie beschikbaar is om iemand te begeleiden, bijvoorbeeld op vrijdagochtend. Dan kunnen wij reageren en aangeven of het past.” Materiaal is ruim beschikbaar. “Als ik bijvoorbeeld wil oefenen met zinnen maken en woordvolgorde, dan zoekt zij passend materiaal en legt dat klaar in de bibliotheek.” Ook zijn er regelmatig bijeenkomsten waar vrijwilligers ervaringen delen en tips uitwisselen. “Tijdens materiaalavonden bespreken we de taalmiddelen en vertellen aan elkaar wat prettig werkt en hoe je iets aanpakt. Dat is heel leerzaam.” Advies aan nieuwe taalvrijwilliger Het Taalhuis zoekt regelmatig taalvrijwilligers in verschillende wijken van Groningen.  “Het is extra leuk als je een plek bij jou in de buurt vindt. Het werk is niet moeilijk, als je goed Nederlands kan praten en geïnteresseerd bent in andere culturen, is het al goed. Zodra je je aanmeldt, krijg je een training van vier middagen met goede uitleg. Ik ben zelf geen docent Nederlands, en dacht, waar begin ik? Heel fijn is dat je op weg geholpen wordt met materiaal en ideeën.” Tekst en beeld: Esther Compaan

Twintig jaar geleden werd de stichting Vier het Leven opgericht en in de afgelopen jaren is ze uitgegroeid tot een organisatie die met een kleine 2000 vrijwilligers actief is in bijna 250 gemeenten. Doel van de stichting De stichting Vier het Leven zorgt ervoor dat mensen van 65 jaar en ouder verschillende culturele activiteiten kunnen blijven bezoeken. Vrijwilligers van de organisatie begeleiden ouderen die niet alleen naar het theater, de bioscoop of een andere voorstelling kunnen of durven te gaan. Op deze manier hoopt de stichting eenzaamheid onder ouderen te verlichten en de kwaliteit van hun leven te verhogen. Vier het Leven maakt met verschillende culturele instellingen in Groningen afspraken over een aantal arrangementen voor ouderen per kwartaal en de deelnemers kunnen daar een keuze uit maken. Vrijwilligers In de regio Groningen zijn ongeveer 30 vrijwilligers voor de stichting actief. Gelukkig zijn er veel mensen die iets cultureels doen en het leuk vinden om ook ouderen daarin te betrekken. Maar voordat de vrijwilligers met de deelnemers op stap kunnen, moet er heel wat georganiseerd worden en ook daarvoor heeft Vier het Leven vrijwilligers nodig. Willy Hummel Eén van de vrijwilligers die organisatorisch actief is voor deze stichting is Willy Hummel. Zes jaar geleden raakte ze betrokken bij Vier het Leven, vooral door haar vrijwilligerswerk bij de stichting De Zonnebloem. Willy is één van de drie coördinatoren in de regio Groningen. Zij is verantwoordelijk voor de planning van alle bezoeken. Een andere collega onderhoudt de contacten met alle vrijwilligers en de derde maakt afspraken met diverse culturele instellingen over de arrangementen. Planning Omdat de organisatie nog steeds groeit, wordt de planning ook steeds ingewikkelder. Vrijwilligers kunnen aangeven op welke momenten ze wel willen begeleiden. Willy maakt daar dan een rooster van. Soms vallen vrijwilligers uit of zijn er nog extra kaarten beschikbaar voor een evenement. Willy regelt dan via haar laptop en een telefoontje de vervangers of extra vrijwilligers. Willy: “Ik vind dit werk heel leuk. Het is altijd weer een uitdaging om het rooster rond te krijgen en het is ook lief om – nadat alles weer goed is verlopen - een compliment te krijgen. Maar omdat er steeds meer ouderen meegaan wordt het langzamerhand te omvangrijk en besteed ik er meer tijd aan dan ervoor staat.” Daarom zoekt Vier het Leven nu een vrijwilliger die samen met Willy de planning zal gaan doen. Motivatie “Als iemand het leuk vindt om samen te werken, dan kan ik dit werk alleen maar aanbevelen,” zegt Willy. “En ik geniet ervan als ik hoor dat ouderen door onze initiatieven een fijne avond hebben gehad. Hoewel mijn werk grotendeels bestaat uit organisatorische zaken, kan ik als ik dat wil ook mijzelf inroosteren om een groepje te begeleiden. En een enkele keer doe ik dat ook.” Vrijwilligers van de stichting Vier het Leven krijgen geen vergoeding, maar de entree van de voorstellingen die worden bezocht wordt vergoed. En als je toch al graag culturele evenementen bezoekt, is zo’n tegemoetkoming mooi meegenomen! Ook geïnteresseerd in een vrijwilligersfunctie bij Vier het Leven? Naast een coördinator planning staat er ook nog een vacature open voor het telefoonteam . Tekst: Jan de Koning Foto: Willy Hummel