Navigatie overslaan
link050 Home
  • Besturenloket
  • Bedrijven
  • Workshops
Account aanmakenLog in

Contact

  • Herestraat 100, 9711 LM Groningen, Nederland
  • info@link050.nl
  • 050 – 3051 900

link050

  • Voor vrijwilligers
  • Voor organisaties
  • Voor bedrijven
  • Veelgestelde vragen
  • Over ons
  • Openingstijden

Doe mee

  • Vacatures / trainingen
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Cookies

Powered by Deedmob tools ·
Door op "Accepteren" te klikken, gaat u akkoord met het opslaan van cookies op uw apparaat om de sitenavigatie te verbeteren en het sitegebruik te analyseren. Voor meer informatie, bekijk onze Privacyverklaring.

Post | november 2025 | Vrijwilligersverhalen | 2 min lezen

Nederlands leren in de bibliotheek

Door

Johnno Bosma

In veel Forumbibliotheken in Groningen ondersteunen taalvrijwilligers van het Taalhuis anderstaligen bij het leren van de Nederlandse taal. Els Loeff is één van die taalvrijwilligers en spreekt elke week af met taalmaatjes in de bibliotheek in de Wijert.

Actief in de eigen buurt
Els is taalvrijwilliger bij het Taalhuis geworden na haar pensioen, nu drie jaar geleden. “Andere culturen trekken mij aan, vanwege mijn achtergrond in het onderwijs en betrokkenheid bij internationale projecten. Daarom wilde ik graag iets doen met anderstaligen, het liefst in mijn eigen buurt. Dat maakt het extra waardevol.” Als taalvrijwilliger heeft ze inmiddels zes taalmaatjes begeleid. “Het contact is leuk, ik geniet van de gesprekken, het uitwisselen van ideeën en het vergelijken van culturen. Juist die verschillen maken het boeiend.”

Het taalmoment
Een taalmoment duurt anderhalf uur. Veel anderstaligen kunnen goed lezen en schrijven in hun eigen taal, maar vinden het lastig om in het Nederlands vloeiende zinnen te maken. “Nederlands is geen makkelijke taal, dus het is belangrijk om het te gaan doen. En dat is waar wij als taalvrijwilligers voor zijn, elke week gewoon oefenen.”

Els overlegt altijd met het taalmaatje wat ze gaan doen. “Gaan we focussen op lezen, of op zinnen maken? Gaan we een krantenartikel doornemen?” Lachend: “Sommigen zijn heel serieus, en dan moet ik hard werken.”

Vorderingen
Het is leuk om na verloop van tijd vorderingen te zien. “Ik zij bij sommige deelnemers dat het verhaspelen van zinnen minder wordt, en de zinnen soepeler lopen. Soms wel aarzelend, maar wel gewoon perfect. Een traject kan een jaar tot anderhalf jaar duren. Je krijgt dus ook de kans om een flinke periode met iemand op te trekken. Zo leer je veel van elkaar.”

Goed lopende organisatie
Els is blij met de ondersteuning van het Taalhuis. “Als vrijwilliger voel ik me echt onderdeel van een professionele organisatie. De taalhuiscoördinator doet een voorintake met nieuwe deelnemers en kent zo hun achtergrond en taalniveau. Vervolgens vraagt ze wie beschikbaar is om iemand te begeleiden, bijvoorbeeld op vrijdagochtend. Dan kunnen wij reageren en aangeven of het past.” Materiaal is ruim beschikbaar. “Als ik bijvoorbeeld wil oefenen met zinnen maken en woordvolgorde, dan zoekt zij passend materiaal en legt dat klaar in de bibliotheek.” Ook zijn er regelmatig bijeenkomsten waar vrijwilligers ervaringen delen en tips uitwisselen. “Tijdens materiaalavonden bespreken we de taalmiddelen en vertellen aan elkaar wat prettig werkt en hoe je iets aanpakt. Dat is heel leerzaam.”

Advies aan nieuwe taalvrijwilliger
Het Taalhuis zoekt regelmatig taalvrijwilligers in verschillende wijken van Groningen.  “Het is extra leuk als je een plek bij jou in de buurt vindt. Het werk is niet moeilijk, als je goed Nederlands kan praten en geïnteresseerd bent in andere culturen, is het al goed. Zodra je je aanmeldt, krijg je een training van vier middagen met goede uitleg. Ik ben zelf geen docent Nederlands, en dacht, waar begin ik? Heel fijn is dat je op weg geholpen wordt met materiaal en ideeën.”

Tekst en beeld: Esther Compaan

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts

Het TeamUp programma van Save the Children

| Vrijwilligersverhalen

TeamUp is een gezamenlijk programma van Save the Children en War Child om gevluchte kinderen te ondersteunen in hun sociaal emotionele ontwikkeling. Dit doen zij in Nederland in ruim 60 opvanglocaties en wereldwijd in ruim 30 landen. Het TeamUp programma heeft inmiddels ruim 700.00 kinderen bereikt. Tsila de Lang werkt als regiocoördinator en trainer in Noord-Nederland. Zij begeleidt vrijwilligers die het programma uitvoeren in de azc’s in het noorden. “Ik begeleid de vrijwilligers dus ik ben wel veel op reis, maar dat is hartstikke leuk,” vertelt Tsila enthousiast. “En natuurlijk doe ik ook mee aan de sport- en spelactiviteiten, want door middel van die activiteiten kun je de kinderen helpen. Begin maart zijn we ook begonnen in het azc in Groningen. Elke locatie is anders; op sommige locaties doen we de activiteiten binnen in een gymzaal of in een recreatieruimte. Met mooi weer proberen we zoveel mogelijk lekker naar buiten te gaan.” Meer dan sport en spel “We beginnen elke sessie met een check-in in de groep. We vragen aan de kinderen hoe het met ze gaat, en de kinderen laten dit zien met hun duimen (goed of niet goed). Na de check-in doen we een warming up, zoals bewegen op muziek. Daarna doen we twee hoofdactiviteiten aan de hand van een thema. Zo’n thema kan zijn pesten, assertiviteit, vriendschap, respect, angst, etc. Tijdens TeamUp oefenen de kinderen spelenderwijs met vaardigheden die gelinkt zijn aan het thema van die dag. De kinderen oefenen bijvoorbeeld met samenwerken, hulp vragen, voor jezelf opkomen of grenzen aangeven. Na de activiteiten gaan we evalueren met de kinderen. Hoe vonden jullie het?” Er is een spellenboek en een tweedaagse training die vooraf gegeven wordt aan nieuwe vrijwilligers. In dat spellenboek staan veel voorbeelden van sport en spel en hoe je dat kunt gebruiken. “Bijvoorbeeld lopen met een pittenzak op je hoofd. Als die van je hoofd valt kun je andere kinderen vragen je te helpen hem weer op je hoofd te leggen,” legt Tsila uit. “Dit is een voorbeeld van het oefenen met de vaardigheid ‘elkaar helpen’, passend bij het thema vriendschap”. Weinig taalgebruik “Wat heel belangrijk is”, vertelt Tsila: “is dat er weinig taal wordt gebruikt. We doen alles met voorbeelden, want er zijn ook nieuwkomers bij die nog geen woord Nederlands spreken. We laten gewoon zien hoe iets moet, zodat iedereen mee kan doen, ook al ben je net in Nederland. En kinderen helpen elkaar met taal, dat is ook belangrijk voor samenwerking en groepsgevoel.” Vaste structuur Heel belangrijk is de vaste structuur en daarmee de voorspelbaarheid van TeamUp. TeamUp wordt overal op dezelfde manier gegeven. Kinderen in asielzoekerscentra moeten regelmatig verhuizen en weer wennen aan een nieuwe omgeving. Dan is het fijn als TeamUp hetzelfde blijft en voorspelbaarheid biedt in een onvoorspelbare omgeving. “Ook vinden we het belangrijk dat kinderen zoveel mogelijk dezelfde gezichten blijven zien, daarom vragen we ook van de vrijwilligers om minimaal 9 tot 12 maanden te blijven.” De TeamUp-sessies duren een uur. Maar van de vrijwilligers wordt gevraagd een uur eerder te komen ter voorbereiding en een uur erna te blijven voor de evaluatie. Een belangrijke taak van TeamUp is ook het signaleren van zorgelijke signalen. “Wanneer we zorgelijke signalen zien bij de kinderen, is het onze taak om dat te registreren en door te geven aan het COA,” legt Tsila uit. Sport en spel Op mijn vraag wat voor spelletjes ze zoal doen zegt Tsila: “bijvoorbeeld Annamaria Koekkoek. We moeten allebei lachen want dat ken ik niet. Maar dan doe je je handen eerst voor je ogen en dan haal je je handen weg en roep je Annamaria Koekoek en dan moeten de kinderen ineens stilstaan in de houding waarin ze liepen. Maar ook doen ze Staarten Tikkertje (lintjes afpakken), trefbal, voetbal, etc. De kinderen genieten dus je krijgt er veel voor terug! In Groningen zijn er op dit moment TeamUp sessies voor de leeftijdsgroepen 6-9 jaar en 10-12 jaar.” Voor de nieuwe vrijwilligers in Groningen: de sessies zijn op maandag van 16-17 uur en van 17.15 tot 18.15 uur. “Je bent dan volop in beweging en rent heel wat af”, lacht Tsila. Dus je moet wel een beetje conditie hebben…maar de kinderen maak je er erg blij mee! Interesse? Bekijk de vacature onder dit artikel of neem een kijkje op de website van TeamUp voor meer informatie https://www.savethechildren.nl/wat-we-doen/wat-we-doen-in-nederland/teamup-in-opvanglocaties Tekst en beeld: Annette Doornbosch
Lees meer

Veiligheid en plezier lopen voorop

| Vrijwilligersverhalen

Voordat de Groningse Vierdaagse van start kan gaan moet er nog heel wat gebeuren, schreven we in een vorig artikel over dit evenement . Jolien en Lisa vertelden toen over de voorbereidingen waar zij mee bezig waren. Harry Greven Maar er zijn meer coördinatoren al druk met de komende Vierdaagse. Eén van hen is Harry Greven. Hij is verantwoordelijk voor de vergunningen en de veiligheid op het parcours. Het bestuur van de Groningse Vierdaagse heeft met Harry een man binnen haar organisatie met veel expertise op dit gebied. Harry was ook al betrokken bij de eerste uitvoering van de Vierdaagse. “Ik ken één van de organisatoren al heel wat jaren en ik hoefde er niet lang over na te denken toen hij mij vroeg om mee te doen. Het is een geweldig leuk evenement en nu het groeit, wordt het alleen maar interessanter.” Veiligheid De veiligheid is bij de Vierdaagse een belangrijk aandachtspunt. Omdat het aantal deelnemers dit jaar behoorlijk toeneemt, houdt Harry zich in deze fase van de voorbereidingen vooral bezig met de verkeersplannen en de mogelijke knelpunten die te verwachten zijn. “Hoeveel verkeersregelaars heb ik straks nodig en waar op de route moeten die worden ingezet? Zijn er voldoende EHBO-ers beschikbaar? Gelukkig hebben we de ondersteuning van het Rode Kruis en ook met hen moet ik in overleg.” Er zijn dus behoorlijk wat meer vrijwilligers nodig? “Zeker, maar gelet op het enthousiasme van vorig jaar, heb ik er alle vertrouwen in dat dat dit jaar ook wel goed komt.” Vergunningen “Ik zal me de komende tijd ook weer bezig gaan houden met de vergunningen. De route is nagenoeg dezelfde als vorig jaar, maar door het toenemend aantal deelnemers zal er in de aanvragen wel hier en daar wat moeten worden herschreven. En omdat de deelnemers dit jaar naast de twintig en de veertig kilometer ook kunnen kiezen voor de dertig kilometer, zal dat ook weer aanpassingen vragen.” Motivatie Harry geniet van zijn betrokkenheid bij de Vierdaagse. “Ik zie de passie binnen de organisatie en daar ben ik in meegezogen. Ik vind het hartstikke leuk om mijn kennis en kunde toe te passen bij dit evenement en het steeds weer te verbeteren op kwaliteit. Het is ook prachtig om te merken hoe enthousiast wandelaars en andere vrijwilligers zijn en hoe dat tot verbinding leidt!” Betrokkenheid Harry is in de aanloopmaanden gemiddeld een uurtje per week bezig met zijn taak. ”Maar hoe dichter we bij de uitvoering in augustus komen, hoe drukker ik het krijg. Dan neemt het overleg met het bestuur en de andere coördinatoren toe vooral met die van de route: waar plannen we de rust- en schuilpunten, hoe volgen we de deelnemers, waar komen de verkeersregelaars et cetera.” Toekomstverwachting Nu bekend is dat het aantal deelnemers dit jaar aanmerkelijk hoger ligt dan vorig jaar, is het nog belangrijker om de spits in het verkeer zoveel mogelijk te vermijden. De meeste wandelaars zijn al voor de ochtendspits de stad uit en voordat de avondspits begint is iedereen weer binnen. Van Harry mag het evenement nog veel meer groeien. “Het is toch geweldig om onze provincie op deze manier te promoten! Twintigduizend deelnemers, ik zou het prachtig vinden!” Tekst en beeld: Jan de Koning
Lees meer

Stichting Present koppelt hulpvragers aan vrijwilligers

| Vrijwilligersverhalen

De Stichting zit in een bedrijfsverzamelgebouw aan de Atoomweg in de wijk Vinkhuizen en heeft daar een mooie grote ruimte. Ik spreek met Tjerk Riemersma, die vertelt dat ze altijd wel vrijwilligers kunnen gebruiken, momenteel vooral groepenbegeleiders maar andere vrijwilligers zijn altijd welkom. De stichting vindt de ontmoeting tussen mensen minstens zo belangrijk als het klaren van een klus. Door vrijwilligers te koppelen aan mensen met een hulpvraag brengt ze verschillende werelden bij elkaar. De groepenbegeleider maakt deze koppelingen. Projectcoördinatoren gevraagd “We hebben projectcoördinatoren en groepenbegeleiders. Ieder met een eigen rol en taak,” legt Tjerk uit. “We hebben veel projecten, meestal kortdurend. Een groepenbegeleider ondersteunt de groep vrijwilligers in de voorbereiding en uitvoering van een project en zoekt naar een geschikte hulpvraag waar de groep kan helpen. Als de vraag aan de voorwaarden voldoet onderneemt de begeleider actie. Hulpvragen kunnen van alles zijn, een muurtje verven, de tuin op orde brengen, etc. Dat zijn de praktische klussen. We kijken dan wel of de vrager geen andere mogelijkheden heeft om de vraag op te lossen. We gaan geen klussen doen als de bank bij wijze van spreken vol zit met vrienden of familieleden die dit ook op kunnen pakken,” lacht Tjerk. Praktische en sociale hulpvragen Hulpvragen komen binnen via maatschappelijke organisaties, zoals Wij-teams, Humanitas, bewindvoerders of andere organisaties. Stichting Present kan deze hulpvragen bedienen dankzij subsidies, fondsen en donateurs. “Naast praktische hulpvragen hebben we ook sociale hulpvragen. Die zijn gericht op ontmoeten, zoals spelletjes doen, bingo en andere gezellige dingen. Zo doen we elk jaar een Sinterklaas project, een van onze grootste projecten. Maar we gaan ook naar COA’s om kinderen te laten bewegen of leuke dingen met hen te doen,” vertelt Tjerk. Flexvrijwilligers De groepenbegeleider kijkt naar de groep vrijwilligers wat ze willen en kunnen doen. Vrijwilligers zitten nergens aan vast, ze mogen 4 uur per week inzetbaar zijn maar ook meer of minder. “Daarom hebben we ook flexvrijwilligers, daarvoor is een appgroep en kun je kiezen of en wat je wilt doen. Je zit sowieso nergens aan vast, alles is projectmatig, want de meeste activiteiten zijn eenmalig. En we zijn een gezellig team,” benadrukt Tjerk. “Elke maandag om 12 uur gaan we samen lunchen en daarna bespreken en evalueren we de afgelopen en volgende week. Maar ook daar is het niet verplicht om erbij te zijn.” De stichting bestaat in Groningen inmiddels 20 jaar en in augustus wordt een groot feest gegeven dat voor iedereen te bezoeken is. Hou daarvoor de berichtgeving in de gaten op de socials en website van stichting Present. Tekst en beeld: Annette Doornbosch
Lees meer