Navigatie overslaan
link050 Home
  • Besturenloket
  • Bedrijven
  • Workshops
Account aanmakenLog in

Contact

  • Herestraat 100, 9711 LM Groningen, Nederland
  • info@link050.nl
  • 050 – 3051 900

link050

  • Voor vrijwilligers
  • Voor organisaties
  • Voor bedrijven
  • Veelgestelde vragen
  • Over ons
  • Openingstijden

Doe mee

  • Vacatures / trainingen
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Cookies

Powered by Deedmob tools
Door op "Accepteren" te klikken, gaat u akkoord met het opslaan van cookies op uw apparaat om de sitenavigatie te verbeteren en het sitegebruik te analyseren. Voor meer informatie, bekijk onze Privacyverklaring.

Post | juli 2023 | Vrijwilligersverhalen | 3 min lezen

Lezen met mensen met dementie

Door

Johnno Bosma

Velen van ons krijgen vroeg of laat te maken met dementie, bij onze naasten, de buren of bij onszelf. Gelukkig zijn er tal van initiatieven om deze mensen op te vangen en actief te houden. Ik was te gast bij het Odensehuis aan de Molukkenstraat waar een vrijwilliger en een klein groepje mensen met dementie samen een tekst lezen en bespreken. Dat was een bijzonder mooi en ontroerend uurtje.

Alles is goed, niks is fout

Het groepje dat hier elke vrijdagochtend samenkomt vindt het duidelijk ook fijn: “We hebben het allemaal leuk met elkaar toch” hoor ik iemand zeggen. De mensen kennen elkaar en zorgen voor elkaar vertelt vrijwillige leesbegeleider Anna.  Als iedereen zit zegt ze:  “We gaan weer een uurtje samen lezen, alles is goed en niks is fout.” De teksten worden uitgedeeld en dan, als het stil is, begint Anna voor te lezen.

Herinneren en herkennen

De korte eerste tekst gaat over slapen, dromen en herinneringen. Wie wil er iets over zeggen?” vraagt Anna .“Is er iets dat je herkent?” Een heer met een zeer Haags accent vertelt daarop uitgebreid hoe hij vroeger pas kon slapen als hij een paar keer tot honderd heeft geteld, maar dat het wat dat betreft tegenwoordig steeds beter gaat. Hij is verbaasd over die herkenning: “Jij zat dat te lezen en ik dacht slaat dat nou allemaal op mijn?” Hij vertelt verder over hoe hij vroeger was en dat hij nu een ander mens is geworden, een beter mens zo te horen: “Ik heb me eige gedwongen om geen ruzies meer te maken”– “en bevalt dat?” vraagt Anna, “Prima”,  zegt hij en vervolgt:  “En ik heb belangstelling voor anderen, dat had ik vroeger ook niet, ik ben ook een stuk rustiger geworden, dus ik vind dat dit verhaal veel betrekking heeft op mijn. Ik word 87 maar ik begin nou pas te leren” -  “Nee, het is nooit te laat” beaamt Anna.

Over thuis zijn

Na afloop vertelt Anna me dat het de eerste keer is dat ze deze heer zo uitgebreid en positief hoort reageren op een tekst. “Andere keren is hij wel eens heel emotioneel geworden.” De tweede en derde tekst, beide korte gedichten roepen wat op bij twee dames. De ene dame vertelt dat zij het nog steeds moeilijk vindt om haar situatie te accepteren “Als ik ergens over inzit ga ik naar beneden een spelletje spelen en dan zeg ik tegen mezelf ‘en nou ga je naar bed, ogen dicht!”  De andere dame, voor de oorlog geboren zoals de meeste aanwezigen hier, herinnert zich akelige gebeurtenissen uit haar kindertijd; ze slaat de armen om zich heen en roept: “ik krijg het er koud van” Maar even later straalt ze weer: “ik heb een lieve man, een fijn huis en lieve kinderen, ik heb het fijn hier.” Ze bedoelt dat ze het in deze groep fijn vindt, het is als een thuis, hoor ik ook van de anderen.

Gelijkwaardig

Anna laat de mensen praten, luistert en vraagt soms iets.  Ze vertelt me achteraf dat ze nul verstand heeft van dementie (ze is een socioloog en werkt in de ruimtelijke ordening)  maar dat ze de gesprekken leuk vindt.  “De gelijkwaardigheid hierin is mooi, het zijn het soort gesprekken die ik ook met mijn vriendinnen zou voeren. Ik haal zelf ook veel plezier uit het lezen van poëzie, niet dat ik daar zo goed in ben, maar als je er zo’n 20 minuten met elkaar op gaat inzoomen gaat zo’n tekst toch meer voor je leven.”

Een leesbegeleider wordt niet onvoorbereid op pad afgestuurd. Er is een online cursus van twee avonden en een dag, je krijgt een map met gesprektechnieken en natuurlijk de teksten die de Culturele Apotheek voor je uitzoekt.

tekst en beeld: Jeanet Verveer 

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts

Vrijwilligerswerk ten behoeve van kinderen in armoede

| Vrijwilligersverhalen

Vorig jaar bestond kringloopwinkel Red een Kind vijf jaar.  De start was aan het Hoendiep, maar dat pand was niet langer beschikbaar en daarom verhuisde de winkel naar de Peizerweg. Eerst was men niet zo gelukkig met de overgang, maar nu ze er eenmaal zitten, heerst er grote tevredenheid: de winkel loopt als een trein, de inkomsten zijn aanmerkelijk hoger en de locatie is prima. Jansje Kruisinga “Ja, deze plek is echt heel fijn,” vertelt Jansje Kruisinga, één van de vrijwilligers van Kringloop Red een kind. “We trekken hier veel publiek dat de omliggende bouwmarkten en tuincentra bezoekt. En deze winkels zijn ook blij met onze kringloop op hun terrein.” Jansje is bijna vanaf de oprichting betrokken bij de winkel. Hoewel ze vroeger nauwelijks geïnteresseerd was in kringloopbedrijven, is ze nu heel enthousiast. Zij en haar man zijn elke week tenminste twee dagdelen in de kringloop aan het werk. Red een Kind In Groningen zijn meerdere inbrengwinkels die een deel van hun opbrengst schenken aan goede doelen. De volledige opbrengst van  deze kringloopwinkel wordt geschonken aan de stichting Red een Kind. Deze stichting wil aan kinderen, waar ook ter wereld, die in armoede leven een nieuwe toekomst geven. Medewerkers Als medewerker bij deze kringloop  weet je dus dat jouw vrijwillige werk kinderen ten goede komt. Dat is voor veel van de medewerkers ook een belangrijke motivatie. De kringloop telt op dit moment zo’n tachtig vrijwilligers en om de roosters te vullen zijn er, zeker met de zomervakantie in zicht, nog wel meer nodig. Verreweg de meesten werken één dagdeel per week. Jansje: “En op elk moment van de dag moeten er toch minimaal acht mensen aanwezig zijn om de winkel draaiende te houden.” Indeling vrijwilligersgroepen Als vrijwilliger word je ingedeeld bij een groep. Er zijn medewerkers die bij de inbreng werken. Zij nemen de goederen aan en sorteren die in de werkplaats. Dan komen de andere vrijwilligers in actie. Zij zijn verdeeld over verschillende groepen, onder andere de boekengroep, de kledinggroep, het team dat zich bezig houdt met huisraad en decoratie. Deze mensen zorgen dat de spullen schoongemaakt en geprijsd worden waarna ze een plekje in de winkel krijgen. Daarnaast zijn er nog de kassamedewerkers. Nette winkel Jansje is onder andere floormanager: ze houdt een oogje in het zeil voor wat betreft het geheel van de winkel. Daarnaast maakt ze deel uit van de huisraad- en decoratiegroep. “Dat is echt wel mijn ding. Ik houd ervan om de artikelen op een aantrekkelijke manier uit te stallen. Het moet er verzorgd uitzien. En ik kan wel zeggen dat wat dat betreft onze kringloop er zijn mag. Wij krijgen van onze klanten vaak positieve feedback: wat ziet jullie winkel er schoon en gezellig uit!” Juweeltjes? Een enkele keer hoor je dat iemand een artikel in een kringloopwinkel heeft gevonden wat meer dan de moeite waard is. “Wij hadden ooit een keer de overtuiging dat er een paar gouden tientjes waren ingebracht, maar uiteindelijk bleek het om duplicaten te gaan. Maar we hebben wél eens een schilderijtje gehad van één van de schilders van De Ploeg.” Sfeer Er heerst een heel prettige werksfeer bij deze kringloop. De meeste vrijwilligers zijn nogal op leeftijd. “Wat jongere mensen erbij, dat zou wel heel prettig zijn,” vindt Jansje. “Maar daarmee wil ik al die ouderen niet tekort doen. Het is toch top dat zij zich belangeloos inzetten voor dit goede doel.” Tekst en beeld: Jan de Koning
Lees meer

Vrijwilligers in beeld: Xandra Bardet

| Vrijwilligersverhalen

Het jaar 2026 is door de Verenigde Naties uitgeroepen tot het Internationale jaar van de vrijwilliger. Om dit te vieren brengt de Groningse fotograaf Henk Kuipers voor link050 in beeld wat voor vrijwilligerswerk er allemaal wordt gedaan in de gemeente Groningen en wie de mensen zijn die zich zo inzetten voor de gemeenschap. Het Lentefestival in de Oosterparkwijk is drie dagen muziek, theater, lekker eten en gezelligheid in het laatste weekeinde van maart. Op het plein voor JOP staat dan een draaimolen, clowns en acrobaten lopen rond, er is een poppenvoorstelling in een mini-theater en nog veel meer. Het festival wordt georganiseerd door talloze vrijwilligers. Xandra Bardet doet al jaren mee. Ze beschilderde alle sta-meubels, zit de ene keer te schminken en dan weer voorziet ze iedereen van een drankje bij de limonade-kabouter. Overigens is Xandra ook een van de aanstichters achter het Zwerfvuilteam, dat iedere maandagochtend een opruimrondje door de wijk doet. Tekst en beeld: Henk Kuipers
Lees meer

Het TeamUp programma van Save the Children

| Vrijwilligersverhalen

TeamUp is een gezamenlijk programma van Save the Children en War Child om gevluchte kinderen te ondersteunen in hun sociaal emotionele ontwikkeling. Dit doen zij in Nederland in ruim 60 opvanglocaties en wereldwijd in ruim 30 landen. Het TeamUp programma heeft inmiddels ruim 700.00 kinderen bereikt. Tsila de Lang werkt als regiocoördinator en trainer in Noord-Nederland. Zij begeleidt vrijwilligers die het programma uitvoeren in de azc’s in het noorden. “Ik begeleid de vrijwilligers dus ik ben wel veel op reis, maar dat is hartstikke leuk,” vertelt Tsila enthousiast. “En natuurlijk doe ik ook mee aan de sport- en spelactiviteiten, want door middel van die activiteiten kun je de kinderen helpen. Begin maart zijn we ook begonnen in het azc in Groningen. Elke locatie is anders; op sommige locaties doen we de activiteiten binnen in een gymzaal of in een recreatieruimte. Met mooi weer proberen we zoveel mogelijk lekker naar buiten te gaan.” Meer dan sport en spel “We beginnen elke sessie met een check-in in de groep. We vragen aan de kinderen hoe het met ze gaat, en de kinderen laten dit zien met hun duimen (goed of niet goed). Na de check-in doen we een warming up, zoals bewegen op muziek. Daarna doen we twee hoofdactiviteiten aan de hand van een thema. Zo’n thema kan zijn pesten, assertiviteit, vriendschap, respect, angst, etc. Tijdens TeamUp oefenen de kinderen spelenderwijs met vaardigheden die gelinkt zijn aan het thema van die dag. De kinderen oefenen bijvoorbeeld met samenwerken, hulp vragen, voor jezelf opkomen of grenzen aangeven. Na de activiteiten gaan we evalueren met de kinderen. Hoe vonden jullie het?” Er is een spellenboek en een tweedaagse training die vooraf gegeven wordt aan nieuwe vrijwilligers. In dat spellenboek staan veel voorbeelden van sport en spel en hoe je dat kunt gebruiken. “Bijvoorbeeld lopen met een pittenzak op je hoofd. Als die van je hoofd valt kun je andere kinderen vragen je te helpen hem weer op je hoofd te leggen,” legt Tsila uit. “Dit is een voorbeeld van het oefenen met de vaardigheid ‘elkaar helpen’, passend bij het thema vriendschap”. Weinig taalgebruik “Wat heel belangrijk is”, vertelt Tsila: “is dat er weinig taal wordt gebruikt. We doen alles met voorbeelden, want er zijn ook nieuwkomers bij die nog geen woord Nederlands spreken. We laten gewoon zien hoe iets moet, zodat iedereen mee kan doen, ook al ben je net in Nederland. En kinderen helpen elkaar met taal, dat is ook belangrijk voor samenwerking en groepsgevoel.” Vaste structuur Heel belangrijk is de vaste structuur en daarmee de voorspelbaarheid van TeamUp. TeamUp wordt overal op dezelfde manier gegeven. Kinderen in asielzoekerscentra moeten regelmatig verhuizen en weer wennen aan een nieuwe omgeving. Dan is het fijn als TeamUp hetzelfde blijft en voorspelbaarheid biedt in een onvoorspelbare omgeving. “Ook vinden we het belangrijk dat kinderen zoveel mogelijk dezelfde gezichten blijven zien, daarom vragen we ook van de vrijwilligers om minimaal 9 tot 12 maanden te blijven.” De TeamUp-sessies duren een uur. Maar van de vrijwilligers wordt gevraagd een uur eerder te komen ter voorbereiding en een uur erna te blijven voor de evaluatie. Een belangrijke taak van TeamUp is ook het signaleren van zorgelijke signalen. “Wanneer we zorgelijke signalen zien bij de kinderen, is het onze taak om dat te registreren en door te geven aan het COA,” legt Tsila uit. Sport en spel Op mijn vraag wat voor spelletjes ze zoal doen zegt Tsila: “bijvoorbeeld Annamaria Koekkoek. We moeten allebei lachen want dat ken ik niet. Maar dan doe je je handen eerst voor je ogen en dan haal je je handen weg en roep je Annamaria Koekoek en dan moeten de kinderen ineens stilstaan in de houding waarin ze liepen. Maar ook doen ze Staarten Tikkertje (lintjes afpakken), trefbal, voetbal, etc. De kinderen genieten dus je krijgt er veel voor terug! In Groningen zijn er op dit moment TeamUp sessies voor de leeftijdsgroepen 6-9 jaar en 10-12 jaar.” Voor de nieuwe vrijwilligers in Groningen: de sessies zijn op maandag van 16-17 uur en van 17.15 tot 18.15 uur. “Je bent dan volop in beweging en rent heel wat af”, lacht Tsila. Dus je moet wel een beetje conditie hebben…maar de kinderen maak je er erg blij mee! Interesse? Bekijk de vacature onder dit artikel of neem een kijkje op de website van TeamUp voor meer informatie https://www.savethechildren.nl/wat-we-doen/wat-we-doen-in-nederland/teamup-in-opvanglocaties Tekst en beeld: Annette Doornbosch
Lees meer