Navigatie overslaan
link050 Home
  • Besturenloket
  • Bedrijven
  • Workshops
Account aanmakenLog in

Contact

  • Herestraat 100, 9711 LM Groningen, Nederland
  • info@link050.nl
  • 050 – 3051 900

link050

  • Voor vrijwilligers
  • Voor organisaties
  • Voor bedrijven
  • Veelgestelde vragen
  • Over ons
  • Openingstijden

Doe mee

  • Vacatures / trainingen
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Cookies

Powered by Deedmob tools ·
Door op "Accepteren" te klikken, gaat u akkoord met het opslaan van cookies op uw apparaat om de sitenavigatie te verbeteren en het sitegebruik te analyseren. Voor meer informatie, bekijk onze Privacyverklaring.

Post | juli 2023 | Vrijwilligersverhalen | 3 min lezen

Lezen met mensen met dementie

Door

Johnno Bosma

Velen van ons krijgen vroeg of laat te maken met dementie, bij onze naasten, de buren of bij onszelf. Gelukkig zijn er tal van initiatieven om deze mensen op te vangen en actief te houden. Ik was te gast bij het Odensehuis aan de Molukkenstraat waar een vrijwilliger en een klein groepje mensen met dementie samen een tekst lezen en bespreken. Dat was een bijzonder mooi en ontroerend uurtje.

Alles is goed, niks is fout

Het groepje dat hier elke vrijdagochtend samenkomt vindt het duidelijk ook fijn: “We hebben het allemaal leuk met elkaar toch” hoor ik iemand zeggen. De mensen kennen elkaar en zorgen voor elkaar vertelt vrijwillige leesbegeleider Anna.  Als iedereen zit zegt ze:  “We gaan weer een uurtje samen lezen, alles is goed en niks is fout.” De teksten worden uitgedeeld en dan, als het stil is, begint Anna voor te lezen.

Herinneren en herkennen

De korte eerste tekst gaat over slapen, dromen en herinneringen. Wie wil er iets over zeggen?” vraagt Anna .“Is er iets dat je herkent?” Een heer met een zeer Haags accent vertelt daarop uitgebreid hoe hij vroeger pas kon slapen als hij een paar keer tot honderd heeft geteld, maar dat het wat dat betreft tegenwoordig steeds beter gaat. Hij is verbaasd over die herkenning: “Jij zat dat te lezen en ik dacht slaat dat nou allemaal op mijn?” Hij vertelt verder over hoe hij vroeger was en dat hij nu een ander mens is geworden, een beter mens zo te horen: “Ik heb me eige gedwongen om geen ruzies meer te maken”– “en bevalt dat?” vraagt Anna, “Prima”,  zegt hij en vervolgt:  “En ik heb belangstelling voor anderen, dat had ik vroeger ook niet, ik ben ook een stuk rustiger geworden, dus ik vind dat dit verhaal veel betrekking heeft op mijn. Ik word 87 maar ik begin nou pas te leren” -  “Nee, het is nooit te laat” beaamt Anna.

Over thuis zijn

Na afloop vertelt Anna me dat het de eerste keer is dat ze deze heer zo uitgebreid en positief hoort reageren op een tekst. “Andere keren is hij wel eens heel emotioneel geworden.” De tweede en derde tekst, beide korte gedichten roepen wat op bij twee dames. De ene dame vertelt dat zij het nog steeds moeilijk vindt om haar situatie te accepteren “Als ik ergens over inzit ga ik naar beneden een spelletje spelen en dan zeg ik tegen mezelf ‘en nou ga je naar bed, ogen dicht!”  De andere dame, voor de oorlog geboren zoals de meeste aanwezigen hier, herinnert zich akelige gebeurtenissen uit haar kindertijd; ze slaat de armen om zich heen en roept: “ik krijg het er koud van” Maar even later straalt ze weer: “ik heb een lieve man, een fijn huis en lieve kinderen, ik heb het fijn hier.” Ze bedoelt dat ze het in deze groep fijn vindt, het is als een thuis, hoor ik ook van de anderen.

Gelijkwaardig

Anna laat de mensen praten, luistert en vraagt soms iets.  Ze vertelt me achteraf dat ze nul verstand heeft van dementie (ze is een socioloog en werkt in de ruimtelijke ordening)  maar dat ze de gesprekken leuk vindt.  “De gelijkwaardigheid hierin is mooi, het zijn het soort gesprekken die ik ook met mijn vriendinnen zou voeren. Ik haal zelf ook veel plezier uit het lezen van poëzie, niet dat ik daar zo goed in ben, maar als je er zo’n 20 minuten met elkaar op gaat inzoomen gaat zo’n tekst toch meer voor je leven.”

Een leesbegeleider wordt niet onvoorbereid op pad afgestuurd. Er is een online cursus van twee avonden en een dag, je krijgt een map met gesprektechnieken en natuurlijk de teksten die de Culturele Apotheek voor je uitzoekt.

tekst en beeld: Jeanet Verveer 

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts

Klein maar fijn

| Vrijwilligersverhalen

Met drie seniorenelftallen is het één van de kleinste voetbalclubs in Groningen. De thuisbasis is te vinden op sportpark Kardinge. DIO-Groningen werd in 1971 opgericht als DIO Oosterhogebrug. Op een trapveldje in deze woonwijk werden de eerste wedstrijden gespeeld, maar spoedig kon de club terecht op sportpark Van Starkenborgh. Door opheffing van dit park werd de vereniging 26 jaar geleden gedwongen te verhuizen naar Kardinge. Daar heeft ze inmiddels een geheel eigen plaats ingenomen en is ze mede-eigenaar van het riante clubgebouw op dit terrein. Leden Elke vereniging heeft vrijwilligers nodig. Alleen al bij de drie voetbalteams zijn in totaal zes vrijwilligers betrokken. Naast het sportieve gebeuren moeten er binnen een sportvereniging ook andere werkzaamheden worden verricht, zoals het onderhoud en de schoonmaak. De meeste clubs vragen van hun leden om zich ook aan te melden voor dit soort activiteiten en dat gebeurt ook bij DIO. De leden organiseren meestal de toernooien en assisteren bijvoorbeeld tijdens een klussendag. Ook de bestuursleden draaien mee in het rooster van de vrijwilligers. Zaterdags staat de vicevoorzitter, Rob Wensink, achter de bar en op twee andere dagdelen doen de bestuursleden Jelle en Gert dienst. Maar toch blijft er ook nog ander werk liggen en daarvoor probeert de vereniging andere vrijwilligers aan te trekken. Djibril Gysja Al langere tijd loopt Djibril Gysja rond op de club. Djibril komt oorspronkelijk uit Guinee, maar woont inmiddels al 25 jaar in Nederland. Het lukte de vereniging een paar jaar geleden om een participatiebaan voor een periode van twee jaar voor hem te regelen, maar zijn gezondheid maakte het hem onmogelijk om betaald werk te krijgen. Nu is Djibril vrijwilliger bij DIO en hij is heel blij met dit werk, vooral met de sociale contacten op de club. Djibril is in ieder geval tijdens de wedstrijddagen aanwezig en doet dan alle voorkomende lichte werkzaamheden. Maar ook op andere dagen van de week verricht hij hand- en spandiensten voor de club. Andere activiteiten Bij DIO vinden naast het voetbal ook andere activiteiten plaats. Zo is er een wandelclub actief en in de zomermaanden speelt een cricketclub op één van de velden, die kleedruimte huurt bij DIO. Op vrijdagmorgen gebruikt een klaverjasclub de kantine en omdat de deelnemers ook graag een hapje en een drankje willen, staat er een vrijwilliger achter de bar. Zo vervult deze kleine, gastvrije vereniging ook een functie in de wijk. Marjo Niemann Uiteraard moet de vereniging ook bestuurd worden. Eén van de bestuursleden is Marjo Niemann. Marjo is al sinds de oprichting bij de club betrokken. Zij doet het secretariaat en regelt allerlei lopende zaken. De meeste dagen van de week is ze op het terrein te vinden en ze geniet er nog steeds van. Marjo houdt zich bezig met de vrijwilligers bij de vereniging en ze zou het fijn vinden als er een paar bij komen, bijvoorbeeld voor de was en de kantine. Martin Koeman Helaas heeft DIO geen jeugdteams meer. Na corona is in overleg met FC Lewenborg besloten dat deze vereniging de jeugd opvangt. Bovendien vertrokken getalenteerde leden al gauw naar de buurvereniging GVAV-Rapiditas. Toch heeft DIO ook bekende voetballers binnen haar gelederen gehad. Zo speelde Theo Keukens, die ooit bij FC Groningen voetbalde, een paar jaar voor de club en Martin Koeman was in het begin van de tachtiger jaren speler/trainer. Voor zo’n club wil je toch graag wat doen? Tekst en beekd: Jan de Koning
Lees meer

Beijum, een actieve en sociale wijk

| Vrijwilligersverhalen

Bewonersplatform Beijum.nl is dringend op zoek naar versterking van hun redactie. Het gaat dan vooral om de activiteitenkalender. “Het doel is om alle activiteiten op de website Beijum.nl te zetten in de activiteiten kalender,” vertelt Alof Canrinus, die onofficieel de functie heeft van hoofdredacteur. “We zitten met zes mensen in de redactie en iedereen heeft daarin een taak. We komen eens in de twee maanden bij elkaar, dus wat dat betreft is het geen drukke baan. We verwachten van het gezochte redactielid dat hij of zij actief op zoek gaat naar activiteiten in Beijum. En dat is helemaal niet moeilijk,” aldus Alof. Want veel activiteiten worden gewoon aangemeld. Actieve en sociale wijk In Beijum gebeurt best wel veel, neem maar een kijkje op de website, er is van alles te doen en het wordt heel overzichtelijk gepresenteerd op de website. “Je kunt overal op zoeken. Ook is er een eigen Facebookpagina, en er zijn ook social media pagina’s van allerlei groepen in Beijum waar veel informatie te halen valt. Overigens, het Buurtteam zoekt ook iemand om hun Facebookpagina te beheren. Dat zou mooi te combineren zijn,” vervolgt Alof. “Het verschil met ons is dat het Buurtteam zelf ook activiteiten organiseert, dus dat is een win-win.” Kruisbestuiving “Hoewel het Bewonersplatform Beijum formeel nog in oprichting is bestaat de website al meer dan tien jaar en is er ook overlap met onze redactie,” vertelt Alof. Die overlap geldt ook voor de wijkkrant De Beijumer. “Er is kruisbestuiving over en weer,” lacht Alof. “En dat is heel handig. Dan is er nog de Buurtacademie, waar inwoners van de wijk workshops geven voor iedereen, dus ook niet-wijkbewoners zijn daar welkom. Ook die activiteiten staan allemaal op de website.” Spin in het web Kortom, een nieuw redactielid voor de activiteiten wordt een soort spin in het web. En de website bijhouden is absoluut niet moeilijk. Er wordt gewerkt met Wordpress en veel is al vastgelegd, je hoeft het alleen maar in te vullen volgens een vaste opzet. En anders helpen andere redactieleden je erbij. “Ook nieuwkomers zijn welkom, maar ze moeten wel wat taalvaardigheid hebben, en de spellingscontrole of AI kunnen gebruiken,” lacht Alof. Hij heeft een heel stappenplan hoe je dingen op de site kunt zetten. De opmaak staat vast en wijst zichzelf. Het is heel gemakkelijk. En je hoeft niet in Beijum te wonen maar dat is natuurlijk wel gemakkelijker. Belangrijk is ook dat je de website checkt of alles nog klopt en actueel is, en je kunt vanuit huis werken Voel je je geroepen? Neem dan contact op met redactie@beijum.nl of stuur een whatsapp naar 0636067918. Je bent van harte welkom om een bijdrage te leveren! Tekst en beeld: Annette Doornbosch
Lees meer

Jong, gedreven en maatschappelijk betrokken

| Vrijwilligersverhalen

Dit artikel verscheen eerder in ons  themamagazine over jongeren . Vrijwilligerswerk is een krachtige manier om een positieve impact te maken in de samenleving. Voor veel jongeren biedt het niet alleen de kans om anderen te helpen, maar ook om persoonlijke groei en waardevolle ervaringen op te doen. Een inspirerend voorbeeld hiervan is Annemiek, een actief lid van Rotaract Groningen. Wat begon als een advies van haar vader – zelf Rotarylid – groeide uit tot een levensverrijkende ervaring vol vriendschappen, netwerkkansen en maatschappelijke impact. Wat is Rotaract? Rotaract is een wereldwijde organisatie van serviceclubs voor jongeren van 18 tot 35 jaar, die zich actief willen inzetten voor de maatschappij en tegelijkertijd zichzelf willen ontwikkelen. Rotaract is verbonden aan de Rotary. De organisatie steunt goede doelen in binnen- en buitenland, vaak gericht op groepen mensen die een steuntje in de rug kunnen gebruiken. Daarnaast biedt Rotaract haar leden de kans om ervaring op te doen door het organiseren van projecten, het volgen van trainingen en workshops, door bedrijfsbezoeken of door sprekers uit te nodigen. “Mijn vader wees me op Rotaract” Annemiek is 26 jaar, komt uit een dorp in Oost-Groningen, woont in Groningen en heeft gestudeerd in Leeuwarden. “Ik dacht, hoe ga ik mijn leven opbouwen in de stad Groningen? Ik kon niet bij een studentenvereniging omdat ik niet woonde in de plaats waar ik studeerde. Mijn vader zit al lang bij Rotary en hij zei: kijk eens bij Rotaract.” Zo gezegd, zo gedaan. Haar betrokkenheid groeide snel. Ze is al vrij snel in het bestuur gegaan, eerst als secretaris en daarna als districtsvertegenwoordiger voor Noord-Nederland. Goede doelen en projecten met impact Rotaract Groningen is betrokken bij diverse goede doelen en projecten. Jaarlijks kiezen de leden een goed doel om geld voor in te zamelen. Ook werken zij ‘hands on’ mee in projecten of activiteiten. De opbrengst van €3000,- van een champagneactie is gedoneerd aan Maggie’s Center voor kankerpatiënten en hun naasten in Groningen. De opbrengst van de Paasactie is gedoneerd aan het Overweeghuis in Groningen; opvang van vrouwen die vastlopen in de prostitutie of slachtoffer zijn van seksuele uitbuiting. De leden hebben hier ook met de handen uit de mouwen meegeholpen om de crisiskamer en de tuin op te knappen. Ook wordt er af en toe meegedraaid met diensten bij de Voedselbank en doen de leden mee aan de schoonmaakactie Lentekriebels van de gemeente. In een begeleide workshop wordt jaarlijks de keuze gemaakt voor het goede doel. “Eerder leverden we per persoon ideeën in, nu doorlopen we een heel keuzeproces gezamenlijk”, vertelt Annemiek. Daarnaast kunnen leden ook voorstellen doen voor activiteiten of projecten. Dit zorgt ervoor dat de projecten divers en relevant blijven voor de gemeenschap. Het criterium erbij is wel dat het gebonden moet zijn aan Groningen. Samen de schouders eronder Wat Annemiek en haar medeleden drijft is meer dan alleen goede doelen steunen. “Iedereen in de club heeft de intrinsieke motivatie om iets voor een ander te doen. Natuurlijk zijn er ook uitdagingen. Vrijwilligerswerk kost tijd en dat kan soms knellen. Voor evenementen als de Paasactie zijn er vrijwilligers nodig om bedrijven aan te schrijven, eitjes in te kopen, te coördineren en mee te helpen. Het is belangrijk dat iedereen zich inzet, anders lukt het niet. Maar als het lukt, geeft het enorm veel voldoening.” Nationale en internationale ervaring Rotaract stopt niet bij de stadsgrenzen, maar is wereldwijd actief en organiseert meerdere keren per jaar internationale bijeenkomsten. Als districtsvertegenwoordiger zit Annemiek ook in het landelijke bestuur. Er is een jaarlijkse internationale meeting Rotaract European Meeting REM, voorafgaand door een Pre-REM en gevolgd door een Post-REM. Annemiek bezocht onder meer de Pre-REM in Luxemburg en de EUCO (European Convention) in Milaan. “Dat zijn meerdaagse evenementen met workshops, trainingen, en netwerkmogelijkheden met jongeren uit heel Europa. Je leert daar ontzettend veel en het is geweldig om te zien hoe gemotiveerd mensen zijn, overal ter wereld.” Volgend jaar wordt druk en spannend voor Annemiek. Zij organiseert samen met clubleden de Pre-REM in Groningen. Er komen dan leden uit allerlei landen naar Groningen aan wie zij met haar club de stad laat zien in drie dagen. Daarna gaan ze gezamenlijk naar de REM in Utrecht en de Post-REM in Aken. Persoonlijke ontwikkeling en vrienden voor het leven Wat Rotaract voor Annemiek bijzonder maakt is de combinatie van de gezelligheid, maatschappelijke betrokkenheid, het ontstaan van vriendschappen en netwerkmogelijkheden. “Je leert zoveel mensen kennen, uit heel Europa. De sfeer is enorm inspirerend: jongeren die allemaal iets willen betekenen. Als bestuurslid kom ik op heel veel plekken en met veel mensen in contact uit allerlei verschillende hoeken en leeftijdsgroepen. Dit maakt het heel leuk. Het kan ook deuren voor je openen, bijvoorbeeld voor stages. Ik leer ook heel veel door het organiseren van de projecten. We helpen elkaar ook met van alles. Je krijgt een grote vriendenclub op internationaal niveau.” Toekomst Hoewel Annemiek inmiddels door een nieuwe baan haar functie als districtsvertegenwoordiger heeft neergelegd, blijft ze betrokken als gewoon lid. “Zolang ik me goed kan inzetten, blijf ik lid van Rotaract. Daarna wil ik graag overstappen naar de Rotary. Dit blijft onderdeel van mijn leven. Ik zie hoeveel positieve energie en kansen het biedt, bij mij en bij mijn vader. De mensen, het netwerk, de impact; het verrijkt je leven.” Tekst: Yvon van der Laan Beeld: Rotaract Groningen
Lees meer