De Slak, een inspirerende werkomgeving

Xandra Couwenberg is vrijwillig coördinator van Maatschappelijke Begeleiding Vluchtelingen (MBV) bij Humanitas Groningen. Zij koppelt vrijwilligers aan de statushouders. De vrijwilligers helpen mensen om op eigen kracht iets aan hun situatie te veranderen. Ze maken de statushouders  wegwijs in Groningen en kunnen helpen bij het vergroten van het sociale netwerk, maar helpen ook  bij het invullen van formulieren of andere administratieve taken. Vaak duurt het enige tijd totdat de deelnemer kan beginnen met inburgeren. Een maatje van Humanitas kan de deelnemer in de tussentijd helpen met het opbouwen van een sociaal netwerk of het beginnen met leren van de Nederlandse taal. Dankbaar werk “Het betreft statushouders of vergunninghouders, dus vluchtelingen die in Nederland mogen blijven”, legt Xandra uit. Ze zijn al door de procedures heen. “Het is dankbaar werk want de meeste statushouders zijn gemotiveerd en willen graag van alles weten en begrijpen over het leven in Nederland. Bovendien is het voor hun toekomst in Nederland van belang dat ze hier goed inburgeren.” In een leuk team Bij Humanitas Groningen zijn nu zo’n acht vrijwillig coördinatoren actief. “Het is een heel leuk team, waarin ik me gelijk thuis voelde”, vertelt Xandra enthousiast. “Het is een gemengde groep, van jong tot oud en met verschillende culturele achtergronden. We hebben veel aan elkaar. Zo hebben we om de week overleg op de donderdagochtend. Daar worden de lopende zaken besproken, de koppelingen doorgenomen en soms ook collega’s van andere afdelingen van Humanitas Groningen uitgenodigd om te praten over waar we elkaar kunnen aanvullen en helpen, bijvoorbeeld de afdeling Taalondersteuning en ook Thuisin050 van de Gemeente.” Het moet wel klikken “De essentie van ons werk als vrijwillig coördinator is het koppelen van statushouders (de deelnemers) aan vrijwilligers (de maatjes). We kijken dan naar de wensen van zowel de maatjes als de deelnemers. Omdat sociaal contact een belangrijk onderdeel is van de koppeling, zoeken we naar de juiste match. We beginnen altijd met een kennismakingsgesprek met een maatje om te onderzoeken welke deelnemer bij hem of haar past. Er is een lijst met nog te koppelen deelnemers en een systeem waarin de deelnemers geregistreerd staan. Hierin staan gegevens zoals de talen die hij of zij spreekt, de leeftijd, zijn of haar hobby’s maar ook andere aantekeningen die van belang kunnen zijn voor een mogelijke koppeling. De volgende stap is een gesprek met het maatje en de deelnemer samen om te zien of het klikt.” Gezelligheid is ook belangrijk “Het tweewekelijkse overleg van de coördinatoren is behalve nuttig ook gezellig en we gaan ook weleens samen eten. Bovendien hebben we een appgroep waarin we veel bespreken en delen. Hier kun je ook vragen wie er nog iemand ‘in de aanbieding’ heeft. Iedereen vervult z’n rol op z’n eigen manier, in de voor hem of haar beschikbare tijd. Het aantal koppelingen dat iemand onder z’n hoede heeft, verschilt dan ook binnen de groep. Het gaat erom dat je het gevoel hebt dat je een goede match hebt gevonden en daarmee een geslaagde koppeling hebt gedaan, daar doe je het voor,” sluit Xandra glimlachend af. Tekst en foto: Annette Doornbosch

Niet alleen voor het stel dat uit elkaar gaat, maar ook - soms voorál - voor de kinderen, is de scheiding van hun ouders een ingrijpende gebeurtenis. Wat gaat er allemaal veranderen in hun leven? Gelukkig kunnen veel ouders daar zelf afspraken over maken, maar soms is er nog zoveel verdriet en boosheid dat dat niet lukt zonder hulp van een onpartijdige derde. Dan biedt Het Omgangshuis van Humanitas ondersteuning. Klaas Veeninga is al hier al tien jaar met veel voldoening vrijwilliger begeleide omgang: ‘Je wilt het beste voor de kinderen; daar kunnen wij in overleg met advocaten en natuurlijk met de ouders en de kinderen zelf, een bijdrage aan leveren.’ Een neutrale veilige plek Het Omgangshuis is een van de vele Humanitas-projecten en heeft een vaste ruimte in hun pand aan het Akerkhof. Hier komen 1 keer per 14 dagen kinderen – meestal met hun vader, soms met hun moeder - in kleine groepjes bij elkaar. Het kan soms lang duren voor de scheiding er officieel door is en de rechter een omgangsregeling heeft vastgesteld. Het is niet altijd mogelijk dat een ouder zonder begeleiding contact heeft met zijn of haar kind. Bijvoorbeeld doordat er problemen spelen. Humanitas geeft de partner die niet de verzorgende partner is - vaak zijn dit de vaders - de kans het kind te ontmoeten. In deze ruimte is er speelgoed, er zijn boeken, je kunt er rustig praten en spelen. Een belangrijk doel Het doel van dit project is dat de vader na een half jaar of een jaar zijn kind(eren) thuis kan ontvangen en op die manier een band met ze kan opbouwen. Dat is heel belangrijk voor het vertrouwen en de ontwikkeling van het kind. ‘We komen soms best schrijnende situaties tegen’, vertelt Klaas, ‘maar als nieuwe vrijwilliger hoef je dat natuurlijk niet allemaal in je eentje op te lossen. Wij delen onze ervaringen met jullie. Bovendien is onze bemiddeling en de omgang die daaruit voortkomt, altijd op vrijwillige basis. ‘Het werk is ook een feest!’ Klaas benadrukt dat het zeker niet alleen maar kommer en kwel is: ‘Er zijn gelukkig ook veel kinderen die echt strálend binnenkomen. Laatst hadden we hier een vader met meerdere kinderen over de vloer; dat was een groot feest!’  Maar mocht je echt lastige situaties tegenkomen waar je met je collega-vrijwilligers niet uitkomt, dan kunnen we verwijzen naar de professionele coaches van ProTalent of Elker. ‘Je moet wel praktisch en een beetje nuchter zijn natuurlijk’ En tegelijkertijd ben je toch ook een gevoelsmens. Klaas verwoordt het zo: ‘We werken ook met het hart!’ Het belang van het kind staat daarbij altijd voorop. Soms krijg je hierover tegenstrijdige informatie: volgens de moeder heeft de rechter dít gezegd, en volgens de vader dát. Ook dan krijg je advies en feedback van je ervaren collega’s; uiteraard wordt er dus van je verwacht dat je daarvoor openstaat. Dan heb je belangrijk, leerzaam én dankbaar werk! Meer weten? In de vacature vind je alle informatie Tekst: Magda Bootsma

De Dorpscoöperatie Ten Boer bestaat nu zeven jaar en is opgericht om het samenleven in Ten Boer en de bijbehorende dorpen prettig te houden voor iedereen. ”Met het ombouwen van het verzorgingshuis tot een verpleeghuis kwam de leefbaarheid voor ouderen in de aanleunwoningen in het gedring.” Aldus voorzitter Peter Redeker. Samenwerken aan samenleven! "Ouderen konden geen gebruik meer maken van de faciliteiten van het verzorgingshuis. In een gesprek met inwoners kwam naar voren dat ze zo’n plek misten. Ze wilden graag gezelligheid, koffiedrinken en andere activiteiten om samen te doen. Dus daarom hebben we deze coöperatie opgericht, met steun van het WIJ-team en de gemeente Groningen,” vertelt Peter. “Inmiddels hebben we meer dan 160 leden. We hebben, samen met Wij Ten Boer, nu een plek in een voormalige school waar we van alles organiseren, alles om elkaar te ontmoeten. Zoals stoelgymnastiek, 1x per maand een dorpsdiner, creatieve activiteiten en natuurlijk gewoon koffiedrinken. En het mooie is dat het lidmaatschap gratis is, want alles wordt door vrijwilligers gedaan,” vertelt Peter trots. Niet voor maar met de leden “Een coöperatie betekent dat je alles met de leden bepaalt, iedereen is even verantwoordelijk, we bedenken niet voor maar mèt de leden. Daarvoor zijn de ledenbijeenkomsten. We werken veel samen met het WIJ-team en de gemeente faciliteert. Dat is toch een prachtig concept,” vat Peter samen. “Zo hebben we een hulpdienst voor kleine hulpvragen, bijvoorbeeld boodschappen doen, klusjes als een schilderij ophangen, of een lamp, etc. Geen dingen voor vakspecialisten, want daar willen we niet mee concurreren,” aldus Peter. “Onze leden hebben zelf aangegeven wat ze kunnen en willen doen, dus we hebben een grote achtervang. Maar we hebben behoefte aan meer mensen die iets willen doen, bijvoorbeeld iemand die een oudere vrouw wil helpen in de tuin, maar dan wel samen en geen zwaar werk. Het gaat in de advertentie om een tuinmaatje. Maar zoals gezegd, we hebben aan meer vrijwilligers behoefte, zoals iemand die de koffieochtenden wil verzorgen, 1x per twee weken op woensdagochtend, en chauffeurs.” Kleinschalig dorpsvervoer “We hebben samen met het WIJ-team kleinschalig dorpsvervoer opgezet. Daarvoor heeft de gemeente een elektrische auto beschikbaar gesteld. En het mooie is dat de chauffeurs die auto ook voor kleine ritjes privé mogen gebruiken als die niet nodig is voor het dorpsvervoer.” Kortom, de Dorpscoöperatie motiveert de inwoners om iets voor elkaar te doen, en het werkt, en dat is toch geweldig? En Peter is heel tevreden met de herindeling, sinds ze bij de gemeente Groningen horen. Zo hebben ze, met inzet van vrijwilligers, ook het zwembad kunnen behouden. Maar de grootste wens is toch wel een multifunctioneel centrum, want ze zitten nu in een oude school en die wordt waarschijnlijk over drie jaar afgebroken. “We zijn nu aan het ‘proefdraaien’ om te bewijzen dat we echt zo’n centrum nodig hebben, en dat we het draaiende kunnen houden met al onze vrijwilligers,” lacht Peter. En dat gaat vast wel lukken!