Navigatie overslaan
link050 Home
  • Besturenloket
  • Bedrijven
  • Workshops
Account aanmakenLog in

Contact

  • Herestraat 100, 9711 LM Groningen, Nederland
  • info@link050.nl
  • 050 – 3051 900

link050

  • Voor vrijwilligers
  • Voor organisaties
  • Voor bedrijven
  • Veelgestelde vragen
  • Over ons
  • Openingstijden

Doe mee

  • Vacatures / trainingen
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Cookies

Powered by Deedmob tools ·
Door op "Accepteren" te klikken, gaat u akkoord met het opslaan van cookies op uw apparaat om de sitenavigatie te verbeteren en het sitegebruik te analyseren. Voor meer informatie, bekijk onze Privacyverklaring.

Post | april 2024 | Vrijwilligersverhalen | 2 min lezen

Gasten ontvangen in het Hamelhuys

Door

Johnno Bosma

Jon is gastheer bij het Hamelhuys aan de Johan de Wittstraat. Dit is een laagdrempelige ontmoetingsplek voor mensen (en hun naasten) die met kanker te maken hebben (gehad).Jon: “Ik ben bij link050 langsgegaan omdat ik weer wat wilde doen en ik wist niet goed wat. Ik had een fijn gesprek met een link050 medewerker, waarin ze me goede vragen stelde waardoor we erop uit kwamen dat werk als gastheer goed bij me zou passen. Ik koos voor het Hamelhuys waar ze een gastheer zochten omdat mijn beide ouders aan kanker zijn gestorven.”

Gezellige huiskamer

Het Hamelhuys is als een laagdrempelige voorziening waar je zo binnen kan lopen. In de gezellige huiskamer voelen mensen zich snel op hun gemak. Het wordt er de laatste tijd wat drukker zodoende kunnen ze nog wel wat extra gastheren/-vrouwen gebruiken.  “Het gevoel toen ik hier kwam was direct goed. Bij de kringloop had ik ook leuke gesprekken en ik heb er met veel plezier gewerkt maar dat werk was meer een afleiding. Dit gastheerschap, het sociale contact dat je hier hebt, past helemaal bij me.”

Stevig in je schoenen staan

De gasten zijn (ex-)patiënten, maar ook mantelzorgers die hun verhaal niet altijd kwijt kunnen omdat ze de patiënt niet willen belasten. Verder komen hier ook nabestaanden, vrienden en familieleden van patiënten.  Jon: “Het is niet zo makkelijk om je leven weer op te pakken als je klaar bent met de behandeling. Je hebt een andere kijk op het leven gekregen en de één gaat er makkelijker mee om dan de ander en daar zijn wij voor.”  Op de vraag of hij het niet confronterend vond omdat hij immers zijn ouders aan deze ziekte heeft verloren zegt hij dat hij hun overlijden op zijn eigen manier had verwerkt en het geen probleem was. “Je moet hier als vrijwilliger wel een beetje stevig in de schoenen staan, want ja, soms wordt er over de dood gepraat.”

Lotgenoten en afleiding

“Het is mooi dat mensen hier hun verhaal kunnen doen. De gesprekken kunnen gaan over de behandeling of dingen waar ze last van hebben maar we praten net zo goed over koetjes en kalfjes of over politiek. De gasten vinden hier lotgenoten en afleiding. Ik miste een dergelijke plek tijdens mijn rouwperiode en ik gun hun een plek waar ze vrijuit kunnen praten. Een luisterend oor, echte belangstelling en goede vragen stellen, daar gaat het hier om. Belangstelling hebben voor de persoon zonder kanker is ook belangrijk.”

Een opleiding

Inmiddels heeft Jon een IPSO cursus gevolgd ( IPSO staat voor Instellingen Psycho Sociale Oncologie. Hamelhuys is één van de 81 IPSO-centra in Nederland.) Hij vertelt dat hij door zijn werk bij het Hamelhuys ook heeft geleerd dat hij dit soort werk als professional wil gaan doen, dus is hij aan de studie Social Work aan de Hanzehogeschool begonnen en inmiddels zit hij in het tweede jaar. We maken het vaker mee dat mensen door hun vrijwilligerswerk op de plek terecht komen waar ze (eigenlijk) horen.

Het Hamelhuys verwelkomt nieuwe gastheren/-vrouwen, maatjes die thuis een handje helpen en dienstverleners ( mensen die hun vaardigheid, kapper, coach etc) willen inzetten.

Tekst en beeld: Jeanet Verveer

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts

Een succesverhaal: Het Poortershoes

| Vrijwilligersverhalen

In het afgelopen jaar groeide het aantal vrijwilligers bij het Poortershoes in de Oosterpoort van 27 naar bijna 40 vrijwilligers. Daarnaast zijn er bij het buurthuis vier mensen actief met een basisbaan. Falk Lewin, de beheerder van het Poortershoes, vertelt hoe het hem is gelukt zoveel vrijwilligers te vinden in tijden waarin het voor veel buurthuizen juist moeilijk is om het vrijwilligersbestand uit te breiden. Netwerk In de zomer van 2025 maakte Falk de overstap naar beheerder van het Poortershoes, na jarenlang in de horeca gewerkt te hebben. “Ik wist eigenlijk heel weinig van vrijwilligers”, vertelt Falk. “Dankzij de cursussen voor organisaties van link050 heb ik kennis opgedaan over hoe je vrijwilligers werft, maar ook veel mensen leren kennen die veel van het onderwerp afweten. Daarom is het nu makkelijker om contact op te nemen met experts als ik met een vraag zit.” Vrijwilligers werven Een van de dingen die Falk leerde bij de cursus Schot in de roos is hoe verschillend organisaties hun sollicitatiegesprekken inrichten. Bij het Poortershoes gaat het werven erg laagdrempelig, vertelt hij: “Mensen komen vaak binnenlopen om te informeren of er nog mensen gezocht worden. Ik laat ze vertellen wat ze graag willen doen en als daar een plek voor is gaan we koffie drinken en kletsen. Soms kan ik ze de functie meteen aanbieden. Maar het komt ook voor dat er op dat moment geen plek beschikbaar is die aansluit bij hun interesses, dan zet ik ze op een wachtlijst. Wanneer er een plek vrijkomt neem ik contact met ze op om ze de functie aan te bieden.” Bij andere organisaties blijken de verwachtingen van vrijwilligers anders te zijn, ervoer Falk terwijl hij andere coördinatoren sprak. “Bij een organisatie waar vrijwilligers met mensen met dementie werken ligt de focus bij een sollicitatie meer op wat de vrijwilliger moet kunnen om met deze doelgroep te werken. Terwijl een vrijwilligerscoördinator bij een dak- en thuislozenopvang met potentiële vrijwilligers door het gebouw liep en heel erg keek naar hoe sollicitanten reageerden. Ze lette op hun lichaamstaal en maakte zo de inschatting of ze geschikt waren voor de functie.“ Beleid maken Na de cursussen heeft Falk bij het Poortershoes direct nieuwe tactieken geïmplementeerd. Ten eerste heeft hij langs de drukke straat waar het buurtcentrum aan staat een bord neergezet om vrijwilligers uit te nodigen. “We willen mensen laten zien dat ze iets toevoegen door zichzelf te zijn. Daarom willen we niet communiceren dat wij iets van ze nodig hebben, maar dat ze hier iets kunnen bijdragen als vrijwilliger als ze dat zelf graag willen.” Daarom staat op het bord ‘We zoeken je gezelligheid’ in plaats van ‘We zoeken iemand voor in het keukenteam’. “Door een andere toon aan te slaan was er meer interesse om hier vrijwilliger te worden. Dit proberen we ook door te voeren in de vacatureteksten. We willen mensen meer eigenaarschap geven over hun werk.”
Lees meer

Film: De Wachter komt op stoom

| Vrijwilligersverhalen

Vlakbij het Zuidlaardermeer staat een prachtige gerestaureerde molen, gebouwd rond het midden van de 19 e eeuw. Deze olie-, koren- en specerijenmolen maakt deel uit van het museum De Wachter dat op hetzelfde terrein te vinden is. Je vindt er een klompenmakerij, een smederij, een houtzagerij en een tentoonstellingszaal met talloze oude gebruiksvoorwerpen. Twee bestuursleden Het museum wordt helemaal gerund door vrijwilligers. Bijna 200 mensen dragen bij aan de instandhouding van De Wachter. Antje van Timmeren en Jan Jansen vertellen er meer over. Antje is er al ruim 15 jaar vrijwilliger, eerst onder meer als rondleider. Tegenwoordig heeft ze een bestuursfunctie en de meeste tijd besteedt ze aan de groepsreserveringen. Jan Jansen is sinds enkele jaren betrokken bij De Wachter en tegenwoordig voorzitter van het bestuur. Hij begeleidt de vrijwilligers bij allerlei werkzaamheden in het museum en netwerken is een belangrijk onderdeel van zijn functie. De basis is stoom Aanvankelijk werkte de molen op windkracht, later werd stoom de belangrijkste energiebron. In De Wachter draait heel veel op stoom, niet alleen in de molen, maar ook bij de rondvaartboot en het treintje die bij het museum horen. Jansen is één van de kapiteins op het rader-stoombootje dat in de zomermaanden diverse rondvaarten op het Zuidlaardermeer verzorgt. Soorten vrijwilligerswerk Binnen het museum zijn allerlei mensen aan de slag. In de zomermaanden, als het museum geopend is voor het publiek, zijn er rondleiders, suppoosten en medewerkers in de horeca actief en uiteraard verschillende ambachtslieden die de apparaten in het museum bedienen. In de wintermaanden is er veel werk in het onderhoud van het machinepark en dan zijn voornamelijk de deskundigen aanwezig. “Het is tegenwoordig verdraaid lastig om de juiste ambachtslieden te krijgen in het museum. De huidige vrijwilligers worden er niet jonger op en zullen te zijner tijd moeten worden afgelost”, vertelt Jansen. “Zo hebben we dringend behoefte aan bakkers voor onze ambachtelijke bakkerij.” Leerplek Om ook de nieuwe generatie, die veel minder opgroeit met techniek, vertrouwd te maken met de oude ambachten, wordt binnenkort een leerplek in het museum gecreëerd. In een nieuw ingerichte ruimte komen enkele stoommachines waar jongeren het vak kunnen leren. Zo hoopt De Wachter ook een nieuwe groep vrijwilligers aan zich te binden. Wat wordt van de vrijwilliger verwacht? Rondleiders gaan met een groep het museum door en kunnen in algemene zin iets vertellen over wat er te zien is. Op de verschillende afdelingen vertellen de ambachtslieden zelf waar ze mee bezig zijn. Op verschillende plekken in De Wachter zitten ook suppoosten. Zij vertellen wat er zoal op hun afdeling te beleven is. In de horeca werken vrijwilligers in de winkel van de bakkerij of in het restaurant van De Wachter. Vrijwilligersvergoeding Vrijwilligers kunnen tijdens hun dienst gratis gebruik maken van de lunch en van koffie en thee en aan het begin van het seizoen krijgen ze een tegoedbon waarmee ze bijvoorbeeld brood kunnen kopen in de bakkerij van De Wachter. Motivatie “Mensen die hier vrijwilliger willen worden moeten het leuk vinden om met mensen om te gaan. Ik geniet zelf van de samenwerking en de gezellige sfeer in dit team. Het werk geeft me erg veel voldoening, vooral als ik merk dat bezoekers met een tevreden gevoel naar huis gaan,” sluit Antje het gesprek af. Met zo’n prachtig museum kan dat ook bijna niet anders. Tekst en beeld: Jan de Koning Film: Bart Nieuwold Ook geïnteresseerd in een functie bij De Wachter? Bekijk hier de vacature voor gastheer/-vrouw en een vrijwilliger die het leuk vindt om de handen uit de mouwen de steken .
Lees meer

Gastouders gezocht voor tijdelijke opvang van honden

| Vrijwilligersverhalen

Herplaatsing 4EverHome biedt hulp wanneer je – om welke reden dan ook – afstand moet doen van je geliefde hond, maar ze helpen je ook als je een huisdier wilt adopteren. Zij gaan op zoek naar een optimale match. Ik spreek met Astrid, die samen met Hetty, Mariette en Natasja het bestuur vormt van de stichting. Astrid rijdt het hele land door, maar vooral midden Nederland. Geen katten meer, alleen honden Even een kanttekening, ze zijn gestopt met katten. “Daar zitten de asielen vol mee”, vertelt Astrid. “En die zijn moeilijk plaatsbaar vanwege het grote aanbod.” Nederlandse honden “We accepteren alleen honden binnen Nederland, buitenlanders kunnen ook als ze hier al lang wonen. We willen heel zorgvuldig zijn dus we vragen aan de eigenaren om het medisch dossier. Bij aanmelding gaan we altijd op bezoek, we observeren de hond, wandelen er even mee en we vragen naar eventuele gedragsproblemen. Ook gaan we bij de adoptant op bezoek.” "Een ‘Groningse’ hond kan dan zomaar een match hebben met een Limburgs gezin”, vertelt Astrid enthousiast. “Adoptanten krijgen sowieso een proefperiode van vier weken, maar dankzij onze zorgvuldige procedure gaat het negen van de tien keer goed en is iedereen tevreden. Maar soms blijkt iemand toch allergisch te zijn.” Tekort aan gastgezinnen Gastgezinnen zijn altijd tijdelijk. Het is een soort noodopvang, daarna wordt een vast gezin of alleenstaande gezocht. Vrijwilligers die de huisbezoeken doen zijn ook heel erg welkom. “De meesten hebben er een baan bij of zijn gepensioneerd, we zoeken altijd mensen in de omgeving, met maximaal drie kwartier rijafstand. De inzet van tijd is moeilijk te voorspellen want dat hangt af van de vraag en het aanbod.” Ze zijn begonnen met Beagles. Maar het kunnen ook andere rassen zijn. “Iedereen is welkom, we zoeken vooral een gezellige omgeving. En we hebben een gedragstherapeut die altijd, gratis of tegen gereduceerd tarief, kan helpen bij eventuele problemen. Of je in een huis met een tuin woont of in een appartement, het maakt niet uit. Als je maar wandelt!” Want dat hebben honden nodig, want een hond slaapt 14 uur per dag maar de andere uren willen ze wel aandacht en er samen op uit! Geen hoog-risico honden “We bestaan nu bijna 7 jaar. We nemen geen hoog-risico honden aan, zoals pitbulls. We zouden het liefst een eigen centrum hebben waarin we de honden kunnen opvangen, dat is de gedroomde wens.” Donaties zijn dus altijd welkom. Overigens worden ze wel gesteund door Dierenlot en hebben ze een door de belastingdienst goedgekeurde ANBI status. En een hond afstaan kost niets, aan de adoptanten wordt wel een bedrag gevraagd van 225 euro, maar pas als je de hond wilt houden. De vrijwilligers, momenteel zo’n 32, komen 2x per jaar bij elkaar, tijdens een gezellige bijeenkomst om bij te kletsen. En er is een appgroep, om van elkaar op de hoogte te blijven. Tekst: Annette Doornbosch Wil je gastgezin worden, of vrijwilliger? Bekijk hier de vacature of meld je dan aan via email: info@herplaatsing4everhome.nl
Lees meer