Open het Stadsbestuur

Jon is gastheer bij het Hamelhuys aan de Johan de Wittstraat. Dit is een laagdrempelige ontmoetingsplek voor mensen (en hun naasten) die met kanker te maken hebben (gehad).Jon: “Ik ben bij link050 langsgegaan omdat ik weer wat wilde doen en ik wist niet goed wat. Ik had een fijn gesprek met een link050 medewerker, waarin ze me goede vragen stelde waardoor we erop uit kwamen dat werk als gastheer goed bij me zou passen. Ik koos voor het Hamelhuys waar ze een gastheer zochten omdat mijn beide ouders aan kanker zijn gestorven.” Gezellige huiskamer Het Hamelhuys is als een laagdrempelige voorziening waar je zo binnen kan lopen. In de gezellige huiskamer voelen mensen zich snel op hun gemak. Het wordt er de laatste tijd wat drukker zodoende kunnen ze nog wel wat extra gastheren/-vrouwen gebruiken.  “Het gevoel toen ik hier kwam was direct goed. Bij de kringloop had ik ook leuke gesprekken en ik heb er met veel plezier gewerkt maar dat werk was meer een afleiding. Dit gastheerschap, het sociale contact dat je hier hebt, past helemaal bij me.” Stevig in je schoenen staan De gasten zijn (ex-)patiënten, maar ook mantelzorgers die hun verhaal niet altijd kwijt kunnen omdat ze de patiënt niet willen belasten. Verder komen hier ook nabestaanden, vrienden en familieleden van patiënten.  Jon: “Het is niet zo makkelijk om je leven weer op te pakken als je klaar bent met de behandeling. Je hebt een andere kijk op het leven gekregen en de één gaat er makkelijker mee om dan de ander en daar zijn wij voor.”  Op de vraag of hij het niet confronterend vond omdat hij immers zijn ouders aan deze ziekte heeft verloren zegt hij dat hij hun overlijden op zijn eigen manier had verwerkt en het geen probleem was. “Je moet hier als vrijwilliger wel een beetje stevig in de schoenen staan, want ja, soms wordt er over de dood gepraat.” Lotgenoten en afleiding “Het is mooi dat mensen hier hun verhaal kunnen doen. De gesprekken kunnen gaan over de behandeling of dingen waar ze last van hebben maar we praten net zo goed over koetjes en kalfjes of over politiek. De gasten vinden hier lotgenoten en afleiding. Ik miste een dergelijke plek tijdens mijn rouwperiode en ik gun hun een plek waar ze vrijuit kunnen praten. Een luisterend oor, echte belangstelling en goede vragen stellen, daar gaat het hier om. Belangstelling hebben voor de persoon zonder kanker is ook belangrijk.” Een opleiding Inmiddels heeft Jon een IPSO cursus gevolgd ( IPSO staat voor Instellingen Psycho Sociale Oncologie. Hamelhuys is één van de 81 IPSO-centra in Nederland.) Hij vertelt dat hij door zijn werk bij het Hamelhuys ook heeft geleerd dat hij dit soort werk als professional wil gaan doen, dus is hij aan de studie Social Work aan de Hanzehogeschool begonnen en inmiddels zit hij in het tweede jaar. We maken het vaker mee dat mensen door hun vrijwilligerswerk op de plek terecht komen waar ze (eigenlijk) horen. Het Hamelhuys verwelkomt nieuwe gastheren/-vrouwen, maatjes die thuis een handje helpen en dienstverleners ( mensen die hun vaardigheid, kapper, coach etc) willen inzetten. Tekst en beeld: Jeanet Verveer

https://youtu.be/N-7mNN5m9wc Een paar weken geleden hebben vele vrijwilligers in het hele land de handen uit de mouwen gestoken vanwege NLDoet. Dit is een jaarlijks terugkerend weekend waarin allerlei organisaties gaan klussen, opruimen, schoonmaken, tuinieren, timmeren ...  noem maar op - samen met vrijwilligers die zich speciaal daarvoor hebben aangemeld. Gewoon een gezellig dagje en dan een korte -nuttige- klus doen waar organisaties zelf niet altijd aan toekomen. Onze cameraman Bart is bij drie plekken langs geweest om te filmen wat daar allemaal gedaan werd: Het Groenhuis in de Oosterparkwijk, de Jonge Onderzoekers in de professorenbuurt en Werkpodium Kraack in Beijum.

Dat zegt Jolanda, sinds drie jaar vrijwilliger bij ‘Doedertoe, werkplaats voor blijdschap en verbinding’ in Vinkhuizen. Mensen met handige handen en een creatief oog maken hier van ‘oude’ dingen weer nieuwe, o.a. door te knippen, plakken, verven, naaien, tekenen en schilderen. Dit alles gestoeld op Doedertoe’s visie van sociaal ondernemen: met gesloten portemonnee, volledig gebaseerd op geven en delen. ‘We leven hier van inbreng’, legt Jolanda uit, ‘alles is gerecycled.’ Zelfs de koffie en thee zijn gratis; wie wil mag 0,50 cent in de donatiepot doen (of meer). Want, zo zegt coördinator Marita: ‘wij willen harten verwarmen en vrolijkheid brengen.’ Heel veel materialen, heel veel heerlijke hebbedingetjes Ik kijk m’n ogen uit in de werkplaats aan de Travertijnstraat in Vinkhuizen. De ene helft ervan wordt gebruikt door de vrijwilligers en deelnemers van Doedertoe; in de andere helft zijn de mensen van een – zelfstandige, maar op dezelfde idealen gestoelde – fietsreparatiewerkplaats aan het werk. Er zijn klokken, schilderijen, tafeltjes, krukjes, lampenkappen en nog heel veel meer. Het is één grote kneuterige wirwar van hebbedingetjes en nuttige voorwerpen door elkaar. ‘Als er één een crea-bea is, dan ben ik dat wel!’ Jolanda vertelt dat ze, toen ze drie jaar geleden bij Doedertoe begon, meteen zelfstandig aan het werk kon: ‘ik probeer gewoon van alles.’ Ze laat me foto’s zien van de ‘Happy Stones’ die ze in de corona-periode is begonnen te maken: kleine stenen beschildert ze met vrolijke tafereeltjes of bemoedigende woorden. Wonderlijk hoe je op zo’n kleine oppervlakte zó veel kunt laten zien! Ook ondersteunt ze de deelnemers, ze werkt aan de naaimachine, ze haakt, noem maar op. Elke vrijwilliger heeft een eigen ‘specialisme’: de ene werkt vooral met (kleine) meubels, de ander met papier, een derde is druk met wol. Te veel om op te noemen. ‘Er is hier nooit iemand chagrijnig!’ Het werk dat bij Doedertoe gedaan wordt, heeft natuurlijk een mooie achtergrond en een mooi doel: op een duurzame manier leuke en handige spullen beschikbaar maken voor mensen met weinig geld. Jolanda en haar collega Susanne benadrukken dat daarnaast ook de sfeer in de groep heel belangrijk is: iedereen houdt rekening met elkaar, niemand is chagrijnig. Susanne, geboren in Duitsland, zegt: ‘De Nederlanders zijn een cadeau!’ Nou, daar gaan Jolanda en ik wel van glimmen natuurlijk… en ik voeg er lachend, geboren en getogen in Stad, aan toe: ‘De Grunnegers zijn een cadeau!’ ‘Zien en je gezien voelen’ Zo vat Susanne de filosofie, de gedachte achter Doedertoe samen. Iedereen is welkom; je ontmoet hier mensen die je anders misschien nooit tegen zou komen. Je krijgt een band met elkaar en je hoeft je niet anders voor te doen dan je bent. Iedereen heeft eigen kwaliteiten en eigen ‘gekkigheden’ en dat is allemaal prima. Altijd wat lekkers erbij Rond het middaguur brengt Tanja kommen zelfgemaakte soep rond. Elke week een andere smaak; deze keer is het rode-bietensoep. Het smaakt prima! En om de calorieën te verbranden begint Jolanda volgende week met een nieuwe activiteit: ‘Doedertoe in beweging’: laagdrempelig bewegen, voor iedereen die dat fijn vindt. Eerst nog binnen, en als het wat later in het seizoen wat warmer wordt, in de buitenlucht. Kortom; voor elk wat wils! Doedertoe kan altijd vrijwilligers erbij gebruiken: vrijwilligers die kinderen of vluchtelingen willen begeleiden, iemand voor de PR en communicatie, iemand die de werkplaats in orde wil houden, of helpt bij het schoonhouden, en iemand die het leuk lijkt meubels op te pimpen. Klik hier en je vindt alle vacatures. Tekst en foto’s: Magda Bootsma