Kleine wasjes grote wasjes

De Dorpscoöperatie Ten Boer bestaat nu zeven jaar en is opgericht om het samenleven in Ten Boer en de bijbehorende dorpen prettig te houden voor iedereen. ”Met het ombouwen van het verzorgingshuis tot een verpleeghuis kwam de leefbaarheid voor ouderen in de aanleunwoningen in het gedring.” Aldus voorzitter Peter Redeker. Samenwerken aan samenleven! "Ouderen konden geen gebruik meer maken van de faciliteiten van het verzorgingshuis. In een gesprek met inwoners kwam naar voren dat ze zo’n plek misten. Ze wilden graag gezelligheid, koffiedrinken en andere activiteiten om samen te doen. Dus daarom hebben we deze coöperatie opgericht, met steun van het WIJ-team en de gemeente Groningen,” vertelt Peter. “Inmiddels hebben we meer dan 160 leden. We hebben, samen met Wij Ten Boer, nu een plek in een voormalige school waar we van alles organiseren, alles om elkaar te ontmoeten. Zoals stoelgymnastiek, 1x per maand een dorpsdiner, creatieve activiteiten en natuurlijk gewoon koffiedrinken. En het mooie is dat het lidmaatschap gratis is, want alles wordt door vrijwilligers gedaan,” vertelt Peter trots. Niet voor maar met de leden “Een coöperatie betekent dat je alles met de leden bepaalt, iedereen is even verantwoordelijk, we bedenken niet voor maar mèt de leden. Daarvoor zijn de ledenbijeenkomsten. We werken veel samen met het WIJ-team en de gemeente faciliteert. Dat is toch een prachtig concept,” vat Peter samen. “Zo hebben we een hulpdienst voor kleine hulpvragen, bijvoorbeeld boodschappen doen, klusjes als een schilderij ophangen, of een lamp, etc. Geen dingen voor vakspecialisten, want daar willen we niet mee concurreren,” aldus Peter. “Onze leden hebben zelf aangegeven wat ze kunnen en willen doen, dus we hebben een grote achtervang. Maar we hebben behoefte aan meer mensen die iets willen doen, bijvoorbeeld iemand die een oudere vrouw wil helpen in de tuin, maar dan wel samen en geen zwaar werk. Het gaat in de advertentie om een tuinmaatje. Maar zoals gezegd, we hebben aan meer vrijwilligers behoefte, zoals iemand die de koffieochtenden wil verzorgen, 1x per twee weken op woensdagochtend, en chauffeurs.” Kleinschalig dorpsvervoer “We hebben samen met het WIJ-team kleinschalig dorpsvervoer opgezet. Daarvoor heeft de gemeente een elektrische auto beschikbaar gesteld. En het mooie is dat de chauffeurs die auto ook voor kleine ritjes privé mogen gebruiken als die niet nodig is voor het dorpsvervoer.” Kortom, de Dorpscoöperatie motiveert de inwoners om iets voor elkaar te doen, en het werkt, en dat is toch geweldig? En Peter is heel tevreden met de herindeling, sinds ze bij de gemeente Groningen horen. Zo hebben ze, met inzet van vrijwilligers, ook het zwembad kunnen behouden. Maar de grootste wens is toch wel een multifunctioneel centrum, want ze zitten nu in een oude school en die wordt waarschijnlijk over drie jaar afgebroken. “We zijn nu aan het ‘proefdraaien’ om te bewijzen dat we echt zo’n centrum nodig hebben, en dat we het draaiende kunnen houden met al onze vrijwilligers,” lacht Peter. En dat gaat vast wel lukken!

Jon is gastheer bij het Hamelhuys aan de Johan de Wittstraat. Dit is een laagdrempelige ontmoetingsplek voor mensen (en hun naasten) die met kanker te maken hebben (gehad).Jon: “Ik ben bij link050 langsgegaan omdat ik weer wat wilde doen en ik wist niet goed wat. Ik had een fijn gesprek met een link050 medewerker, waarin ze me goede vragen stelde waardoor we erop uit kwamen dat werk als gastheer goed bij me zou passen. Ik koos voor het Hamelhuys waar ze een gastheer zochten omdat mijn beide ouders aan kanker zijn gestorven.” Gezellige huiskamer Het Hamelhuys is als een laagdrempelige voorziening waar je zo binnen kan lopen. In de gezellige huiskamer voelen mensen zich snel op hun gemak. Het wordt er de laatste tijd wat drukker zodoende kunnen ze nog wel wat extra gastheren/-vrouwen gebruiken.  “Het gevoel toen ik hier kwam was direct goed. Bij de kringloop had ik ook leuke gesprekken en ik heb er met veel plezier gewerkt maar dat werk was meer een afleiding. Dit gastheerschap, het sociale contact dat je hier hebt, past helemaal bij me.” Stevig in je schoenen staan De gasten zijn (ex-)patiënten, maar ook mantelzorgers die hun verhaal niet altijd kwijt kunnen omdat ze de patiënt niet willen belasten. Verder komen hier ook nabestaanden, vrienden en familieleden van patiënten.  Jon: “Het is niet zo makkelijk om je leven weer op te pakken als je klaar bent met de behandeling. Je hebt een andere kijk op het leven gekregen en de één gaat er makkelijker mee om dan de ander en daar zijn wij voor.”  Op de vraag of hij het niet confronterend vond omdat hij immers zijn ouders aan deze ziekte heeft verloren zegt hij dat hij hun overlijden op zijn eigen manier had verwerkt en het geen probleem was. “Je moet hier als vrijwilliger wel een beetje stevig in de schoenen staan, want ja, soms wordt er over de dood gepraat.” Lotgenoten en afleiding “Het is mooi dat mensen hier hun verhaal kunnen doen. De gesprekken kunnen gaan over de behandeling of dingen waar ze last van hebben maar we praten net zo goed over koetjes en kalfjes of over politiek. De gasten vinden hier lotgenoten en afleiding. Ik miste een dergelijke plek tijdens mijn rouwperiode en ik gun hun een plek waar ze vrijuit kunnen praten. Een luisterend oor, echte belangstelling en goede vragen stellen, daar gaat het hier om. Belangstelling hebben voor de persoon zonder kanker is ook belangrijk.” Een opleiding Inmiddels heeft Jon een IPSO cursus gevolgd ( IPSO staat voor Instellingen Psycho Sociale Oncologie. Hamelhuys is één van de 81 IPSO-centra in Nederland.) Hij vertelt dat hij door zijn werk bij het Hamelhuys ook heeft geleerd dat hij dit soort werk als professional wil gaan doen, dus is hij aan de studie Social Work aan de Hanzehogeschool begonnen en inmiddels zit hij in het tweede jaar. We maken het vaker mee dat mensen door hun vrijwilligerswerk op de plek terecht komen waar ze (eigenlijk) horen. Het Hamelhuys verwelkomt nieuwe gastheren/-vrouwen, maatjes die thuis een handje helpen en dienstverleners ( mensen die hun vaardigheid, kapper, coach etc) willen inzetten. Tekst en beeld: Jeanet Verveer

https://youtu.be/N-7mNN5m9wc Een paar weken geleden hebben vele vrijwilligers in het hele land de handen uit de mouwen gestoken vanwege NLDoet. Dit is een jaarlijks terugkerend weekend waarin allerlei organisaties gaan klussen, opruimen, schoonmaken, tuinieren, timmeren ...  noem maar op - samen met vrijwilligers die zich speciaal daarvoor hebben aangemeld. Gewoon een gezellig dagje en dan een korte -nuttige- klus doen waar organisaties zelf niet altijd aan toekomen. Onze cameraman Bart is bij drie plekken langs geweest om te filmen wat daar allemaal gedaan werd: Het Groenhuis in de Oosterparkwijk, de Jonge Onderzoekers in de professorenbuurt en Werkpodium Kraack in Beijum.