Post | oktober 2025 | Vrijwilligersverhalen | 3 min lezen

Het Overweeghuis, een overweging waard

Door

Ik ontmoet Ruth in een hotel in de stad. De locatie van het Overweeghuis zelf blijft geheim, om de veiligheid van de bewoonsters te beschermen. In dit huis vinden vrouwen die vastlopen in de prostitutie tijdelijk onderdak. Het huis biedt ze rust, veiligheid en de mogelijkheid om te ontdekken hoe ze hun leven een andere richting kunnen geven.

Een burgerinitiatief met hart
Doordat de tippelzone en de huiskamer voor prostituees in de Bornholmstraat opgeheven werden, verloren de vrouwen een belangrijke plek waar ze terecht konden voor steun. De gemeente, politie en hulpverleningsinstanties raakten het contact met de vrouwen kwijt. Zij maakten zich zorgen over de (straat)prostituees. In gesprek met ervaringsdeskundigen en betrokken inwoners, is een plan bedacht voor een veilige en kleinschalige plek voor 24-uurs opvang. Hieruit is het burgerinitiatief ontstaan dat het Overweeghuis opgericht heeft.

Een gewoon huis met een bijzondere betekenis
Van buiten oogt het huis als een normale woning in een rustige wijk. Binnen zijn er een woonkamer, keuken, slaapkamers en het heeft een tuin. Vijf vrouwen kunnen hier tegelijk verblijven en er is een extra crisisplek voor spoedopnames. De leeftijden lopen uiteen van jong tot oud. De vrouwen komen uit Groningen, uit andere delen van Nederland en uit het buitenland. Veel van hen zijn onvrijwillig in de prostitutie terecht gekomen, vaak door dwang, misleiding of armoede. Anderen hebben te maken met verslaving, huiselijk geweld of mensenhandel. Voor velen ontbreekt een netwerk of een andere manier van bestaan.

Begeleiding vanuit gelijkwaardigheid
Er werken twee professionals van het Leger des Heils als hulpverlener. Zij ondersteunen de vrouwen bij het traject om uit de prostitutie te stappen. De kracht van het huis ligt in de gelijkwaardige benadering: de vrouwen bepalen zelf wat zij willen en nodig hebben.

Omdat het geen instelling is, maar een burgerinitiatief, wordt het huis gerund door zo’n 40-50 vrijwilligers. Overdag zijn er steeds twee gastvrouwen aanwezig, ’s avonds en ’s nachts een slaapwacht.

De rol van vrijwilligers
Als vrijwilliger ben je geen hulpverlener. Je bent aanwezig in de huiskamer voor een praatje, een spelletje, kopje thee, samen wat bakken of om met iemand te wandelen. “Geen dag is hetzelfde” zegt Ruth. “Sommige vrouwen willen veel praten, anderen weinig. Soms zijn ze allemaal op hun eigen kamer en ben ik alleen in de woonkamer en soms zijn ze allemaal in de woonkamer. De ene keer is het heel gezellig. De andere keer is er spanning en soms is er ruzie.”

Training en ondersteuning
Vrijwilligers starten met een basiscursus. Als vrijwilliger ben je verantwoordelijk voor de sfeer: dat het veilig en vriendelijk blijft. Daar moet je op anticiperen. Je leert de do’s en dont’s over het huis en je krijgt inzicht in hoe je kunt werken met afstand en nabijheid. Er worden ook thema-avonden voor de vrijwilligers georganiseerd. Bijvoorbeeld over seksualiteit en transgender-zijn, trauma’s en wat dat met een mens doet, en over soorten drugs. “In het begin vond ik het wel overweldigend” zegt Ruth. “Het voelt heel verantwoordelijk, terwijl je nog niet precies weet hoe je het kunt invullen als vrijwilliger. Maar door de thema-avonden en contacten met andere vrijwilligers leer je ook weer veel. Buiten kantoortijden is er de bereikbaarheidsdienst. Je kunt altijd iemand bellen bij een vraag of een dilemma.”

Betekenis en ertoe doen
Ruth werd ooit door iemand uit haar kerk gevraagd om mee te doen. “De situatie van deze vrouwen raakte me. Hoe houden ze dit vol, waar halen ze hun kracht vandaan? Vanuit mijn vrouw-zijn wil ik niet dat dit met andere vrouwen gebeurt. Ik wil een positieve bijdrage leveren aan een plek waar ze weer mens kunnen zijn, niet gezien als probleem, maar als persoon. Ik doe dit al vanaf de oprichting en blijf het ook nog wel een tijdje doen.”

Tekst: Yvon van der Laan

Geïnteresseerd in een vrijwilligersfunctie bij het Overweeghuis? Bekijk hier de vacature voor Gastvrouw of raak betrokken door het draaien van bereikbaarheidsdiensten.

Deel blogpost

Gerelateerde blogposts

Vrijwilliger Duo-fiets Woonzorgcentrum Mercator

| Vrijwilligersverhalen

Sarina Veenstra is coördinator activiteitenbegeleiding en ze staat mij bij de deur van het woonzorgcentrum Mercator op te wachten voor het interview. Ik word allerhartelijkst ontvangen. We stappen binnen in de ruime en gezellige hal die ook dienstdoet als activiteitenruimte. Die zit vol met bewoners die ik zie genieten van het optreden van een pianist en een zangeres. Ik val met mijn neus in de boter zo op de dinsdagochtend. Sarina stelt mij voor aan Eric Hofstee. Met Eric ga ik praten over de vrijwilligersvacature Duo-Fiets Bestuurder. Zingeving, plezier en ontspanning “Waarom ben je dit vrijwilligerswerk gaan doen?”, vraag ik aan Eric. “Ik werk al 36 jaar bij de Spoorwegen en wil buiten dit werk om iets anders doen. Voor zingeving en plezier voor mijzelf en voor de mensen met wie ik werk. Ik heb al 15 jaar ergens anders gewerkt als vrijwilliger en sinds 1 jaar doe ik dit vrijwilligerswerk op de duo-fiets.” “Mijn ouders hebben ook in een instelling gewoond. Mijn moeder had dementie en mijn vader had lichamelijke problemen. Ik zag dat er heel veel gedaan werd vanuit de instelling, maar het naar buiten gaan was toch vaak afhankelijk van de familie. Het is belangrijk dat mensen er even uit kunnen, naar buiten kunnen. Het is mooi dat ik dat nu voor deze bewoners kan doen. En ik vind het heerlijk om te fietsen, de wind in de haren te voelen en het geeft mijzelf ook ontspanning.” Meer dan naar alleen naar buiten gaan In het gesprek met Eric blijkt dat hij er wel meer van maakt, dan alleen even naar buiten te gaan. Bij iedere fietsroute die Mercator heeft uitgezet, heeft Eric een verhaal bedacht. Eric: “Ik sta met de bewoners stil bij wat we onderweg zien. Ik vertel iets over de planten, hoe ze heten, wanneer ze in bloei staan. We bekijken de bloemen en plukken soms ook een bloem die de bewoner dan weer thuis in een vaasje in de kamer zet. Ik vertel iets over de vogels die we onderweg tegenkomen. Als iemand de wind wil voelen, pak ik de route langs het kanaal. Vaak pak ik ook de groene route van Kardinge. Daar is van alles te zien. Niet iedereen doet dit zo, maar ik vind dit mooi op deze manier.” Bewoners knappen ervan op Eric merkt dat de bewoners opknappen van de fietstocht en de aandacht. “Er is minder verveling omdat ze naar buiten zijn geweest en er echt even uit zijn geweest. Ze maken wat mee en hebben wat te vertellen als ze weer terugkomen. Ik merk dat mensen het gevoel hebben dat ze weer meedoen. En dat ze meer ontspannen zijn.” De kunst is om er een leuke tijd van te maken Op mijn vraag of je speciale eigenschappen moet hebben om dit vrijwilligerswerk te doen, geeft Eric aan dat hij wil dat de mensen plezier en een leuke tijd hebben. Het zijn veelal mensen met beginnende dementie. “Ik heb vrij snel in de gaten wat handig is om te doen bij verschillende emoties. Rust brengen en uitstralen, verdriet benoemen, iemand uit de stoom van emotie halen en de emotie ombuigen. Je moet een open instelling hebben, niet snel iemand veroordelen, maar onderzoekend zijn naar waarom het gedrag vertoond wordt.” Flexibiliteit Mercator vraagt vrijwilligers op vaste uren, maar het kan ook flexibel. Dat is voor Eric erg prettig, want hij werkt in onregelmatige diensten en is in zijn werk altijd planmatig bezig. Bij dit vrijwilligerswerk wil Eric een vrij gevoel hebben. De instelling heeft een app waarin hij de dag van tevoren aangeeft wanneer hij komt om met bewoners te fietsen. Ideaal, vindt Eric. Ook vrijwilliger worden? Er is nog plek voor nog een vrijwilliger voor de duo-fiets. Geïnteresseerd? Neem dan contact op met Sarina Veenstra via sveenstra@tsn-thuiszorg.nl. Tekst en beeld: Yvon van der Laan

Lees meer

Avonturen in de natuur

| Vrijwilligersverhalen

Toen hij de deur van het notariskantoor, waar hij als juridisch medewerker jaren met plezier gewerkt had, definitief achter zich dichttrok, stond er één ding vast voor Rein Bijzet: “Nu ga ik heel wat anders doen!” En toen hij vlak na zijn pensionering een folder van het Groninger Landschap in zijn brievenbus aantrof, was de keus snel gemaakt: “Dat is net iets voor mij. Dat lijkt me fantastisch!” Feeling met de natuur Het is inmiddels al weer acht jaar geleden dat Rein zich aanmeldde als vrijwilliger bij het Groninger Landschap . “Ik heb veel feeling met de natuur en ik vind het geweldig om kinderen daarmee vertrouwd te maken.” Rein voelt zich zo langzamerhand aardig thuis op het bezoekerscentrum Reitdiep van de stichting. In het voor- en najaar is hij er elke week minstens één dagdeel aanwezig. Team Educatie Als vrijwilliger kun je meedraaien in één of meerdere teams. Rein is aangesloten bij twee teams. “De meeste tijd besteed ik aan het team Educatie. Dan begeleid ik schoolklassen die hier een dagdeel op bezoek komen. We bieden deze groepen heel gevarieerde programma’s aan, die de scholen van te voren ontvangen. Als de kinderen binnenkomen, vertellen we ze wat het programma inhoudt en wat hier op het centrum zoal te beleven is. Daarna worden er groepen gemaakt en onder leiding van de vrijwilligers gaan de kinderen aan de slag.” Op het moment van ons gesprek is er ook een schoolklas aanwezig. De ene helft doet een “levend ganzenbord”, waarbij ze verspreid over het terrein allerlei vragen en opdrachten doen. De andere helft heeft gekozen voor een slootactiviteit. Iedereen krijgt een schepnet en dan gaan ze op onderzoek uit in de diverse slootjes achter het centrum. Na de pauze wisselen de groepen van activiteit. “Ik word hier heel enthousiast van,” vertelt Rein, “vooral als ik zie hoe leergierig kinderen zijn en hoe ze genieten van deze excursie!” De andere teams Daarnaast is hij ook betrokken bij het team Gastgevers. Deze vrijwilligers werken vooral op zaterdag en zondag, als het centrum open is voor bezoekers. Het derde team is dat van de gidsen. Deze vrijwilligers trekken er wandelend of fietsend op uit met groepen belangstellenden. Vakanties en het Hunzefestival op zondag 22 juni Tijdens de schoolvakanties worden er voor kinderen regelmatig knutselmiddagen georganiseerd. Dan kunnen ze bijvoorbeeld nestkastjes maken. Eenmaal per twee jaar organiseert Het Groninger Landschap het “Hunzefestival” in en rond het bezoekerscentrum. Dan kunnen ouders, kinderen en andere belangstellenden meedoen aan allerlei activiteiten. Dan kan men het “zeven-sloten-tegelijk-pad” ervaren, waar deelnemers op zeven verschillende manieren de sloten kunnen oversteken. Verder kan men uilenballen pluizen, een hindernis over water nemen of meedoen aan verschillende knutselactiviteiten. “En wie daar wel naar toe wil treft het, want het festival is zondag 22 juni,” zegt Rein aan het slot van ons gesprek. Vrijwilligers welkom Elk jaar zijn er weer nieuwe vrijwilligers nodig bij het Groninger Landschap. En Rein kan iedereen die de natuur een warm hart toedraagt een vrijwilligersbaan bij deze instelling van harte aanbevelen. “Vooral als ik zie hoe kinderen enthousiast genieten van een morgen in de natuur!” Tekst en beeld: Jan de Koning

Lees meer

Wat als de schade aan je huis, schade aan je leven wordt?

| Vrijwilligersverhalen

Dat is de vraag waarbij de geestelijke verzorgers en de bestuursleden van de Stichting Geestelijke Verzorging Aardbevingsgebied (GVA) zich mee bezighouden. Bestuurslid Nicole van Eijkern vertelt me erover. Te veel nadruk op de scheuren in het huis, te weinig aandacht voor de scheuren in de ziel “Bij de aanpak van de aardbevingsproblematiek ligt de nadruk nog vooral op het oplossen van de schade, het versterken van de woningen, het bouwen van nieuwe woningen en de financiële kant. Er is te weinig aandacht voor de existentiële kant: de geestelijke problemen en de passende zorg, ondersteuning en begeleiding daarbij”, vertelt Nicole. Waarom overkomt mij dit, hoe moet ik dit dragen? “Het fysieke proces van restaureren, slopen of nieuwbouw duurt erg lang. Het wachten en de onzekerheid waar de bewoners mee geconfronteerd worden kost bewoners heel veel energie. Je weet niet waarom dit jou overkomt en hoe je dit moet dragen. Doe ik er wel toe, vragen inwoners zich af. Daardoor ontstaat er een gevoel van miskenning, eenzaamheid en onmacht. Veel mensen weten niet hoe ze dit moeten volhouden. Jouw eigen plek is niet meer veilig. Je moet tijdelijk of permanent ergens anders gaan wonen, ergens waar je soms helemaal niet wil zijn. Anderen beslissen voor jou: over jouw huis, jouw buurt en dorp. Dit doet heel veel met een mens. Het gaat soms ook ten koste van relaties met partners, kinderen en buurtgenoten. En dat jarenlang. Dat sloopt mensen”, zegt Nicole en ze vertelt dat ze dat zelf ook heeft meegemaakt. “Dat moet anders.” Stichting GVA Daarom is in 2018 GVA opgericht. Nicole is sinds 2023 bestuurslid van de stichting. Er werken zeven geestelijke verzorgers en een teamleider. De stichting biedt geestelijke verzorging aan inwoners en richt zich op het beïnvloeden van de aanpak van de aardbevingsproblematiek. “We begeleiden bewoners, individueel of in groepen. We luisteren naar de verhalen en de ervaringen van eenieder. We praten met bewoners over wat de aardbevingstoestanden met hen doen als mens. Bewoners ondersteunen elkaar met hun verhalen. Met hun verhalen laten wij anderen zien wat de aardbevingen en de huidige aanpak ervan, met mensen doen.” Nicole is als ervaringsdeskundige gevraagd om bestuurslid te worden. “Ik geloof er erg in en realiseerde me dat ik juist die geestelijke verzorging en aandacht voor mij als mens, heel erg had gemist. Deze andere aanpak is heel erg nodig. Als voorzitter kan ik er meer aandacht voor vragen en heb ik meer invloed. Er gebeuren mooie dingen. Ik krijg er ook echt energie van. En ik heb veel bewondering voor wat de geestelijke verzorgers voor elkaar krijgen. Het helder krijgen van de rode draad in de problemen en dit zichtbaar maken voor anderen. Het team brengt structuur en realiseert goede samenwerking met andere partijen. Ik ben hier heel trots op.” Bestuurslid nodig Er gebeurt al heel veel, maar we hebben nog wel een bestuurslid nodig. “We zijn een bestuur op afstand. Het team doet het meeste werk. Het bestuur volgt en ondersteunt het team en zet samen met het team de koers uit. We zoeken een nieuw bestuurslid die kennis heeft van geestelijke verzorging en begrijpt wat het verschil is tussen onze dienstverlening en dat van anderen.” Geïnteresseerd in een bestuursfunctie bij Stichting Geestelijke Verzorging Aarbevingsgebied? Bekijk hier de vacature. Wil je graag meer informatie over Stichting GVA? Mail naar voorzitter@gvagroningen.nl of bel Nicole van Eijkern op het telefoonnummer 06-12245095. Tekst: Yvon van der Laan

Lees meer

Post | oktober 2025 | Vrijwilligersverhalen | 3 min lezen

Het Overweeghuis, een overweging waard

Door

Johnno Bosma

Tekst: Yvon van der Laan

Geïnteresseerd in een vrijwilligersfunctie bij het Overweeghuis? Bekijk hier de vacature voor Gastvrouw of raak betrokken door het draaien van bereikbaarheidsdiensten.