Een parel in het Parrelcafé

In het wijkcentrum Trefpunt in Beijum heb ik een gesprek met Ronald Oostmeijer over de Spel- en Spijkerweek die dit jaar voor de 17 e keer wordt gehouden. In het kantoor waar het interview plaatsvindt zijn de voorbereidingen van de week al goed te zien: allerlei materialen, vooral voor het knutselprogramma, staan in dozen of op stapels gereed voor gebruik. Ronald Oostmeijer Ronald is vanaf zijn 18 e jaar al bestuurlijk betrokken bij het wijkcentrum en samen met twee andere vrijwilligers, Liesbeth Laan en Ricardo Mulder, vormt hij het kernteam dat verantwoordelijk is voor de algehele organisatie van de Spel- en Spijkerweek, die ook dit jaar weer in de laatste vakantieweek in augustus gehouden wordt. Voorbereidingen In de loop van januari zijn de eerste voorbereidingen voor de week gestart. Er zijn subsidies aangevraagd en het werven van vrijwilligers is begonnen. Om de week te kunnen laten doorgaan zijn tenminste vijftig vrijwilligers nodig en gelukkig melden zich elk jaar weer veel dezelfde mensen aan om mee te werken. Met de vrijwilligers die zich beschikbaar hebben gesteld worden tijdens de voorbereiding een aantal avonden georganiseerd om het programma door te spreken, bestellijsten te maken en vooral om kennis met elkaar te maken. In de periode voorafgaande aan de Spel- en Spijkerweek worden met vrijwilligers heel veel pallets en schoon hout bij diverse bedrijven verzameld. Activiteiten De Spel- en Spijkerweek kent verschillende activiteiten. Meestal wordt het programma geopend met een dans onder leiding van een deskundige, de zogenoemde work-out. Daarna gaan de kinderen naar de verschillende onderdelen. Sommigen zijn buiten bezig met het timmeren van allerlei bouwwerken, anderen doen fanatiek mee met diverse sportwedstrijden, weer anderen zijn binnen aan allerlei klusopdrachten bezig. Op elke activiteit wordt een aantal vrijwilligers gezet om de veiligheid te waarborgen en de deelnemers te motiveren. Maaltijden Elke morgen begint met een ontbijt. “Sommigen kinderen komen met een lege maag,” weet Ronald uit ervaring. “En tussen de middag krijgt iedereen een warme maaltijd. Ook voor die activiteit zijn vrijwilligers nodig. Zo zie je dat iedereen wel een passende rol kan krijgen!” Motivatie Ronald hoeft niet meer gemotiveerd te worden voor dit werk. Hij weet hoe belangrijk zo’n week kan zijn voor veel kinderen. Vooral voor die kinderen die helemaal nooit op vakantie kunnen. “Die zien hun vriendjes een paar weken op vakantie gaan en zij blijven thuis. Juist zij genieten van deze week.” Thema Vrijwilligers zijn doorgaans heel enthousiast. Sommigen komen ook met leuke ideeën. Ronald: “In het begin heette de week Bonte Beijum Express. Dan zochten we elke dag een andere activiteit in de wijk. Totdat een vrijwilliger op het idee kwam kinderen te laten timmeren op het speelveld bij het Trefpunt. Toen is ook de naam veranderd in Spel- en Spijkerweek.” Vrijwilligers Aan de vrijwilligers worden geen bijzondere eisen gesteld. Iedereen die het leuk vindt kan zich aanmelden en wordt ingezet.  Mensen kunnen zich voor de hele week aanmelden, maar iemand die een dag- (deel) wil helpen is ook van harte welkom. Een vrijwilliger krijgt € 10 per dag als vergoeding. “Het enige wat we van een vrijwilliger vragen is doorzettingsvermogen,” zegt Ronald. “Als iemand zich heeft aangemeld rekenen we ook op hem of haar. Vrijwilligerswerk is niet vrijblijvend!” Tekst en beeld: Jan de Koning

Sarina Veenstra is coördinator activiteitenbegeleiding en ze staat mij bij de deur van het woonzorgcentrum Mercator op te wachten voor het interview. Ik word allerhartelijkst ontvangen. We stappen binnen in de ruime en gezellige hal die ook dienstdoet als activiteitenruimte. Die zit vol met bewoners die ik zie genieten van het optreden van een pianist en een zangeres. Ik val met mijn neus in de boter zo op de dinsdagochtend. Sarina stelt mij voor aan Eric Hofstee. Met Eric ga ik praten over de vrijwilligersvacature Duo-Fiets Bestuurder. Zingeving, plezier en ontspanning “Waarom ben je dit vrijwilligerswerk gaan doen?”, vraag ik aan Eric. “Ik werk al 36 jaar bij de Spoorwegen en wil buiten dit werk om iets anders doen. Voor zingeving en plezier voor mijzelf en voor de mensen met wie ik werk. Ik heb al 15 jaar ergens anders gewerkt als vrijwilliger en sinds 1 jaar doe ik dit vrijwilligerswerk op de duo-fiets.” “Mijn ouders hebben ook in een instelling gewoond. Mijn moeder had dementie en mijn vader had lichamelijke problemen. Ik zag dat er heel veel gedaan werd vanuit de instelling, maar het naar buiten gaan was toch vaak afhankelijk van de familie. Het is belangrijk dat mensen er even uit kunnen, naar buiten kunnen. Het is mooi dat ik dat nu voor deze bewoners kan doen. En ik vind het heerlijk om te fietsen, de wind in de haren te voelen en het geeft mijzelf ook ontspanning.” Meer dan naar alleen naar buiten gaan In het gesprek met Eric blijkt dat hij er wel meer van maakt, dan alleen even naar buiten te gaan. Bij iedere fietsroute die Mercator heeft uitgezet, heeft Eric een verhaal bedacht. Eric: “Ik sta met de bewoners stil bij wat we onderweg zien. Ik vertel iets over de planten, hoe ze heten, wanneer ze in bloei staan. We bekijken de bloemen en plukken soms ook een bloem die de bewoner dan weer thuis in een vaasje in de kamer zet. Ik vertel iets over de vogels die we onderweg tegenkomen. Als iemand de wind wil voelen, pak ik de route langs het kanaal. Vaak pak ik ook de groene route van Kardinge. Daar is van alles te zien. Niet iedereen doet dit zo, maar ik vind dit mooi op deze manier.” Bewoners knappen ervan op Eric merkt dat de bewoners opknappen van de fietstocht en de aandacht. “Er is minder verveling omdat ze naar buiten zijn geweest en er echt even uit zijn geweest. Ze maken wat mee en hebben wat te vertellen als ze weer terugkomen. Ik merk dat mensen het gevoel hebben dat ze weer meedoen. En dat ze meer ontspannen zijn.” De kunst is om er een leuke tijd van te maken Op mijn vraag of je speciale eigenschappen moet hebben om dit vrijwilligerswerk te doen, geeft Eric aan dat hij wil dat de mensen plezier en een leuke tijd hebben. Het zijn veelal mensen met beginnende dementie. “Ik heb vrij snel in de gaten wat handig is om te doen bij verschillende emoties. Rust brengen en uitstralen, verdriet benoemen, iemand uit de stoom van emotie halen en de emotie ombuigen. Je moet een open instelling hebben, niet snel iemand veroordelen, maar onderzoekend zijn naar waarom het gedrag vertoond wordt.” Flexibiliteit Mercator vraagt vrijwilligers op vaste uren, maar het kan ook flexibel. Dat is voor Eric erg prettig, want hij werkt in onregelmatige diensten en is in zijn werk altijd planmatig bezig. Bij dit vrijwilligerswerk wil Eric een vrij gevoel hebben. De instelling heeft een app waarin hij de dag van tevoren aangeeft wanneer hij komt om met bewoners te fietsen. Ideaal, vindt Eric. Ook vrijwilliger worden? Er is nog plek voor nog een vrijwilliger voor de duo-fiets. Geïnteresseerd? Neem dan contact op met Sarina Veenstra via sveenstra@tsn-thuiszorg.nl. Tekst en beeld: Yvon van der Laan

Toen hij de deur van het notariskantoor, waar hij als juridisch medewerker jaren met plezier gewerkt had, definitief achter zich dichttrok, stond er één ding vast voor Rein Bijzet: “Nu ga ik heel wat anders doen!” En toen hij vlak na zijn pensionering een folder van het Groninger Landschap in zijn brievenbus aantrof, was de keus snel gemaakt: “Dat is net iets voor mij. Dat lijkt me fantastisch!” Feeling met de natuur Het is inmiddels al weer acht jaar geleden dat Rein zich aanmeldde als vrijwilliger bij het Groninger Landschap . “Ik heb veel feeling met de natuur en ik vind het geweldig om kinderen daarmee vertrouwd te maken.” Rein voelt zich zo langzamerhand aardig thuis op het bezoekerscentrum Reitdiep van de stichting. In het voor- en najaar is hij er elke week minstens één dagdeel aanwezig. Team Educatie Als vrijwilliger kun je meedraaien in één of meerdere teams. Rein is aangesloten bij twee teams. “De meeste tijd besteed ik aan het team Educatie. Dan begeleid ik schoolklassen die hier een dagdeel op bezoek komen. We bieden deze groepen heel gevarieerde programma’s aan, die de scholen van te voren ontvangen. Als de kinderen binnenkomen, vertellen we ze wat het programma inhoudt en wat hier op het centrum zoal te beleven is. Daarna worden er groepen gemaakt en onder leiding van de vrijwilligers gaan de kinderen aan de slag.” Op het moment van ons gesprek is er ook een schoolklas aanwezig. De ene helft doet een “levend ganzenbord”, waarbij ze verspreid over het terrein allerlei vragen en opdrachten doen. De andere helft heeft gekozen voor een slootactiviteit. Iedereen krijgt een schepnet en dan gaan ze op onderzoek uit in de diverse slootjes achter het centrum. Na de pauze wisselen de groepen van activiteit. “Ik word hier heel enthousiast van,” vertelt Rein, “vooral als ik zie hoe leergierig kinderen zijn en hoe ze genieten van deze excursie!” De andere teams Daarnaast is hij ook betrokken bij het team Gastgevers. Deze vrijwilligers werken vooral op zaterdag en zondag, als het centrum open is voor bezoekers. Het derde team is dat van de gidsen. Deze vrijwilligers trekken er wandelend of fietsend op uit met groepen belangstellenden. Vakanties en het Hunzefestival op zondag 22 juni Tijdens de schoolvakanties worden er voor kinderen regelmatig knutselmiddagen georganiseerd. Dan kunnen ze bijvoorbeeld nestkastjes maken. Eenmaal per twee jaar organiseert Het Groninger Landschap het “Hunzefestival” in en rond het bezoekerscentrum. Dan kunnen ouders, kinderen en andere belangstellenden meedoen aan allerlei activiteiten. Dan kan men het “zeven-sloten-tegelijk-pad” ervaren, waar deelnemers op zeven verschillende manieren de sloten kunnen oversteken. Verder kan men uilenballen pluizen, een hindernis over water nemen of meedoen aan verschillende knutselactiviteiten. “En wie daar wel naar toe wil treft het, want het festival is zondag 22 juni,” zegt Rein aan het slot van ons gesprek. Vrijwilligers welkom Elk jaar zijn er weer nieuwe vrijwilligers nodig bij het Groninger Landschap. En Rein kan iedereen die de natuur een warm hart toedraagt een vrijwilligersbaan bij deze instelling van harte aanbevelen. “Vooral als ik zie hoe kinderen enthousiast genieten van een morgen in de natuur!” Tekst en beeld: Jan de Koning