Een parel in het Parrelcafé

Dat is de vraag waarbij de geestelijke verzorgers en de bestuursleden van de Stichting Geestelijke Verzorging Aardbevingsgebied (GVA) zich mee bezighouden. Bestuurslid Nicole van Eijkern vertelt me erover. Te veel nadruk op de scheuren in het huis, te weinig aandacht voor de scheuren in de ziel “Bij de aanpak van de aardbevingsproblematiek ligt de nadruk nog vooral op het oplossen van de schade, het versterken van de woningen, het bouwen van nieuwe woningen en de financiële kant. Er is te weinig aandacht voor de existentiële kant: de geestelijke problemen en de passende zorg, ondersteuning en begeleiding daarbij”, vertelt Nicole. Waarom overkomt mij dit, hoe moet ik dit dragen? “Het fysieke proces van restaureren, slopen of nieuwbouw duurt erg lang. Het wachten en de onzekerheid waar de bewoners mee geconfronteerd worden kost bewoners heel veel energie. Je weet niet waarom dit jou overkomt en hoe je dit moet dragen. Doe ik er wel toe, vragen inwoners zich af. Daardoor ontstaat er een gevoel van miskenning, eenzaamheid en onmacht. Veel mensen weten niet hoe ze dit moeten volhouden. Jouw eigen plek is niet meer veilig. Je moet tijdelijk of permanent ergens anders gaan wonen, ergens waar je soms helemaal niet wil zijn. Anderen beslissen voor jou: over jouw huis, jouw buurt en dorp. Dit doet heel veel met een mens. Het gaat soms ook ten koste van relaties met partners, kinderen en buurtgenoten. En dat jarenlang. Dat sloopt mensen”, zegt Nicole en ze vertelt dat ze dat zelf ook heeft meegemaakt. “Dat moet anders.” Stichting GVA Daarom is in 2018 GVA opgericht. Nicole is sinds 2023 bestuurslid van de stichting. Er werken zeven geestelijke verzorgers en een teamleider. De stichting biedt geestelijke verzorging aan inwoners en richt zich op het beïnvloeden van de aanpak van de aardbevingsproblematiek. “We begeleiden bewoners, individueel of in groepen. We luisteren naar de verhalen en de ervaringen van eenieder. We praten met bewoners over wat de aardbevingstoestanden met hen doen als mens. Bewoners ondersteunen elkaar met hun verhalen.  Met hun verhalen laten wij anderen zien wat de aardbevingen en de huidige aanpak ervan, met mensen doen.” Nicole is als ervaringsdeskundige gevraagd om bestuurslid te worden. “Ik geloof er erg in en realiseerde me dat ik juist die geestelijke verzorging en aandacht voor mij als mens, heel erg had gemist. Deze andere aanpak is heel erg nodig. Als voorzitter kan ik er meer aandacht voor vragen en heb ik meer invloed. Er gebeuren mooie dingen. Ik krijg er ook echt energie van. En ik heb veel bewondering voor wat de geestelijke verzorgers voor elkaar krijgen. Het helder krijgen van de rode draad in de problemen en dit zichtbaar maken voor anderen. Het team brengt structuur en realiseert goede samenwerking met andere partijen. Ik ben hier heel trots op.” Bestuurslid nodig Er gebeurt al heel veel, maar we hebben nog wel een bestuurslid nodig. “We zijn een bestuur op afstand. Het team doet het meeste werk. Het bestuur volgt en ondersteunt het team en zet samen met het team de koers uit. We zoeken een nieuw bestuurslid die kennis heeft van geestelijke verzorging en begrijpt wat het verschil is tussen onze dienstverlening en dat van anderen.” Geïnteresseerd in een bestuursfunctie bij Stichting Geestelijke Verzorging Aarbevingsgebied? Bekijk hier de vacature. Wil je graag meer informatie over Stichting GVA? Mail naar voorzitter@gvagroningen.nl of bel Nicole van Eijkern op het telefoonnummer 06-12245095. Tekst: Yvon van der Laan

In het weekend van 14-15 juni wandelen 7000 deelnemers door heel Nederland om aandacht te vragen voor een actuele, maar ook vergeten crisis in de wereld. Samen halen zij zoveel mogelijk geld op voor noodhulpprojecten van Stichting Vluchteling. “Dit jaar organiseren we De Nacht van de Vluchteling voor het eerst in Groningen”, vertelt Saskia Manusama enthousiast. Saskia is een van de producenten voor de regio Groningen en is verantwoordelijk voor de vrijwilligerscoördinatie. Samen “We kunnen dit natuurlijk niet alleen. Om alles in goede banen te leiden, zijn we nog op zoek naar enthousiaste vrijwilligers. Of je nu helpt bij het routeteam, deelnemers verwelkomt, werkt bij de registratie of ondersteuning biedt langs de route — jouw inzet maakt het verschil. We zoeken met name voor de zaterdagavond, de nacht zelf en de zondagochtend nog mensen. Op basis van jouw beschikbaarheid kun je je inschrijven voor een dienst. Samen met vrienden, familie of collega’s is uiteraard ook mogelijk! Ben je alleen? We doen dit allemaal samen dus alleen ben je nooit." Deelnemers in de watten leggen Deelnemers worden onderweg goed verzorgd met koffie, thee, snacks, muziek en een warm welkom op de rustlocaties. Voor de 10 en 20 km is de rustlocatie bij Van der Valk Hotel Groningen-Hoogkerk. De 40 kilometer route heeft als rustlocaties De Biotoop, ’t Loughoes, Kaap Hoorn en HFC'15. Start en finish Alle routes beginnen én eindigen bij het Stadslab op het Suikerunieterrein. “Met muziek van een DJ, eten, drinken en mooie ontmoetingen is het de centrale plek van dit evenement.” aldus Saskia. Donaties Het opgehaalde bedrag, want je mag doneren of deelnemers sponseren, gaat dit jaar naar vluchtelingenkampen en humanitaire hulp in Myanmar, Bangladesh, Congo, Niger en Syrië. Vorig jaar is er maar liefst 608.315 euro opgehaald! “In de andere deelnemende steden is het al een groot evenement”, vertelt Saskia trots. “We hopen dat in Groningen ook op te bouwen. We horen al hele mooie en ook persoonlijke verhalen van mensen waarom ze mee gaan lopen of mee willen werken aan dit evenement. Zo’n nacht samen iets doen voor het goede doel blijft iets heel bijzonders.” Grote betrokkenheid “De betrokkenheid is groot. Al die mensen die zich willen inzetten, of dat nu met een donatie is, door te gaan lopen of door mee te werken als vrijwilliger. Het is hartverwarmend om te zien hoeveel mensen in actie willen komen. Wil jij hier ook deel van uitmaken? Meld je dan aan. We kunnen je hulp goed gebruiken!” Klik hier om de vacature te bekijken. Tekst: Annette Doornbosch

De Kiosk in het Diamantpark in de wijk Vinkhuizen zoekt meer vrijwilligers. Op een hele zonnige dag eind april spreek ik met Emma Bel en Leendert Tholen op het terras voor de kiosk. Het is een soort koffie- en theehuis, maar met meer. Niet alleen de rollatorbende “We hebben ook thee, fris, ijs en snacks,” vertelt Emma. “Er komen door de week zo’n 10-20 bezoekers per middag, veelal 50-plussers, maar ook vrouwen met kinderen. Het gaat om ontmoeten en gezelligheid. Want wat moet je als alleenstaande in je huis, de hele middag TV kijken? Dat is saai en hier kun je buurtgenoten ontmoeten en zoals vandaag lekker in het zonnetje zitten.” “Ja,” lacht Leendert, “ik noem het soms wel eens de rollatorbende. Maar er komen ook anderen hoor. Vooral in het weekend is het druk. We hebben elke maand een evenement, waar veel mensen op af komen. Zo hadden we met Koningsdag een vrijmarkt die druk bezocht werd. Wat zeg ik, het was smoordruk!” Container gekocht Emma en Leendert hebben Stichting Kiosk Diamantpark opgericht. Ze hadden dit idee gekregen toen bleek dat er een wijkbudget te verdelen was waar je op kon stemmen. En er was gemis aan een laagdrempelige ontmoetingsplek. “En wat gebeurde? Wij werden tweede” vertelt Leendert enthousiast. “Dus kregen we budget om het op te starten.” “Ja,” gaat Emma verder, “we kochten een grote container en die hebben we zelf ingericht, met hulp van de gemeente voor de water- en elektriciteitsaansluiting. Gelukkig is mijn man heel handig en die heeft een keukenblokje en andere dingen erin gemaakt. En natuurlijk het mooie klapluik met een bar van waaruit wij de bezoekers kunnen bedienen.” “Wij zaten al jaren in het wijkoverleg maar toen deze kans voorbijkwam hebben we die meteen aangegrepen,” legt Leendert uit. “En nu doen we dit alweer zes jaar, met behulp van vrijwilligers.” Laagdrempelig Wat moeten vrijwilligers doen? “De kiosk openen en gastheer en -vrouw zijn. Want wij blijven niet in de container zitten. Wij maken altijd een praatje buiten met de bezoekers, want daar komen ze ook voor. Als vrijwilliger ben je dus heel vrij. Wij maken de roosters natuurlijk, maar je mag kiezen voor maar een dagdeel per twee weken of vaker, “legt Leendert uit. “En je bent altijd met zijn tweeën, dat vinden wij veiliger en gezelliger. Want je zal maar naar het toilet moeten,” lacht Emma. Dat kan overigens aan de overkant, maar een eigen toilet staat nog op hun wensenlijstje. En als het regent mogen de vrijwilligers zelf besluiten of ze open willen. Emma en Leendert doen dit naast hun eigen baan, van 28 en 36 uur per week, respect! Doe mee De openingstijden zijn van woensdag tot en met zondag van 14-17 uur. Maar bij evenementen gaan ze wat langer door. Er staan nog een zomermarkt, een shantykoor en een kinderfeest op het programma. Dus hou de agenda in de gaten op hun facebookpagina Kiosk Diamantpark, op Vinkhuizen.nl of Wijknieuws Vinkhuizen, die zijn heel actueel. Tekst en beeld: Annette Doornbosch Ook als vrijwilliger bijdragen bij de kiosk in het Diamantpark? Hier vind je de vacatures voor een medewerker en een beheerder van het koffie- en theehuis.