Zonder liefde rouw je niet 

Wie op maandagochtend de Herstelacademie van Sedna binnenloopt, wordt vaak begroet door Jeltje. Jeltje is hier binnengekomen als deelnemer, maar besloot na een tijdje ook actief te worden als vrijwilliger. “Ik dacht: ik vind het hier zo’n mooie plek, ik wil hier wel mijn steentje aan bijdragen.” Jeltje is begonnen als gastvrouw, iets wat ze nu een jaar doet. “Ik zet thee en koffie, maak alles netjes, deels verricht ik werkzaamheden voor Sedna en deels mag ik dingen voor mezelf doen of aan een activiteit meedoen. Op maandag is er open inloop. Dan ontvang ik ook gasten. Het leukste als host vind ik het om mensen te ontmoeten. Soms heb ik vertrouwelijke gesprekken als mensen daar behoefte aan hebben. De aandacht, het luisterend oor, dat vind ik als host het mooiste om te bieden. Dat je de dag van iemand anders mag kleuren.” Ruimte om nieuwe talenten te ontwikkelen Over de sfeer bij de Herstelacademie hoeft ze niet lang na te denken. “Heel prettig omdat je hier mag zijn zoals je wilt zijn. Veilig, gemoedelijk, met aandacht, betrokken. Maar ik vind het ook een hele creatieve omgeving. Wat hier allemaal bedacht en georganiseerd wordt! Ik voel me hier een onderdeel van allemaal creatieve mensen.” “Wat ik zelf leuk vind, is de ruimte die je krijgt om jezelf te kunnen ontwikkelen, maar daar is misschien niet iedereen naar op zoek. Ik had een aantal jaren geleden niet kunnen bedenken dat ik mee zou spelen in een toneelvoorstelling. Maar hier ben ik als deelnemer mee gaan doen aan een theaterproject. We hebben vorig jaar een uitverkochte voorstelling gegeven in het Prinsentheater. Dat vond ik een hele belevenis, dat je naar een voorstelling toewerkt. Dat was voor mij een hoogtepunt. Ik doe nu weer mee.” Van meedoen naar meebouwen Het is niet bij theater gebleven. Jeltje ging ook assisteren bij groepsactiviteiten en organiseert en begeleidt inmiddels zelf ook community-activiteiten zoals het schrijfcafé, het wandeluurtje en de collageclub. Daarvoor heeft ze eerst de training Herstelondersteunend werken bij Sedna gevolgd. Daarin leer je hoe het gaat bij een herstelacademie, het gedachtengoed, hoe je mensen begeleidt en hoe je met elkaar omgaat. Je krijgt ook huiswerk en je oefent met de groep. “Ik heb nu de ruimte om te assisteren, workshops te geven en om community activiteiten op te zetten. Ik ben al trots op deze drie activiteiten die ik begeleid, het zou mooi zijn als er nog meer community activiteiten bij gaan komen. Mijn persoonlijke wens is om een cursus Reiki te volgen en dit misschien dan hier ook wel aan te bieden.” “Het is hier echt, ik mag mezelf zijn” Jeltje zit heel erg op haar plek bij Sedna. “Ik beleef hier veel mooie momenten en hou er ook bijzondere herinneringen aan over. Je kunt door de activiteiten die je doet, je met anderen verbinden. Dat mis ik in het gewone leven wel eens, dat vind ik oppervlakkig, je doet net of het goed gaat om aan het ideale plaatje te voldoen. Maar hier ben je echt, dat vind ik mooi. Als ik een mindere dag heb, doe ik hier wel wat ik moet doen, maar ik mag mezelf zijn. Ik hoef geen toneel te spelen, dat is een hele opluchting. Hier presteer ik beter omdat er ruimte is om mezelf te zijn. Ben je geïnteresseerd in een bestuursfunctie bij Sedna of in de rol van host/gastvrouw/-heer ? Bekijk dan de openstaande vacatures in de vacaturebank of maak een afspraak voor een kennismakingsgesprek via http://kennismakingsgesprek.paperform.co/ Tekst: Yvon van der Laan Beeld: Herstelacademie Sedna

Sinds 2023 wordt er elk jaar in december een kerstmarkt georganiseerd in Multifunctioneel Centrum de Wijert. De markt wordt georganiseerd door vrijwilligers Gea en Maria. “We noemen ons ook wel grappend het zzp-team van MFC De Wijert”, zegt Gea. “We denken over van alles mee en organiseren evenementen.” Een drankje doen Gea raakte via de crea-ochtenden betrokken bij MFC de Wijert nadat ze een keer naar binnen was gelopen voor een kopje koffie. “Nadat mijn man was overleden kwam ik een tijd weinig de deur uit. Dankzij het MFC ben ik weer uit dat dal gekomen. Eerst door hier te komen haken op de vrijdagochtend. Daarna raakte ik betrokken bij andere activiteiten.” Ook Maria kwam eerst binnen voor een kopje koffie toen ze een tijdje met pensioen was. “Bij de eerste kerstmarkt werden we gevraagd om mee te doen en dat was heel leuk. Het is hier een warm bad.” Van alles wat Naast de kerstmarkt waren ze afgelopen jaar ook betrokken bij het organiseren van het 25-jarig jubileumfeest en de wekelijkse crea-ochtend. “Wij zijn altijd aan de slag hier”, gaat Gea verder. “Soms pakken we klusjes op zoals het vouwen van de was of zijn we bezig met het voorbereiden van een evenement. Andere keren zijn we gewoon gezellig aan het doen met elkaar, daardoor ontdooien de bezoekers ook. Ze kunnen ons voor van alles vragen, maar we houden het graag flexibel.” Kerstmarkt Normaal gesproken zien Gea en Maria elkaar 2 à 3 keer per week, maar in de weken voor kerst spreken ze vaker af. Ze bespreken o.a. welke kraampjes er moeten komen en hoe de markt het best ingericht kan worden. “Op de dag zelf bouwen we met vrijwilligers de markt op en maken Maria en ik samen snert”, vertelt Gea. Maria vult aan: “We organiseren ook elk jaar een tombola. Samen gaan we bij alle winkeliers in de wijk langs om te vragen of ze prijzen willen doneren. Sommige winkels geven bonnen, maar er zijn ook winkels die de dag van te voren verse producten aan ons geven. We krijgen eigenlijk nooit nee te horen.” Van de opbrengst van de kerstmarkt wordt er een andere sociale activiteit in de wijk georganiseerd. “Van het geld dat we op de kerstmarkt binnenkrijgen organiseren we komend jaar een ouderenmiddag in de Wijert”, vertelt Gea. “Zo kunnen we dankzij deze kerstmarkt ook weer een leuke andere activiteit houden.” Samen zijn Dergelijke activiteiten zijn belangrijk, want ondanks dat er in MFC de Wijert veel mensen samenkomen is er ook eenzaamheid in de wijk. “Voor veel mensen is het fijn dat er een plek is waar ze makkelijk even naar binnen kunnen lopen voor een praatje en een drankje. Sommige mensen vinden het hier eerst maar niks als iemand ze meeneemt. Maar ze komen daarna vaak weer terug en vinden hier hun draai.” Door binnen te lopen bij het MFC kunnen buurtbewoners over koetjes en kalfjes praten, maar ze kunnen het er ook over diepere zaken hebben. Maria: "Het is goed om het gezellig te hebben, maar we zijn er ook om een luisterend oor te bieden als het over serieuze onderwerpen gaat." Doorgaan “Aan het einde van zo’n dag rond de kerstmarkt lopen we soms ook rond met de tong op de grond. Maar het is vrijwel altijd ook heel gezellig”, vertelt Maria. Voorlopig gaan Gea en Maria vrolijk door met hun vrijwilligerswerk, want het heeft hen allebei veel te bieden. Gea: “Ik ben heel blij dat ik deel uit mag maken van het MFC. Hier mee kunnen doen heeft me uit een heel diep dal gehaald. Er moet niets, maar ik kan door me hier in te zetten ook bij blijven dragen aan de maatschappij.” Tekst: Johnno Bosma

Dit artikel verscheen eerder in ons  thema magazine over nieuwkomers . Terwijl het voor de rest van Nederland een goed bewaard geheim is gebleven, weet iedereen die in Groningen woont dat het tegelijk een nuchtere stad én een bruisende internationale metropool is. Voor alle internationals die in Noord-Nederland komen wonen of werken, huisvest Groningen het International Welcome Center North. Deze organisatie biedt iedereen die het nodig heeft informatie over wonen, werken, studeren en ondernemen in het Noorden, en brengt internationals en locals bij elkaar via het programma My local friend. Via dit programma leerden Sinem en Wiebe elkaar in 2024 kennen. Wiebe, de local, werkte voor zijn pensioen op de Rijksuniversiteit Groningen en begon het internationale contact te missen. Dus meldde hij zich aan bij dit internationale maatjesproject. Sinem werkte vroeger als docent Engels op een universiteit in Turkije en is in Nederland komen wonen omdat haar man een baan als ingenieur in Nederland kreeg. Terwijl ze op zoek was naar een baan als docent Engels op een middelbare school, wilde ze ook graag Groningers leren kennen. “Omdat mijn man en veel van zijn collega’s expats zijn is het niet altijd makkelijk om Nederlandse vrienden te maken. Daarom meldde ik me aan voor My local friend.” En zo ontmoette ze Wiebe. Vriendschap Normaal gesproken ontmoeten ze elkaar één keer per week en praten ze over koetjes en kalfjes, in het Nederlands. De gedachte achter het project is dat mensen de taal kunnen oefenen, maar voor Wiebe en Sinem is het project waardevoller dan dat. Wiebe houdt erg van de internationale context en contact hebben met andere culturen: “Naast dit project zijn er ook allerlei andere evenementen via het IWCN, dus daar kunnen we ook heen en mensen uit verschillende landen ontmoeten.” Sinem vult aan: “Ik wilde graag met meer vertrouwen Nederlands kunnen spreken met mensen, maar ondertussen word je ook vrienden. Dus het is heel leuk om zo ook iemand uit je stad beter te leren kennen.” Elkaar begrijpen Volgens Sinem zit er een verschil tussen de taal begrijpen en de taal goed spreken. “Het blijft moeilijk om lastige woorden ook te gebruiken. Zo hadden we het laatst over versplinteren. Van veel van dat soort woorden weet ik wat ze betekenen, maar als ik zelf spreek gebruik ik toch vaak makkelijkere woorden.” Volgens Wiebe is Sinem ook een beetje een perfectionist. “Ze spreekt echt al heel goed Nederlands. Maar het is belangrijk om vaak te oefenen. Binnenkort gaan we drankjes doen bij Sinem thuis, samen met haar man. En dan gaan we de hele avond Nederlands praten.” Omdat Wiebe zelf een paar jaar in Namibië heeft gewoond, weet hij ook hoe het is om een expat te zijn in een andere stad. “Ik herinner me nog goed hoe lastig het kan zijn om mensen te leren kennen in een nieuw land. Dat maakt het extra leuk om nu voor iemand anders een lokale vriend te zijn.” Een tekort Het maatjesproject My local friend is bedoeld voor mensen die al op taalniveau A2 of B1 zitten. Zo kunnen de gesprekken ook echt in het Nederlands gevoerd worden. Sinem woonde voor ze in Groningen kwam al even in Amsterdam. Zodoende wist ze al een en ander over Nederland en had ze al wat van de taal geleerd. Toen ze zich aanmeldde werd ze toch eerst op de wachtlijst geplaatst voor ze aan iemand werd gekoppeld. Er is namelijk een tekort aan locals. Daarom is de aanmelding voor nieuwkomers tijdelijk gesloten, terwijl mensen wiens moedertaal Nederlands is zich nog wel kunnen aanmelden. Sinem: “Ik zou graag zien dat meer locals zich aanmelden zodat de wachtlijst verdwijnt. Het is echt heel fijn om op deze manier stadsgenoten te leren kennen. Dankzij mijn gesprekken met Wiebe ben ik veel zelfverzekerder als ik Nederlands spreek.” Wiebe kan het de locals aanbevelen: “Ik zou meedoen zeker aanraden. Het is heel leuk om te doen. En als je het leuk vindt om ook aan andere activiteiten mee te doen, leer je heel veel mensen uit andere culturen kennen.” Tekst: Johnno Bosma Beeld: Eline Doornbos