Wat is er leuker dan spelende kinderen?!

De tuin van stadsboerderij de Wiershoeck is onbetwist de mooiste plek in Beijum. Op social media vind je schitterende foto’s van de kip, de bloemen, de tuin, de composthoop, de kransen van droogbloemen enz. In gesprek met Dorine Sibbes van de Raad van Toezicht van de Wiershoeck spreek ik mijn be- en verwondering uit omdat ik nog weet hoe de Wiershoeck er 35 jaar geleden uitzag toen ik -zijnde werkloos- er eindeloos uitjes plantte in wat toen nog alleen een groentetuin was. En nu is het een bloeiende en boeiende plek geworden waar veel Beijumer van genieten. Het gebouw en de mensen De Raad van Toezicht met vijf leden houdt sinds 2015 toezicht op de twee stichtingen van de Wiershoeck: stichting Stadsboerderij de Wiershoeck die het gebouw beheert en de stichting Zorgboerderij de Wiershoeck die over de dagelijkse zorg voor de cliënten en vrijwilligers gaat die op de boerderij aan het werk zijn. Behalve de natuurvoedingswinkel en een atelier vind je nog twee bedrijfjes in de boerderij en een paar appartementen. “Belangrijk is” zegt Dorine “dat de Raad van Toezicht niet alleen toezicht houdt op de stichtingen maar vooral ook meedoet en meedenkt.” Een belangrijke stap “Mijn taak was voornamelijk een plan te schrijven ‘Toekomst Wiershoeck 2025’”. Omdat ze programmamanager Leefbaarheid bij de Provincie Groningen is heeft zij zicht op dit soort dingen. Bovendien kent Dorine de Wiershoeck goed want ze woont  al 44 jaar in Beijum. Het plan gaat over de stappen die nodig zijn om de Wiershoeck blijvend een stabiele basis te geven. Zo is Dorine heel blij dat de Wiershoeck een paar jaar geleden de status van algemene voorziening kreeg. “Dat betekent dat we worden beschouwd als een belangrijke plaats waar mensen heel beschut en veilig even weer onder de mensen kunnen komen en hun arbeidsritme kunnen opbouwen. Daar krijgen we financiële middelen voor.” Samenwerken in de wijk “Verder is het zo dat je niet meer alles alleen kan doen en in 2022 hebben we samen met het Heerdenhoes en het Trefpunt ‘Beijum in Bedrijf’ opgericht. Met elkaar willen we een paar vaste plekken in de wijk zijn waar mensen activiteiten kunnen ontplooien.” Ze geniet ervan te zien hoe mensen samenkomen voor een maaltijd op deze drie plekken in de wijk. Activiteiten In en rond de Wiershoeck is de laatste jaren ook veel gebeurd vertelt Dorine en daar is ze best wel een beetje trots op. “We zijn bezig geweest met een groen energieplan om ervoor te zorgen dat ons gebouw energieneutraal wordt. Binnen de raad van toezicht is iemand die daar verstand van heeft. Verder zijn er plannen voor een theehuis met terras, waar ook gegeten kan worden. De tuin en het bijhouden daarvan staat natuurlijk centraal in de Wiershoeck. Maar daarnaast zijn een aantal andere activiteiten gestart voor wijkbewoners, zoals een soepinloop, spelletjes middagen, activiteiten voor de kinderen en muziekdagen.” De toekomst Dorine benadrukt dat het in de Raad voor Toezicht vooral gaat om het toekomstbestendig maken van de boerderij en dat gaat ook over het feit dat de directeur/bestuurder Marjan die in dienst is van de Zorgboerderij de Wiershoeck, binnenkort met pensioen gaat. Marjan is degene die vanaf de jaren ’80 de tuin vorm gaf èn de vrijwilligers begeleidde. En hoe moet dat als zij weggaat? “De dingen zullen veranderen, dus dat wordt nog spannend.” tekst: Jeanet Verveer beeld: Stichting Stadsboerderij de Wiershoeck

My Local Friend koppelt vrijwilligers aan internationals die graag Nederlands willen oefenen en willen leren over onze cultuur en stad. Ik spreek met Maaike Ridder, coördinator, en René en Monic, die zelf ook een Local Friend zijn van een international. My Local Friend is onderdeel van het International Welcome Center North, dat internationals helpt met van alles en nog wat. En ze zoeken mensen die het leuk vinden om regelmatig af te spreken met een buitenlander. Enthousiaste internationals “Het enthousiasme bij internationals is groot,” vertelt Maaike. “Ja” vult René aan, “we hebben zelfs een wachtlijst!” Internationals zijn dus buitenlanders die hier studeren en die voor hun studie beter Nederlands moeten leren spreken of die hier werken, zoals kennismigranten. “In veel bedrijven die kennismigranten in dienst hebben wordt Engels gesproken, maar toch doen er veel een opleiding Nederlands en dat willen ze graag in praktijk brengen. Bovendien zijn ze erg geïnteresseerd in Nederland en Groningen, hoe wij hier leven,” vult Monic aan. Gelijkgestemd “En ze willen daarom graag sociale contacten met ons Groningers,” aldus Maaike. “Daarom moet je als local friend wel vloeiend Nederlands kunnen spreken, en ze liever hier wonen zodat je de stad kunnen laten zien en wat hier allemaal te doen is.” Zo gaat René veel met de internationals naar musea, theater en bioscoop of gewoon naar een café. “Want bij de intake worden ook de interesses gevraagd zodat gelijkgestemden zoveel mogelijk gekoppeld kunnen worden, want het moet wel klikken.” En Monic wandelt altijd met haar Amerikaanse international. ‘”Als je mee wilt doen is het wel een soort van first date en ja, het blijven mensen,” grapt René, “maar als de eerste date niet succesvol is mag je wisselen, maar dat komt gelukkig haast nooit voor”. Je bent vrij om waar dan ook af te spreken, mocht je dat niet in je eigen huis of bij de international thuis willen doen, dan kan dat ook ergens anders. Ook de dag en tijd kunnen de koppels zelf afspreken. Het is erg leuk om te doen Z0wel René als Monic vinden het heel erg leuk om te doen. “Je leert veel over andere culturen en je ziet je eigen land door de bril van iemand anders, en dat is soms een eyeopener” vindt Monic. En René kan dat alleen maar beamen. “Ook theaterbezoeken kunnen soms verrassend zijn, zo ging ik eens met een international naar een voorstelling in Grand maar dat bleek een mime voorstelling te zijn, dus geen evaluatie over teksten,” lacht René. “En wat ook een voordeel is; er zijn allerlei activiteiten en evenementen waar je als vrijwilliger gratis aan mee mag doen, dat varieert van movie nights, wandelclubs, boekenclubs tot yoga. Maar dan wel in het Engels, want die events worden door de internationals zelf georganiseerd” merkt Maaike nog wel even op. En er zijn veel events, kijk maar even op de website van My Local Friend, onderdeel van www.iwcn.nl . International Welcome Center North, een hartelijk welkom Het IWCN is inmiddels heel bekend. ‘Veel internationals komen hier rechtstreeks van het station, met de rugzak nog om,’ lacht Maaike.  Zie de vacature , en oh ja, ze zoeken met spoed veel vrijwilligers om de wachtlijst op te heffen…

Ze is al wat langer vrijwilliger. Eerst, toen ze nog in Amsterdam woonde, bood ze hulp bij het taalonderwijs aan anderstaligen en toen ze in 2018 naar Haren verhuisde, ontdekte ze al snel de mogelijkheden van vrijwilligerswerk bij Humanitas. Nienke Hartman heeft ooit een opleiding verpleegkunde gedaan en jaren in de psychiatrie gewerkt. De ervaring die ze daar heeft opgedaan komt goed van pas bij de rol die ze als vrijwilliger bij Humanitas heeft gekregen. Begeleiding van lotgenotengroepen Vorige jaar startte Humanitas een groep voor mantelzorgers van mensen met dementie. De meeste van de deelnemers zorgen voor hun partner en het blijkt dat het creëren van een lotgenotengroep voor deze mensen een goed initiatief is geweest. Mantelzorgers kunnen zich onbegrepen voelen door mensen uit hun omgeving, want die kunnen zich geen voorstelling maken van hoe het is om dagelijks samen te leven met iemand met dementie en de moeilijkheden die dat kan geven. In de lotgenotengroep kunnen mensen hun verhaal kwijt en krijgen ze veel herkenning. Gesprekken begeleiden Samen met een andere vrijwilliger begeleidt Nienke de kleine groep. Na een aantal bijeenkomsten worden de gesprekken afgerond. Inmiddels is een tweede groep gestart. “Ik geniet van dit werk omdat ik merk dat het de mensen van de groep veel oplevert. In de groep durven ze hun, soms schrijnende, verhalen te delen en door de tips die ze van elkaar horen, gaan ze meestal weer met nieuwe moed terug naar huis.” En wat Nienke vooral ook zo mooi vindt aan dit werk is dat er meestal ook een stuk gezonde humor in de groep komt. “Naast het huilen wordt er gelukkig ook veel gelachen." Expres? Wat haar ook opvalt tijdens de gesprekken is dat de mantelzorger niet altijd over de juiste informatie beschikt omtrent het gedrag van de partner met dementie en soms denkt dat deze bepaalde dingen expres doet. Zo kan de patiënt bijvoorbeeld erg vergeetachtig worden en dat kan de partner op het verkeerde been zetten. Ook deze zaken worden binnen de lotgenotengroep gedeeld en omdat het herkend wordt is het vaak ook geruststellend. Cursus Tijdens de gesprekken merkt Nienke dat ze veel heeft aan de kennis die ze heeft opgedaan in haar opleiding en haar werk. De mantelzorgers hebben ook vaak vragen over de ziekte en dan kan ze meestal wel een antwoord geven. Toch vond ze het aantrekkelijk om ook de cursus die Humanitas aanbood te volgen. Tijdens deze cursus voor vrijwillige coördinatoren maken de deelnemers kennis met alle facetten van het vrijwilligerswerk binnen deze organisatie. Nog een andere rol bij Humanitas De begeleiding van de lotgenotengroepen is één van de taken die Nienke als vrijwilliger bij Humanitas doet. Daarnaast heeft ze ook nog een taak die ze voornamelijk vanuit huis kan doen: ze zoekt telefonisch contact met mantelzorgers uit Haren die bij Humanitas geregistreerd staan voor het bieden van een luisterend oor, om te horen hoe het gaat en of er behoefte is aan ondersteuning. Samen met de mantelzorger onderzoekt Nienke of deze ondersteuningsvraag door een vrijwilliger van een ander project binnen Humanitas opgepakt kan worden of dat er meer nodig is. Nienke werkt met heel veel plezier bij Humanitas en ze gunt ook andere mensen de voldoening van een stukje vrijwilligerswerk. Tekst en beeld: Jan de Koning