Stichting Rechtskracht helpt mensen met hun rechten

“Dit vrijwilligerswerk past precies bij mij. Ik houd van fietsen en door dit te doen maak ik ook nog een bewoner van Noorderbrug erg blij.” Jaap Molenaar Aan het woord is Jaap Molenaar, werkzaam bij een bedrijf in Bedum als verandermanager. Jaap is 63 jaar en is bezig zijn werkzame leven te combineren met vrijwilligerswerk. “Ik wil, ook na mijn pensionering, graag actief blijven en daarom ben ik gaan zoeken naar vrijwilligerswerk waarbij ik in beweging kan blijven. Via link050 kwam ik uit bij Beatrixoord.” Daar zochten ze een buddy voor een bewoner om samen te fietsen op een duo fiets en dat was precies van Jaap zocht. Freddy, zijn fietsmaatje Eenmaal per week gaat hij naar het wooncentrum Groningen - een wooncomplex van stichting ’s Heeren Loo de Noorderbrug in Groningen-Zuid - waar Freddy, zijn fietsmaatje woont. Freddy is 60 jaar en zit na een auto-ongeluk al ruim 30 jaar in een rolstoel. Jarenlang kon Freddy zelfstandig met een driewieler rondfietsen door Groningen, maar langzamerhand was dat niet meer vertrouwd. Gelukkig beschikt de instelling over een duofiets en toen men een buddy voor hem had gevonden, konden de fietstochten een vervolg krijgen. Fietstochten Omdat Freddy jarenlang alleen had gefietst, kende hij heel wat plekjes in de stad. Eén daarvan was de kraam van de visboer en Jaap en Freddy bezoeken tegenwoordig dan ook regelmatig deze ondernemer. “Ik merk dat Freddy geniet van deze fietstochten en dat geeft mij ook veel voldoening.” De beide mannen laten zich niet snel door de weersomstandigheden beïnvloeden. Alleen als het heel hard regent, blijven ze binnen en drinken ze een kopje koffie. Een tochtje rond het Paterswoldse Meer is favoriet en dan keuvelen de mannen heel wat af. Soms maken ze een fietstocht van wel twee uur lang. Sponsoractie Jaap is een echte fietsfanaat. Afgelopen voorjaar fietste hij een maand lang alleen door Italië. Hij had toen al ruim een half jaar elke week met Freddy gefietst en inmiddels had hij ontdekt dat de duofiets zijn beste tijd had gehad. “Eigenlijk zou er een nieuwe fiets moeten komen, maar de financiële middelen van deze zorginstelling laten dat niet toe.” Tijdens het fietsen in Italië kwam bij Jaap het idee op om zijn fietstocht te koppelen aan een sponsoractie. Hij bracht zijn familie en vrienden op de hoogte en toen hij terugkwam in Nederland had de actie al bijna 1000 euro opgebracht. Een mooi startbedrag maar nog lang niet voldoende. Daarom wil Jaap, in overleg met Noorderbrug, kijken of zijn actie nog een vervolg kan krijgen, zodat er binnen afzienbare tijd toch een nieuwe fiets gekocht kan worden. Zwaarte van het werk? “Iemand die fietsen leuk vindt en ook graag een ander daarin wil meenemen, zou ik sterk aanraden voor dit vrijwilligerswerk te kiezen. Je moet wel wat conditie hebben, maar voor de meeste mensen moet dit te doen zijn, vooral ook omdat de fiets elektrische ondersteuning heeft. Je moet tijdens het fietsen wel alert zijn en je bewust zijn dat je wat breder bent. Maar als ik zie hoe mijn duopassagier geniet van deze aandacht, kan mijn middag niet meer stuk.” Tekst: Jan de Koning

De Dierenambulance Groningen staat los van de landelijke dierenambulance, die je momenteel veel op de radio hoort, op zoek naar vrijwilligers. Maar ook in Groningen is er behoefte aan medewerkers zoals op de meldkamer, bijrijder op de ambulance of chauffeur en bij de uitvaartservice. Wat dit allemaal inhoud vertellen Debby Seubers, waarnemend manager, en Therese Smit, vrijwilligster meldkamer, chauffeuse en uitvaartdienst. Beiden zijn het erover eens dat er een hele leuke sfeer heerst. De belangrijkste eis is dat je wel affiniteit met dieren moet hebben. En aan gewonde of dode dieren kun je wennen, bovendien krijg je een EHBO-opleiding en je werkt altijd samen. Ook mensen met een participatiebaan zijn welkom! Op het moment staan er bij de Dierenambulance Groningen vacatures open voor een algemeen medewerker/chauffeur , een klusser/tuinman , en een schoonmaker .

Dit artikel verscheen eerder in ons thema magazine over sport . Hij en zijn jongere broer hebben het al van huis uit meegekregen: je moet wat over hebben voor de sportclub waar je kinderen lid van zijn. “Mijn ouders waren ook vaak bezig voor onze vereniging in onze geboorteplaats Emmen. Dat vonden ze normaal. Daardoor konden wij ook blijven sporten. Want sportactiviteiten zijn alleen maar mogelijk bij de gratie van veel vrijwilligheid.” Elzo Dijkhuis Aan het woord is de 62-jarige Elzo Dijkhuis. In het dagelijks leven projectmanager bij de gemeente Groningen. Elzo is zijn leven lang al fanatiek waterpoloër en hij speelt vanaf 1986 bij de zwemclub Trivia in de stad. Daarnaast zwemt hij meerdere keren per week in open water, zowel in de zomer als in de winter. In zijn jonge jaren was hij actief betrokken bij het team dat in de competitie meedraaide en omdat de club ook verplicht was scheidsrechters te leveren, volgde hij daar een cursus voor en leidde hij vele jaren diverse wedstrijden. Tijdens het opgroeien van zijn kinderen stopte hij met het fluiten, maar toen deze zelf ook weer betrokken raakten bij de sport, pakte hij de draad weer op en sindsdien is Elzo tijdens de competitie elk weekend in een zwembad te vinden als scheidsrechter. Ervaring Langzamerhand heeft Elzo veel ervaring opgebouwd en hij merkt dat daardoor het leiden van een wedstrijd een stuk gemakkelijker wordt. Jonge collega’s hebben er nog weleens moeite mee om vol te houden als scheidsrechter. “Het is ook geen eenvoudige klus omdat er zich ook veel (al of niet onrechtmatig) onder water afspeelt. Om een beslissing te nemen moet je daarom vaak ook afgaan op de reacties en lichaamshouding van de spelers en daarvoor is ervaring nodig.” Duidelijkheid geven Daarnaast is grondige kennis van het spel en de regels heel belangrijk. “Ik heb jarenlang op een hoog niveau gespeeld en ik weet zo langzamerhand wel wat zich voordoet gedurende een wedstrijd. Ik ben heel duidelijk tijdens het spel en na afloop blijf ik altijd aanwezig om mijn beslissingen toe te lichten. Ik merk dan dat veel spelers de regels eigenlijk niet goed kennen en dat ze die meestal graag willen leren.” Fysiek Waterpolo is fysiek de zwaarste teamsport. Het aanleren van een goede techniek is daarom ook erg belangrijk. “Ooit was er enige animositeit tussen het handbalteam en de waterpoloërs in onze gemeente en wij daagden het handbalteam uit voor een confrontatie. Het potje handbal verloren wij grandioos, maar de waterpolowedstrijd werd niet eens uitgespeeld: de handballers waren na één periode al volkomen total loss.” Motivatie Het is niet alleen de liefde voor de sport die Elzo voor dit werk motiveert. Hij vindt het ook mooi om op deze manier zijn maatschappelijke verantwoordelijkheid te nemen. Als mensen zoals hij zich beschikbaar stellen voor dit soort activiteiten, kunnen anderen van de sport blijven genieten. Elzo en zijn collega’s krijgen geen vergoeding voor dit werk. Ze betalen zelfs gewoon de contributie voor de vereniging. Maar hij merkt wel dat zijn inspanningen erg gewaardeerd worden en dat is voor hem voldoende. Mensen zoals Elzo zijn er gelukkig nog voldoende, maar als we met elkaar in beweging willen blijven, is er nog veel vrijwilligheid nodig.