Noorderzon zoekt vrijwilligers

“Rouwen hoort bij liefhebben”, dit benadrukt Marieke meermalen in haar workshop bij Ontwikkellink over kinderen en jongeren die rouwen om het verlies van een geliefde. Tien vrijwilligers, onder andere actief bij de Luisterlijn, het project Zingevingsgesprekken van Humanitas, de MZH-huiskamer en de daklozenopvang wisselden informatie en ervaringen uit en konden vragen stellen over wat ze meemaakten  in hun werk. Marieke: “Rouw is een normale, gezonde reactie op het overlijden van iemand van wie je veel hield, en houdt. Denken dat het verdriet en de herinneringen ‘weg moeten’, is misschien een begrijpelijke reactie, maar daarmee help je een kind niet, en een volwassene evenmin.” Over Marieke Marieke is opgeleid als verpleegkundige en later als docent basisonderwijs. Haar afstudeergesprek in de zorg ging al over rouw. Later in haar werk in het onderwijs werd haar belangstelling voor dit onderwerp verder aangewakkerd, en vooral de vraag: ‘hoe doe je dat met kinderen’ intrigeerde haar. Wat zeg je bijvoorbeeld op de vraag van een jong kind aan een overleden ouder: ‘Kon je dan niet blijven leven voor mij?’ In 2017 besloot ze om haar ervaring met ziekte, rouw en kinderen te bundelen in een nieuwe missie. Ze volgde o.a. de Post-HBO-opleiding Verlieskunde en werd getraind in het voeren van Socratische Gesprekken. Het leven toen verbinden aan het leven nu Marieke vertelt over de verschillende spelvormen die er zijn om aan te sluiten bij wat een kind of jongere nodig heeft. Ze noemt ook zingen als mogelijkheid om stem te geven aan emoties. Het zijn voorbeelden waarmee je het leven van toen verbindt aan het leven van nu. Veel deelnemers vragen hoe je dit met volwassenen het beste kunt doen. Marieke: “het belangrijkste is en blijft de ruimte die je biedt om het op je eigen manier te mogen doen.” De waarheid vertellen Eerlijk over je pijn mogen praten is belangrijk, anders hangt er een grauwsluier over alles, legt Marieke uit. “De waarheid vertellen is echt nodig in de chaos die rouwen is.” Over Marieke’s tip om altijd de waarheid te zeggen tegen kinderen, wordt in de groep vrijwilligers verschillend gedacht en ze geeft ons alle ruimte om dat uit te leggen. Sommige deelnemers vinden het te pijnlijk om altijd ‘de waarheid en niets dan de waarheid’ te vertellen en pleiten voor een naar hun mening ‘zachtere’ aanpak. Marieke zegt daarover: “Realiseer je dat kinderen sneller dan volwassenen kunnen schakelen; het ene moment kunnen ze explosief reageren en bijvoorbeeld tijdens de uitvaart heel bang en verdrietig zijn. Het volgende moment spelen en rennen ze weer. Geef ze die ruimte.” En over het goedbedoelde advies om ‘het los te laten’ zegt ze: “Hoezo loslaten? Rouwen betekent niet loslaten, maar anders leren vasthouden.” Rouwen over andere zaken Tot slot: deze workshop over rouw gaat weliswaar over rouw bij kinderen maar de adviezen van Marieke zijn ook bruikbaar bij andere vormen van verlies: het verlies van een baan, of van je lievelingsknuffel, een scheiding (van je ouders), of een verhuizing. Marieke: "Rouw hoort bij liefde, want je rouwt om diegene van wie je hield” Deze workshop van Ontwikkellink is gratis voor vrijwilligers, kijk op de website voor meer cursussen, trainingen en workshops. tekst: Magda Bootsma beeld : Marieke 

'Beter maken kunnen wij niemand, wèl iemand zich beter laten voelen.' Dit vat het doel van Stichting Oppepper4all mooi samen. De stichting vervult in een groot deel van het land de wensen van chronisch en/of terminaal zieken, zowel volwassenen als kinderen. Voorzitter Martien Spanjers vertelt bevlogen over het dankbare werk dat de negen (‘we willen graag naar 12-13’) wensvervullers doen om iemand die ziek is een prachtige belevenis te bezorgen. ‘Het is zo fijn om even aan iets anders te kunnen denken dan aan ziek-zijn; om iets leuks mee te maken.’ Samen met zijn vrouw heeft hij dit project een paar jaar geleden overgenomen. Nu is het tijd om de actieradius van de stichting uit te breiden naar de provincies Groningen, Drenthe en Overijssel. En daarvoor zijn enthousiaste mensen-mensen nodig. Wat zijn je werkzaamheden? Als wensvervuller leg je actief contact met sponsoren en instanties in de regio. Je bouwt een netwerk op van bedrijven en organisaties die graag de wens van een zieke deelnemer willen vervullen of hieraan willen bijdragen. Bijvoorbeeld: Iemand wil nog graag een keertje in een vrachtwagen (mee)rijden. Je probeert dan een regionaal vervoersbedrijf of vrachtwagenchauffeur te benaderen om zijn medewerking hieraan te verbinden, bij voorkeur kosteloos. De meeste activiteiten worden namelijk, als de wensontvanger dit kan, buiten het (zieken-)huis georganiseerd. Tijdens of na afloop van de ‘oppepper’ zorgt de door jou geregelde horeca voor lekkere drankjes of hapjes. De beloning voor hun medewerking is een naamsvermelding in het verslag dat van de verrassing wordt gemaakt. En natuurlijk vooral de dankbaarheid, het plezier, de voldoening die zo’n gebeurtenis geeft. Het geven van mooie herinneringen is het belangrijkste doel De deelnemers van wie een hartenwens, meestal zonder dat ze dat vooraf weten, wordt vervuld, krijgen een dag(-deel) vol verrassingen, samen met hun naasten. Het gaat dan om een belevenis waarvan de ontvangers wel ’s gezegd hebben: ‘Oh wat zou ik dát fantastisch vinden!’, maar waarvan ze altijd dachten dat het door hun ziekte of handicap een onmogelijke wens was. Op de site vind je tal van voorbeelden, zoals een massage in de spa, een voorstelling of concert in het theater, of een rit in een grote vrachtwagen, of samen met je lief in een koets op je gouden bruiloft… en ga zo maar door! Een herinnering waarop de ontvangers blij terugkijken, mede dankzij de aanwezige fotograaf. Zelf ben je als vertegenwoordiger van Oppepper4all de spin in het web en altijd als eerste aanspreekpunt bij de activiteit aanwezig. Ook is er de beloning voor de vrijwilliger Martien vertelt dat de vrijwilligers zelf ook genieten van het contact met degene voor wie ze een wens vervullen: ‘Het is dankbaar en ontroerend werk.’ Soms valt er bij de ontvanger(s) een traan, en dat mag, dat is logisch. Het is niet niks om zo’n verrassing, zo’n belevenis mee te maken; ook voor de naasten is het een geschenk om nooit te vergeten. En dit geldt dus evenzeer voor de vrijwilligers zelf! Ben jij die spin in het web? In Friesland is al een vrijwilligster actief, die graag bereid is om haar nieuwe Noordelijke collega(‘s) in te werken. Je kunt bijvoorbeeld met haar meelopen om mee te maken hoe een Oppepperdag er uitziet. Er is al een aantal contacten in de regio, maar je moet als nieuwe medewerker ook veel initiatieven nemen, contacten leggen met allerlei bedrijven en organisaties, werken aan onze naamsbekendheid; digitaal vaardig zijn, noem maar op. Kortom: een mensenmens met organisatorische kwaliteiten! Ben jij dat? Zie de vacature voor alle informatie. tekst: Magda Bootsma foto's : Peter van Amersfoort en Erik Poort (voor meer voorbeelden en foto's van oppeppers zie de website ) 

Sjouke Noordenbos Hij is inmiddels al vijftien jaar vrijwilliger bij FC Groningen. Daarvoor deed hij hetzelfde werk bij de stadsmarathon in Groningen, maar toen in 2009 dit evenement ter ziele ging kreeg Sjouke Noordenbos weer wat meer vrije tijd. Dat duurde niet lang, want een oud-collega, die inmiddels bij FC Groningen werkte, benaderde hem voor een vrijwilligersbaan als steward. Hoewel Sjouke weinig affiniteit met voetbal had, vond hij de uitdaging interessant genoeg. In zijn werk binnen het gevangeniswezen was hij altijd al gefascineerd door de organisatie van een bedrijf en daarom wilde hij graag eens een kijkje nemen achter de schermen van een modern voetbalbedrijf. Hij werd in de club opgenomen en vanaf het eerste moment voelde het als een warm bad. Supervisor Sjouke is inmiddels 63 jaar en is nog altijd niet uitgekeken bij FC Groningen. Nadat hij enkele jaren had gewerkt als steward tijdens de thuiswedstrijden, werd hem gevraagd of hij supervisor van de stewards wilde worden. Dat leek Sjouke wel wat, want hij zag mogelijkheden om de organisatie met hulp van Wim de Vries en Mathias Mulder te professionaliseren. Sjouke werd verantwoordelijk voor het welbevinden van alle stewards tijdens de wedstrijden, hij ging de planningen maken en leidde de vrijwilligerscursussen. Vrijwilligerscursussen Zoals dat bij alle grote clubs in Nederland gebeurt, moeten ook de vrijwilligers die bij FC Groningen aan de slag gaan een aantal korte cursussen volgen. Er worden acht modules gegeven, onder meer over stadionkennis, gastvrijheid en klantvriendelijkheid, brandveiligheid, hulp bij noodgevallen en, voor stewards één van de belangrijkste, gedragskennis.  Vooral wat deze laatste module betreft kan Sjouke zijn expertise ruimschoots inzetten. “Hoe herken je probleemgedrag, hoe signaleer je, hoe ga je om met emotie. Sport en zeker voetbal kent veel emotie wat zich uit in gejuich, schelden, aanmoediging en ergernis. Hoe ga je daar als vrijwilliger mee om. Daar oefenen we mee tijdens de cursus.” Professionalisering De belangrijkste doelstelling die Sjouke voor ogen heeft is dat alle mensen die naar het stadion komen een gezellige middag hebben en zich welkom en veilig voelen. Daar moet wat Sjouke betreft de focus liggen en niet op het hele kleine groepje relschoppers. “Daar hebben we de organisatie de afgelopen jaren op afgesteld. Waar eerder de beveiligers stonden, staan nu vaste vrijwilligers. Mensen die de supporters kennen en weten hoe ze het contact met hen moeten aangaan en onderhouden. Maar ook voor de supporter is een vertrouwd gezicht belangrijk. In die ontwikkeling wil ik graag investeren. De club heeft 400 vrijwilligers en daar zitten mensen tussen met heel verschillende capaciteiten en die wil ik graag zoveel mogelijk op de juiste plek inzetten.” Humor hoort erbij. Ondertussen geniet Sjouke van de dynamiek en de sfeer in het stadion. En een geintje zo nu en dan hoort er bij. Zijn  leidinggevende is ook een fanatieke supporter van FC Groningen en heeft een vaste plek. “Nog niet zo lang geleden vertelde hij mij dat hij niet snapte, dat hij elke keer als hij in het stadion kwam gefouilleerd werd. Wat hij niet wist was dat ik, zodra ik hem zag aankomen, de dienstdoende steward opdracht gaf hem te fouilleren. Totdat hij mijn bemoeienis in de gaten kreeg en hij mij op het werk uitnodigde voor een functioneringsgesprek! Dit is toch humor! Ik kan ervan genieten.” Tekst en beeld: Jan de Koning Je kunt ook aan de slag als stewards , gastheren/vrouwen en verkeersregelaars Bij FC Groningen.