Met een maatje op de duofiets

Vlaiger (Vlieger voor de niet-Groningers) is  een woord uit een Gronings talig gedichtje over een wilde meeuw: ‘ Doe wilde vlaiger, zailst op wiend de hemel deur’.   Want de redactieleden van de internetkrant voor senioren willen de krant met een zekere bevlogenheid in de lucht houden. Ook schrijven ze dat ze vanuit de hoogte beter kunnen zien wat er speelt. Met ‘hoogte’ hebben ze het overigens ook over hun hoge leeftijd, want die zweeft gemiddeld ergens tussen de zestig en zeventig. ( de vier redactieleden, de 2 ICT-ers zijn er niet bij)  Interviewen en filmen tegelijk Ik spreek met Dirk, hij is 63, met prepensioen en hij is cameraman, schrijver, interviewer en soms alle drie tegelijk. “Interviewen en tegelijk filmen is niet altijd even makkelijk” zegt hij. “Want als je op het schermpje kijkt of de geïnterviewde nog in beeld is, dan krijg je niet altijd mee wat hij of zij zegt en dan moet je vragen of ze het nog een keer zeggen. Maar meestal vinden ze dat niet erg.” Daarmee geeft hij een inkijkje in een best wel spannend vak. Editen Dirk maakt ongeveer een keer per maand een filmpje voor de website. Hij edit de filmpjes ook zelf. “Dat heb mezelf geleerd. Op YouTube staan geweldig goede filmpjes waarin ze precies uitleggen hoe je dat moet doen.” Dirk kan bevlogen praten over hoe belangrijk het is dat het beeld en de voice-over bij elkaar horen, dat je na een inzoom moment een rustig beeld moet hebben en meer voer voor professionals. De Vlaiger publiceert over zaken die ouderen leuk of interessant kunnen vinden. Gevraagd naar een van zijn leukere filmdagen vertelt Dirk over het nostalgisch ommetje in Ten Boer met oude stoomschepen auto’s en hoe hij het dorp rondliep en mensen interviewde. In zijn werkend leven heeft Dirk les gegeven en voor gemeentes en uitkeringsinstanties gewerkt. “Dat heeft me een brede kijk op de maatschappij gegeven en dat is wel behulpzaam als je journalist bent.” Voorbijgangers interviewen Hij vindt filmen leuk, maar zegt hij: “Eigenlijk ben ik meer een schrijver. Onze voorzitter vond het belangrijk dat er ook filmpjes gemaakt werden omdat filmpjes veel meer aanspreken, en dat is natuurlijk ook zo. Meestal filmen we bij openingen en bijzondere zaken. We zouden natuurlijk ook midden in de stad voorbijgangers kunnen interviewen om te vragen wat ze vinden van sommige zaken die ouderen betreffen, maar dat moet je wel durven.” Een fijne club mensen De redactie bestaat nu uit zes mensen en ze zouden er graag een redactielid bij willen krijgen. Dirk:  “Wanneer iemand wil leren filmen en daar een beetje affiniteit mee heeft, wil ik hem of haar graag opleiden. Ik heb ook wel eens een cursus interviewen gegeven.” Hij zegt ook dat als het nieuwe redactielid niet zo van vergaderen houdt, dat niet hoeft. “Je mag ook je stukje schrijven en het opsturen en de redactie wil ook wel onderwerpen voorstellen om over te schrijven. Dat is allemaal geen probleem.” Hij voegt eraan toe: “Het is een fijne club mensen, er is koffie en koek en mensen zijn van harte welkom in de Vondelflat waar we vergaderen”. En ik denk dat als je iemand bent die het geen probleem vindt om midden op de Grote Markt met camera en al, mensen aan te spreken en vragen te stellen over bijvoorbeeld woningen voor ouderen of over het nieuwe pensioenstelsel,  dat natuurlijk prima is. Heb je belangstelling voor dit vrijwilligerswerk dan kan je hier de vacature bekijken. tekst: Jeanet Verveer beeld:  de Vlaiger

Er kunnen allerlei redenen zijn dat mensen ongewild afstand doen van hun geliefde huisdier. Dat kan zijn vanwege overlijden, een relatiebreuk, verandering van werk, ziekte of financiële problemen. Dit  zijn slechts enkele voorbeelden. Als dit gebeurt wil je dat jouw huisdier op de beste plek terechtkomt. Daarvoor biedt Stichting Herplaatsing 4 EverHome hulp! Deze stichting, volledig gerund door vrijwilligers, richt zich op het herplaatsen van huisdieren. Voor de regio Groningen zijn ze nog op zoek naar gastgezinnen en huisbezoekers. Een hart voor dieren Marijke de Jong werkt al vijf jaar vrijwillig voor deze stichting. Nadat ze gestopt was met haar werk in de reclamewereld besloot ze dat ze nu tijd had voor een hond. Het werd een Beagle. Via contacten met mensen uit de Beaglewereld werd ze vrijwilliger bij Herplaatsing 4 EverHome. Het moge duidelijk zijn dat de liefde voor honden er wel in zit. “Met dit werk is het belangrijk dat je een dierenliefhebber bent en snapt waarom honden zich op een bepaalde manier kunnen gedragen. En je moet streng kunnen zijn. Als je een slecht gevoel hebt bij een persoon die een hond wil adopteren, moet je ook nee kunnen verkopen." Een dierenliefhebber is Marijke zeker. Ze heeft zelf drie Beagles in huis. En een Siamese kater, die overigens de baas is van het stel……. Verspreid door het hele land Door heel Nederland zijn 35 vrijwilligers actief bij Herplaatsing 4 EverHome. Aanvragen voor de herplaatsing van huisdieren komen uit het hele land. Wordt besloten dat er voldoende kansen zijn om een dier te herplaatsen (meest honden en katten), dan gaat een van de huisbezoekers kijken.  Als ze de indruk hebben dat herplaatsing mogelijk is, worden de specialisten van Herplaatsing 4EverHome ingeschakeld. Met een wervende tekst en een aantal foto’s  brengen ze het dier zo goed mogelijk voor het voetlicht. De tekst en foto’s worden online geplaatst. Uit de reacties leggen ze de allerbeste kandidaten aan de huidige eigenaar voor. En dan wordt er contact gelegd tussen beide partijen. En dan maar hopen dat het klikt…… Soms is een gastgezin nodig In het meest ideale geval wordt een dier van de oude eigenaar in één stap naar de nieuwe eigenaar verhuisd. Meer stappen maken het alleen maar moeilijker voor het dier. Maar soms kan het niet anders. Bijvoorbeeld als er sprake is van ziekte, of erger nog, van overlijden. Dan zoeken ze bij Herplaatsing 4EverHome een gastgezin waar het dier een paar weken kan bijkomen. Bij lieve mensen die goed voor ze zorgen en waar ze  een tijd tot rust kunnen komen. Er is een grote behoefte aan deze gastgezinnen.. Het gevoel dat dingen kloppen Waar een huisbezoeker en een gastgezin aan moeten voldoen? Volgens Marijke moet je hart uitgaan naar dieren in nood. Veel ervaring met honden en katten is belangrijk, net als mensenkennis. Uiteindelijk moet je bij een herplaatsing het gevoel hebben dat de dingen kloppen. En als het allemaal goed gaat, weet je ook weer waarvoor je dit werk doet. Lijkt het je leuk om hieraan mee te werken? Dan vind je hier de vacatures. Tekst: Julia Castro Beeld: Marijke 

De redactie van link050 zoekt een nieuwe vrijwilliger. Iemand die het leuk vindt om mensen te interviewen en daar een artikeltje van te maken. De mensen die je gaat interviewen zetten zich op de meest uiteenlopende manieren en plekken vrijwillig in voor een organisatie, vereniging, stichting. Ik ben daarom bij Magda langs gegaan om eens te praten over haar ervaringen bij de redactie. Magda doet dit al drie jaar en als ik vraag of ze dit nog een tijdje wil blijven doen zegt ze: “Ja natuurlijk blijf ik dit nog een tijd doen, het is veel te leuk.” Gelukkig maar. Een talig iemand Magda komt uit de onderwijswereld, ze was docent Frans en docent Nederlands als Tweede Taal, en vond schrijven altijd erg leuk. “Heb je voordat je voor de redactie ging schrijven dan al eerder iets gepubliceerd?” vraag ik. Magda: “Nee niet echt, ik schreef altijd wel heel lange brieven en dan vroegen vrienden regelmatig: ‘waarom ga jij niet iets publiceren?’ Dat heb ik nooit gedaan. Maar toen ik vrijwilligerswerk zocht via link050 en de vacature zag voor interviewer/schrijver wist ik meteen dat ik dit wilde doen. Ik ben een talig iemand en ik vind het leuk om met mensen te praten. Als redactielid kom je met mensen in contact die je normaal nooit zou ontmoeten, en je komt in werelden die je helemaal niet kent. Bovendien zijn vrijwilligers mensen die alleen maar iets doen dat ze leuk vinden. Dus ideale mensen om te interviewen.” Balanceren Na drie jaar weet Magda goed wat ervoor nodig is om interviewer/schrijver te zijn. “Je moet belangstelling hebben voor de ander, goed kunnen luisteren en door kunnen vragen. Open staan voor iemands verhaal en nieuwsgierigheid zijn belangrijk. Als schrijver gaat het om de vaardigheid om de mooie dingen eruit te halen en op papier te zetten. Het verhaal moet compact geschreven zijn en tegelijk interessant om te lezen. “Balanceren” noemt Magda het. Praten met bevlogen mensen “Zijn er interviews geweest die je heel bijzonder vond?” Magda heeft daar zelfs vooraf al over nagedacht. “Mijn eerste interview was met de mensen van het buurthuis in de Hoogte. Die mensen hielpen elkaar en anderen en ik vond ze zo geweldig, ze waren zo betrokken en bevlogen. Ik was daar vol bewondering voor.” Een ander interview waar ze een mooie herinnering aan heeft was met een jonge vrouw uit Afghanistan die in het wijkbestuur van de Oosterparkwijk zat: Spoozhmay.  “Een heel erg bijzondere vrouw. Zij studeerde voor apotheker, dat was ze in Afghanistan ook geweest en hier was ze gewoon opnieuw begonnen.  Wat een power heeft die vrouw!  Dit is het mooie van dit werk; je komt mensen tegen die dingen doen waarvan je denkt ‘wat knap’. Wat daar zo mooi aan is probeer je zo goed mogelijk te vangen in een artikel.” Koud buiten Soms interviewen we ergens buiten en dat is niet altijd even comfortabel. Magda: “Ik heb een keer in Glimmen de vrijwilligers van het Voedselbos geïnterviewd in hun koude en tochtige onderkomen en kwam totaal verkleumd thuis. Een andere keer interviewde ik de vrijwilligers van de koffietent in het Diamantpark. Heel leuke mensen en zij hadden geen last van de kou, maar ik wel!” Blij met de extra aandacht “Waren er ook andere dingen die je lastig vond?” vraag ik. Behalve dat Magda het lastig vindt om op tijd op te staan voor de redactievergadering om 10 uur vindt ze het ook lastig wanneer er niet of laat gereageerd wordt op het verzoek voor een interview. Gelukkig komt dat niet te vaak voor. De meeste organisaties zijn blij met de extra aandacht voor hun werk en de kans te laten zien hoe leuk, leerzaam en bevredigend vrijwilligerswerk kan zijn. Tekst: Jeanet Verveer Beeld: Magda Bootsma