Post | februari 2026 | Vrijwilligersverhalen | 2 min lezen

Je inzetten voor een eerlijke verdeling van kansen

Door

Hij straalt enthousiasme en energie uit als hij begint te vertellen over zijn vrijwilligerswerk bij de stichting Move. “Als ik zie wat dit werk met kinderen doet tijdens het project, dan word ik daar heel blij van. Ja, ik ben heel positief over de activiteiten die stichting Move ontwikkelt.”

Guus Schilder
Aan het woord is Guus Schilder, een 22-jarige student Pedagogische Wetenschappen aan de universiteit in Groningen. In het derde jaar van zijn opleiding is een korte stage verplicht en Guus ontdekte het vrijwilligerswerk bij stichting Move als mogelijke invulling van deze stage. Sinds november 2025 draait hij mee in twee van de projecten die door deze stichting worden aangeboden. En hij heeft er nog geen moment spijt van gehad.

Stichting Move
Talenten zijn in deze wereld eerlijk verdeeld, maar dat is helaas niet het geval met de kansen die mensen krijgen. Nog veel te vaak worden die bepaald door de plek waar iemand opgroeit. Stichting Move, een organisatie die in heel Nederland actief is, wil dat veranderen. Met hun projecten worden kinderen, jongeren en studenten samengebracht om van elkaar te leren, hun talenten te ontdekken en iets te doen voor hun buurt. Zo kunnen kansen worden vergroot en komt er meer begrip in de samenleving.

“Move your world”
Guus onderschrijft deze doelstelling volledig. “En ik merk dat het werkt. Ik ben vanaf het begin betrokken bij een project “Move your world”. Dat was een kortlopende activiteit die georganiseerd werd voor leerlingen van een Internationale Schakel Klas. Het groepje dat ik begeleidde wilde graag iets doen met kleuters en ik heb genoten van het enthousiasme van deze leerlingen en hun betrokkenheid op de spelende kinderen.”

Andere projecten
Stichting Move heeft nog meer projecten, waarbij “Move Maatje” misschien het dichtst de doelstelling benadert: studenten helpen leerlingen met de overstap naar de middelbare school. “Ik heb nog geen ervaring met dit project, maar ik ben wel druk met een andere,” vertelt Guus. Hij draait ook mee in “Move je buurt”, een project waarbij een basisschoolklas iets onderneemt voor anderen in de buurt. “We zitten nu in de afronding van een project in Bedum waar leerlingen uit groep 7 een activiteit hebben voorbereid met ouderen. Ook hier zie ik hoe enthousiast en gedreven deze kinderen ermee bezig zijn en ik ga dan ook elke keer weer met plezier naar een volgende stap in het project.”

Coaching en training
Guus en de andere studenten worden goed voorbereid op hun vrijwilligerswerk. Het begint met een training waarbij snel duidelijk wordt welke talenten ze zelf hebben om in te zetten. Guus blijkt een echte regelaar te zijn en voelt zich in die rol als een vis in het water. Verder krijgen ze in de voorbereiding duidelijke instructies over de verschillende stappen in een project en ook de pedagogische begeleiding tijdens de uitvoering krijgt veel aandacht. Tijdens het gehele proces worden de studenten gecoacht door medewerkers van stichting Move en met hun feedback kunnen ze een volgende stap zetten in de begeleiding.

Tijdsbesteding
Guus is gemiddeld twee uur per week met dit vrijwilligerswerk bezig, de ene week wat meer dan de andere. “Het is tussen het lopen van colleges een welkome afwisseling. Ik geniet van de projecten en kijk al weer uit naar een volgende. Het is goed mogelijk dat ik mij na mijn studie aanmeld als echte vrijwilliger bij deze stichting, want ze doen fantastisch, zinvol werk!”

Tekst en beeld: Jan de Koning

Deel blogpost

Gerelateerde blogposts

Een parel in het Parrelcafé

| Vrijwilligersverhalen

Het is nog rustig in het Parrelcafé. De dienst van Elmyro is net begonnen en hij heeft al het lekkers al klaargezet op de balie. Alle stoelen en tafels staan er netjes bij en hij staat paraat om zijn gasten te ontvangen. Elmyro begroet mij met een vriendelijke glimlach en we gaan aan een tafeltje zitten dat uitkijkt over het zwembad, waar op dat moment vooral kinderen aan het zwemmen zijn. Gewoon aan het werk Elmyro werkt al 4 jaar bij het Parrelcafé en heeft hier een basisbaan via de gemeente Groningen. Hij is blij dat hij na jaren ‘rondhangen’ op straat op deze mooie plek terecht is gekomen. Hij wilde niet weer een traject van de gemeente gaan volgen maar gewoon aan het werk. En dat is hem gelukt! Hij werkt niet alleen bij het Parrelcafé, maar ook nog als assistent-kok in het restaurant van “Buurten bij Bernlef”. Daarmee is hij voor de wijken Selwerd en Paddepoel een ware parel! Zwembadcafé in Selwerd Terwijl we zitten te praten, komen de eerste klanten binnen. Het café zit in het gebouw waar zwembad de Parrel zit, naast de Vensterschool, buurthuis de Sonde, het Wij-team en de bibliotheek van Selwerd. Daardoor lopen hier veel mensen langs, die ook regelmatig komen vragen waar ze moeten zijn. Elmyro ontvangt hen en wijst ze de weg. Maar dat is slechts één van zijn taken. Daarnaast neemt hij bestellingen aan, maakt deze klaar en rekent ook af met de klanten. Verder zorgt hij ervoor dat het café er altijd netjes en schoon uitziet en houdt hij bij of er nog voldoende voorraad is. Kindercharmes Er komen hier vooral kinderen met hun vader of moeder die bijvoorbeeld zwemles hebben. Het leukste vindt Elmyro dan hoe kinderen het voor elkaar krijgen om iets lekkers te krijgen. “Dan moet ik wachten totdat de ouder zegt: ok, vooruit dan!”. Ook komen hier veel scholieren van de naastgelegen middelbare school. Die kopen vooral chips en snoep. Altijd blijven lachen Als je hier werkt, moet je dan ook goed met kinderen kunnen omgaan. Soms is het erg lawaaiig door rondrennende en schreeuwende kinderen. Daar moet je wel een beetje geduld voor hebben. “Altijd blijven lachen” zegt Elmyro daarover. Dat is hem wel toevertrouwd als gastheer. Zwemdiploma-feestjes Het leukste vindt Elmyro het diplomazwemmen, wanneer de kinderen afzwemmen en samen met hun familie hun zwemdiploma in ontvangst nemen. Dan is het lekker druk met “een praatje hier en een praatje daar”. Gelukkig is het niet altijd zo druk en zijn er ook wel momenten dat er weinig klanten zijn. Dan kun je rustig de boel een beetje aan de kant maken en de voorraad weer een beetje aanvullen. Tekst en beeld: Maaike Krijnen Ook geïnteresseerd in vrijwilligerswerk bij het Parrelcafé? Op het moment wordt er gezocht naar een horecamedewerker voor in de middag.

Lees meer

Ontmoetingsplek bij de Kiosk in het Diamantpark

| Vrijwilligersverhalen

De Kiosk in het Diamantpark in de wijk Vinkhuizen zoekt meer vrijwilligers. Op een hele zonnige dag eind april spreek ik met Emma Bel en Leendert Tholen op het terras voor de kiosk. Het is een soort koffie- en theehuis, maar met meer. Niet alleen de rollatorbende “We hebben ook thee, fris, ijs en snacks,” vertelt Emma. “Er komen door de week zo’n 10-20 bezoekers per middag, veelal 50-plussers, maar ook vrouwen met kinderen. Het gaat om ontmoeten en gezelligheid. Want wat moet je als alleenstaande in je huis, de hele middag TV kijken? Dat is saai en hier kun je buurtgenoten ontmoeten en zoals vandaag lekker in het zonnetje zitten.” “Ja,” lacht Leendert, “ik noem het soms wel eens de rollatorbende. Maar er komen ook anderen hoor. Vooral in het weekend is het druk. We hebben elke maand een evenement, waar veel mensen op af komen. Zo hadden we met Koningsdag een vrijmarkt die druk bezocht werd. Wat zeg ik, het was smoordruk!” Container gekocht Emma en Leendert hebben Stichting Kiosk Diamantpark opgericht. Ze hadden dit idee gekregen toen bleek dat er een wijkbudget te verdelen was waar je op kon stemmen. En er was gemis aan een laagdrempelige ontmoetingsplek. “En wat gebeurde? Wij werden tweede” vertelt Leendert enthousiast. “Dus kregen we budget om het op te starten.” “Ja,” gaat Emma verder, “we kochten een grote container en die hebben we zelf ingericht, met hulp van de gemeente voor de water- en elektriciteitsaansluiting. Gelukkig is mijn man heel handig en die heeft een keukenblokje en andere dingen erin gemaakt. En natuurlijk het mooie klapluik met een bar van waaruit wij de bezoekers kunnen bedienen.” “Wij zaten al jaren in het wijkoverleg maar toen deze kans voorbijkwam hebben we die meteen aangegrepen,” legt Leendert uit. “En nu doen we dit alweer zes jaar, met behulp van vrijwilligers.” Laagdrempelig Wat moeten vrijwilligers doen? “De kiosk openen en gastheer en -vrouw zijn. Want wij blijven niet in de container zitten. Wij maken altijd een praatje buiten met de bezoekers, want daar komen ze ook voor. Als vrijwilliger ben je dus heel vrij. Wij maken de roosters natuurlijk, maar je mag kiezen voor maar een dagdeel per twee weken of vaker, “legt Leendert uit. “En je bent altijd met zijn tweeën, dat vinden wij veiliger en gezelliger. Want je zal maar naar het toilet moeten,” lacht Emma. Dat kan overigens aan de overkant, maar een eigen toilet staat nog op hun wensenlijstje. En als het regent mogen de vrijwilligers zelf besluiten of ze open willen. Emma en Leendert doen dit naast hun eigen baan, van 28 en 36 uur per week, respect! Doe mee De openingstijden zijn van woensdag tot en met zondag van 14-17 uur. Maar bij evenementen gaan ze wat langer door. Er staan nog een zomermarkt, een shantykoor en een kinderfeest op het programma. Dus hou de agenda in de gaten op hun facebookpagina Kiosk Diamantpark, op Vinkhuizen.nl of Wijknieuws Vinkhuizen, die zijn heel actueel. Tekst en beeld: Annette Doornbosch Ook als vrijwilliger bijdragen bij de kiosk in het Diamantpark? Hier vind je de vacatures voor een medewerker en een beheerder van het koffie- en theehuis.

Lees meer

Gezellig sjoelen in het Poortershoes

| Vrijwilligersverhalen

Gezellig sjoelen in het Poortershoes Stien van Keulen is al meer dan 20 jaar begeleidster van de sjoelclub in het buurthuis Poortershoes in de Oosterpoort in Groningen. Ze vindt het nu wel welletjes. Ze is dan ook al bijna 90! “Maar ik blijf wel sjoelen hoor,” vertelt ze enthousiast. “Het is een leuke club oudere dames. De jongste is nu 75 en ik ben de oudste.” Opvolger gezocht De sjoelclub is onderdeel van de Ouderen Sociëteit Oosterpoort, net als de klaverjasclub en de biljartclub. Stien wil graag een opvolger, zodat zij het wat rustiger aan kan doen. “Maar het begeleiden valt erg mee hoor”, vertelt Stien. “Koffie en thee worden voor ons klaargezet in de ruimte en ze helpen mij altijd mee met het klaarzetten van de sjoelbakken. Ik doe de eindtelling van de stand, je moet dus wel een beetje kunnen rekenen.” Stien doet dat uit haar hoofd maar een rekenmachine mag ook. “En je moet een computer met printer hebben, maar dat kun je natuurlijk ook ergens anders doen”, aldus Stien. Geen mannen Er zijn 17 deelneemsters en er is een wachtlijst. Mannen deden in het verleden ook mee maar die waren te fanatiek, dus nu nemen we alleen vrouwen erbij”, lacht Stien. “Mannen kunnen terecht bij de biljartclub of de klaverjasclub. We houden ook een traktatielijst bij, dat kan variëren van cake tot koekjes, maar net wat je wilt en wat je kunt betalen. Niets is verplicht”, benadrukt Stien. De jaarlijkse bijdrage is 35 euro en de koffie en thee kosten 50 cent. Zelf staat ze nu op de tweede plek in de ranglijst van winnaars. Vroeger was ze ook begeleidster van de klaverjasclub, maar nu doet ze daar gewoon mee. De sjoelbakken zijn eigendom van de club, met dank aan de gemeente die erachter kwam dat deze leeftijdsgroep ‘vergeten’ was. “We krijgen nu subsidie, als bijdrage in de kosten, want het Poortershoes moet ook betaald worden, zoals de huur van de ruimte.” Elke week op donderdag, van 14 tot 15.30 uur wordt er gesjoeld, en de meesten blijven dan nog een uurtje hangen, voor de gezelligheid. En gezellig is het! Dus hou je van sjoelen: wordt dan begeleidster ! Tekst en beeld: Annette Doornbosch Poortershoes zoekt nog meer vrijwilligers voor uiteenlopende vrijwilligersvacatures. In de vacaturebank van Link050 vind je vacatures voor een duurzame klusser , een medewerker bediening , een baliemedewerker en een afwasser in de spoelkeuken .

Lees meer

Post | februari 2026 | Vrijwilligersverhalen | 2 min lezen

Je inzetten voor een eerlijke verdeling van kansen

Door

Johnno Bosma

Tekst en beeld: Jan de Koning