Gezellig fietsen met vrouwen bij Jasmijn

Rik Wever (25) telt sinds 2016 broedvogels voor Natuurmonumenten. Hij werkt met het Broedvogel Monitoring Project (BMP) van Sovon. Dit project startte in 1984 en volgens deze standaard worden jaarlijks door vele vrijwilligers meerdere tellingen gedaan. Rik heeft een prachtig telgebied vlakbij Smeerling, ten zuiden van het Metbroekbos. Hier telt hij in de periode van maart tot en met juli niet alleen alle vogels, maar registreert hij ook het gedrag van de vogels. Is de vogel bijvoorbeeld aan het zingen of transporteert hij voedsel? Elk gedrag wordt weergegeven met een code en hoe hoger de code, hoe sneller je een territorium van een dier kunt vaststellen. Met code 0 registreert Rik een wintergast. Deze code geeft dus aan dat dit een tijdelijke gast betreft en telt niet mee als indicatie voor bepalen van territorium. Telcode 16 daarentegen is de hoogste code en staat voor een nest met jongen. Met deze waarneming weet je zeker dat het om het territorium van een vogel gaat en daarom mag je de hoogste code gebruiken. Rik heeft Bos- en natuurbeheer gestudeerd aan de Hogeschool Van Hall Larenstein in Velp. Het stond namelijk al vroeg vast dat hij later “iets met natuur zou gaan doen.” Bijvoorbeeld als boswachter. Tijdens zijn studie kwam hij echter in aanraking met nachtvlinders en werd hier zo door gegrepen dat hij na het afronden van deze studie is gaan werken bij de Vlinderstichting in Wageningen. Naast de vlinders is Rik heel gepassioneerd over vogels. Het zaadje is waarschijnlijk geplant door zijn opa die hem vaak meenam naar buiten. En dat was al voordat hij naar school ging. Samen met opa was hij altijd buiten te vinden. Dan gingen ze bijvoorbeeld vissen en zo kwam het dat Rik al op 3-jarige leeftijd heel veel van zijn opa leerde. Nu gebeurt het wel dat hij zijn opa en zijn jongere broer uitnodigt om in het vroege voorjaar samen te gaan tellen. Met z’n drieën genieten ze hier van. Lekker buiten zijn, mooie waarnemingen doen en het gebied steeds beter leren kennen. Als ik hem vraag of hij ook een nadeel kan verzinnen bij dit type werk, zegt hij na een lange stilte, “Misschien dan het vroege opstaan. Om tellingen te kunnen doen bij zonsopgang betekent dit dat ik in het voorjaar om 4.30 uur buiten moet zijn. Maar”, zegt hij, “zodra je dan in het gebied bent, ben je dat ook snel weer vergeten. En is het alleen maar genieten”. Tellingen doen is ook heel rustgevend. Het is een soort van meditatie. Je bent in de natuur, en je hoort enkel vogels om je heen. Rik kan het iedereen aanbevelen. “Ook als je misschien denkt dat je niet genoeg weet, gewoon doen.” Want door te doen, leer je steeds meer. Geduld en doorzettingsvermogen zijn ook belangrijk omdat je meerdere keren op pad gaat om data te verzamelen. Belangrijke data die van cruciaal belang zijn voor onderzoekers, beleidsmakers, beschermers en natuurliefhebbers. Want alleen met behulp van vrijwilligers is het mogelijk inzicht te krijgen in het wel en wee van de vogelbevolking. Tekst: Esther Halma Beeld: Rik Wever Ook geïnteresseerd in vrijwilligerswerk bij Natuurmonumenten? Op het moment staan er vacatures open voor Wijknatuurgidsen in Groningen Stad en vogeltellers in het Norger Esdorpenlandschap in Noord-Drenthe.

Stichting Computers voor Minima verzamelt gebruikte laptops en desktops en knapt ze op voor een tweede leven. De apparaten worden gratis of tegen een betaalbaar bedrag verstrekt aan mensen met een laag inkomen, zodat ook zij kunnen meedoen in een samenleving die steeds digitaler wordt. Vrijwilligers repareren, testen en voorzien de computers van veilige, gebruiksklare software. In de werkplaats op industrieterrein Euvelgunne, tussen stapels laptops, toetsenborden en kabels, spreek ik refurbisher Bert Keuter over zijn werk. Waarom ben je dit vrijwilligerswerk gaan doen? Na mijn pensioen zocht ik iets dat aansloot bij mijn interesse, hardware. Ik heb veel zittend werk gedaan en veel met mijn hoofd gewerkt, nu vond ik het tijd om lekker met mijn handen bezig zijn. Ook het doel van de stichting spreekt mij aan, we helpen minima en we werken mee aan het verminderen van de afvalberg van apparatuur. We gooien namelijk veel te makkelijk van alles weg. Wat vind je het leukst aan werken met gebruikte computers en laptops? Al sleutelend ontdekken of een half werkende computer weer tot leven te wekken is, vind ik het leukst. Het geeft voldoening wanneer een systeem na een upgrade met snellere onderdelen weer probleemloos draait. Daardoor kunnen we laptops en desktops aanbieden aan mensen die ze hard nodig hebben, zodat zij er weer een tijd mee vooruit kunnen. Wat doe je het meest, repareren, demonteren of installeren? Het is een mix van werkzaamheden. Ik begin altijd met testen of een computer nog opstart. Lukt dat niet, dan begin ik met demonteren, en gebruik onderdelen van andere machines om er weer iets bruikbaars van te maken. Zodra alles weer werkt, installeer ik de software. Volledig defecte apparatuur haal ik uit elkaar, de onderdelen die nog goed zijn leg ik apart. Daarnaast maak ik de laptops en computers schoon, ik poets de buitenkant en verwijder stof aan de binnenkant als dat nodig is. Denk je wel eens, ik weet niet of ik dit apparaat nog aan de praat krijg? De praktijk leert dat 60% na upgraden met onderdelen nog herbruikbaar is en jaren mee kan. Dus het is uitproberen. Als het echt kapot is, het beeldscherm is kapot en de computer gaat niet meer aan, dan houdt het op. Maar zelfs die apparaten verkopen we aan handelaren die er de waardevolle metalen uithalen. Alles is wat ons betreft herbruikbaar. Welke tips heb je voor iemand die het ook leuk lijkt om dit werk te doen? Als je handig bent met hardware en een fijne motoriek hebt voor de schroefjes, is het een hele leuke tijdsbesteding. Je werkt zonder tijdsdruk aan een goed doel in een goede sfeer. Je kunt zowel in je eigen werkhoek sleutelen als collega’s helpen. Er is zoveel variatie in laptops en merken en modellen, je kunt je ideeën kwijt aan collega’s die tegen problemen aan lopen. Ook geïnteresseerd in een vrijwilligersfunctie bij Stichting Computers voor Minima? Bekijk hier de vacatures voor Refurbisher/ICT-techneut en Webdesigner/E-commerce specialist . Tekst en beeld: Esther Compaan

Wie op maandagochtend de Herstelacademie van Sedna binnenloopt, wordt vaak begroet door Jeltje. Jeltje is hier binnengekomen als deelnemer, maar besloot na een tijdje ook actief te worden als vrijwilliger. “Ik dacht: ik vind het hier zo’n mooie plek, ik wil hier wel mijn steentje aan bijdragen.” Jeltje is begonnen als gastvrouw, iets wat ze nu een jaar doet. “Ik zet thee en koffie, maak alles netjes, deels verricht ik werkzaamheden voor Sedna en deels mag ik dingen voor mezelf doen of aan een activiteit meedoen. Op maandag is er open inloop. Dan ontvang ik ook gasten. Het leukste als host vind ik het om mensen te ontmoeten. Soms heb ik vertrouwelijke gesprekken als mensen daar behoefte aan hebben. De aandacht, het luisterend oor, dat vind ik als host het mooiste om te bieden. Dat je de dag van iemand anders mag kleuren.” Ruimte om nieuwe talenten te ontwikkelen Over de sfeer bij de Herstelacademie hoeft ze niet lang na te denken. “Heel prettig omdat je hier mag zijn zoals je wilt zijn. Veilig, gemoedelijk, met aandacht, betrokken. Maar ik vind het ook een hele creatieve omgeving. Wat hier allemaal bedacht en georganiseerd wordt! Ik voel me hier een onderdeel van allemaal creatieve mensen.” “Wat ik zelf leuk vind, is de ruimte die je krijgt om jezelf te kunnen ontwikkelen, maar daar is misschien niet iedereen naar op zoek. Ik had een aantal jaren geleden niet kunnen bedenken dat ik mee zou spelen in een toneelvoorstelling. Maar hier ben ik als deelnemer mee gaan doen aan een theaterproject. We hebben vorig jaar een uitverkochte voorstelling gegeven in het Prinsentheater. Dat vond ik een hele belevenis, dat je naar een voorstelling toewerkt. Dat was voor mij een hoogtepunt. Ik doe nu weer mee.” Van meedoen naar meebouwen Het is niet bij theater gebleven. Jeltje ging ook assisteren bij groepsactiviteiten en organiseert en begeleidt inmiddels zelf ook community-activiteiten zoals het schrijfcafé, het wandeluurtje en de collageclub. Daarvoor heeft ze eerst de training Herstelondersteunend werken bij Sedna gevolgd. Daarin leer je hoe het gaat bij een herstelacademie, het gedachtengoed, hoe je mensen begeleidt en hoe je met elkaar omgaat. Je krijgt ook huiswerk en je oefent met de groep. “Ik heb nu de ruimte om te assisteren, workshops te geven en om community activiteiten op te zetten. Ik ben al trots op deze drie activiteiten die ik begeleid, het zou mooi zijn als er nog meer community activiteiten bij gaan komen. Mijn persoonlijke wens is om een cursus Reiki te volgen en dit misschien dan hier ook wel aan te bieden.” “Het is hier echt, ik mag mezelf zijn” Jeltje zit heel erg op haar plek bij Sedna. “Ik beleef hier veel mooie momenten en hou er ook bijzondere herinneringen aan over. Je kunt door de activiteiten die je doet, je met anderen verbinden. Dat mis ik in het gewone leven wel eens, dat vind ik oppervlakkig, je doet net of het goed gaat om aan het ideale plaatje te voldoen. Maar hier ben je echt, dat vind ik mooi. Als ik een mindere dag heb, doe ik hier wel wat ik moet doen, maar ik mag mezelf zijn. Ik hoef geen toneel te spelen, dat is een hele opluchting. Hier presteer ik beter omdat er ruimte is om mezelf te zijn. Ben je geïnteresseerd in een bestuursfunctie bij Sedna of in de rol van host/gastvrouw/-heer ? Bekijk dan de openstaande vacatures in de vacaturebank of maak een afspraak voor een kennismakingsgesprek via http://kennismakingsgesprek.paperform.co/ Tekst: Yvon van der Laan Beeld: Herstelacademie Sedna