Vrijwilligersvergoedingen: wat zijn de regels?

De wettelijke grenzen

De Belastingdienst stelt jaarlijks maxima vast voor vrijwilligersvergoedingen. Voor 2024 gelden de volgende bedragen:

• Maximaal €220 per maand
• Maximaal €2.200 per jaar

Blijf je binnen deze grenzen, dan is de vergoeding vrijgesteld van belasting en hoef je geen loonheffingen af te dragen. De vrijwilliger hoeft het ook niet op te geven als inkomen.

Twee soorten vergoedingen

Onkostenvergoeding

Je vergoedt aantoonbare kosten die de vrijwilliger maakt: reiskosten, materialen, telefoonkosten. Dit is de zuiverste vorm — je betaalt terug wat iemand heeft uitgegeven. Vraag wel om bonnetjes of een declaratieformulier.

Vaste vrijwilligersvergoeding

Je geeft een vast bedrag per uur of per activiteit, zonder dat de vrijwilliger kosten hoeft te bewijzen. Dat mag, zolang het bedrag binnen de jaarlijkse maxima blijft en reëel is voor de aard van het werk.

Wat als je de grens overschrijdt?

Overschrijd je de maximale vergoeding, dan is er fiscaal gezien sprake van loon. Dat betekent dat je als organisatie loonheffingen moet afdragen en dat de vrijwilliger inkomstenbelasting verschuldigd is. De vrijwilliger wordt dan ook arbeidsrechtelijk gezien als werknemer — met alle gevolgen van dien.

Dit is een situatie die de meeste organisaties willen vermijden. Houd dus goed bij wat je uitkeert.

Vrijwilligersvergoeding en uitkering

Ontvangt een vrijwilliger een uitkering? Dan kan een vergoeding invloed hebben op die uitkering. Zie het artikel 'Vrijwilligerswerk met een uitkering' voor meer uitleg.

Leg het vast

Spreek de vergoeding vooraf schriftelijk af, ook al is het een klein bedrag. Dat voorkomt misverstanden en geeft duidelijkheid voor beide partijen. Een eenvoudig vrijwilligerscontract of -overeenkomst is hiervoor voldoende.