Vrijwilligers in beeld: Jan van der Schans

Ruim vier uur in de week is hij actief als vrijwilliger bij het Rode Kruis. Hij geniet volop van de verschillende activiteiten waarbij hij wordt ingezet en hij vertelt er enthousiast over. Hans Stam Sinds 2022 is Hans Stam vrijwilliger bij het Rode Kruis. “Tijdens mijn middelbare schoolperiode wilde ik graag in de gezondheidszorg aan het werk”, maar het liep anders en na een technische opleiding kon hij aan de slag als adviseur bij de Gasunie, waar hij inmiddels 36 jaar werkt. Telefonische hulpdiensten Tijdens de coronapandemie meldde Hans zich als vrijwilliger aan bij het Rode Kruis om telefonisch hulp te geven aan thuiszittende coronapatiënten. Na een halfjaar zat dat werk erop, maar niet veel later belde het Rode Kruis hem met de vraag of hij vaste vrijwilliger wilde worden en “daar hoefde ik niet lang over na te denken.” Opleiding Na een intakegesprek kon hij beginnen aan het online opleidingstraject en het doorlopen van enkele stages. Eenmaal gecertificeerd kon hij zich aanmelden bij de verschillende activiteiten waarbij het Rode Kruis wordt ingezet. De organisatie heeft vier locaties in Groningen en Hans richtte zich met name op de evenementen in de stad Groningen en in zijn eigen regio, Noord-West Groningen. Al snel na de basisopleiding, haalde Hans ook andere certificaten, waardoor hij breder inzetbaar werd. “Dat vind ik ook het mooie aan deze organisatie, je kunt er doorgroeien en zo in aanraking komen met veel andere disciplines.” Martiniplaza Eén van de locaties waar Hans vaak te vinden is, is Martiniplaza, een plek waar veel grote evenementen plaatsvinden waarbij het Rode Kruis wordt ingehuurd. “Zodra ik binnen ben meld ik mij bij de huismeester, ik controleer mijn EHBO-tas en kijk of de AED’s en de portofoons aanwezig zijn. Daarna woon ik de briefing bij, waar voor Rode Kruismedewerkers belangrijke informatie gegeven wordt en zodra de deuren voor het publiek opengaan zorg ik dat ik op mijn post ben waar ik de mensen goed kan observeren. Er zijn altijd situaties waarbij onze hulp wordt ingeroepen, gelukkig gaat het meestal om kleine incidenten.” Tineke Schouten Hans herinnert zich ook een wat ernstiger geval. Het gebeurde na afloop van de voorstelling die Tineke Schouten had gegeven. “Er was bij het uitgaan van de zaal een man onwel geworden en wij oordeelden dat 112 gebeld moest worden. De man werd door het ambulancepersoneel afgevoerd via de artiestenfoyer. Maar daar zat Tineke Schouten met haar crew na te praten over haar optreden. Tineke loopt op de man af en roept: “Och meneer, was mijn voorstelling zo slecht?” Ondanks zijn toestand genoot de man zichtbaar van deze aandacht.” Motivatie Het werk bij het Rode Kruis is Hans op het lijf geschreven. Hij geniet van de heel verschillende mensen waarmee hij in contact komt, hij kan zich aanmelden voor heel uiteenlopende activiteiten - zoals de 4 Mijl van Groningen of het openluchttheater in Oosterwijtwerd - en door dit werk is zijn netwerk enorm uitgebreid. Zijn jongensdroom is, nu hij wat ouder geworden is, dus toch nog een beetje uitgekomen. tekst en beeld: Jan de Koning Ook geïnteresseerd in vrijwilligerswerk bij het Rode Kruis? In onze vacaturebank kunt u vacatures vinden voor o.a. Voorlichter Humanitair Oorlogsrecht , Basis Eerstehulpverlener en Gastdocent Basisscholen .

Je zou het zo niet zeggen als je het eenvoudige optrekje van dit museum in Eelde nadert, maar in dit gebouw is de grootste klompencollectie van de wereld te bewonderen. Eenmaal binnen wordt je verrast door de duizenden klompen die er tentoongesteld staan. Internationaal karakter Nederland mag dan bekend staan klompenland, maar in veel andere landen heeft de klomp een langere traditie. Eén van die landen is Frankrijk, waar jaarlijks bijna 40 miljoen klompen werden gemaakt. Het is het museum in Eelde in 2009 gelukt een grote collectie uit Frankrijk aan te kopen. Met daarnaast klompen uit Spanje en zelfs uit diverse Aziatische landen, heeft het Museum in Eelde een belangrijk internationaal karakter gekregen. https://www.youtube.com/watch?v=LA9AilapMUg Bertus van den Hof Het Klompenmuseum draait volledig op het werk van vrijwilligers. Eén van de langstzittende medewerkers is Bertus van den Hof. Bertus heeft zich zijn leven lang al als vrijwilliger nuttig gemaakt en vanaf 1998 is hij volop betrokken bij het werk van dit museum. Bertus houdt zich vooral bezig met de PR. Hij heeft wereldwijd contacten en alle nog in Nederland actieve klompenmakers kent hij persoonlijk. Bertus doet dit werk nog steeds met heel veel plezier en toewijding. “Overal waar ik het museum in beeld kan brengen, daar ga ik op af. Ik krijg daar energie van.” Gastvrouw/gastheer Naast Bertus zijn er op dit moment nog zo’n 55 andere vrijwilligers, maar het museum heeft meer mensen nodig, zoals bijvoorbeeld gastvrouwen en gastheren. Zij verwelkomen de bezoekers, die uit alle landen van de wereld komen. Ze zorgen voor koffie en thee en wanneer de bezoekers iets willen kopen in het winkeltje kunnen ze bij hen afrekenen. Rondleider Andere vrijwilligers verzorgen de rondleiding. Zij vertellen de verhalen die bij de verschillende klompen horen en zij brengen de bezoekers in de expositieruimte en de werkplaats, waar diverse instrumenten tentoongesteld staan die gebruikt werden bij het vervaardigen van klompen. Eén van de belangrijkste eigenschappen die van de vrijwilligers gevraagd wordt is gastvrijheid en gelet op de reacties in het gastenboek is het museum daar volledig in geslaagd. Verhalen De meeste klompen hebben een eigen verhaal. Ergens in het museum staan de Marker bruidsklompen. Als een jongeman zijn meisje wilde vragen om met hem te trouwen dan gaf hij haar bij zijn vertrek uit de haven op maandagmorgen de door hem zelf gemaakte klompen. Wanneer zij hem vrijdagavond bij thuiskomst opwachtte en de klompen droeg, dan wist hij dat ze zijn bruid wilde worden. Uiteraard ontbreekt de smokkelklomp niet in het museum: de klomp waar aan de onderkant de hak en de zool waren verwisseld om zo de douane om de tuin te leiden. Enthousiasme Bertus verbaast zich er elke keer weer over dat de bezoekers zo enthousiast het museum uitkomen. Veel mensen lijkt een bezoekje aan een Klompenmuseum niet direct een erg boeiende dagbesteding, maar dat pakt vaak anders uit, want in dit Museum komen de klompen tot leven. “Mensen verwachten een verzameling gele klompen, maar als ze eenmaal binnen zijn, verandert dat beeld volkomen. Juist het internationale karakter verrast de bezoeker. De meesten gaan als onze beste ambassadeurs weer de deur uit.” Ook ambassadeur worden voor het Klompenmuseum? Bekijk hier de vacatures voor rondleiders en gastvrouw/gastheer . tekst en beeld: Jan de Koning

De Wasplaats is onderdeel van WerkPro en biedt verschillende vormen van hulp aan dak- en thuislozen. Chris Amerika werkt al sinds 1994 met dak- en thuislozen. “Daklozen hebben natuurlijk niets maar ook thuislozen hebben niet altijd een douche of wasplaats voor hun kleding ter beschikking” vertelt Chris. Douchen soms verplicht “We zijn in 2001 begonnen voor deze doelgroepen. Bij thuislozen moet je denken aan bijvoorbeeld maatschappelijke opvang, zoals 24 uurs opvang. Maar ook sommigen die wel in een instelling wonen houden gewoon niet van douchen” lacht Chris. “Als ze stinken zeg ik dat gewoon en moeten ze hier douchen. Want als ze hier hun dagbesteding willen doen dan wil ik daar niet naast staan.” Chris is daar erg nuchter onder maar kan het heel goed vinden met haar klanten. “We zijn hier in 2011 begonnen en er is geen dag geweest dat ik met tegenzin naar het werk ging. Ze zijn heel hartelijk en altijd in voor een praatje. Toen ik een tijdje ziek was begroetten ze mij zo lief toen ik weer aan het werk ging. In al die jaren spraken ze mij eerst aan als zus, toen ik ouder werd als tante, maar nu is het yo mama, en dat heeft alles te maken met respect” vertelt ze glunderend. Wasplaats voor meerdere instanties “Het zijn niet alleen dak- en thuislozen die hier hun was laten doen, we werken ook voor gemeentelijke instanties en bijvoorbeeld voetbalverenigingen. En daarom zijn we dringend op zoek naar chauffeurs want we willen al die wasjes ophalen. Daar hebben we een auto voor ter beschikking” vertelt Chris enthousiast. En Chris heeft de naam De Wasplaats bedacht en een mooi logo laten ontwerpen. De dak- en thuislozen krijgen overigens een dagvergoeding voor hun werk hier. En het is populair want er komen zo’n 6 mensen op een dag douchen en zo’n 35 mensen die hier elke maand hun eigen was inleveren. Leuk werk met leuke mensen Chris is heel tevreden met haar baan. “Ik heb redelijk veel vrijheid, de collega’s zijn leuk en de aanloop ook. En de meeste dak- en thuislozen zijn gelukkig positief ingesteld. En zo niet dan wijs ik ze op hun keuzevrijheid. In Nederland is het heel gemakkelijk om drank en drugs te gebruiken maar niemand heeft hen het pistool op het hoofd gezet om dat te doen” aldus Chris. Goede opvang Groningen is volgens haar heel goed bezig. Het is hier bijna een walhalla voor dak- en thuislozen, voor zover dat kan natuurlijk. “Ze worden hier heel goed opgevangen en daar zijn ze ook dankbaar voor. Ze kunnen hier de hele dag koffie- en theedrinken en tussen de middag een warme hap krijgen bij onze buren, het Twaalfde Huis. Daar werken we veel mee samen. Maar er is sinds de jaren dat ik dit werk doe wel een toename, vooral uit Oost-Europa.” De Wasplaats heeft behoefte aan chauffeurs. Lijkt het je leuk in deze warme omgeving te werken? Neem dan contact op met De Wasplaats, Chris Amerika, email c.amerika@werkpro.nl . De wasmachines hebben namen want anders wordt het lastig aan te wijzen welke machine bedoeld wordt. Sommige machines hebben namen van overleden medewerkers. tekst en beeld: Annette Doornbosch