Even ontspannen

De Kiosk in het Diamantpark in de wijk Vinkhuizen zoekt meer vrijwilligers. Op een hele zonnige dag eind april spreek ik met Emma Bel en Leendert Tholen op het terras voor de kiosk. Het is een soort koffie- en theehuis, maar met meer. Niet alleen de rollatorbende “We hebben ook thee, fris, ijs en snacks,” vertelt Emma. “Er komen door de week zo’n 10-20 bezoekers per middag, veelal 50-plussers, maar ook vrouwen met kinderen. Het gaat om ontmoeten en gezelligheid. Want wat moet je als alleenstaande in je huis, de hele middag TV kijken? Dat is saai en hier kun je buurtgenoten ontmoeten en zoals vandaag lekker in het zonnetje zitten.” “Ja,” lacht Leendert, “ik noem het soms wel eens de rollatorbende. Maar er komen ook anderen hoor. Vooral in het weekend is het druk. We hebben elke maand een evenement, waar veel mensen op af komen. Zo hadden we met Koningsdag een vrijmarkt die druk bezocht werd. Wat zeg ik, het was smoordruk!” Container gekocht Emma en Leendert hebben Stichting Kiosk Diamantpark opgericht. Ze hadden dit idee gekregen toen bleek dat er een wijkbudget te verdelen was waar je op kon stemmen. En er was gemis aan een laagdrempelige ontmoetingsplek. “En wat gebeurde? Wij werden tweede” vertelt Leendert enthousiast. “Dus kregen we budget om het op te starten.” “Ja,” gaat Emma verder, “we kochten een grote container en die hebben we zelf ingericht, met hulp van de gemeente voor de water- en elektriciteitsaansluiting. Gelukkig is mijn man heel handig en die heeft een keukenblokje en andere dingen erin gemaakt. En natuurlijk het mooie klapluik met een bar van waaruit wij de bezoekers kunnen bedienen.” “Wij zaten al jaren in het wijkoverleg maar toen deze kans voorbijkwam hebben we die meteen aangegrepen,” legt Leendert uit. “En nu doen we dit alweer zes jaar, met behulp van vrijwilligers.” Laagdrempelig Wat moeten vrijwilligers doen? “De kiosk openen en gastheer en -vrouw zijn. Want wij blijven niet in de container zitten. Wij maken altijd een praatje buiten met de bezoekers, want daar komen ze ook voor. Als vrijwilliger ben je dus heel vrij. Wij maken de roosters natuurlijk, maar je mag kiezen voor maar een dagdeel per twee weken of vaker, “legt Leendert uit. “En je bent altijd met zijn tweeën, dat vinden wij veiliger en gezelliger. Want je zal maar naar het toilet moeten,” lacht Emma. Dat kan overigens aan de overkant, maar een eigen toilet staat nog op hun wensenlijstje. En als het regent mogen de vrijwilligers zelf besluiten of ze open willen. Emma en Leendert doen dit naast hun eigen baan, van 28 en 36 uur per week, respect! Doe mee De openingstijden zijn van woensdag tot en met zondag van 14-17 uur. Maar bij evenementen gaan ze wat langer door. Er staan nog een zomermarkt, een shantykoor en een kinderfeest op het programma. Dus hou de agenda in de gaten op hun facebookpagina Kiosk Diamantpark, op Vinkhuizen.nl of Wijknieuws Vinkhuizen, die zijn heel actueel. Tekst en beeld: Annette Doornbosch Ook als vrijwilliger bijdragen bij de kiosk in het Diamantpark? Hier vind je de vacatures voor een medewerker en een beheerder van het koffie- en theehuis.

Gezellig sjoelen in het Poortershoes Stien van Keulen is al meer dan 20 jaar begeleidster van de sjoelclub in het buurthuis Poortershoes in de Oosterpoort in Groningen. Ze vindt het nu wel welletjes. Ze is dan ook al bijna 90! “Maar ik blijf wel sjoelen hoor,” vertelt ze enthousiast. “Het is een leuke club oudere dames. De jongste is nu 75 en ik ben de oudste.” Opvolger gezocht De sjoelclub is onderdeel van de Ouderen Sociëteit Oosterpoort, net als de klaverjasclub en de biljartclub. Stien wil graag een opvolger, zodat zij het wat rustiger aan kan doen. “Maar het begeleiden valt erg mee hoor”, vertelt Stien. “Koffie en thee worden voor ons klaargezet in de ruimte en ze helpen mij altijd mee met het klaarzetten van de sjoelbakken. Ik doe de eindtelling van de stand, je moet dus wel een beetje kunnen rekenen.” Stien doet dat uit haar hoofd maar een rekenmachine mag ook. “En je moet een computer met printer hebben, maar dat kun je natuurlijk ook ergens anders doen”, aldus Stien. Geen mannen Er zijn 17 deelneemsters en er is een wachtlijst. Mannen deden in het verleden ook mee maar die waren te fanatiek, dus nu nemen we alleen vrouwen erbij”, lacht Stien. “Mannen kunnen terecht bij de biljartclub of de klaverjasclub. We houden ook een traktatielijst bij, dat kan variëren van cake tot koekjes, maar net wat je wilt en wat je kunt betalen. Niets is verplicht”, benadrukt Stien. De jaarlijkse bijdrage is 35 euro en de koffie en thee kosten 50 cent. Zelf staat ze nu op de tweede plek in de ranglijst van winnaars. Vroeger was ze ook begeleidster van de klaverjasclub, maar nu doet ze daar gewoon mee. De sjoelbakken zijn eigendom van de club, met dank aan de gemeente die erachter kwam dat deze leeftijdsgroep ‘vergeten’ was. “We krijgen nu subsidie, als bijdrage in de kosten, want het Poortershoes moet ook betaald worden, zoals de huur van de ruimte.” Elke week op donderdag, van 14 tot 15.30 uur wordt er gesjoeld, en de meesten blijven dan nog een uurtje hangen, voor de gezelligheid. En gezellig is het! Dus hou je van sjoelen: wordt dan begeleidster ! Tekst en beeld: Annette Doornbosch Poortershoes zoekt nog meer vrijwilligers voor uiteenlopende vrijwilligersvacatures. In de vacaturebank van Link050 vind je vacatures voor een duurzame klusser , een medewerker bediening , een baliemedewerker en een afwasser in de spoelkeuken .

Al bijna 40 jaar is er in Groningen een stadswerkplaats. Het pand bevindt zich aan de voet van de imposante A-Kerk. Iedereen die graag met hout of metaal dingen in elkaar zet of daarin een cursus wil volgen kan hier terecht. Het pand heeft twee werkplaatsen voorzien van alle nodige gereedschappen. Ivo Eshuis In de Stadswerkplaats werken alleen maar vrijwilligers. Eén van hen is Ivo Eshuis. Al op jonge leeftijd was Ivo erg geïnteresseerd in houtbewerking. Als jong volwassenen werd hij om medische redenen arbeidsongeschikt verklaard, maar dat was geen reden voor hem om bij de pakken te gaan neerzitten. “Een vriendin van mij was vrijwilliger in de Stadswerkpaats en zij vroeg mij of ik een keer meewilde.” Ivo ontdekte dat deze plek precies paste bij zijn situatie. “In mijn jonge jaren wilde ik graag meubelmaker worden en hier kon ik in mijn eigen tempo mijn hart ophalen. Toen zich de kans voordeed om hier vrijwilliger te worden, greep ik die met beide handen aan.” Werkzaamheden Iedere vrijdag is Ivo in de werkplaats te vinden. Op die dag is hij naast het werk in de houtafdeling ook beheerder. Dat betekent onder meer dat hij het pand moet openen en sluiten, de bezoekers ontvangt, de verhuur van bakfietsen regelt en verantwoordelijk is voor de kas. Klanten komen dikwijls met een opdracht. Soms lukt het Ivo een aantal van die kleine restauratieopdrachten uit te voeren, maar de wat grotere opdrachten worden uitgevoerd door andere vrijwilligers. Cursussen Mensen kunnen zich ook inschrijven voor een cursus in de Stadswerkplaats. Ivo verzorgt sinds kort de cursus Japanse houtbewerking, waarbij vooral het gereedschap erg verschilt van dat van de klassieke houtbewerking. Leergierig “Ik ben altijd al heel leergierig geweest,” zegt Ivo. “Ik heb verschillende cursussen gevolgd, onder andere een cursus klokkenmaker. Ik doe in die branche tegenwoordig ook vrijwilligerswerk. Dat is wel erg priegelwerk, maar ik geniet daarvan en het sluit ook heel mooi aan bij mijn lichamelijke mogelijkheden.” Motivatie Ivo vindt het werk in de Stadswerkplaats geweldig. Het levert hem niet alleen veel nieuwe contacten op, maar ook veel waardering voor de producten die hij maakt en de cursus die hij geeft. De collega’s zijn heel coöperatief en het werk is heel afwisselend. Vrijwilligers gezocht Het team in de Stadswerkplaats bestaat uit ongeveer 8 personen. “Er is de laatste tijd wat wisseling geweest. De meeste vrijwilligers zijn al met pensioen, maar er lopen ook dertigers en veertigers tussen.” Ivo geeft mensen die de Stadwerkplaats nog niet kennen met plezier een advies: “Wil iemand graag skills ontwikkelen in de hout- of metaalbewerking of wil iemand die al wat ervaring heeft op dit gebied en zijn kennis en vaardigheden delen met anderen of een cursus geven, laat deze persoon dan vooral een keer langskomen om de sfeer te proeven. Ik werk hier met heel veel plezier en kijk er elke keer weer naar uit om hier aan de slag te gaan.” Tekst en beeld: Jan de Koning